Nieuwjaar

Hmmm… Ik was eigenlijk van plan te schrijven: welke dag is beter om goede voornemens te maken als nieuwjaar… in Vietnam/Bali/China/Thailand/Tibet/… Maar blijkbaar heb ik alle nieuwjaarsdagen al gemist, de meesten vinden plaats in of rond april. Tsjah, zonder nieuwjaar dan maar.

Goede voornemens dus. Vraag me niet waarom maar ik heb er dus gemaakt en ik ben van plan mij eraan te houden, ook.

  • Elke dag vroeg gaan slapen: om tien uur stoppen waar ik mee bezig ben, om half elf erin.
  • Elke morgen vroeg opstaan: minstens voor half acht.
  • Enkel nog fruit eten in de speeltijd en mijn rekening in het winkeltje eindelijk eens betalen. (Edit: is gebeurd!)
  • Letten op wat ik eet.
  • Proberen overal op tijd te komen, in het bijzonder in de KSJ en de muziekschool.
  • Elke dag piano spelen. (Edit: is niet meer nodig… :( )
  • Elke dag een beetje schoolwerk doen en proberen in de vooruit te werken.
  • Vriendelijk zijn tegen iedereen, letten op wat ik zeg. Verkeerd gevallen dingen goedmaken, verontschuldigingen aanbieden.

Dat is alles wat ik bedacht had, geloof ik. Als ik er nog bedenk zet ik ze er wel bij.

Relaxed

Yippie, sinds dinsdag al geen schoolwerk meer moeten doen. Morgen wel SB, maar vanmorgen viel Duits weg en in dat uurtje studie heb ik al het meeste werk kunnen doen. Nederlands is dan ook heel gemakkelijk dit trimester, da’s echt geluk hebben.
Geschiedenis daarentegen… ‘k Heb vijf.
Op twintig.
Tsjah. *shrug*

Ik vind het wel leuk dat het weer terug wat beter is, nu ik niet veel te doen heb. Het weinige dat ik te doen heb kan ik dan bijvoorbeeld ook in de tuin doen – al moet ik echt dringend een heleboel tandjes gaan bijsteken voor piano, examen binnen twee weken, aaahh!! Note to self: vanavond minstens een uur spelen!

Vanochtend LO, ‘t was echt wel nog tof. Volleybal of netbal, je kon kiezen. Natuurlijk koos ik netbal. (Voor mensen die het nog niet weten: ik en ballen, hoe klein of hoe groot ook, dat gáát niet.) Eerst tien minuutjes binnen, dan nog een kwartiertje in ‘t zonnetje. De eerste set hebben we gewonnen met een vrij groot verschil, bij de tweede waren we aan het verliezen maar was alles nog mogelijk (10-8). Ik heb warempel één bal weten te vangen, omdat hij toevallig mooi in een boogje recht op mij afkwam en omdat ik toevallig met mijn gezicht naar de bal stond én toevallig de reflex had mijn handen uit te steken. Jaja, dat was mijn gloriemoment, haha. Ik ben gelukkig niet teveel aan de opzet geweest, want de eerste keer was het al van dat: met veel show vloog de bal hélemaal de verkeerde kant uit. Achteraf hoorde ik iemand zeggen, ach ja je mikt gewoon daar of daar of op die persoon en dan is het punt binnen. Wel, ik mik gewoon op het veld, dat is al moeilijk genoeg!

Zot zat zit

Open je ogen maar
En zie wat ik zie
Ik weet hoe mooi je bent
Maar jij weet het zelf nog niet

(…)

Het komt allemaal goed
Wacht nou maar af wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles wat groot is begon ooit klein
Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn

Raar

Weet je wat raar is?
Dat ik precies alleen maar kan bloggen als ik

  1. met iets zit,
  2. juist heel happy ben, of
  3. een inspiratievlaag voor iets kunstigs heb.

Hoe komt dat?
Zo gewoon over niks speciaals bloggen, dat gaat niet. Over actuele kwestie’s of zo, of over wat ik vandaag gegeten en gelezen heb, dat ook niet. Je leest het nochtans genoeg in andere blogs.

Wat ik wél gemakkelijk lijk te kunnen produceren is posts zonder enige inhoud, zoals deze dus bijvoorbeeld. Zo kan ik nog uren doorgaan. Normaal gezien heb ik genoeg nuttige dingen om handen maar deze keer verveel ik mij net genoeg om mij aan het posten te zetten. Ik besef wel dat niemand, ook ikzelf niet, er ook maar iets mee geholpen is, maar bon. De werking van de menselijke psyche, en zo, nietwaar.

Geschiedenis

Waar ik mij allemaal niet mee bezig houd wanneer ik eigenlijk moet studeren…

  • Mijn lenzen aandoen.
  • Ze toch maar weer afdoen en mijn bril aandoen.
  • Je raadt het al: mijn lenzen weer aandoen.
  • Mijn nagels knippen.
  • Alle berichten in mijn gsm lezen.
  • Mijn nagels nog wat korter knippen.
  • Mijn teennagels knippen.
  • Mijn voetzoolwratten nog eens tellen (21).
  • Mijn schoenen een beetje kuisen met mijn schaar.
  • De schaar kuisen.
  • Het stukje vloer waarboven ik mijn schoenen had gekuist kuisen.
  • Alle berichten in mijn gsm nog eens lezen.
  • De regendruppels op het raam tellen – grapje. Dat heb ik niet écht gedaan. (Al heb ik het wel serieus overwogen.)
  • Een vieruurtje gaan eten (mm, taart).
  • Een halve pagina lezen zonder ook maar één woord ervan begrepen te hebben.
  • Het opgeven en maar weer online gaan.

En zo zijn we dus weer een uur of twee verder. Pff.

Ik weet wat ik wil

Ik wil een gitaar.
En niet zomaar een gitaar, oh nee.
Ik wil díe daar
en geen andere.

Ik wil een diploma.
En niet zomaar een diploma, oh nee.
Ik wil dát diploma
en geen ander.

Ik wil een computer.
En niet zomaar een computer, oh nee.
Ik wil déze
en geen andere.

Ik wil een lief.
En niet zomaar een lief, oh nee.
Ik wil jou
en niemand anders.

Tips

Enkele nuttige tips voor mensen die als mezelf door het leven moeten.

  • Steek nooit je gsm in je hemdzakje. Wanneer je vooroverbuigt zal het knopje om de één of andere reden openstaan en zal hij garanti in het bord water (dat zich om de één of andere reden op dat moment precies onder je hemdzakje bevindt) vallen.
  • Als je al zo stom bent om je ouders uit te nodigen op een openbaar examen of auditie, geef ze dan niet het officiële uur maar een half uur daarvoor. Je weet dat ze sowieso een half uur te laat zullen komen.
  • Als je nog weg moet, schrijf dan op je voorhoofd, in spiegelschrift: “TANDEN POETSEN”. Dan weet je als je in de badkamer komt ten minste nog wat je daar ook alweer ging doen.
  • Schrijf er best bij, ook in spiegelschrift: “HAAR KAMMEN”.
  • Nu je toch bezig bent, schrijf er alles bij dat je niet mag vergeten. Heb je geen plaats meer, schrijf dan op je hand. (Let wel: niet in spiegelschrift, of je hebt een plobreem.)
  • Vertel aan niemand de datum en het tijdstip van je openbaar examen piano. (Dit om ongewenste toeschouwers te vermijden.) Heb je dit wel gedaan, probeer de betrokken personen dan wijs te maken dat het verzet is.
  • “Hou je mond” is in 99% van de gevallen een gouden raad. Ben je niet helemaal mee, weet je niet goed wat je moet zeggen of is wat je gaat zeggen grof, hou dan gewoon je mond.

Zo. Hopelijk ben je er iets mee, als je mij bent. Ben je mij niet dan zijn deze tips hoogstwaarschijnlijk niet van toepassing.