Pimpajoentje.be

Ik zat een beetje te rommelen in mijn documenten, wat op te ruimen en zo, en toen kwam ik dit gedichtje tegen. Steffi heeft het naar mij gestuurd, toen een vriend van haar zelfmoord had gepleegd, omdat ze vond dat dat gedichtje bij de situatie paste. Het is een mooi gedichtje en als ik denk aan die jongen en zijn zus (die enkele maanden later ook zelfmoord pleegde) word ik nog altijd een beetje heel stil.

Als ik morgen doodga

als ik morgen doodga
huil dan niet om mij
herinner mij in vreugde
want het is zo snel
voorbij

in jouw leven is geen
plaats
verdriet te hebben om
wat is gegaan
herinner mij in vreugde
zoals ik voor je heb
gestaan

zoals de woorden die
ik sprak
zijn toekomst wilde
laten zien
herinner mij in vreugde
zoals ik het je liet zien

richt je op het heden
maar als je toch denken
wilt aan mij
herinner me in vreugde
en heb geen verdriet
om mij

Jaja, deze blogpost zal over MySpace gaan. Omdat ik er maar niet wegraak. Hou je niet van MySpace en consoorten, lees dan vooral niet verder. Je bent gewaarschuwd: deze blogpost wordt saai en nutteloos. (Het zijn examens é, dan mag dat.)
Lees verder »

Changed my mind. Eerst nog even bloggen over de komende zomervakantie. Die neemt hoe langer hoe meer vorm aan, ze is al wat minder waziger dan hier. Even alle plannetjes op een rij:

• 20 juni: Zo rond een uur of tien ben ik klaar met het laatste examen en begint voor mij de vakantie, hoera!
• 28 of 29 juni: BBQ bij Elien. Denk ik.
• De andere dagen van die week: Slapen, bij Het Vriendje zijn, kotenjacht, en vooral: kamp voorbereiden.
• 1 – 7 juli: Klein Kamp.
• 8 of 9 – 23 of 24 juli: Op reis. Eerst naar Italië (ergens rond Firenze en Sienna en zo) en dan nog enkele dagen Engeland (ergens dicht bij de kust aan “onze” kant). Dat is toch tenminste hoe ik het zou willen, de ouders willen misschien in augustus pas naar Engeland maar dat vind ik geen goed plan.
• 28 juli – 5 augustus: Op reis met Het Vriendje! Naar Frankrijk, meer bepaald de Dordogne, nog meer bepaald een vakantiehuisje in ik-weet-niet-precies-welk-dorpje-of-stadje.
• Daarna: Slapen, eens naar ‘t strand of naar de cinema of gaan shoppen, misschien naar Juice Festival, maar vooral: kamp voorbereiden.
• 20 – 28 augustus: Groot Kamp. Tenzij het natuurlijk niet zo zal mogen zijn en dat ik van die afschuwelijke dinges, her-euh, herexamens ga moeten maken. Nietepiete Groot Kamp, dan.
• 29 augustus – ergens halfweg september: Total and utter freedom. (Behalve dat ik wel eens de was, de strijk, de afwas,… enz. ga moeten doen.) Weer slapen dus, eens naar ‘t strand of naar de cinema of gaan shoppen, bij Het Vriendje zijn, wellicht mijn nieuw kot inrichten, dat soort dinges.
• Zo, dat was het dan. Wat zeg je, je ziet nergens iets staan over werken? Sssshhhht! Niks zeggen! De ouders schijnen tot nu toe vergeten te zijn dat ik nog niet echt een job heb gevonden, en het schijnt hen ook nog niet opgevallen te zijn dat ik ook niet echt van plan ben daarnaar op zoek te gaan. Ten eerste heb ik geen zin in werken, ten tweede ben ik niet direct in financiële nood en ten derde zou ik toch geen job vinden, met de weinige en korte periodes die ik nog “vrij” heb.

Ziet er best wel leuk uit, vind ik. Maar dat is vakantie altijd é

Haha, ik ben echt zo ongelofelijk goedgelovig hé soms, niet te doen! Mensen kunnen mij echt alles wijsmaken soms…

Bijvoorbeeld, een eindje geleden kwam ik Marijke nog eens tegen, en zij en Elien hebben me toen wijsgemaakt dat ze een lief had, genaamd Bart. Ik dacht eerst dat het een grapje was omdat ze er zo raar over deden, maar ja, ik heb het dan maar aangenomen want waarom zou het ook geen waar zijn?

Nu vroeg ik mij dus af hoe dat tegenwoordig zit met die Bart, dus ik vroeg aan Steffi of zij er iets meer over wist. Ze wist nog van niets dus werd Marijke aan het gesprek toegevoegd en vroeg ik haar subtiel en onder licht dwang van Steffi hoe het dus euh, zit. Marijke vertelde dus dat het nog altijd koek en ei was, maar dat niet veel mensen dat mogen weten omdat hij rijk is en zo. Ze zei hoe hij eruitziet (maar ze had toevallig geen foto) en hoe ze hem leren kennen heeft en zo. En ik maar zeggen van, hoera, super, sjiek voor jou! En al. Tsss.

Steffi ging slapen, en ineens krijg ik een berichtje van Marijke dat duidelijk niet voor mij bestemd is: “Ze moet toch weten dat dat geen waar is want ze leest mijn blog.” Ondertussen bekende Marijke dat dat berichtje eigenlijk voor Steffi bestemd was en ze zei er ook “sorry” bij maar dat het “toch wel grappig was” en dat ze “toch zo goed bezig was geweest é tot nu toe”, en ja, toen pas valde mijn euro! Haha

Marijke kon zichzelf wel slaan dat ze het zo verprutst had, zeker toen ik vertelde dat ik er de eerste keer ook al ingelopen was, en eigenlijk was het allemaal wel grappig Maar dom, dom dom! Van mij dan

Edit: de andere kant van het verhaal

When you feel all alone, and the world has turned its back on you
Give me a moment please to tame your wild wild heart
I know you feel like the walls are closing in on you
It’s hard to find relief and people can be so cold

When darkness is upon your door and you feel like you can’t take anymore

Let me be the one you call
If you jump I’ll break your fall
Lift you up and fly away with you into the night
If you need to fall apart
I can mend a broken heart
If you need to crash, then crash and burn, you’re not alone

When you feel all alone and a loyal friend is hard to find
You’re caught in a one way street with the monsters in your head

When hopes and dreams are far away and you feel like you cant face the day

Let me be the one you call
If you jump I’ll break your fall
Lift you up and fly away with you into the night
If you need to fall apart
I can mend a broken heart
If you need to crash, then crash and burn, you’re not alone

Cause there has always been heartache and pain
And when it’s over you’ll breathe again
You’ll breathe again

When you feel all alone
And the world has turned its back on you
Give me a moment please
To tame your wild wild heart

Let me be the one you call
If you jump I’ll break your fall
Lift you up and fly away with you into the night
If you need to fall apart
I can mend a broken heart
If you need to crash then crash and burn
You’re not alone

Ik heb heuglijk en triest nieuws. Eerst het laatste: ik heb besloten dat ik alle elf mijn takjes aan Rutger ga geven. Ze zullen er bij hem thuis wel weg mee weten, ze hebben een niet-meer-zo-kleine verzameling phasmiden (en een vogelspin! Eek!). Het is beter voor de takjes, want ik kan er niet goed genoeg voor zorgen als ik elk weekend thuis ben.

Het heuglijke nieuws is dat één van de takjes (ik noem hem Willem, ook al is hij hoogstwaarschijnlijk een zij) verveld is! En het is zelfs nog relatief goed gegaan ook. Hij heeft zijn rechtervoorpootje verloren, en zijn antennes is hij ook alletwee kwijt, zag ik vandaag bij het verversen van de bak. Maar hij is verder heel actief en zo, heeft genoeg aan zijn vijf andere pootjes, en ik heb gezien dat hij goed heeft kunnen hangen uitdrogen. Gelukkig, want mijn bak is eigenlijk een beetje te laag, dus ik was er bang voor dat hij daar geen ruimte voor zou hebben maar dat was gelukkig geen plobreem. (Voor het geval je mij nu een sadist vindt: die antennes en dat pootje groeien er wel weer aan, no wurries )

Maar ja, volgende week woensdag zal ik afscheid moeten nemen van mijn takjes. Ook al hebben ze hier maar kort verbleven, ik vind ze nog altijd toffe beestjes en ik vind het jammer dat ze weggaan. Misschien is een vis toch iets praktischer, voor op kot

Vandaag ben ik nog eens naar Gent gegaan, redelijk lang zelfs. Om half drie was de les gedaan en zijn we met een paar klasgenoten naar ‘t stad getrokken, beetje van ‘t zonnetje genoten en gebabbeld en een ijsje gegeten en zo. ‘t Was leuk, ik moet dat soort dingen echt meer doen, ik kom veel te weinig buiten!

Daarna ben ik naar Steffi gegaan, ik ben er blijven eten en om acht uur ben ik dan terug naar hier gekomen (nog altijd in mijn topje trouwens, prachtig weer ) Dat was ook leuk. (Niet het teruggaan zelf, ik ben niet graag zolang onderweg.)

Het is weer zover, de “vakantie” (of laat ik het lesvrije periode noemen) is voorbij en ik bevind mij weer op mijn kot. Behalve mijn locatie en het gegeven dat ik weer les heb is er verder wel niks veranderd, nog altijd evenveel werk dus

Ik begin zo stilletjesaan mijn zomervakantie wat vorm te geven. Het staat al vast (of toch 99,99% zeker dan) dat ik van 28 juli tot en met 3 augustus (denk ik) op reis ga met Het Vriendje en alles dat eraan vasthangt (zus, mama, papa, hond en nog twee mensen). De bestemming is een vakantiehuisje in de Dordogne (niet in Normandië dus), en ik kijk er naar uit.

De rest is allemaal nog een beetje wazig. Ik kan nog niet voorspellen of ik herexamens ga hebben, maar dat weet ik op het einde van juni dan wel. Indien ja heb ik dus herexamens, eind augustus en/of misschien begin september, dat is mij niet helemaal duidelijk, eens informeren bij de kotgenoten. Indien niet ben ik in de mogelijkheid om op Groot Kamp te gaan, of liever, ben ik daar min of meer toe verplicht. De data zijn wederom van 20 tot en met 28 augustus, en aangezien ik dit jaar Jimleidster ben zal dat kamp er gans anders uitzien dan het vorige. Ik ben benieuwd…

Van 2 tot en met 7 juli (denk ik) is er ook het Klein Kamp. Als ik niet mee kan op Groot Kamp zou ik graag meegaan op Klein Kamp, denk ik, en als ik wel mee kan op Groot Kamp misschien ook wel, dat weet ik nog niet.

Net als Het Vriendje heb ikzelf ook een mama en een papa en willen deze ook op reis. Alleen zie ik dat minder zitten, omdat het plan voorlopig twee weken Italië is. Ten eerste vind ik twee weken te lang, ten tweede is Het Vriendje er dan niet bij, ten derde kan ik zo voorspellen hoe die reis er gaat uitzien want we zijn al elvendertig keer in Italië geweest, en ten vierde zou ik het vreemd vinden om terug in Firenze, Sienna en Pisa te komen. Ik zou het waarschijnlijk niet leuk vinden. En vervelend en zo. Dus, als het eventjes kan blijf ik dan liever thuis, maar daartoe zal er nog heel wat gepusht en gezaagd en onderhandeld moeten worden.

Bovendien, en dat brengt mij bij het volgende puntje, zou ik in juli graag een beetje werken. Ik ben allesbehalve een fan van zomerjobs, maar er moet nu eenmaal geld in het laatje komen dus wat kan een mens anders doen dan een paar weken zwoegen en zweten op dagen waarop iedereen verplicht aan het strand zou moeten liggen. Aangezien ik geen gemakkelijke mens ben wat data betreft (ik kan nooit zeggen, geef mij maar iets voor juli of voor augustus, ik moet altijd de gaatjes vullen) zal het ook evenredig gemakkelijk zijn om aan een job te geraken. Ik denk dat ik mijn licht eens ga opsteken bij dinges, hoe heet het ook weer, dat interimbureau op de markt van Veurne. Als het noppes is kan ik waarschijnlijk nog altijd aan de slag op het Speelplein Briekeljong, zoals vorig jaar, en ook al verdient dat weinig, het is toch beter dan niks en ze zijn er uiterst flexibel wat data betreft. We zullen zien.

Ten slotte zou ik het leuk vinden om ook af en toe een fuifje of een dagje shoppen of een namiddagje strand te doen, want daartoe is de zomer immers in het leven geroepen. En héél veel bij Het Vriendje zijn. En hij bij mij.