Dit liedje heet Insomnia, maar ironisch genoeg kan het mij soms helpen om in slaap te vallen. Heerlijk rustig.
Man man man, ben ik eventjes kapot zeg. Zodanig kapot dat ik erover blog. Want ik word echt bijna nooit ziek, dus als ik ziek word is dat hier altijd iets bijzonders.
Dit semester was het zwaarste tot nu toe, daarna was de blok ook betrekkelijk lastig, daarna ben ik meteen aan m’n vakantiejob begonnen en daarna zijn we enkele dagen Vlaanderen rondgetrokken met onze Canadese logees. Bovendien slaap ik al een maand barslecht, omdat we in ons nieuwe stulpje nog geen lichtdichte gordijnen hebben en ik dus elke morgen wakker word bij het ochtendgloren. Gisteren merkte ik nog niet veel, maar vandaag is de tweede dag dat ik het wat rustiger aan doe sinds maanden en ineens KABLAAM, ziek. Zo het duidelijke soort oververmoeidheid-crashen: hoofdpijn, buikpijn, rugpijn, nekpijn, misselijkheid, geen kracht in je lijf.
Eerst dacht ik vanmiddag, pfoeh, klopke, ik kruip misschien eventjes in m’n bed met een boekje. Maar toen werd ik zodanig mottig dat ik het boek moest wegleggen. En dat wil veel zeggen want het was een boek van Stephen Fry. Daarna heb ik dus niet veel meer gedaan dan in bed liggen mottig wezen. En nu zit Karel in de keuken te eten en zit ik op de kamer wat te bloggen, omdat ik misselijk word van de geur van voedsel. Om het even welk voedsel. Handig!
Bon, sorry voor de saaie blogpost. Ik wist niet goed wat anders gedaan, denk ik.
Dit is mijn nieuwe favoriete filmpje. De knapperd heet Andrew Lees, graag gedaan. Het filmpje maakt deel uit van een serie van drie, maar dit vind ik het mooiste.
Ik heb het filmpje nu al minstens 10 keer bekeken, en ik vind het hoe langer hoe mooier. Telkens ontdek ik ook nieuwe details. De leukste momenten in het filmpje vind ik het schaap in z’n armen, het sprongetje over het verkeersbord, de blik op z’n gezicht aan 0:16, de opvliegende vogels wanneer hij in z’n handen klapt, de opeenvolging van kerken rond 0:31, het wisselen tussen dag en nacht rond 0:35, en alles vanaf 0:43, damnit, wat een glimlach!
Of ze mij een kistje van Somersby mochten opsturen, vroeg Andrew. Maar natuurlijk! Het drankje is volgens Somersby “een categorie apart, zowel qua imago als qua product. De smaak is uitgesproken ‘zoete appel’, terwijl traditionele ciders een zeer droge, eerder ondefinieerbare smaak hebben. De verpakking is een hip long-neck flesje met een leuk etiket en een super zomers logo, terwijl traditionele ciders vooral in 75cl flessen verkocht worden.” Vooral dat ‘zoete appel’ sprak mij wel aan, want ik ben geen fan van bittere alcoholische dranken.
Er is een boost your party actie met bijbehorende Facebook pagina, en een grappig filmpje (bekijk trouwens ook eens dit andere filmpje dat niks met de campagne te maken heeft maar ook grappig is). En nu is er ook dit fotoverslag! Vorige vrijdag in de vroege morgen (kwart voor acht lieve hemel, al een chance dat ik toch net m’n bed uit moest om te gaan werken) werd het pakje geleverd, en dit is wat erin zat!
Pakje opendoen!
Even kijken wat daaronder zit …
For cool bloggers only!
Een cd met wat promomateriaal, een flyer, en een heleboel bonnetjes, whoei!
En wat zit daar nog onder … ?
Koud drinken, dus. Got it!
Appels!
Ola, wa’s dat …
A message in a bottle!
Een affiche.
Flesjes Somersby!
En natuurlijk een huge vel bolletjesplastiek, wheee!
Het kistje met appels en Somersby!
Van de appels hebben we appelmoes gemaakt, dat was trouwens de eerste keer dat ik ooit appelmoes maakte en eigenlijk is dat niet zo moeilijk hé. De Somersby werden door Andrei, Cristina, Antoon, Karel en ik geproefd en lekker bevonden!
Er is al enorm veel over gezegd geweest, en ik ben verre van een expert dus ik ga hier geen uitgebreide mening uit de doeken doen of zo. Maar één ding wou ik toch even zeggen, en dat is het enige dat ik na lang nadenken nog steeds niet goed snap.
Op Facebook vraag je toestemming om iemands profiel/statusupdates te mogen zien, en die persoon beslist dan of hij die aanvraag goedkeurt. Als je aanvraag goedgekeurd wordt, komen de statusupdates in je newsfeed terecht. (Als je mensen wel wil toevoegen als vriend maar hun updates niet in je newsfeed wil, kun je die er makkelijk uitfilteren.)
Op Twitter beslis je zelf wie je volgt, en als het om een afgesloten account gaat, doe je ook eerst een aanvraag. Alleen wie jij volgt komt dus in je newsfeed terecht.
In beide gevallen ben jij dus degene die kiest wat je in je newsfeed wil zien verschijnen en van wie.
Op Google+ gaat het omgekeerd: mensen beslissen om je in hun circles te zetten, dus om hun profiel/statusupdates met jou te delen. Daar gaat geen aanvraag aan vooraf, dus een groot deel van de statusupdates die bij mij binnenkomen, zijn afkomstig van mensen waar ik helemaal geen statusupdates van wil lezen.
Bovendien kun je in je newsfeed geen statusupdates filteren. Mensen die jij aan je circles toegevoegd hebt (maw, mensen aan wie je de toestemming hebt gegeven om je te volgen) verschijnen zonder uitzondering in je newsfeed. Door iemand toe te voegen aan een circle, beslis je dus niet alleen om die persoon toegang te geven tot jouw updates, maar ook om de updates van die persoon in je newsfeed op te nemen, ook al wil je dat helemaal niet.
Dat is toch niet logisch?
Tuurlijk, de statusupdates staan niet allemaal op dezelfde plek, dus je kunt er makkelijk voor kiezen om ongevraagd gedeelde statusupdates te negeren. En toch kan ik het niet helpen om telkens weer die melding te zien, “xx new people are sharing with you”, en te denken, en waarom dan wel? Alleszins niet omdat ik toonde dat ik daar interesse in had.
En tuurlijk, je kunt een “workaround” gebruiken, zoals alle mensen die jij wil volgen in nog een andere circle steken en enkel de newsfeed van deze circle te bekijken. Maar ik betwijfel of dat de bedoeling was (omdat je eigen statusupdates niet in die newsfeed verschijnen bijvoorbeeld, da’s minder handig). Is het niet makkelijker om gewoon mensen uit je algemene newsfeed te kunnen filteren?
Een beetje teleurstellend toch dat hier niet echt goed over nagedacht is geweest, en vooral, hoe gek is het dat ik hier nog nergens anders iets over heb gelezen, en dat niemand anders hier last schijnt van te hebben? Ben ik echt de enige die de tijd en het geduld niet heeft om een ellenlange newsfeed door te lezen vol met statusupdates die ik niet wil lezen?
Nieuwe bril! Toen was het nog een rode, nu is het een zwarte (zoals ik er al een tijdje één wou):
Pro: past bij al m’n kleren (dat was echt wel een minpunt aan m’n rode bril), en doet me er wat ouder/volwassener uitzien.
Con: veel minder origineel en ‘Greet’ dan de rode, iedereen heeft blijkbaar een zwarte nu ik erop let …
Wat denken jullie?
Het is niet gemakkelijk geweest, maar vorige week zaterdag heb ik 4 uur tijd gevonden om te gaan shoppen! Woehoew! De buit mag er wel wezen, vind ik, maar oordeel vooral zelf. 
€10 – zwart kleedje
Ideaal voor officiële dinges en deftige gelegenheden en zo.
€12,99 – rood kleedje
Beetje kort ja, maar ik kon de vrolijke zomerse roodheid ervan niet weerstaan!
€2,50 – roze kouzen met rode hartjes
€2,50 – rode kousen met blauwe bolletjes
€2 – grijze kousenbroek
€3,99 – riem
Heel praktisch, het is een rieten riem (met een laagje stof op) dus hij is stijf genoeg om vanzelf te blijven zitten als je hem door die houten ring trekt.
€6,99 – beha
Ik post normaal gezien geen foto’s van mijn ondergoed, maar deze beha is gewoon zo leuk dat ik er een klein stukje van wou delen! Hij zit echt goed ook, dus ik denk dat dit het beste koopje is dat ik deze solden al gedaan heb!
€1 & €2 – twee paar oorbellen
€1 & €2 – twee armbandjes
Ik moet echt stoppen met oorbellen kopen, ik kan ze al bijna niet meer kwijt aan m’n juwelenboompjes! De armbandjes zijn een probeersel, ik draag eigenlijk nooit armbandjes maar ik vond ze wel schattig, dus we zullen eens zien wat dat geeft.
€4 – douchegel
Ik hou echt van de douchegels van The Body Shop! Zo lekker fruitig allemaal, mmm. Nu gebruik ik er één die naar pompelmoes ruikt, daarvoor was het mango, en deze is papaya, ruikt ook heerlijk.
Totaalbedrag: €50,97. Normaal zou dat zo’n €140 (ik herinner me de exacte originele prijs van de kousen en riem niet meer precies) geweest zijn, dus da’s ongeveer €90 uitgespaard, hoera!
Wat dingetjes voor ons appartementje betreft hebben we ook al enkele koopjes kunnen doen, maar daarover blog ik later nog wel eens in het lang en breed, met foto’s (als alles er hier een beetje deftig begint uit te zien).
