Greet zoekt een vakantiejob! Niks fancy hoor, met iets heel eenvoudigs ben ik al dik tevreden. Ik zoek namelijk enkel werk tussen nu en 7 juli, omdat ik daarna jammer genoeg niet meer vrij ben (zo jammer, hoeveel interessante jobs ik al heb moeten laten passeren wegens voor een volledige maand). Gezien mijn zoektocht tot nu toe weinig vruchten afwerpt dacht ik, laat ik het hier ook eens aankondigen!

Mocht iemand weet hebben van een winkel die verkoopsters zoekt bijvoorbeeld, laat gerust iets weten in de comments! Of andere communicatieve jobs, ik babbel graag met mensen, eigenlijk. Iets met een balie of zo, of een administratieve job (die zijn niet bepaald dik gezaaid maar ik kan het maar proberen), allemaal goed! Ik heb al vanalles gedaan, vooral verkopen en kassawerk, maar ook foto’s nemen, mensen verwelkomen, dingen uitleggen, rekken aanvullen in de supermarkt, kindjes animeren, … En ik vond het allemaal even leuk!

Oh ja ik heb het natuurlijk over Gent, omgeving Veurne (De Panne – Koksijde) is ook goed uiteraard maar ik weet niet of hier veel Veurnaars passeren eigenlijk.

Grafisch vormgeefster (links) of toch maar slager (slaagster? slagerin? slageres?) worden (rechts)? Hmm, tough choice!

Wat is er dan gebeurd? Awel, ik moest zes schelletjes kalkoensalami snijden, en bij het vijfde schelletje liep het fout … (tum tum tummm)

Over 3 juni valt helaas niet veel bijzonders te vertellen, ik heb lekker uitgeslapen en een bad genomen, en vervolgens een heleboel nuttige boodschappen gedaan waar ik eerder geen tijd voor had. Toen ik langs Randstad passeerde voor m’n zomerjob kreeg ik er nog een opdracht bij (als ik wou, natuurlijk): een dagje werken in de CKS Oostduinkerke, waar ik af en toe wel al gewerkt heb.

Panorama vanop een brugje tussen Veurne en Oostduinkerke (klik voor groter)

Deze keer deden we eens iets anders dan kleren plooien en klanten helpen: de inventaris. De winkels (gewone CKS en CKS Outlet) waren de hele dag gesloten en met z’n zessen scanden we elk kledingstuk dat in de winkels en in de magazijnen lag. Eerst dacht ik, met z’n zessen tegelijk alles scannen, dan zijn we binnen een uurtje toch klaar? Boy, had ik mij misrekend. Met de eerste winkel (de gewone CKS) waren we tegen de middagpauze inderdaad klaar (een dikke 5000 stuks) maar het echte werk moest nog beginnen, in de Outlet: zo’n 8000 stuks, waarvan de helft zich in een donkere koude kelder bevond. Yay.

De donkere koude kelder in kwestie.

Tijdens de middagpauze at ik een broodje met Karel, welja, we aten elk ons eigen broodje, maar je weet wel wat ik bedoel. In de broodjeszaak tussen de twee CKS winkels hebben ze dus gewoon broodjes Nutella, geniaal, toch? Een gat in de markt!

Scangerief, een bakje dat voortdurend “TÚÚT” zei, maal zes, dus. -_-

Uiteindelijk waren we met de Outlet winkel nét klaar vijf minuten voor het tijd was. Al bij al was het een middelmatig vermoeiende werkdag met een best wel goeie sfeer, we waren ten slotte met zes (waarvan ik er al 2 een beetje kende).

Je weet het of je weet het niet, maar ik heb zodanig lang vakantie (drie! weken!) dat ik niet goed weet wat gedaan en dat ik er dus maar een jobje bijgenomen heb in een kledingwinkel. Acht dagen verspreid over twee weken, chill.

Deze morgen was ik eindelijk eens vroeg genoeg opgestaan dus moest ik eindelijk eens niet lopen om de trein te halen. Loop ik daar op mijn dooie gemakje naar het station, belt Randstad: ik moet niet meer komen, er is te weinig volk dus ze hebben me de laatste twee dagen niet meer nodig. Ik had al eens drie halve dagen niet gewerkt wegens weinig volk dus dat zijn dan slechts 4,5 dagen ipv 8. Jammer hé!

Maargoed, gelukkig heb ik ook nog een ander jobje, dat ik vanuit mijn luie zetel thuis kan doen. Dus daar ga ik vandaag eens aan beginnen! En dan misschien wat schoolwerk (sleutelwoord: misschien, dat in mijn woordenboek “binnen minimum een week” betekent).

Oh ja, ik doe nog wel eens een postje over mijn vorige job. Over de laatste kan ik je enkel vertellen dat het uitzicht prachtig was (vanuit de winkel loop je rechtstreeks het strand op) en dat ik een heleboel mooie filmpjes en foto’s gemaakt heb op het strand (zonsop- en ondergangen en zo, zandstormtoestanden, …) maar dat die helaas verloren zijn gegaan samen met mijn gestolen gsm.

Ik ben content van Randstad en dat mag geweten zijn! Toen ik vijftien werd schreef ik me in bij een niet nader genoemd interimbureau, waar ze me ofwel crappy jobjes ofwel geen job gaven als ik er één zocht. Niks dan slechte herinneringen, in feite, en ik heb er niet bijster veel geld aan over gehouden ook.

Vorig jaar besloot ik dan ook over te stappen op Randstad omdat ik er al positieve dingen van gehoord had. Deze zomer vond ik op die manier dus het leuke baantje bij Sunparks Oostduinkerke, best leuk om te doen en zeer gunstig voor te portemonnee (portemonnaie?). En deze Kerstvakantie vond ik ook het jobje op Ketnet Freezzz in Plopsaland (daarover later meer), ook vrij plezant om te doen.

Bovendien word je bij Randstad persoonlijk behandeld, ze zijn er in staat namen aan gezichten en aan voorbije jobs te koppelen (iets wat bij dat andere bureau blijkbaar niet mogelijk was) en ze helpen je met plezier aan een leuke job. Ze zijn ook stipt en correct wat contracten en betalingen betreft. Ik blijf er nog een tijdje denk ik, way to go Randstad!

Later hé, later word ik helemaal geen grafisch ontwerper. En geen webdesigner, geen illustrator en al zeker geen typografe. Zelfs nog geen copywriter of layouter. Tijdelijk misschien, om er eens van te proeven, misschien. Neneen, later word ik gewoon Greet, die een paar jobkes uitprobeert tot ze er ene naar haar gedacht gevonden heeft.

Wanneer ik afstudeer, dan ga ik gewoon solliciteren voor alles dat interessant klinkt en waar ze geen ervaring of bepaald diploma voor vragen, en dan zie ik wel waar ik terecht kom. Tegenwoordig dient een diploma toch nergens meer toe hé, moet maar eens vragen aan mensen met bepaalde jobs wat ze gestudeerd hebben, garantie iets compleet anders!

Het leven is één groot avontuur en ik ben er de mens niet voor om pakweg pedagogie te studeren en dan braaf pedagoge te worden. (Of hetzelfde met psychologie – psychologe, fotografie – fotografe, kleuteronderwijs – kleuterleidster, allez, je begrijpt waar ik naartoe wil.) Als ik mij maar jeun, en als ik maar bijleer, want we leven om te leren, nietwaar!

Vandaag heb ik al twee keer de schrik van mijn leven beleefd! Potverdikkie, mijn tikker is er nog van ondersteboven.

De eerste keer dacht Kevin dat het grappig zou zijn om de deur van de vriezer toe te gooien terwijl ik, nietsvermoedend, ergens achterin de vriezer bezig was. KNAL zei de deur, WOESJ deden de koudeluchtblazers en UIT ging het licht. In één seconde stond ik bij de deur, ook al wist ik dat er geen klink is aan de binnenkant. In de volgende seconde haalde ik mijn gsm uit, maar bellen was gelukkig al niet meer nodig na drie seconden. Drie ellenlange seconden in het pikdonker, alleen met het angstaanjagende lawaai van de blazers die ijskoude lucht op mijn blote armen bliezen. NIET. LEUK.

De tweede keer zag ik vanuit mijn ooghoek iets grijs door de lucht fladderen, en voor ik de tijd kreeg om mijn hoofd te draaien vloog er een hele dikke duif tegen het raam (alweer KNAL) en wipte ik tien centimeter omhoog. Met de duif is gelukkig alles goed (met Kevin ook, hij liep weg voor ik hem iets aan kon doen, helaas) maar hij heeft toch zo ongeveer een derde van zijn pluimen rondgestrooid in de tuin bij het wegvliegen.

Dat was dus de domste duif van België. Stel dat er geen ruit in het raam had gezeten, dan was hij zo ongeveer tegen mij of tegen de muur geknald, dat moet hij toch gezien hebben? De dapperste vogel van België heb ik vandaag ook ontmoet, maar da’s voor de volgende blogpost.