Er is natuurlijk ook een wedstrijd aan verbonden: upload je eigen filmpje en maak zo kans op een jaar Iglo eetplezier (twv €500).

Tot slot nog een foto van fish sticks. Voor het geval u even vergeten was hoe die eruit zien, en ook wel om rap nog eens te stoefen met mijn (hum) kookkunsten.

En ten slotte dus de frigo. Nu moet je weten dat mijn mama dikwijls extra eten kookt en dat dan invriest, zodat wij het kunnen meenemen op kot. Meestal eet ik die maaltijden smakelijk op maar af en toe blijft er één vergeten in de koelkast staan. Dat is zonde, want mijn mama kan héél lekker koken. Maar ach, ze zijn nu toch bedorven, en ik moet er toch wat mee, dus heb ik er foto’s van genomen zodat ik die met jullie kan delen! Enjoy!

Spaghetti bolognese met schimmelbloemetjes.

Interessante ontwikkeling van witloof in hesprolletjes met puree.

Dit is vis met puree en Provençaalse saus …

… en dit ook! Boeiend, hé, hoe dat zo kan verschillen.

Stoofvlees met appelmoes en puree, met een schimmelsneeuwtapijtje.

Mijn persoonlijke favoriet: kip met appelmoes en puree, en rare vegetatie.

Maar, als ik blok heb ik voedsel nodig, en dan bedoel ik ander voedsel dan de spaghetti die ik al op had. Chips, chocolade, snoep, koekjes, kortom, écht voedsel dus. Ik keerde het hele huis ondersteboven en alles dat ik vond was Minute Soup en een pot half bevroren Nutella (stond in de keukenkast). Zelfs mijn cornflakes was op!

Nu zit ik hier dus met een vork brokjes Nutella te eten … Bij gebrek aan beter, maar eigenlijk is dat zo slecht nog niet hoor!

En ook nog: mijn spijsverteringsstelsel is klaarblijkelijk niet zo gesteld op Oosters voedsel. Het heeft twee weken lang braaf zijn werk gedaan maar daarna was de maat vol en werd ik ziek. Niet zo heel ziek, één avond bedrust en dat was het, maar sindsdien loop ik wel al dagenlang elk kwartier naar het toilet en dat begin ik nu een kléin beetje beu te worden. Ik loop te rammelen als een kapotte vaatwasmachine, het kan best gênant zijn. Ik vermager er ook van en moet superveel drinken om niet uit te drogen, en ik heb ook heel de dag lang buikpijn in golven, dus fijn is het zeker niet. Maar ik neem het er met veel plezier bij, samen met het muggebetenslagveld op mijn benen

Deelnemers werden willekeurig ingedeeld in een commerciële en niet-commeriële groep, ik in de eerste. De opdracht luidde: eet een Quick ’n Toast of Suprême Pepper in de Quick en zeg wat je ervan vindt.

Alles voor de wetenschap, nietwaar, dus we trokken naar de Quick. Nu is het absoluut mijn gewoonte niet om in de Quick te eten (ik ben een McDonalds persoon), en al zeker niet om hamburgers te eten (ik eet slaatjes en frietjes en ijsjes en zo). Maar ik besloot om het toch eens te proberen, wie weet lustte ik het wel.

Ik nam een Quick ’n Toast, hij de Suprême Pepper, en dan wisselden we om. Om het kort te houden: ik hou niet van peper dus de Suprême Pepper was mijn ding niet, de Quick ‘n Toast kon mij wel bekoren maar het vlees vond ik niet zo lekker (te biefstukachtig). Ik vond de frietjes eigenlijk veel lekkerder, daarvoor zou ik nog wel eens terug durven gaan.

Tot zover deze boodschap van algemeen commercieel nut.

This blog post is an experiment by uMarket.it

Ingrediënten

• Een klein tomaatje
• Een klein blikje fruitsla
• Een half blikje tonijn
• Gekookte (duh) pasta
• Room

Bereidingswijze

1. Kap alles samen, roer en dien op. Voil? !

Ik zei toch dat het een simpel slaatje was

Miracoli ? la Murphy, dat betekent eigenlijk Kantonese “Express” rijst van Uncle Ben’s (dat spul is niet te vreten) en lauwe Royco Minute Soup. Dat heb ik vanavond klaargemaakt en dat ging zo.

Een rustige avond op mijn nieuw kot, ik ga eens koken, dacht ik. Miracoli, want verder dan pasta koken en saus uit het zakje gaat koken voor mij (meestal) niet. Zo gezegd, zo gedaan, houdbaarheidsdatum gecheckt en zo. Die was in orde maar dat was verder het enige dat in orde was.

Het knopje om het gas in brand te steken werkte niet en ik vond nergens een aansteker, lucifers, een magnesiumstick of wat dan ook. Pot met water in de microgolf gestoken. Het water werd warm, dat wel, maar verder begonnen er ook blauwe vonken (kun je geloven dat mijn gefrustreerde geest net vlauwe bonken getypt heeft, ja werkelijk waar, als je het niet gelooft zal ik het anders nog eens typen: vlauwe bonken!!) uit de ijzeren pot begonnen te slaan. Ola Pola, zei Greet, ijzeren potten mogen vast niet in de microgolf. Nee hé.

De waterkoker dan. Die heeft het water dat ik erin goot inderdaad gekookt, maar daar houdt het bij op. Het is een waterkoker, geen waterkoker-en-waterwarmhouder. Ik had er de pasta nog niet ingegooid dus moest ik wachten tot het water nog eens zou willen koken aubdankuwel. Dat wou maar niet gebeuren want het koppige ding wou eerst hélemaal weer afkoelen voor hij terug in gang wou schieten. Even gewacht, de pasta erin gesmeten (god weet waarom), nog tien minuten gewacht, en dan maar het hele zooitje weggekapt.

Probeer maar eens halfgare pasta uit een waterkoker te krijgen. Niet evident.

Terwijl het water in de microgolf stond merkte ik trouwens dat het zakje tomatenpuree gelekt had en dat ik dat dus mocht wegsmijten. Gelukkig had ik nog een andere doos Miracoli staan en ging ik daarvan de tomatenpuree halen op mijn kamer (lichtpuntje: twéé zakjes kaas! Yay) en in mijn haast viel ik bijna van de trap. Daarop pakte ik de hete pot vast zonder pottenlappen en daarna liet ik nog een vork vallen en zo. The usual.

Ik heb nog geen boodschappen kunnen doen dus had ik verder niks anders in huis dat in een microgolfoven klaar te maken is dan Uncle Ben’s Express rijst en Royco Minute Soup. De rijst stond al een hele tijd op mijn (vorig) kot te staan en dat spul smaakt sowieso al niet geweldig (en ik moest nog eens om een schaar lopen ook omdat het zakje een halve centimeter te hoog was voor de inimini microgolf), en de soep was lauw omdat ik de nieuwe microgolf nog niet goed ken en eens het water heet is kun je er je vingers niet meer insteken om te voelen eh.

Ik heb honger. Zucht.

Naar aanleiding van de laatste studentenraad-vergadering (waarin werd voorgesteld om fruit te gaan verkopen in de cafetaria), besloot ik om de geit bij de horens te vatten (hup met de koe) en gezonder te gaan eten. Zo.

• Tussendoortjes. Geen ongezonde tussendoortjes meer kopen op school, maar gezonde(re) tussendoortjes meedoen. Komt nog goedkoper uit ook.
• Ontbijten. Dikwijls heb ik daar geen tijd voor omdat ik mezelf maar een half uur voor ik moet vertrekken uit m’n bed schop, maar daar moet en zal verandering in komen, verdorie. In het middelbaar ontbeet ik elke dag en toen moest ik er nog vroeger uit, dus dat moet nu ook lukken.
• Minder Cola. Ik ben al meteen begonnen met een brik fruitsap en een glas naast mij in plaats van een fles Cola. Tuurlijk, daar zit ook suiker in en zo, maar ‘t is toch gezonder dan Cola, en ik drink ook dikwijls water hoor.
• Koken. Elke avond een warme maaltijd, of toch een poging tot. Dat komt er niet altijd van, en daar heb ik dan achteraf wel spijt van maar ja. Ik kook écht niet graag. (Behalve Miracoli dan, geen idee waarom maar dat maak ik wel graag klaar – al kun je dat niet echt koken noemen hé.)
• Fietsen. Van zodra het warmer wordt ga ik er werk van maken om met de fiets naar school te gaan (behalve op dinsdag, dan moet ik de helft van mijn kastinhoud meesleuren naar de les). ‘t Is niet zo ongelofelijk ver en eens ik er een gewoonte van gemaakt heb zal ik het wel fijn vinden dat ik nooit meer op de bus moet staan wachten, denk ik.

Wish me luck

Gemetste taart dus! Eén van mijn lievelingstaarten, ik kan moeilijk beslissen of ik deze liever eet of toch liever Veurnse méringuetaart. Hier komt het recept!

Ingrediënten:

• 400 g boter
• 300 g bloemsuiker
• 4 eierdooiers
• 3 regels zwarte chocolade
• een scheutje melk
• petit boeur koekjes (veel)
• witte wijn (Blanc de Blanc)
• hagelslag
• M&M’s of andere kleine snoepjes

Benodigdheden:

• een grote kom die in de microgolf mag
• een grote platte taartplaat bedekt met zilverpapier
• een mes, lepel en een paar vorken
• een diep bord
• een kommetje
• een deegspuit(je) (of als je dat niet hebt een zakje waar een hoekje van geknipt is)

Werkwijze:

1. Snij de boter in kleine stukjes in een diep bord en laat ze zacht worden in de microgolf, maar let op dat ze niet smelt.
2. Meng de boter, de bloemsuiker en de eierdooiers in de grote kom, en roer tot er zo weinig mogelijk brokken overblijven.
3. Giet wat witte wijn in een diep bord.
4. Doop de koekjes één voor één in de wijn (niet te lang, heel eventjes maar, erin en eruit) en leg ze dan onmiddellijk op de plaat (ze worden heel snel zacht als je ze in de wijn gedoopt hebt).
5. Smeer op de laag koekjes een dunne laag van het mengsel (ongeveer even dik als de petit boeurs), en let op dat je de koekjes niet opensmeert.
6. Herhaal dit tot je zes of zeven lagen koekjes hebt maar smeer op de laatste laag geen mengsel meer.
7. Hou een deel van het mengsel apart in de spuit (of in het zakje). Dat moet niet veel zijn hoor, twee scheppen met een soeplepel zijn al meer dan genoeg.
8. Breek de chocolade in stukjes, leg ze in een kommetje en giet er een scheutje melk over (een scheutje, geen scheut!). Smelt de chocolade in de microgolf.
9. Meng de chocolade met de rest van het mengsel en smeer dit over de hele taart (bovenkant en zijkanten), wat dikker dan de tussenlagen.
10. Breng hagelslag aan op de zijkanten van de taart. Dit kun je doen door de hagelslag ernaast te strooien en het zilverpapier tegen de taart te drukken, of door het met een vork tegen de zijkant te duwen.
11. Versier de taart met de spuit (of het zakje) en met de snoepjes. Laat je verbeelding de vrije loop!
12. Laat de taart minstens een nacht in de frigo staan zodat hij goed kan opstijven. Voordien is hij veel te zacht.

Enkele algemene tips:

• Als je geen spuit hebt, kies dan een stevig zakje (haha, ik dacht in mijn hoofd “zevig stakje” en had dat bijna getypt ook) zodat het niet scheurt als je er druk op zet.
• Snij kleine stukjes taart af (5×5 cm of zo) want de taart is heel zwaar, je kunt er meer mensen mee voeden dan je op het eerste zicht zou denken.
• Je kunt de wijn vervangen door iets anders (melk, koffie, …) maar dat raad ik niet aan want de wijn zorgt net voor die speciale smaak die typisch is aan de taart.
• Ik leg de koekjes altijd in 6 of 7 lagen van 2×4, maar je kunt natuurlijk ook een andere vorm kiezen. Een rechthoek is wel het meest praktische, om het chocolademengsel en hagelslag op de zijkant aan te brengen.
• De rest van het chocolademengsel kun je gebruiken als choco, maar steek het niet (te lang) in de frigo want anders stijft het op en kun je het niet meer smeren.
• De taart bewaart redelijk lang in de frigo, zeker een dag of vier.
• Het is op elk moment een goed idee om van het mengsel te proeven.
• Het is op geen enkel moment een goed idee om een mixer te gebruiken.

Zo, dat gezegd zijnde, veel succes en smakelijk!

Zo zat ik daarstraks zuchtend tegen een maar niet kleiner wordende berg schoolwerk aan te kijken, wachtend op dat ene zetje om mij te doen beginnen. Zomaar ineens, ik weet niet helemaal waarom, trok ik een kast open en tadzaam! Een zakje chips!

‘t Is niet dat ik nooit in die kast kijk, maar ik ben een week niet op kot geweest en dan vergeet een mens al ne keer dat er chips in de kast zitten é.

? Dixie Chicks – You can’t hurry love

Terwijl de meeste meisjes zouden moorden voor chocolade, vind ik eigenlijk geitenkaas één van de lekkerste dingen die er bestaan. Eén van mijn favoriete aperitiefhapjes zijn gepaneerde geitenkaasjes in de pan. Jammie!

Of geitenkaas met Bugles. Bugles zijn mmmm! Op zichzelf niet meer mmmm dan Grills of Lays, maar met kruidenkaas of geitenkaas zijn ze hemels. Ik kan mij doorgaans behoorlijk goed beheersen (as in, “okay, nu heb ik wel genoeg ijs gegeten”), maar van Bugles met kruidenkaas of geitenkaas kan ik echt niet afblijven.

Je kunt je inbeelden dat ik in de zevende hemel ben nu er ik heb. Met geitenkaas. (True, als je op kot zit kun je dat elke dag eten voor ontbijt, middageten en avondeten, maar dan is er niks meer aan. Hoe minder vaak je ze eet, hoe lekkerder ze zijn.)

Oh, en gisteren heb ik het lekkerste broodje van de wereld ontdekt. Het heet broodje chèvre en het is met geitenkaas, honingsiroop, warme stukjes appel en een beetje sla. Smaakt geweldig. Spijtig van de prijs, maar ja.

De beste geitenkaas ooit heb ik vorig jaar gegeten, ergens in de Ardennen. We kampeerden op een miniminicamping (er waren vijf standplaatsen) bij een boer ergens op de buiten. Toen we weggingen toonde hij ons nog even de kamer waar hij geitenkaas maakte, en we kochten een potje met de lekkerste verse geitenkaas die ik ooit geproefd heb.

Daarna heeft één of andere vieze vuilerik die drie flesjes bier in mijn deel van de frigo gestoken, alwaar ze ontdooid zijn en waar nu dus een hele plas bier ligt. Ik heb mijn spulletjes een beetje afgekuist en in een ander deel gestoken maar ik weiger die viezigheid op te kuisen voor een ander.

Nu ruikt gans de frigo dus al een week (of is het twee weken) naar bier, en alles dat ik eruit haal ook. Smakelijk is anders (zeker voor mensen die van bier walgen, zoals ik) …

Hierbij wil ik dan ook mijn dank betuigen aan de vorige eigenares van Chantal, zijnde Julie, voor haar genereuze schenking mijnentwege!

En even bij de weg, het rapport (over het belang van blogs voor de marketing) is zo ongeveer op tijd afgeraakt en ingeleverd, nu nog een bergje werk verzetten voor de examenopdracht tegen morgen en dan uitblazen tijdens de blok! Hoezee!

Edit: Trouwens! Gisteren was er ook heuglijk nieuws, te weten dat ik Koetjesrepen gevonden heb in de GB! Ze lagen stiekem te liggen in een hoekje op het hoogste schap en ik heb er maar net niet over gekeken. Ik was blij als een klein kindje, chocolade wordt niet voor niets het troostvoedsel bij uitstek genoemd en Koetjesrepen is toch wel de chocolade der chocolades, het neusje van de zalm, het beste dat er is!

Zo, genoeg uitroeptekens voor vandaag, terug aan het werk.

Echt waar, niet gezeverd!

Het knettert en knispert tot je drie keer je mond gespoeld hebt, dan pas houdt het op. Echt vreemd.

PS Yep, dat is een ingescand doosje. Na vanmiddag ben ik een scanexpert, hehe. (Portfolio inscannen)

Wat draai je erin?

• Gerookte zalm
• Garnalen (zo’n potje van de GB met een beetje saus erbij)
• 1 mandarijntje
• Spirelli’s of andere pasta
• Room

En hoe doe je dat?

1. Zet de pasta op het vuur.
2. Snij de zalm en het mandarijntje in fijne stukjes.
3. Vergeet de pasta en laat ze overko- of wacht eens, neen, dat was eigenlijk niet de bedoeling.
4. Indien dit toch gebeurd is: neem de pot onmiddellijk van het vuur en kuis de boel een beetje op.
5. Giet de pasta af en doe er de garnalen, de zalm, het mandarijntje en de room bij.
6. Roer nog wat om op een zacht – ik herhaal, zacht – vuurtje.
7. Dien op.

Jaja, ze worden alsmaar langer en ingewikkelder, mijn recepten. Haha. Oké, de pasta niet laten overkoken had me twee stappen gescheeld, maar kom.
Opmerking: Ook bij dit recept bekom je hoogstwaarschijnlijk een portie voor twee personen. Hier zijn drie mogelijke oplossingen voor:

1. Eet alles op. Het k? n.
2. Zoek een proefpersoon die bereid is zijn angst voor vergiftiging even opzij te zetten. Vriendjes zijn hiervoor heel geschikt, tenzij hij natuurlijk in Brugge woont, én zeer expliciet vermeld heeft dat hij de kookkunsten van zijn lief niet waardeert, al heeft hij niet te klagen over de ene maaltijd die dat lief al klaargemaakt heeft voor hem en die “eigenlijk best wel lekker” was.
3. Wat was ook alweer de derde oplossing? Oh ja. Smijt de overschot in de vuilbak. Dit is de minst voor de hand liggende oplosing, en dan ook diegene waarvoor ik gegaan ben. De proefpersoon van mijn vorig kooksel had helaas al gegeten, en ook al beweerde hij dat het er nog makkelijk bij kon, toch vond ik dit geen zo’n goed idee.

Ingrediënten

• Rijst
• Scampi’s
• 1 kleine tomaat
• 1 kleine sinaasappel (of een mandarijntje misschien)
• Room (redelijk veel, dat het niet te droog is)

Bereidingswijze

1. Snij de tomaat en de sinaasappel in stukjes, en eventueel de scampi’s ook, als je wilt.
2. Kook de rijst (duh).
3. Doe alle ingrediënten in een pot en zet die op het vuur.
4. Zoals ook bij het vorige recept het geval was: haal op tijd van het vuur.
5. Serveer.

Opmerking één: Ik heb wel stukjes perzik uit blik gebruikt in plaats van sinaasappel. Ik vond het werkelijk waar zéér spijtig dat de sinaasappels niet per stuk te verkrijgen waren, maar wel met elvendertig in een netje. Want elvendertig sinaasappelen, dat krijg ik niet op.
Opmerking twee: Veel kans dat je een tweepersoonsportie bekomt, want als je alles samensmijt heb je nogal veel en bovendien maakt de room het redelijk zwaar.

Ingrediënten

• Een blikje tonijn
• Een blikje gekookte zalm
• Een blikje krab
• Een blikje fruitsla
• Stukjes gerookte zalm
• Melk

Bereidingswijze

1. Kap alles in een pot.
2. Zet de pot op het vuur, zet het vuur aan en roer.
3. Haal op tijd van het vuur.
4. Dien op.

Dat was het. Ik vond het wel vervelend dat ik niet echt kon antwoorden op de vraag “Eh Greet, wat is dat?!”, dus laat mij al je ideetjes én je ervaringen met het uitproberen van het recept weten!

• er internetcafees (sp?) zijn in Bosnië?
• wratten laten uitvriezen eigenlijk helemaal niet zo pijnlijk is als het klinkt?
• er daadwerkelijk een manspersoon bestaat met de naam Geert en daarna mijn achternaam?! Danku Google, en néén ik bedoelde niet Geert!
• er zelfs drié (of wie weet meer! hellup) van die manspersonen bestaan en dat die zelfs helemaal niet ver weg wonen – Keiem, Jabbeke en Brugge?!
• onze computer nu al bijna een maand kapot is?
• ik morgen naar het strand ga (eindelijk)?
• het daar eigenlijk veel te warm voor is?
• ik vandaag twee keer frietjes ga gegeten hebben, en pannekoeken en biefstuk, en niet te vergeten chocostuutjes als ontbijt, en dat dat niet gezond is?
• mij dat eigenlijk helemaal niks kan schelen?
• het mij ook niet kan schelen dat de winkeljuffrouw mij verkeerdelijk inschatte als een maatje 36?
• ik dus eigenlijk helemaal zo mager niet ben als je wel zou denken?

PS. De laatste zeven puntjes zijn ter informatie, de eerste vier wist ik zelf ook nog niet, tot ik er vrij recentelijk achter gekomen ben.