Pimpajoentje.be

Beuh. Eén of andere dommerik heeft drie glazen flesjes bier in de vriezer gestoken alwaar ze min of meer gesprongen zijn. Resultaat: overal bevroren bier in de vriezer, die er overigens nog maar enkele dagen stond en dus nog kraaknet was.

Daarna heeft één of andere vieze vuilerik die drie flesjes bier in mijn deel van de frigo gestoken, alwaar ze ontdooid zijn en waar nu dus een hele plas bier ligt. Ik heb mijn spulletjes een beetje afgekuist en in een ander deel gestoken maar ik weiger die viezigheid op te kuisen voor een ander.

Nu ruikt gans de frigo dus al een week (of is het twee weken) naar bier, en alles dat ik eruit haal ook. Smakelijk is anders (zeker voor mensen die van bier walgen, zoals ik) …

Ik leg even de strijdbijl (of in dit geval, het cuttermes) neer om jullie het heuglijke nieuws van de dag mee te delen: IK HEB EEN FIETS! Een fiets! Ja, een fiets! Sinds vandaag vierentwintig mei tweeduizend en zeven omstreeks twee uur ben ik trotse eigenares van Chantal, een donkergroene damesfiets. Haar zadel wiebelt en is hard, het groen is hier en daar meer bruin van het roest, de lichten werken uiteraard niet, enzoverder enzovoort, maar de belangrijkste elementen (twee wielen en remmen) zijn aanwezig en doen het goed.

Hierbij wil ik dan ook mijn dank betuigen aan de vorige eigenares van Chantal, zijnde Julie, voor haar genereuze schenking mijnentwege!

En even bij de weg, het rapport (over het belang van blogs voor de marketing) is zo ongeveer op tijd afgeraakt en ingeleverd, nu nog een bergje werk verzetten voor de examenopdracht tegen morgen en dan uitblazen tijdens de blok! Hoezee!

Edit: Trouwens! Gisteren was er ook heuglijk nieuws, te weten dat ik Koetjesrepen gevonden heb in de GB! Ze lagen stiekem te liggen in een hoekje op het hoogste schap en ik heb er maar net niet over gekeken. Ik was blij als een klein kindje, chocolade wordt niet voor niets het troostvoedsel bij uitstek genoemd en Koetjesrepen is toch wel de chocolade der chocolades, het neusje van de zalm, het beste dat er is!

Zo, genoeg uitroeptekens voor vandaag, terug aan het werk.

Greet zit met een blaasontsteking dus Greet moet veel drinken. Water is saai en cola is ongezond, dus naast deze twee probeer ik een beetje te variëren: fruitsap, chocomelk, de gewone dingen dus. Maar Greet zou Greet niet zijn als ze niet iets nieuws zou uitproberen, nietwaar. Ik kan de combinatie thee met cola echter ten zeerste afraden; ik heb vroeger al ontdekt dat thee met funny pisang als zoetstof zeer te smaken is en dat Passoa met cola in plaats van fruitsap evenzeer lekker is, maar thee met cola was blijkbaar een foute gok. Don’t try that at home.

Ik had zin in Milka Alpenmelkchocoladepaaseitjes, dus toen ik maandag in de GB was ging ik ernaar op zoek, want als het maar zoiets kleins als Milka Alpenmelkchocoladepaaseitjes is gun ik mezelf mijn goestjes. Maar wat bleek, de Alpenmelkchocoladepaaseitjes waren uitverkocht, dus kocht ik the next best thing: Milka Magical Crispy Alpenmelkchocoladepaaseitjes (Crépite dans la bouche! Knettert in de mond!). Ik heb er ondertussen al een paar op (ik ben zuinig hoor… soms) en ik moet zeggen, ze zijn inderdaad Crispy, en Magical ook. Als je er eentje opeet kraakt het inderdaad een beetje, alsof er nootjes inzitten of zo, niks speciaals dus, maar als je het daarna doorslikt blijft het nog een heel eind knetteren in je mond.

Echt waar, niet gezeverd!

Het knettert en knispert tot je drie keer je mond gespoeld hebt, dan pas houdt het op. Echt vreemd.

Cool! Als je cornflakes een uur of drie in een kommetje melk laat liggen nemen ze bijna al die melk op, waardoor ze twee keer zo groot en helemaal flubberachtig worden. Ze voelen een beetje zwabberachtig aan maar ze smaken nog even lekker hoor. En de melk die daarna overblijft is nog veel lekkerder dan als de cornflakes er maar eventjes ingelegen hebben. Een aanrader voor iedereen!

Vandaag deed ik een ware culinaire ontdekking. Neen, niet weer één van mijn geflipte recepten, maar wel dit. Royco Crunchy Tomatensuprème Minute Soup, een hele mond vol.
Dit is werkelijk waar de lekkerste soep die er bestaat! En zo gemakkelijk: water koken, op het poeder gieten en roeren, eventueel nog een beetje room erbij en hop! Lekker warme soep. Fantastisch.
Zeer spijtig dat er maar drie zakjes in dit doosje zitten zaten. Morgen bij het boodschappen doen zeker nieuwe kopen!

PS Yep, dat is een ingescand doosje. Na vanmiddag ben ik een scanexpert, hehe. (Portfolio inscannen)

‘t Was weer eens op z’n Greets, deze avond. En lekker! Ik word steeds maar beter, haha.
Al moet ik wel toegeven dat het niet bijster origineel meer was, na de vorige maaltijd. Maar ja, ik maak nu eenmaal graag mengsels met rijst of pasta.
En blij dat ik was dat ik deze keer wel mandarijntjes per stuk gevonden heb! Dat heeft een veel scherpere smaak dan perzik uit blik, het is ook een beetje zuurder, maar toch nog zoet genoeg.

Wat draai je erin?

• Gerookte zalm
• Garnalen (zo’n potje van de GB met een beetje saus erbij)
• 1 mandarijntje
• Spirelli’s of andere pasta
• Room

En hoe doe je dat?

1. Zet de pasta op het vuur.
2. Snij de zalm en het mandarijntje in fijne stukjes.
3. Vergeet de pasta en laat ze overko- of wacht eens, neen, dat was eigenlijk niet de bedoeling.
4. Indien dit toch gebeurd is: neem de pot onmiddellijk van het vuur en kuis de boel een beetje op.
5. Giet de pasta af en doe er de garnalen, de zalm, het mandarijntje en de room bij.
6. Roer nog wat om op een zacht – ik herhaal, zacht – vuurtje.
7. Dien op.

Jaja, ze worden alsmaar langer en ingewikkelder, mijn recepten. Haha. Oké, de pasta niet laten overkoken had me twee stappen gescheeld, maar kom.
Opmerking: Ook bij dit recept bekom je hoogstwaarschijnlijk een portie voor twee personen. Hier zijn drie mogelijke oplossingen voor:

1. Eet alles op. Het k? n.
2. Zoek een proefpersoon die bereid is zijn angst voor vergiftiging even opzij te zetten. Vriendjes zijn hiervoor heel geschikt, tenzij hij natuurlijk in Brugge woont, én zeer expliciet vermeld heeft dat hij de kookkunsten van zijn lief niet waardeert, al heeft hij niet te klagen over de ene maaltijd die dat lief al klaargemaakt heeft voor hem en die “eigenlijk best wel lekker” was.
3. Wat was ook alweer de derde oplossing? Oh ja. Smijt de overschot in de vuilbak. Dit is de minst voor de hand liggende oplosing, en dan ook diegene waarvoor ik gegaan ben. De proefpersoon van mijn vorig kooksel had helaas al gegeten, en ook al beweerde hij dat het er nog makkelijk bij kon, toch vond ik dit geen zo’n goed idee.