Archief voor de categorie ‘Voedsel’
Of ook wel “Koken met Greet: hoe het niet moet”.
Miracoli ? la Murphy, dat betekent eigenlijk Kantonese “Express” rijst van Uncle Ben’s (dat spul is niet te vreten) en lauwe Royco Minute Soup. Dat heb ik vanavond klaargemaakt en dat ging zo.
Een rustige avond op mijn nieuw kot, ik ga eens koken, dacht ik. Miracoli, want verder dan pasta koken en saus uit het zakje gaat koken voor mij (meestal) niet. Zo gezegd, zo gedaan, houdbaarheidsdatum gecheckt en zo. Die was in orde maar dat was verder het enige dat in orde was.
Het knopje om het gas in brand te steken werkte niet en ik vond nergens een aansteker, lucifers, een magnesiumstick of wat dan ook. Pot met water in de microgolf gestoken. Het water werd warm, dat wel, maar verder begonnen er ook blauwe vonken (kun je geloven dat mijn gefrustreerde geest net vlauwe bonken getypt heeft, ja werkelijk waar, als je het niet gelooft zal ik het anders nog eens typen: vlauwe bonken!!) uit de ijzeren pot begonnen te slaan. Ola Pola, zei Greet, ijzeren potten mogen vast niet in de microgolf. Nee hé.
De waterkoker dan. Die heeft het water dat ik erin goot inderdaad gekookt, maar daar houdt het bij op. Het is een waterkoker, geen waterkoker-en-waterwarmhouder. Ik had er de pasta nog niet ingegooid dus moest ik wachten tot het water nog eens zou willen koken aubdankuwel. Dat wou maar niet gebeuren want het koppige ding wou eerst hélemaal weer afkoelen voor hij terug in gang wou schieten. Even gewacht, de pasta erin gesmeten (god weet waarom), nog tien minuten gewacht, en dan maar het hele zooitje weggekapt.
Probeer maar eens halfgare pasta uit een waterkoker te krijgen. Niet evident.
Terwijl het water in de microgolf stond merkte ik trouwens dat het zakje tomatenpuree gelekt had en dat ik dat dus mocht wegsmijten. Gelukkig had ik nog een andere doos Miracoli staan en ging ik daarvan de tomatenpuree halen op mijn kamer (lichtpuntje: twéé zakjes kaas! Yay) en in mijn haast viel ik bijna van de trap. Daarop pakte ik de hete pot vast zonder pottenlappen en daarna liet ik nog een vork vallen en zo. The usual.
Ik heb nog geen boodschappen kunnen doen dus had ik verder niks anders in huis dat in een microgolfoven klaar te maken is dan Uncle Ben’s Express rijst en Royco Minute Soup. De rijst stond al een hele tijd op mijn (vorig) kot te staan en dat spul smaakt sowieso al niet geweldig (en ik moest nog eens om een schaar lopen ook omdat het zakje een halve centimeter te hoog was voor de inimini microgolf), en de soep was lauw omdat ik de nieuwe microgolf nog niet goed ken en eens het water heet is kun je er je vingers niet meer insteken om te voelen eh.
Ik heb honger. Zucht.
Niet te doen hoe ongezond ik leef sinds ik op kot ben. Niet moeilijk, geen mama die mij elke dag een lekkere verse maaltijd voorschotelt en mij op de vingers tikt als ik teveel rommel eet 
Ik eet dus wat ik wil, en dat is best wel fijn maar het kan toch wel niet gezond zijn.
Naar aanleiding van de laatste studentenraad-vergadering (waarin werd voorgesteld om fruit te gaan verkopen in de cafetaria), besloot ik om de geit bij de horens te vatten (hup met de koe) en gezonder te gaan eten. Zo.
Wish me luck 
Nu het vakantie is, heb ik er tijd voor: een taart bakken! Ondertussen heb ik maar liefst twee taarten gebakken, maar de tweede (flan) is mislukt dus daar blog ik niet over Morgen ga ik nog een derde taart (chocoladetaart) bakken, als die lukt hoor je er nog wel iets over.
Gemetste taart dus! Eén van mijn lievelingstaarten, ik kan moeilijk beslissen of ik deze liever eet of toch liever Veurnse méringuetaart. Hier komt het recept!
Ha! Geweldig vind ik dat, mezelf verrassen. Het is niet moeilijk, laat gewoon lekkere dingen (die bij voorkeur lang bewaren) achter op alle mogelijke plaatsen en probeer ze dan te vergeten tot je er toevallig weer eens komt.
Zo zat ik daarstraks zuchtend tegen een maar niet kleiner wordende berg schoolwerk aan te kijken, wachtend op dat ene zetje om mij te doen beginnen. Zomaar ineens, ik weet niet helemaal waarom, trok ik een kast open en tadzaam! Een zakje chips! 
‘t Is niet dat ik nooit in die kast kijk, maar ik ben een week niet op kot geweest en dan vergeet een mens al ne keer dat er chips in de kast zitten é.
? Dixie Chicks – You can’t hurry love
(Negeer het gebrek aan enige structuur, ik had er gewoon geen zin in. 
)
Terwijl de meeste meisjes zouden moorden voor chocolade, vind ik eigenlijk geitenkaas één van de lekkerste dingen die er bestaan. Eén van mijn favoriete aperitiefhapjes zijn gepaneerde geitenkaasjes in de pan. Jammie!
Of geitenkaas met Bugles. Bugles zijn mmmm! Op zichzelf niet meer mmmm dan Grills of Lays, maar met kruidenkaas of geitenkaas zijn ze hemels. Ik kan mij doorgaans behoorlijk goed beheersen (as in, “okay, nu heb ik wel genoeg ijs gegeten”), maar van Bugles met kruidenkaas of geitenkaas kan ik echt niet afblijven.
Je kunt je inbeelden dat ik in de zevende hemel ben nu er ik heb. Met geitenkaas. (True, als je op kot zit kun je dat elke dag eten voor ontbijt, middageten en avondeten, maar dan is er niks meer aan. Hoe minder vaak je ze eet, hoe lekkerder ze zijn.)
Oh, en gisteren heb ik het lekkerste broodje van de wereld ontdekt. Het heet broodje chèvre en het is met geitenkaas, honingsiroop, warme stukjes appel en een beetje sla. Smaakt geweldig. Spijtig van de prijs, maar ja.
De beste geitenkaas ooit heb ik vorig jaar gegeten, ergens in de Ardennen. We kampeerden op een miniminicamping (er waren vijf standplaatsen) bij een boer ergens op de buiten. Toen we weggingen toonde hij ons nog even de kamer waar hij geitenkaas maakte, en we kochten een potje met de lekkerste verse geitenkaas die ik ooit geproefd heb.
