Tot de achttiende eeuw geen probleem, maar daarna: CHAOS.
Ik bedoel, wtf is er gebeurd vanaf de negentiende eeuw? Ik vraag het u: wtf?

En dat ik dat vanbuiten moet leren. Een (poging tot) overzichtelijker schema is al in de maak, ja.

*diepe zucht*

Edit: I needed a bigger boat.

By the way:
08′ = eind 8^e eeuw
1’0 = midden 10^e eeuw
’11 = begin 11^e eeuw
04 = eerste helft 4^e eeuw
18 = tweede helft 18^e eeuw.
Vanaf de 20^e eeuw hetzelfde, maar dan met decennia.

Na een examen is er niets zo ontspannend als een nutteloze bezigheid zoals, say, naar alle Eurosong liedjes voor dit jaar luisteren en er mijn favoriet uitkiezen! Ik kende Jessy Matador uit Frankrijk al met Décalé Gwada, en zijn inzending, Allez olla olé, is zo mogelijk nog moeilijker om te beluisteren sans avoir envie de bouger! Het Frans was een welkome afwisseling na al dat Engels, Ijslands, Gotisch, Fries, Zweeds, Deens, Duits, Faeröers, Noors, … dat ik voor vandaag in mijn hoofd moest proppen, en het ongedwongene, oprecht vrolijke karakter van dit liedje een verademing tussen al die rare geforceerde dingen die andere landen ook dit jaar weer ingestuurd hebben. (Want, serieus, Slovenië, Servië en Nederland (sorry), ik weet echt niet wat dat moet voorstellen. )

Eerste repetitie (let op de hilarische kont-moves en het zwaaiende handje na 1:00):

Tweede repetitie (aan 1:25 komt mijn favoriete move van heel het liedje denk ik):

Voor beter geluid, bekijk de videoclip.

Moldavië staat voor mij zeker op twee, ook een heel leuk en energiek ding (en een knap kind ook, ahja, dat mag gezegd zijn). Duitsland heeft ook een leuk liedje, die uit Zweden is sympathiek en heeft een toffe outfit (meisjesachtig kleedje met Allstars, hip) en die uit Litouwen zijn grappig, I’ll give ‘em that. Oh en onzen Tom doet dat ook nog wel goed, natuurlijk.

Ik kijk al uit naar een paar dagen met “tout le monde dambadam badaba dambadam badaba dambadam badam danse!” in mijn hoofd

Muziek is wijs, ergo, instrumenten zijn wijs. Pas op, nu volgt een hele lange blogpost over instrumenten, hij zou wel eens aan de saaie kant kunnen uitvallen, u weze gewaarschuwd. Ik verontschuldig mij dus al op voorhand, maar ik had gewoon eventjes zin om over instrumenten te bloggen.

Vandaag bedacht ik ineens, hé, ik heb al Broeder Jakob gespeeld (in stijgende graad van hipheid) op:

• piano (no kidding ).
• piano, maar dan recht op de snaren, met malletten. Stoer hé (maar niet echt).
• (gewone alt) blokfluit.
• de stem, ah ja dat is ook een instrument hé, maar toch wel eentje waar ik nog niet zo goed mee overweg kan, helaas.
• xylofoon.
• dwarsfluit, met gaatjes in de kleppen en al, ja ja.
• akoestische gitaar.
• elektrische gitaar.
• altsaxofoon.
• melodica.
• metallofoon.
• vibrafoon.
• tenorblokfluit.
• sopraanblokfluit.
• accordeon, met name een knopaccordeon gelijk ze zeggen, dus niet met pianotoetsen, moeilijk!
• panfluit, niet echt uit bamboe helaas, gewoon uit pvc.
• marimba.
• sopraansaxofoon.
• glazen flessen met water, allemaal netjes gestemd en zo (niet door mij).
• beiaard, van op de Sint-Niklaastoren. “En heeft gans Veurne dat nu gehoord?” – “Jazeker.” Echt cool om op te spelen trouwens.
• pvc-buis, echtig en techtig, mijn zus had er gaten in geboord zoals bij dwarsfluiten, om ze op stage in Malawi te kunnen gebruiken.

En dat verspreid over een periode van eh, zeventien jaar (heel heel lang geleden ben ik begonnen met de xylofoon, en dan de blokfluit). Keyboard tel ik niet mee, ik hou koppig vol dat dat geen instrument is, dat is speelgoed. Oh ja, en ik heb al eens op een trompet geblazen, maar dat leek nergens op, en ik raakte totaal niet wijs uit die ventielen dus Broeder Jakob heb ik er niet uit gekregen (ik was ook nog maar 10 of zo).

Staan nog op het to do lijstje:

• harp: mooi.
• viool: mijn zus heeft er één, maar ik weet eigenlijk niet of ik dat wel wil, ik hou niet zo van violen.
• elektrische gitaar, omdat het niet kan zijn dat ik daar nog niet op gespeeld heb, hé.
• hobo.
• fagot, lijkt me een uitdaging.
• cello: ook mooi, en ook niet evident vrees ik.
• klarinet.
• mondharmonica: dat hebben we thuis ook ergens liggen maar dat is echt moeilijk jong! En volgens mij is het praktisch onmogelijk om daar Broeder Jakob op te spelen met die grondtonen en zo.
• piccolo, lekker eigenwijs instrumentje, I like.
• traverso.
• kerkorgel: gewoon vanwege het idee, weet je wel; beetje vergelijkbaar met de beiaard.
• klavecimbel, zo’n hip instrument! Ik zou ook wel eens willen weten hoe een spinet/klavichord/virginaal/celesta/… klinken, maar dat lijkt me niet echt haalbaar.

Hoe ik ooit nog in de buurt van een harp, hobo, fagot, cello, klarinet, piccolo, traverso en kerkorgel zou kunnen komen, daar moet ik me het hoofd nog eens over breken (want die flauweriken van het instrumentenmuseum laten je nergens aankomen potverdikke). Maar dan denk ik maar, als ik tot bij een beiaard geraakt ben zal de rest ook wel lukken, zekers.

Soms krijg ik ook weer heel veel zin om een nieuw instrument te leren, zoals ik al eerder vermeldde. In zo’n bui leerde ik mezelf een paar jaar geleden de belangrijkste vingerzettingen voor dwarsfluit aan en oefende ik af en toe wat, maar helaas, sinds mijn piercing is dat zo ongeveer het enige instrument dat er voor mij niet meer in zit. Had ik éventjes niet aan gedacht. Drummen ga ik sowieso terug opnemen binnen een paar jaar, en misschien begin ik ooit nog aan zangles. Sopraansax lijkt me ook heel leuk, maar daarvoor ben ik niet vaak genoeg  bij Karel. Of misschien kidnap ik die eens (zijn sopraansax, niet Karel). Oej, misschien moet ik dat dan niet op mijn blog zetten.

Had je al gehoord van een …

• foekepot of rommelpot? Gek ding, makkelijk zelf te maken maar weinig mee uit te voeren. Grappige naam wel, natuurlijk.
• theremin? Wordt op fascinerende wijze bespeeld, zonder effectief aan het instrument te komen, maar door je handen te bewegen ten opzichte van antennes.
• snorrebot? Dat is basically een houten plaatje dat je rondzwiert, waardoor het gaat tollen en een toon voorbrengt. Hip, niet?

En tot slot nog een lijstje van mijn favoriete instrumenten:

• sopraansax: ik weet niet waarom, ik weet niet wat het is, maar ik vind dat een leuk instrument.
• traverso, omdat die zo’n zachte klank hebben, en omdat voorlopers van instrumenten sowieso cooler zijn dan de moderne versies.
• klavecimbel, ook vanwege de klank, en ook vanwege het historische.
• drums: hipheid.

Er zijn weinig instrumenten waar ik echt niet moet van weten. Ik ben niet dol op violen, en de meeste koperinstrumenten klinken mij wat té geweldig. Oh en de violofoon is het meest ir-ri-tan-te instrument ooit (niet moeilijk, het is zo’n beetje een combinatie van die eerste twee). Maar voor de rest, laat maar komen!

En hoe zit dat bij jullie? Enige yays en nays?

Het nadeel aan je gsm als camera gebruiken is dat je foto’s op niet veel trekken, maar het voordeel is: je hebt ‘m altijd en overal bij. Dat zorgt soms voor interessante beelden, en toen ik onlangs gsmfoto’s van de afgelopen jaren zat te bekijken zag ik hier en daar een rode draad opduiken, dus dacht ik: tijd voor een reeks!

Enkele van de series die ik opmerkte door de jaren heen zal ik binnenkort hier online zetten, per blogpost een serie. Dit zijn de onderwerpen die jullie kunnen verwachten (ik zal ze linken van zodra de blogpost in kwestie verschenen is):

• Auto’s. Ik hou van schattige, felgekleurde, excentrieke, opvallende of gewoon *rare* auto’s. Dat komt omdat ik er niets van ken en ze dus niet bekijk zoals ik computers bekijk, op basis van “specs”, maar eerder op basis van uitzicht.
• Mooie dingen. Als ik iets moois zie neem ik er een foto van, en na een paar jaar foto’s nemen heb ik al wat moois bijeengespaard om met jullie te delen.
• Mensen die mijn gsm afpakken … en er op het onverwachts een schaapachtige foto van mezelf mee nemen. Al een paar keer gebeurd, en telkens sta ik er behoorlijk dwaas op, omdat ik het niet gewoon ben gefotografeerd te worden met mijn eigen toestel.
• Natuur. De natuur is mooi, en als ik iets moois zie neem ik er een foto van, dus.
• Outfits. Gewoon omdat het grappig is dat er zoveel van zijn en omdat er misschien wel iets tussen zit dat jullie leuk vinden: foto’s van outfits die ik ooit genomen heb.
• Mottige foto’s van Karel. … Kidding, schat, kidding! Die komen niet online. Maar het is wel grappig dat dat me opviel, dat ik doorheen de jaren al wat mottige foto’s van Karel bijeengetrokken heb. “Karel met zijn fototoestel voor zijn gezicht” is ook een terugkerend item. Waarschijnlijk omdat hij het op een bepaald moment beu werd dat ik altijd maar mottige foto’s van hem nam, denk ik.

Zo eindigde de allerlaatste les van dit semester: met een Cadbury Dairy Milk Caramel!

De allerlaatste les van dit semester was namelijk een vrijwillige les English Literature I – Poetry & Drama, waarin een revision quiz gegeven zou worden ter voorbereiding op het examen, dus daar was betrekkelijk weinig volk op afgekomen. Spijtig voor hen, want onze sympathieke lesgever was op het idee gekomen om prijzen uit te delen aan de eerste drie. Ik had een beetje chance, want toevallig had ik de stof deze week herhaald dus was er al ‘t één en ‘t ander blijven hangen, en toevallig hadden de meeste anderen dat niet, dus was deze lekkere chocoladereep van mij.

En daarmee is mijn brostellertje hier in de sidebar dus definitief blijven staan op “Aanwezig: 160″ en, jazeker jawel, “Gebrost: 0″. *grote grijns* Even wat visuele ondersteuning van de cijfers, hier ziet u een staafdiagram (met dank aan Daytum):

En dat ziet er dan zo uit in een pacmandiagram:

Ik kreeg vandaag net een Fnacbon van €25 toegestuurd dus daar ga ik na de examens eens zot mee doen. En misschien trakteer ik mezelf na m’n zomerjob eens op een nieuwe rugzak, want de vorige heeft het begeven na zo’n zeven jaar trouwe dienst als boekentas en vanallestas.

Nog even voor de leutigheid, een overzichtje van wat die 160 lessen (van telkens 75 minuten) dan precies inhielden:

• 11 x 2 lessen Engelse Taalkunde I (college), maandagochtend om 8:30. Straf hé.
• 2 vrijwillige lessen voor Engelse Taalkunde I waarin bonuspunten te verdienen waren door een presentatie te geven.
• 11 lessen Nederlandse Taalkunde I – Taalsysteem (college; Nederlandse grammatica).
• 11 lessen Nederlandse Taalkunde I – Taalsysteem (oefeningen; Nederlandse grammatica), eigenlijk ter waarde van 12 lessen want om de inhaalweek niet te moeten gebruiken begon de lesgever elke week 10 minuten vroeger. Slim gezien hé.
• 1 extra les Nederlandse Taalkunde I – Taalsysteem (oefeningen), voor nog wat extra oefeningen zinsontleding (onze groep stond wat achter+ zinsontleding is leuk!).
• 11 lessen Nederlandse Letterkunde II (college; geschiedenis van onze literatuur, ongelofelijk saai).
• 11 lessen Nederlandse Letterkunde II (oefeningen; Middelnederlandse grammatica, best nog boeiend).
• 12 x 2 lessen Geschiedenis van de Kunst (college; dodelijk saai, maar dat hoef ik er niet bij te zetten hé, dat spreekt voor zich).
• 7 lessen English Literature I – Poetry (oefeningen)
• 3 lessen English Literature I – Drama (oefeningen)
• 1 herhalingsles English Literature I – Poetry & Drama
• 11 lessen English Literature I – Prose (oefeningen)
• 7 x 2 lessen Geschiedenis en Typologie van de Germaanse Talen – Taalkundig gedeelte (college)
• 5 x 2 lessen Geschiedenis en Typologie van de Germaanse Talen – Letterkundig gedeelte (college)
• 11 x 2 lessen Inleiding tot Taal- en Tekststructuren (college), hoewel dat maar ter waarde van 20 lessen in plaats van 22 was, want elke week stopte de prof 20 minuten vroeger. Dat was een deal die hij met ons gemaakt had zodat we daarna nog tijd hadden om vóór de volgende les nog om een broodje te gaan, want hij wou niet dat we in zijn les zaten te eten. Onze groep had na deze les geen andere les meer dus wij hadden in principe tijd genoeg om dan om een broodje te gaan, maar mij niet gelaten hé
• 1 les Inleiding tot Taal- en Tekststructuren (oefeningen).

Ik word nog eens een voorbeeldige studente zeg, ik herken mezelf niet meer! Zot jong. *duikt terug in haar cursus Germaanse*

Als een week acht dagen telde, zou ik zo keihard terug naar de muziekschool gaan. Met stip op nummer één in het verlanglijstje: slagwerk! Het drummen ben ik alweer verleerd, en dat zou niet mogen want ik vind drummen echt de maks, maar ook xylofoons zijn veel te wijs en aan pauken ben ik zelfs nooit toegekomen. Pianolessen zou ik sowieso terug opnemen, want het is echt niet fijn om te beseffen dat je alsmaar slechter begint te spelen. Ik droom er ook al lang van om klavecimbel te spelen, en dwarsfluit (hoewel dat met mijn piercing niet meer mogelijk is), en onlangs ben ik ook geïnteresseerd geraakt in sopraansax. Sinds ik bij het GUK zing is het me ook opgevallen hoe graag ik zing en hoe slecht ik dat doe, dus zanglessen zouden er ook nog wel bij kunnen.

Als een week acht dagen telde, zou ik echt wel beginnen sporten. Tegenwoordig fiets ik elke dag van en naar school (de Blandijnberg op en af), wat al niet mis is, maar eigenlijk zou ik bijvoorbeeld graag in een badmintonclub gaan. Ik vind dat een toffe sport, ge moet daar niet mee lachen. Ook dansen doe ik graag, dus les nemen zou tof zijn.

Als een week acht dagen telde, zou ik ook graag een centje bijverdienen. Als verkoopster, met hostessenwerk, door hier en daar een webdesignopdrachtje te doen, met een column, … Alles al gedaan en leuk bevonden, en voor andere dingen sta ik ook open, maar ik zou er tijd voor moeten hebben hé.

Als een week acht dagen telde, zou ik mijn vrienden wat vaker kunnen zien. Er zijn er veel te veel waartegen ik veel te vaak zeg, hé we moeten nog eens afspreken hé, veel te lang geleden! Maar wanneer? Hmm …

Als een week acht dagen telde, zou ik ook wat vaker gewoon thuis op mijn gemak kunnen zitten. Lekker in de zetel voor de TV hangen, een bad nemen, van mama’s kookkunsten en papa’s tuinierkunsten genieten, … Het zijn allemaal dingen die ik in Gent niet heb, en het gebeurt vaker wel dan niet dat ik maar een half weekend thuis ben.

Als een week acht dagen telde, zou ik wat vaker ja kunnen zeggen! Ik zeg graag ja. Het spijt mij altijd ontzettend als ik iemand moet teleurstellen met een “nee, geen tijd, helaas …”

Als een week acht dagen telde, zou ik terug leidster worden in een jeugdbeweging. Vorig jaar werd ik door een gezellige scoutsgroep uitgenodigd om bij de leiding te gaan, en ik heb het serieus overwogen, maar ik weet uit ervaring dat ik het gewoon niet haal.

Oh shoot … Volgens mij heb ik voor alle bezigheden die ik opsomde nog wel een dag of vijf per week extra nodig. Ach ja, een mens kan maar dromen!

Facebook is niet meer wat het geweest is. Elke paar maanden overvalt het ons met nieuwe instellingen, en in dat oerwoud van instellingen moet jij telkens de rommel weer gaan opkuisen — want hoe langer hoe meer zaken worden standaard gedeeld met iedereen, terwijl je er als gebruiker (terecht) vanuit gaat dat alles standaard op privé staat. Niet dus. Facebook kondigt de nieuwe instellingen maar al te vaak als “optioneel” aan, wat in se wel het geval is, maar in tegenstelling tot wat dat woord impliceert zijn de meeste instellingen “opt-out” (je moet zelf alles gaan uitzetten) in plaats van “opt-in” (niets verandert tenzij je ervoor kiest). Nu heb ik geen kaas gegeten van marketing, maar dit heeft me altijd al een agressieve, niet bepaald gebruikersvriendelijke techniek geleken.

Los van de hele heisa rond CEO Mark Zuckerbergs twijfelachtige attitude ten opzichte van privacy …

• (“They ‘trust me’. Dumb fucks.”
• “I’m trying to make the world a more open place”
  
• “Mark really does believe very much in transparency and the vision of an open society and open world, and so he wants to push people that way.”)

… en de vieze vuile dinges die hij nog niet zolang geleden uitgehaald heeft, had ik sowieso al een vreemd gevoel bij Facebookprivacy, en hoe vaker de instellingen aangepast werden, hoe meer dat gevoel groeide. Ik heb gisteren nog eens alle instellingen afgelopen en een opkuis gedaan in alles dat ik eigenlijk niet echt online hoef te hebben (groepen en pagina’s, events, links die ik ooit postte, notities die ik ooit schreef, …), en mijn foto’s staan nog op het to do lijstje. Opkuisen in je vriendenlijst volstaat tegenwoordig al niet meer, je moet óveral mee rekening houden.

Deze dingen zijn belangrijk, en ik vind het ook belangrijk dat iedereen er weet van heeft, dus schrijf ik erover. Ik zal het niet hebben over de obvious dingen (zet je adres niet open en bloot online, bazuin het niet rond als je op reis gaat, bescherm gevoelige informatie van je werkgever, …), want die dingen zijn van toepassing op alles wat je doet online. Het gevaar bij Facebook ligt al niet eens meer zozeer in die kleine dingetjes, maar is van een heel ander niveau. Let vooral op voor de volgende zaken:

• What happens on Facebook, stays on Facebook: nuh-uh, toch niet. Neem bijvoorbeeld de “Instant Personalisation” instelling. Een paar sites hebben met Facebook een overeenkomst, die inhoudt dat je gegevens automatisch (dat is de standaardinstelling!) geladen worden als je naar de sites in kwestie surft. Uitschakelen die handel.
  Ook de “Like” en “Recommend”-knoppen die je tegenwoordig overal op het internet tegenkomt zijn niet te vertrouwen, want het valt niet te voorspellen hoe ze werken; sommigen doen niet meer dan gewoon “liken” zoals we het gewoon zijn, andere knoppen zorgen ervoor dat je je als het ware inschrijft op de groep/pagina van dat bedrijf/merk, dus krijg je er updates van en stel je gegevens beschikbaar. Wat je op externe websites “liket” kan ook op (die, of andere) externe websites verschijnen bij andere mensen.
  Lees ook de kleine lettertjes bij de “Instant Personalisation” instelling: “Please keep in mind that if you opt out, your friends may still share public Facebook information about you to personalise their experience on these partner sites unless you block the application.” Griezelig, niet?
  De bottom line hier is, denk na waar je fan van wordt en waar je op klikt, zeker op externe sites, want alles dat je via Facebook over jezelf deelt kan en zal worden gebruikt voor targeted advertising en dergelijke meer.
• Applications vermomd als harmless amusement verzamelen jouw gegevens, zelfs als je die applications niet zelf gebruikt. Zelf kun je natuurlijk aanpassen waartoe je applications toegang geeft, maar ook Facebookvrienden kunnen jouw gegevens (onwetend) aan applications geven! Vink daarom best alles van het hele lijstje dingen die andere mensen van jou kunnen delen uit. I know I did.
• Alles dat nieuw is (of waarvan je denkt “dat heb ik vorig jaar allemaal wel eens goed gezet”), staat standaard op “zichtbaar voor iedereen”. De nieuwe layout die langzaam maar zeker op alle profielen zichtbaar wordt brengt met zich mee dat een aantal dingen terug voor iedereen zichtbaar zijn, maar ook op andere willekeurige momenten zijn gegevens zoals je naam, profielfoto, vriendenlijst, woonplaats, … al terug publiek geworden, helemaal vanzelf, dus wees op je hoede.
• De Facebook API. Vroeger was er een optie waarmee je Facebook kon verbieden jouw informatie te delen via de API. Die optie is er niet meer. Veel valt daar niet aan te doen, behalve meehopen met deze mannen dat er iets aan gedaan wordt (en ondertussen ook je instellingen in de gaten houden natuurlijk, als ik het goed begrijp deelt de API enkel je publieke informatie).
• Er zijn dingen die ik aan het vergeten ben, maar dat zijn de belangrijkste puntjes wel, denk ik.

Als je geen zin hebt om tijd te verspillen aan het doorspitten en uitvogelen van alle instellingen, test dan zeker eens met deze Facebook Privacy Scanner of de belangrijkste instellingen goed zitten en volg misschien ook deze simpele gids even (dat zijn dan nóg niet alle instellingen die je in de gaten hoort te houden, maar het is al een goed begin). Daarna kan het ook de moeite lonen om eens te herbekijken waar je ooit fan bent van geworden, dingen als “seks in de duinen” of zo weerspiegelen misschien niet echt meer wie je bent. Ik zeg maar iets.

‘t Is maar dat ik het wel handig vind om bepaalde dingen met bepaalde mensen te kunnen delen en mee te zijn met vrienden/verenigingen/gebeurtenissen/… , en dat er voorlopig niet echt een alternatief beschikbaar is, want eigenlijk is Facebook zo stilletjes aan toch wel vrij hoog komen te staan in mijn lijstje “bedrijven en applicaties die voor geen haar te vertrouwen zijn”.