Pimpajoentje.be

Geitenkaas, yum! Met Bugles, bij een avondje TV, bijvoorbeeld. Of in een slaatje, met walnoten, honingvinaigrette, appel, … In de broodjeszaak bij m’n vorige school (Arteveldehogeschool dus) hadden ze ook heerlijke broodjes met warme geitenkaas, die mis ik. In ieder geval, toen ik bij Kimsje en Gudrun over de actie van Chavroux las dacht ik meteen, da’s iets voor mij!

Ik vind het ook leuk om op restaurant te gaan, en het is de ideale manier om het einde van de examens te vieren. Ik heb altijd al eens in het Pakhuis (pas op, niet schrikken, filmpje op autoplay) willen gaan eten, maar het was er nog niet van gekomen. Gelukkig loopt de actie nog maar sinds vanmiddag, dus kon ik zonder probleem een etentje reserveren. Hoera! Ik kijk er nu al naar uit.

Je kunt kiezen uit 12 restaurants in België, en in de maand juni kun je dan bij één van die restaurants met 2 personen van een driegangenmenu gaan genieten. Achteraf betaal je wat je vindt dat de maaltijd waard was. Leuke actie, toch? Ik zou zeggen, probeer het eens!

Ik heb een beetje van een ongebruikelijke relatie met vlees. Ik zou mezelf geen vleeseter noemen, maar een vegetariër ben ik ook niet, en van zodra ik mijn uitleg daarmee begin zeggen mensen altijd, maar huh, je bent toch het één of het ander?

The thing is: ik kan me heel goed vinden in vegetarisme, maar niet volledig. Ik ben tegen dierenmishandeling natuurlijk, maar belangrijker is dat ik van mening ben dat mensen tegenwoordig gemiddeld te veel vlees eten. Vroeger was ons dieet gebalanceerder, maar sinds we in deze moderne tijden de middelen hebben om veel vlees te eten doen we dat ook, en dat is niet meer in verhouding met de hoeveelheid vlees die we maar nodig hebben. Dus eet ik minder vlees.

Een tweede belangrijke reden waarom ik minder vlees eet, is dat er heel wat soorten vlees zijn die ik niet lust. Vooral grote stukken vlees, van koeien en varkens, vind ik echt niet appetijtelijk. Schelletjes hesp of salami op mijn boterham vind ik heel lekker, en bolognaisesaus vind ik geen bolognaisesaus zonder kleine brokjes gehakt erin, maar zo’n dikke droge lap vlees of van die vieze grote gehaktballen in mijn bord, meh.

Maar het is dus moeilijk uit te leggen aan mensen waarom ik minder vlees eet en wat ik dan precies wel of niet eet. Mijn mama en mijn lief weten wat ze mij niet moeten voorschotelen en waar ze mij blij mee maken, maar als ik op kamp ga schrijf ik me meestal in als vegetariër, uit voorzorg. Of als ik bijvoorbeeld bij vrienden ga eten, kunnen die niet echt inschatten of ik iets waar vlees in zit graag ga eten. En dat vind ik dus best wel vervelend allemaal. Ik wou dat er een simpele regel was, maar als die er is heb ik er tot nu toe mijn vinger nog niet kunnen op leggen. Dus, om het met een lijstje te zeggen:

Eet ik liever niet:

• varkensvlees
• lamsvlees/schapenvlees
• paardenvlees & konijnenvlees (deze twee wel uit principe — ik weet het, beetje hypocriet van me)
• koeienbiefstuk (we eten thuis altijd struisvogelbiefstuk)
• koteletten, brochetten, cordon-bleu, schnitzel, blinde vink, braadworst, hamburgers, kortom: zo’n beetje alles dat de gemiddelde Vlaming naast zijn groentjes en patatjes zou leggen
• stoofvlees (gemaakt door iemand anders dan mijn mama)

Eet ik wel graag:

• charcuterie (schelletjes hesp, salami, …)
• bolletjes in tomatensoep
• fijne brokjes gehakt in pastasauzen ed
• gevogelte (kip, kalkoen, …)
• vis
• bloedworst met appelmoes
• Ardeens gebraad
• stoofvlees (enkel dat dat mijn mama maakt, met pruimen erbij)

De enige lijn die erin te trekken valt is de grootte en hoeveelheid van het vlees, maar daar zijn dus uitzonderingen op, zoals bloedworst en Ardeens gebraad, en stoofvlees van mijn mama. En er zijn ook een aantal soorten charcuterie die ik niet lust.

Dus ja, ik weet het, ik ben een rare. En een ambetante om voor te koken. En een beetje hypocriet. Mijn oprechte verontschuldigingen aan iedereen aan wie het aanbelangt.

Je hebt het misschien al gezien, deze ludieke versie van de marshmallow-test, door Iglo. Met z’n drie troeven (een wetenschappelijke test gecombineerd met lekker eten en schattige kindertjes) vind ik het best een sympathiek concept. Aangezien ik zelf nog geen kindjes heb (stel u voor zeg) en mijn lief het waarschijnlijk niet echt zou appreciëren als ik hem als proefkonijn zou gebruiken, kan ik zelf geen filmpje bijdragen, dus krijgt u van mij het origineel:

Er is natuurlijk ook een wedstrijd aan verbonden: upload je eigen filmpje en maak zo kans op een jaar Iglo eetplezier (twv €500).

Tot slot nog een foto van fish sticks. Voor het geval u even vergeten was hoe die eruit zien, en ook wel om rap nog eens te stoefen met mijn (hum) kookkunsten.

Wat orde en netheid betreft, zit ik vreemd in elkaar. Ik heb (véél) momenten waarop ik me thuisvoel in chaos en rommel, maar af en toe krijg ik er ineens genoeg van en moet alles opgeruimd en gekuist worden. Zo’n bui had ik gisteren op kot, dus moesten mijn kamer, de afwas en de frigo eraan geloven. Kamer leeggehaald, stof afgenomen, gestofzuigd, lavabo gekuist, en alle rommel opgeruimd en zo. Dan de afwas, die er al sinds 2 maart stond, jaha. Dat weet ik omdat ik spulletjes herkende die ik hiervoor gebruikt heb (en vlak daarvoor heb ik de afwas gedaan, herinner ik me).

En ten slotte dus de frigo. Nu moet je weten dat mijn mama dikwijls extra eten kookt en dat dan invriest, zodat wij het kunnen meenemen op kot. Meestal eet ik die maaltijden smakelijk op maar af en toe blijft er één vergeten in de koelkast staan. Dat is zonde, want mijn mama kan héél lekker koken. Maar ach, ze zijn nu toch bedorven, en ik moet er toch wat mee, dus heb ik er foto’s van genomen zodat ik die met jullie kan delen! Enjoy!

Lees verder »

Verdikke toch. Den Delhaize gaat hier om half zeven toe dus sprong ik om tien voor zes op mijn fietsje om boodschappen te gaan doen, zo vlak na de vakantie heb ik immers bijna niets in huis (behalve diepvriesmaaltijden en drank). Aan de kassa gekomen bemerkte ik dat ik mijn portefeuille vergeten was, dus vroeg ik of ik het mandje even aan de kant mocht zetten en om mijn portefeuille gaan. Dat mocht, en den Delhaize is hier dus werkelijk vlak om de hoek dus dacht ik, dat haal ik nog wel (het was toen twintig na zes). Alleen, het lag nogal glad wegens aangevroren sneeuw en dergelijke dus ik moet er blijkbaar net iets langer over gedaan hebben dan anders, want toen ik terugkwam hadden ze de kassa’s al afgesloten. Niks aan te doen dus, morgen teruggaan.

Maar, als ik blok heb ik voedsel nodig, en dan bedoel ik ander voedsel dan de spaghetti die ik al op had. Chips, chocolade, snoep, koekjes, kortom, écht voedsel dus. Ik keerde het hele huis ondersteboven en alles dat ik vond was Minute Soup en een pot half bevroren Nutella (stond in de keukenkast). Zelfs mijn cornflakes was op!

Nu zit ik hier dus met een vork brokjes Nutella te eten … Bij gebrek aan beter, maar eigenlijk is dat zo slecht nog niet hoor!

Gek, je gaat twee weken op reis naar de andere kant van de wereld en waar snak je naar als je terug thuis komt? Chocostuutjes! Hemelse Belgische chocostuutjes. Andere dingen ook natuurlijk, ik ben zo blij om terug met al dat lekker eten verenigd te zijn. Ik trek de koelkast open en kan niet beslissen wat ik eerst ga eten, het is allemaal zo heerlijk Belgisch. Ahh.

En ook nog: mijn spijsverteringsstelsel is klaarblijkelijk niet zo gesteld op Oosters voedsel. Het heeft twee weken lang braaf zijn werk gedaan maar daarna was de maat vol en werd ik ziek. Niet zo heel ziek, één avond bedrust en dat was het, maar sindsdien loop ik wel al dagenlang elk kwartier naar het toilet en dat begin ik nu een kléin beetje beu te worden. Ik loop te rammelen als een kapotte vaatwasmachine, het kan best gênant zijn. Ik vermager er ook van en moet superveel drinken om niet uit te drogen, en ik heb ook heel de dag lang buikpijn in golven, dus fijn is het zeker niet. Maar ik neem het er met veel plezier bij, samen met het muggebetenslagveld op mijn benen

Een eindje geleden vulde ik een enquête in over blogs en blogpersoonlijkheden. Deelname aan een experiment rond gesponsorde blogposts was optioneel, dus de nieuwsgierigheid in mij kreeg de bovenhand en ik stemde toe deel te nemen.

Deelnemers werden willekeurig ingedeeld in een commerciële en niet-commeriële groep, ik in de eerste. De opdracht luidde: eet een Quick ’n Toast of Suprême Pepper in de Quick en zeg wat je ervan vindt.

Alles voor de wetenschap, nietwaar, dus we trokken naar de Quick. Nu is het absoluut mijn gewoonte niet om in de Quick te eten (ik ben een McDonalds persoon), en al zeker niet om hamburgers te eten (ik eet slaatjes en frietjes en ijsjes en zo). Maar ik besloot om het toch eens te proberen, wie weet lustte ik het wel.

Ik nam een Quick ’n Toast, hij de Suprême Pepper, en dan wisselden we om. Om het kort te houden: ik hou niet van peper dus de Suprême Pepper was mijn ding niet, de Quick ‘n Toast kon mij wel bekoren maar het vlees vond ik niet zo lekker (te biefstukachtig). Ik vond de frietjes eigenlijk veel lekkerder, daarvoor zou ik nog wel eens terug durven gaan.

Tot zover deze boodschap van algemeen commercieel nut.

This blog post is an experiment by uMarket.it