Het eerste semester van het derde jaar is bij ons het Erasmussemester, en twee van m’n klasgenootjes, Ans (rechts op de foto) en Joy (links), trokken samen naar Manchester. ‘t Was toch maar stilletjes zo zonder hen, dus besloten Marie-Aline (tweede van links) en ik (en eigenlijk ook Elke maar jammer genoeg kon zij uiteindelijk niet mee) om hen te bezoeken! Feesje!

Ze woonden samen met nog drie andere Erasmussers in een allercharmantst Engels huisje in een allercharmantste Engelse straat. ‘s Avonds voelde ik me precies in die scène in het begin van Harry Potter and the Philosopher’s Stone, die waar Dumbledore de lichten uitdoet, weetwel.

In Manchester valt heel wat te beleven, maar wat doen 4 meisjes in een stad met allemaal nieuwe onbekende winkels? Shoppen ahja! We zijn naar twee grote winkelcentra geweest, Arndale en Trafford Centre, en naar de Primark, ook bekend als de hemel op aarde.

Arndale

We love Manchester, we do!

Geen idee waartoe deze dienen, waarschijnlijk pyjama’s maar ze zien er ook ideaal uit als blokoutfit! De foto met de zwart-witte streepjes en de bolletjes is natuurlijk om te lachen, maar pas later zag ik de Animal- en Cookiemonsterexemplaren en ik heb er eigenlijk echt serieus spijt van dat ik ze niet gepast heb!

En ook van deze tas heb ik spijt dat ik ‘m niet gekocht heb, hoewel hij ook wel een beetje te duur was en ik hem niet echt nodig heb, maar toch! (Misschien koop ik ‘m toch nog. )

Trafford Centre

Het andere winkelcentrum dat we deden lag een eindje buiten het centrum (tram + bus) en het was echt humongous. Het was nog maar een paar jaar geleden gebouwd naar ‘t schijnt, en de stijl ervan was echt bizar, iets Zuid-Europeesachtig met dan wat palmbomen à la Miami erbij en Romeinsachtige fonteinen en natuurlijk kerstbomen met lichtjes, en daarin dan moderne lichreclames van winkels. Heel vreemd, maar wel sfeervol!

Vanbinnen was het gelijkaardig ingericht, maar dan met decadent veel lichtversieringen en lusters en ook weer palmbomen en toestanden.

Een paardenmolen op de binnenplaats:

Primark

De Primark is vanaf nu mijn nieuwe favoriete winkel. Allerlei soorten kleding en schoenen en dingen, in allerlei soorten stijlen en voor allerlei gelegenheden, en allemaal aan een zalig lage prijs. (Binnenkort komt er een Primark in Gent, yay!) ‘k Heb mij daar eens goed laten gaan:

• een T-shirt van £5,
• een rode en een blauwe trui van elk £8 of zo,
• een hippe broek van £15,
• wat ondergoed,
• een paar schoenen voor ochot £7,
• een mascara van £1 (die een mooier resultaat geeft dan mijn Nivea mascara van €12),
• Lip Smackers met Cola- en Fantasmaak, ook voor £1 ‘t stuk geloof ik (een geweldige uitvinding, die dingen!),
• en een bloemetjeshorloge voor £4 (waar ik waarschijnlijk nog apart over ga bloggen).

Ik heb er nog geen foto’s van genomen, dat zou ik eens moeten doen!

Sightseeing

Natuurlijk hebben we naast shoppen ook wat sightseeing gedaan. Hier lopen we op de Kerstmarkt, die toen helaas nog in opbouw was:

Dit is een foto van de eerste avond, geloof ik, toen we wat rondwandelden langs het water.

En dit is het stadhuis (Town Hall), dat er vanbuiten wel oké uitzag maar vanbinnen was het gewoon helemaal Hogwarts! Heel leuk om in rond te lopen:

Een futuristische soort brugtunnel die ik wel mooi vond. De rode brievenbus die je aan de linkerkant van de straat ziet staan is daar redelijk beroemd, omdat daar een paar jaar geleden een bomaanslag is gebeurd, en toen was die brievenbus het enige dat overeind bleef staan. Als ik het goed begrepen heb.

The Printworks: vroeger een drukkerij, nu omgebouwd tot entertainment centre, wat basically betekent dat het gewoon een supergezellige overdekte straat is met allerlei cafeetjes en een cinema en zo. Ook al waren we daar overdag en liep er verder bijna niemand rond, er heerste een heel speciale sfeer, zoiets had ik nog niet eerder gezien.

Foodstuffs

Ik heb eigenlijk over het algemeen niet zo’n vertrouwen in Britten wat eten betreft, maar ik moet toch zeggen dat ik daar best deftig gegeten heb. De eerste avond een slaatje met geitenkaas dat wel oké was, en later op de avond nog een interessante soort milkshake/smoothie/dinges van Archie’s (eerste foto), de tweede dag McDonalds (om nummer 52 op m’n life list aan te vullen) en de derde avond een heel betaalbare lasagna in de Ford Madox Brown (tweede foto), met Italiaans kun je niet mis gaan hé. Na die lasagna koos ik nog een stukje cheesecake (derde foto) en daar heb ik alleszins geen spijt van gekregen!

Maar na drie dagen dikke fun moesten we helaas terug naar huis. Na nog wat onnozel te doen op de vlieghaven, natuurlijk.

The end!

Kerstavond vierden we zoals gewoonte bij mijn familie van mama’s kant, en het was weer heel gezellig. Zo gezellig dat we er pas rond 1 uur ‘s nachts vertrokken! Met Kerst was het bij Karels familie te doen, en ook dat was de moeite.

Daarna heb ik een hele week aan een stomme paper gewerkt waarvan de deadline op 31 december om middernacht lag — niet te geloven, toch? Op oudejaar was hij tot mijn schaamte nog niet helemaal af dus heb ik er tussen de soep en de patatten nog wat aan verder moeten werken, maar om 22u30 kon ik ‘m dan eindelijk versturen.

Oudejaar vierden we trouwens ook gewoon bij Karels familie, en daarna zijn we naar huis gegaan waar we nog gezellig naar een filmpje hebben zitten kijken, meer moet dat niet zijn voor mij.

Het was een fijne eindejaarsperiode, waarbij ik zowel dankbaar was voor alle familie waarmee ik de feesten kon vieren en ook voor het feit dat ik Karels familie wat beter leer kennen.

2012 wordt interessant. Ik ga voor het eerst in de 6 jaar na het middelbaar een diploma halen: mijn bachelordiploma. Ik ga een bachelorpaper schrijven, dat wordt ook heel wat. Daarna ga ik een leuke vakantiejob doen, hopelijk niet te veel herexamens hebben, en aan mijn master beginnen, superspannend!

Wat voornemens betreft: ik ga proberen om nieuwe gewoontes goed vol te houden, zowel wat schoolwerk als gezondheid betreft, om veel leuke dingen te doen met vrienden en om veel dingen te doen waar ik van leer. En ik wens jullie hetzelfde toe!

Nog voor Sinterklaas het land uit was (oeps) had ik hier al een kerstboom gezet, ik kon gewoon niet wachten! Het is niet echt een mooie kerstboom (het is de oude boom die vroeger bij mijn ouders thuis stond en die ze nu niet meer gebruiken), maar hij heeft me geen cent gekost en het gaat natuurlijk om het idee! Het is trouwens de eerste keer dat ik hier in Gent überhaupt een kerstboom heb, dus ik ben er allang blij mee.

Als het aan mij lag had ik verder het hele appartement bedolven onder de slingers en ballen, maar ik moest me een beetje inhouden van mijn lief, dus heb ik het verder gehouden bij deze schattige kerstmannetjes. Eentje op de parlofoon en eentje op een lampje naast de TV:

Het derde kerstmannetje is terecht gekomen op de adventskalender die ik van Kimsje kreeg, waarin voor elke dag een chocolaatje zit, yum!

Ik vond het jammer dat we geen kerststalletje hadden, dus toen ik deze doe-het-zelfkerststalmannetjes tegenkwam ben ik meteen aan de slag gegaan. Sinds vandaag staan deze koddigaards dus ook onder onze boom!

Verder passeer ik ook elke dag meerdere keren over het Sint-Pietersplein, langs Winterdroom. Ik vind het best wel een gek concept, het is precies een kruising tussen een kerstmarkt en een kermis, met een reuzenrad en een schaatspiste. Gek, maar wel leuk! Vorige week ben ik met Karel op het reuzenrad geweest, woooh dat ging hoog! Maandag ben ik met Julie de schaatspiste eens gaan verkennen toen we allebei geen les hadden. Het voordeel daarvan was dat het rustig was, maar de schaatspiste is niet zo groot dus echt uitbundig hebben we niet kunnen schaatsen. Ach, het was sowieso tof, ik ga veel te weinig schaatsen!

Verder ben ik al volop aan het stressen over wat ik in hemelsnaam ga aandoen met Kerstavond en Kerstmis. En wat doet jullie alvast helemaal in de kerstsfeer komen?

Deel 1 – 2 – 3 – 4 – 5

Zoals ik drie miljoen jaar geleden beloofd heb, volgt nu dan eindelijk het reisverslag dat jullie nog van me tegoed hadden! In september 2010 (yep, da’s meer dan een jaar geleden, oepsie) trokken Karel en ik naar Lissabon, om eens even weg te zijn van de drukte. We hadden in september precies 5 dagen tussen de laatste dag van mijn vakantiejob en de dag van Karels proclamatie, dus boekten we in augustus impulsief een reisje.

Omdat het daar zo plezant was en ik dus zoveel foto’s heb om met jullie te delen ga ik dat in 5 blogposts doen, eentje per dag. Te beginnen met: zaterdag!

We waren die ochtend al héél vroeg opgestaan (om 4u) om op tijd op de luchthaven te zijn, want we zouden al vroeg in de voormiddag vliegen. Daardoor konden we op het vliegtuig van de zonsopgang genieten.

Aangekomen in Lissabon namen we een pendelbus naar het centrum, waar we lunchten op een terrasje.

Na de lunch moesten we nog even wachten voor we in de jeugdherberg binnen konden, dus gingen we aan de haven van het uitzicht zitten genieten.

Ik had die nacht niet veel geslapen, dus profiteerde ik ervan om een dutje te doen. Een zacht windje, rustig kabbelend water, perfecte temperatuur … Wat een zalig dutje was me dat!

Toen we in de jeugdherberg aankwamen, waren we aangenaam verrast. De living/keuken zag er heel gezellig uit, en er was TV (waar we uiteraard niets van begrepen, zo in ‘t Portugees en al) en een computer met internet die we vrij konden gebruiken, wat nog goed van pas gekomen is om dingen op te zoeken en online in te checken voor onze vlucht terug en zo.

De kamer zelf was ook een verrassing, en wel omdat ze zo ongelofelijk roze was dat het bijna pijn aan onze ogen deed. Fantastisch, toch? Karel vond het natuurlijk al wat minder fantastisch, maar dat kon de pret voor mij niet drukken!

Nadat we ons in de kamer geïnstalleerd hadden, vertrokken we op ons gemak voor een wandelingetje in een buurt waar je volgens de gids veel restaurantjes kon vinden, op zoek naar avondeten. Onderweg kwamen we deze jolige bende tegen, ze zagen eruit als een studentenclub en ze zongen/speelden met volle overtuiging een paar leuke liedjes, compleet met vlaggenzwaaien en al.

Even later vonden we een restaurantje, waar we voor het toeristenmenu kozen: soep, hoofdgerecht, dessert en drank, alles samen voor zo’n €10 à €12 geloof ik — eten in Portugal is goedkoop!

Let ook even op de donkere schaduw bij m’n oog, dat beestje krijgt in een volgende blogpost nog een staartje …

Dun dun dunnn!

Ik wou ook nog een heeeeeleboel andere foto’s uploaden, maar het internet werkt hier een beetje tegen dus dat lukte me niet. Morgen nog eens proberen, en anders zal het voor thuis zijn!

Er waren yummy hapjes, te weten schattige cupcakes en later frietjes en allerlei kroketjes:

Het was die dag bijzonder heet, voor het onweer uitbrak, dus had ik m’n froe omhoog gestoken. Ik wou ‘m niet gewoon wegspelden dus ik dacht, ik probeer het eens met een vlechtje. Wat denken jullie? (Let niet op de rest van m’n hoofd …)

Zoals je al zult vermoeden was het weer de dag van de mottige foto’s voor mij, ik kan nogal toten trekken zeg, amai! Hier zijn een paar van de dolste foto’s op een rij, en klik deze keer vooral niet om ze groter te bekijken:

Zucht!

Hier zijn wat sfeerbeeldjes (let op Karels ketchupgezicht):

Toen de sfeer wat plezanter werd zijn we weer spelletjes beginnen spelen, dolle pret! Eerst speelden we ‘wie ben ik’. Deze fotootjes zijn uit de eerste ronde, daarna werd het moeilijker. Als je ‘t niet goed kunt lezen: Neil Patrick Harris, Frans Bauer, Keppie (de kat van Kim), Steve Jobs, prinses Máxima, Dr. Sheldon Cooper.

Nog later op de avond speelden we ook een spel met uitbeelden, echt hilarisch. Vitaminenpreparaat, single malt, surfplank, vruchtbaarheidsproblemen, harakiri, the Mojito Song, heteluchtoven, doctoraatsstudent, hottentottententententoonstelling, zandkorrel, ruimtetijd (space time), dolfijn op het droge, … We kwamen niet meer bij!

Tot slot nog een groepsfoto, van toen de hemel nog niet naar beneden gekomen was. Whoei!

Dusseh … Tsja. Hmmm.

Om de één of andere verdachte, mysterieuze reden was het in Bobbejaanland bijzonder rustig, dus hebben we nergens langer dan 10 minuten moeten aanschuiven. Links presenteer ik u de wachtrij bij één van de meest populaire attracties, de Typhoon, bestaande uit welgeteld 4 mensen. In het midden sta ik te overwegen of ik op de Dream Catcher zou durven, en rechts poseer ik met het allerschattigst rode rugzakje voor de Typhoon.

Uiteindelijk heeft Karel mij kunnen overtuigen om de Dream Catcher te proberen, en dit is wat het met mijn haar deed (ondanks de liters pretparkbestendige haarlak):

Dikke fun! Omdat er zo weinig wachtrijen waren, hebben we zo ongeveer elke attractie minstens één keer gedaan. Ook de saaie dus, en als Karel zich verveelt in gezapig ronddobberende bootjes, durft hij al eens zijn tong uit te steken.

Ook het reuzenrad konden we niet overslaan, en omdat ik een beetje hoogtevrezend ben en dus niet al te goed in het rond durfde te kijken namen we daar vooral foto’s van onszelf. Een mooie achtergrond geeft het alleszins wel, niet?

Ik heb toen ook voor het eerst iets ontdekt waar Karel bang van is — ‘t is te zeggen, waar hij zich niet bij op zijn gemak voelt. Hij beweert met stelligheid dat hij uren aan een stuk op een roller coaster zou kunnen zitten, terwijl hij pizza aan het eten is, terwijl hij een film aan het bekijken is.

… Uhu.

We zullen nooit weten of daar iets van aan is, maar vast staat wel dat je hem geen twee keer na elkaar in die vliegende stoeltjes krijgt. Op de foto zijn we nog niet vertrokken en is er dus nog niets aan de hand, maar dat was achteraf wel anders.

In een pretpark mag je vettigheid eten, dus lieten we ons ‘s middags eens goed gaan. Pizza voor Karel, pasta voor mij, en terwijl we toch bezig waren, nog een grote beker Cola erbij. Yum! (Mocht je het je afvragen, wat je hier ziet is niet Karels yum-pizza-gezicht, maar wat het dan wel is, ik zou het niet weten!)

Er was ook een nieuwe attractie, de Dizz, die blijkbaar die avond pas officieel geopend werd. Het was de enige attractie waar je een half uurtje voor moest wachten, en daar hadden we niet echt zin in, omdat de Dizz onder de categorie Attracties Waar Greet Niet In Gaat* valt en we dan dus meer dan een half uur alleen zouden zijn. Maar de ingang zag er wel hip uit, dus nam ik er toch maar een foto van.

*te weten: alles dat achteruit gaat, rond draait, ondersteboven gaat, snel naar beneden valt of een combinatie daarvan.

Zonder enige aanwijsbare reden ben ik twee keer van de glijbaan gegaan, je weet wel, op een matje. Het is geen ongelofelijk bijzondere attractie of zo, maar we waren toch bezig met ze systematisch af te lopen, dus hoppa. Dit is Karels verdienstelijke doch weinig succesvolle poging om mijn glijbaanactie op foto vast te leggen:

Naarmate de dag vorderde raakte mijn lontje langzaam op, door al dat excitement en het warme weer. Dus namen we wat tijd om m’n batterijtjes op te laden, aan de hand van een ritje op de monorail, met een sapje.

Aan het eind van de dag hadden we allebei nog net genoeg energie om naar een 4D-filmpje te gaan kijken. In de wachtrij was het er wel een beetje aan te zien:

Moe maar voldaan keerden we terug naar Gent, na een tussenstop in de plaatselijke GB en een picnicpauze in de auto. En dat we goed geslapen hebben die nacht, amai! Het was een fantastische dag waar ik nog heel de examenperiode aan terug kan denken. Nog eens een dikke dankjewel aan Appelsientje!

Fielosophie!

Mijn memorabelste pretparkmoment moet zich zo’n 20 jaar geleden afgespeeld hebben, maar de nazindering ervan is nog steeds zeer actueel .
Ik heb namelijk als klein Fiekje een trauma aan de Efteling opgelopen! Ik zweer het, ik kan nooit nog een lelijk geboetseerde pop zien of mijn hart slaat over en mijn maag keert om.

Nachten na elkaar heb ik gedroomd dat mijn hand ging opgegeten worden door Bolle Gijs of ik voelde me ongelooflijk bekeken door een man met een lange nek die te pas en te onpas plots boven een droomsituatie uit kwam piepen.

Hoe dat alles is ontstaan? In een druk momentje bleek ik plots helemaal alleen achtergebleven in zo’n huisje met van die lelijke poppen en ik kon niet anders dan denken dat die poppen mij gingen kidnappen en voor eeuwig in hun lelijk huisje gingen opsluiten.
Tot op vandaag heb ik geen voet meer binnengezet in de Efteling en ik zal dat ook nooit meer doen. Mega trauma, I tell you!

Maar voor andere pretparken ben ik natuurlijk altijd te vinden

Proficiat, en heel veel plezier ermee! Ik mail je binnenkort met meer info. En geen trauma’s meer opdoen hé.

Onlangs kreeg ik via mijn favoriete pratende hoofden een pakje in de bus, en wat voor eentje! In het pakje zat een allercharmantst rood rugzakje, met daarin een heus Pretpark Survival Kit:

Het pakje dient om de actie van Appelsientje in de verf te zetten, en die gaat als volgt: spaar drie actiezegeltjes (op elke doos vind je er eentje), kleef ze op een spaarkaart, geef die af bij de ingang van het pretpark/museum/dierentuin/… in kwestie en het tweede ticket is gratis! Met andere woorden, als je genoeg zegeltjes spaart ga je dus in feite voor de helft van de prijs naar  een sportpark/speeltuin/rondvaart/… — enfin, je snapt, er is keuzemogelijkheid.

Laat ik anders gewoon eventjes vertellen waarom ik zo blij ben met dit pakket, want dat ben ik! Het is precies alsof ze mijn gedachten konden lezen:

• Een rood rugzakje! Wie mijn blog leest (of wie mij op een willekeurige dag al eens over straat heeft zien lopen, eigenlijk) weet dat rood mijn lievelingskleur is, en dat is een understatement. (Of ik in mijn hoofd al een manier aan het bedenken ben om zwarte bollen op dat rood rugzakje te maken? Haja vaneigens!)
• Een gratis ticket voor een pretpark! Karel en ik hadden sowieso al het plan opgevat om eens een pretpark onveilig te gaan maken, want pretparken zijn cool en we hebben een uitlaatklep nodig voor onze werkstress/schoolstress. Maar pretparken zijn duur, dus was er van dat plan nog niet veel in huis gekomen. Aan de helft van de prijs moeten we er natuurlijk geen drie keer meer over nadenken, dus deze zaterdag trekken we (naar alle waarschijnlijkheid) naar Bobbejaanland!
• Appelsientje fruitsap! Toevallig een fruitsap dat ik heel lekker vind, dus daar kun je nooit genoeg van in huis hebben. En dan koop ik weer eventjes wat minder frisdrank.
• Een schaar, want geloof het of niet, mijn schaartje (dat rood is natuurlijk) begon het na vele jaren trouwe dienst te begeven en de gedachte om een vervanger te zoeken was al in me opgekomen.
• Zonnecrème, ook dat komt een bleeksoortig pimpajoentje als ik altijd van pas. En met ‘altijd’ bedoel ik van april tot oktober, dus ook daarvan kan ik er nooit genoeg hebben.
• Bekers! Mijn lief zal het volgende volmondig bevestigen: ik was zelden af, en de bekers/glazen zijn altijd het eerst op, dus hoe meer bekers, hoe beter. Plus, deze hebben een ingebouwde drankverplaatsingsfunctie (een rietje dus). Hoe hip is dat?
• Ook sudoku’s (mijn favoriete methode om in slaap te vallen), zakdoekjes en lijm kan ik altijd gebruiken.

Dus, tot u spreekt een gelukkige Greet. Maar wacht, er is nog meer! Ik mag namelijk zelf ook zo’n Pretpark Survival Kit weggeven, aan jou, of aan jou, of misschien aan jou! De enige voorwaarde is dat je zelf ook een blog of twitteraccount hebt, zodat je ons van je pretparkavonturen op de hoogte kunt brengen.

Wat moet je doen om deel te nemen? Vertel ons in de reacties hieronder je tofste, bizarste, onnozelste, kortom meest memorabele pretparkervaring, of iets dat daarop lijkt. Een wild verhaal over een bezoek aan een museum, dierentuin, … Het is allemaal goed. Of, deel ons mee wat je favoriete pretpark/museum/… is, en waarom. Wees creatief! Binnen één week (dus op 9 mei om 19:46) laat ik hier op m’n blog weten wie de gelukkige is en waarom. De reacties worden beoordeeld door een professionele vierkoppige jury (zijnde mezelve, Karel, mijn kikker Philippe en mijn beer Darwin). Laat je maar gaan!

• Mijn (saaie zwarte) portefeuille pimpen, en daarover bloggen aja!
• Shoppeeeeen!
• Iets van sport beginnen doen, onder lichte dwang van Karel, maar ik moet zeggen dat ik het zelf toch ook wel zie zitten. Zwemmen en badminton zijn bijvoorbeeld al toffe ideetjes.
• Mijn nieuwe (witte, stoffen + keramieken) nachtlampje ook versieren, met een leuk kleurig motiefje, ik kijk ernaar uit!
• Piano spelen! Onlangs een zalig stuk van Scarlatti (het eerste hiervan) herontdekt en opnieuw beginnen inoefenen, en het kriebelt terug.
• Werken, ik vind het zelf ook heel raar hoor, maar ik merk dat ik er best nog zin in heb om nog eens wat in een klerenwinkel te gaan werken, zeker in een bepaalde winkel in Oostduinkerke waar ik al vaker gewerkt heb. Hopelijk wordt het mooi weer en dus druk genoeg, dat ze mij nodig hebben
• Mijn blogarchief een hele grote kuisbeurt geven.
• Films kijken! Het duurt al veel te lang dat ik dat moet laten omdat het simpelweg te lang duurt.
• Op reis gaan, whoepie! Het is schandalig lang geleden dat ik nog eens op reis gegaan ben, nu bijna twee jaar. Ik zie de GUK-koorreis naar Italië dus helemaal zitten!
• Ook nog GUK-gerelateerd: zingen! Na mijn examens (misschien zelfs al in de laatste week) heb ik terug tijd voor repetities en luisteren we ook een paar proclamaties op.
• Gentse Feesten! Oh mannekes, wat kijk ik daarnaar uit zeg.
• Naar de zee gaan! Je bent een kust-West-Vlaming of je bent het niet hé.
• Afspreken met leuke mensen, er staat al ‘t één en ‘t ander gepland en daar moet nog veel meer bij!
• Een bad nemen. Tijdens de blok en examens blijf ik anderhalve maand op kot, en de mama en papa brengen af en toe proviand en verse was, maar het bad, dat kunnen ze niet meebrengen helaas … (Begrijp mij niet verkeerd, we hebben hier dus wel een douche hé.)

Enzoverder, enzovoort; dit is duidelijk een work in progress. Laat maar komen die vakantie, hoewel ik nu al besef dat ik school ga beginnen missen na een week of twee.

Antwoorden!

• Mijn vakantie dit jaar ziet er tot nu toe helemaal anders uit dan die van de afgelopen jaren. De hele maand juni heb ik vrij genomen (op vijf dagen werken na) en heb gewoon op m’n gemak allerlei leuke dingen gedaan, maar ook nuttige dingen, zoals het zoeken (en vinden) van een nieuw kot. Ik ben naar de opendeurdag van Grafische en Digitale Media gegaan, kwestie van een beetje afscheid te nemen van de school en de derdejaars die nu afgestudeerd zijn. Daarna was er de Eat & Tweet BBQ, waar ik me goed geamuseerd heb — een barbecue op zich is al leuk, maar voeg daar ijsjes én een springkasteel aan toe en je hebt een happy Greetje! Verder heb ik nog leuke dingen gedaan met mijn vriendje, met mensen afgesproken, … In juli heb ik mezelf ook vakantie gegeven, op één nacht werken na. Ik heb mij ook verder geïnformeerd over mijn studiekeuze, ik heb mijn vriendje meegenomen naar zijn allereerste Twunch, we zijn op ons gemak naar de wijkfeesten hier in de buurt kunnen gaan (omdat ik dit jaar eens niet gewerkt heb in juli), we zijn gaan shoppen, we hebben vaak gekookt, we zijn naar Mayumana geweest, en dinsdagmorgen één week geleden heb ik hem naar het vliegveld gevoerd. En nu is hij weg. Naar heel ver weg: Miami. Voor heel erg lang: 37 dagen. Ik tel ze ongeduldig af want zonder mijn vriendje is er niks aan de vakantie! Sinds hij weg is heb ik me vooral verveeld, maar ik ben ook eens uitgegaan in het Leuvense met wat medenerds, en gezellig, dat was het! Ik moet daar zeker nog eens terugkomen, me dunkt. Voor beelden bij deze woorden, zie de fotoreeks onderaan deze blogpost.
• Junidinges is dus ‘n beetje in het water gelopen. Vooral omdat ik halverwege de maand de beslissing maakte om van studierichting te veranderen, en dat heeft toch heel wat tijd in beslag genomen; ook een kot zoeken nam dit jaar meer tijd in beslag dan ik verwacht had. Maar ik heb desondanks een geweldige vakantiemaand gehad en heel veel leuke dingen gedaan, en dat was toch het hele doel van dit projectje.
• De winnaars van de eerste wedstrijd (die van Proxis) zijn Rutger, Richard en Sofie, in onbepaalde volgorde. Wie het eerst in de comments laat weten welke DVD hij wil, wel euh, die krijg ‘m! Zo. En de winnaar van de tweede wedstrijd (die van Drag me to hell) was Kenny, maar dat ligt ondertussen ook alweer een eindje achter ons.

Foto’s!

Uitnodiging voor de opendeurdag, gemaakt door een student maar ik weet niet precies wie Nico.

Met Gwendolyn en Kris op het springkasteel! Jeuj! (Foto van Zipkid)

Gek doen met een hoedje in de H&M. De volgende dag heb ik beslist dat ik eigenlijk wel zo’n hoedje wil, en de weken daarna zijn we er overal naar op zoek gegaan, maar natuurlijk was er nergens meer zo’n hoedje te vinden in mijn maat …

Ik heb Manneken per ongeluk een nieuw woord geleerd: “allo”. Nu associeert hij dat woord met mij, dus elke keer hij me ziet roept hij “allo!” We hebben trouwens ook ontdekt dat Manneken kan beatboxen, jazeker jawel. Iemand loopt altijd te beatboxen, en toen hij dat eens deed bij de papegaai, deed die gewoon mee!

Samen naar de zonsondergang op het strand van Oostende kijken, na Mayumana.

Ik: “Wat gaan we eten vanavond?” Jongens: “Fishsticks! Met frietjes! Pretty please?”

Lekker verse pizza!

Kip met appelmoes en verse frietjes, mmm. Verder heb ik nog een heleboel dingen gemaakt, zoals macaroni, Thaise groene kip curry met noedels, … Maar ik ben vergeten om er foto’s van te trekken. Jaja, wie had ooit nog gedacht dat ik dit in me had?

• Een taart bakken.
• Mijn toetsenbord kuisen.
• Veel lezen.
• Veel pianospelen.
  ‘k Ben aan twee nieuwe liedjes begonnen, ik was vergeten hoe fijn het is om een liedje langzaam maar zeker onder de knie te krijgen
• Een gsm kopen.
  Nog niet gekocht, maar ik heb er al min of meer één uitgekozen.
• Mijn kamer opruimen.
• Afspreken met mensen.
• M’n WordPress thema afmaken.
• Knutselen.
• Mama helpen met kuisen en zo.
  Elke dag, wat ben ik toch een voorbeeldige dochter
• Slapen.
  Ook elke dag, ja echt!
• Om mijn punten gaan volgende week woensdag … Brrr!
• Tekenen met het tekentablet.
• Veel in bad gaan!
• Computer opkuisen:
  • Muziek klasseren.
  • Partituren klasseren.
  • Documenten (school e.d.) opruimen.
• Fiets naar de fietsenmaker.
• Een portfoliosite maken.
• De overstap maken naar WordPress 2.3 … slik!
• Een onderbroek naaien van een T-shirt.
• Naar de dokter gaan met mijn voetzoolwratten (again).
  Het verdict luidde: opereren … Ik liet terloops vallen dat ik ook geopereerd moet worden aan mijn wijsheidstanden, dus toen zei de dokter dat hij die twee operaties wel op hetzelfde moment zou regelen zodat ik maar één keer verdoofd moet worden. Fijn zo, ik moet niet hebben van ziekenhuizen en bloed trekken en rare ziekenhuispyama’s en in een bed vervoerd worden terwijl je zelf nog perfect kunt lopen en zo.
• Pimpajoentje.be valideren.
  Het thema waar ik op verder gebouwd heb was valid, maar tijdens het aanpassen zijn er natuurlijk allerlei foutjes in geslopen. Die heb ik er zo goed mogelijk uitgefilterd, met als resultaat dat de meeste pagina’s nu valid zijn (over en de blog niet vanwege de <embed> tags die ik er niet uit kan halen).

Verder heb ik de computer ook een make-over gegeven (nieuwe system icons, nieuw thema, nieuwe prutsjes zoals desktop widget en zo), wat nieuwe plugins geïnstalleerd en een WP Admin theme geïnstalleerd. Allemaal nutteloze bezigheden, perfect voor tijdens de vakantie

‘t Is een begin hé! Next up: nog meer in bad gaan, nog meer slapen, en de computerzaken (partituren en muziek klasseren, portfoliosite, thema, …) eerst aanpakken.

• er op reis in de Dordogne drie fototoestellen, één gsm-fototoestel en één videocamera mee waren?
• Het Vriendje maar liefst 51 fotos van mij genomen heeft? In close-up, allemaal, ja.
• er in het totaal meer dan 560 foto’s genomen zijn (ik heb die van één camera van de laatste twee dagen niet)?
• er een héél mooie foto tussenzit en nog vele andere mooie foto’s?

Ik ben er dus wel eventjes mee bezig geweest de foto’s chronologisch te schikken en zo.

Binnenkort in het fotoalbum:

• De reis naar Frankrijk (niet allemaal natuurlijk maar een selectie)
• De reis naar Italië
• Kiekjesdag ’06
• Allerhande KSJ-foto’s

Zalig toch, die vakantie!!

(Let ook op de strepen waar plakband hing om de tekst mooi op een lijntje te kunnen schilderen.)

O ja, en ik heb mijn handen nu nog altijd niet kunnen leggen op het 7^e Harry Potterboek dat mijn broer gekocht heeft. De egoïst. Heb ik al gezegd dat ik in een slecht humeur ben?

De 24^e komen we terug. Tot dan!

Van maandag 2 juli (morgen dus) tot en met vrijdag 6 juli ga ik op Klein Kamp met de Sloebers van KSJ Veurne, te weten in ‘t Lotegat te Zonnebeke.

Kaartjes zijn zeer welkom op het volgende adres:

KSJ Veurne tav Greet
‘t Lotegat
Lotegatstraat 22
8980 Zonnebeke

Een weetje: het thema is “Suske en Wiske en de Karate Kip” en ik speel… Jerom ‘k Zal nogal wat kussens nodig hebben!
Doej!

• 20 juni: Zo rond een uur of tien ben ik klaar met het laatste examen en begint voor mij de vakantie, hoera!
• 28 of 29 juni: BBQ bij Elien. Denk ik.
• De andere dagen van die week: Slapen, bij Het Vriendje zijn, kotenjacht, en vooral: kamp voorbereiden.
• 1 – 7 juli: Klein Kamp.
• 8 of 9 – 23 of 24 juli: Op reis. Eerst naar Italië (ergens rond Firenze en Sienna en zo) en dan nog enkele dagen Engeland (ergens dicht bij de kust aan “onze” kant). Dat is toch tenminste hoe ik het zou willen, de ouders willen misschien in augustus pas naar Engeland maar dat vind ik geen goed plan.
• 28 juli – 5 augustus: Op reis met Het Vriendje! Naar Frankrijk, meer bepaald de Dordogne, nog meer bepaald een vakantiehuisje in ik-weet-niet-precies-welk-dorpje-of-stadje.
• Daarna: Slapen, eens naar ‘t strand of naar de cinema of gaan shoppen, misschien naar Juice Festival, maar vooral: kamp voorbereiden.
• 20 – 28 augustus: Groot Kamp. Tenzij het natuurlijk niet zo zal mogen zijn en dat ik van die afschuwelijke dinges, her-euh, herexamens ga moeten maken. Nietepiete Groot Kamp, dan.
• 29 augustus – ergens halfweg september: Total and utter freedom. (Behalve dat ik wel eens de was, de strijk, de afwas,… enz. ga moeten doen.) Weer slapen dus, eens naar ‘t strand of naar de cinema of gaan shoppen, bij Het Vriendje zijn, wellicht mijn nieuw kot inrichten, dat soort dinges.
• Zo, dat was het dan. Wat zeg je, je ziet nergens iets staan over werken? Sssshhhht! Niks zeggen! De ouders schijnen tot nu toe vergeten te zijn dat ik nog niet echt een job heb gevonden, en het schijnt hen ook nog niet opgevallen te zijn dat ik ook niet echt van plan ben daarnaar op zoek te gaan. Ten eerste heb ik geen zin in werken, ten tweede ben ik niet direct in financiële nood en ten derde zou ik toch geen job vinden, met de weinige en korte periodes die ik nog “vrij” heb.

Ziet er best wel leuk uit, vind ik. Maar dat is vakantie altijd é

Ik begin zo stilletjesaan mijn zomervakantie wat vorm te geven. Het staat al vast (of toch 99,99% zeker dan) dat ik van 28 juli tot en met 3 augustus (denk ik) op reis ga met Het Vriendje en alles dat eraan vasthangt (zus, mama, papa, hond en nog twee mensen). De bestemming is een vakantiehuisje in de Dordogne (niet in Normandië dus), en ik kijk er naar uit.

De rest is allemaal nog een beetje wazig. Ik kan nog niet voorspellen of ik herexamens ga hebben, maar dat weet ik op het einde van juni dan wel. Indien ja heb ik dus herexamens, eind augustus en/of misschien begin september, dat is mij niet helemaal duidelijk, eens informeren bij de kotgenoten. Indien niet ben ik in de mogelijkheid om op Groot Kamp te gaan, of liever, ben ik daar min of meer toe verplicht. De data zijn wederom van 20 tot en met 28 augustus, en aangezien ik dit jaar Jimleidster ben zal dat kamp er gans anders uitzien dan het vorige. Ik ben benieuwd…

Van 2 tot en met 7 juli (denk ik) is er ook het Klein Kamp. Als ik niet mee kan op Groot Kamp zou ik graag meegaan op Klein Kamp, denk ik, en als ik wel mee kan op Groot Kamp misschien ook wel, dat weet ik nog niet.

Net als Het Vriendje heb ikzelf ook een mama en een papa en willen deze ook op reis. Alleen zie ik dat minder zitten, omdat het plan voorlopig twee weken Italië is. Ten eerste vind ik twee weken te lang, ten tweede is Het Vriendje er dan niet bij, ten derde kan ik zo voorspellen hoe die reis er gaat uitzien want we zijn al elvendertig keer in Italië geweest, en ten vierde zou ik het vreemd vinden om terug in Firenze, Sienna en Pisa te komen. Ik zou het waarschijnlijk niet leuk vinden. En vervelend en zo. Dus, als het eventjes kan blijf ik dan liever thuis, maar daartoe zal er nog heel wat gepusht en gezaagd en onderhandeld moeten worden.

Bovendien, en dat brengt mij bij het volgende puntje, zou ik in juli graag een beetje werken. Ik ben allesbehalve een fan van zomerjobs, maar er moet nu eenmaal geld in het laatje komen dus wat kan een mens anders doen dan een paar weken zwoegen en zweten op dagen waarop iedereen verplicht aan het strand zou moeten liggen. Aangezien ik geen gemakkelijke mens ben wat data betreft (ik kan nooit zeggen, geef mij maar iets voor juli of voor augustus, ik moet altijd de gaatjes vullen) zal het ook evenredig gemakkelijk zijn om aan een job te geraken. Ik denk dat ik mijn licht eens ga opsteken bij dinges, hoe heet het ook weer, dat interimbureau op de markt van Veurne. Als het noppes is kan ik waarschijnlijk nog altijd aan de slag op het Speelplein Briekeljong, zoals vorig jaar, en ook al verdient dat weinig, het is toch beter dan niks en ze zijn er uiterst flexibel wat data betreft. We zullen zien.

Ten slotte zou ik het leuk vinden om ook af en toe een fuifje of een dagje shoppen of een namiddagje strand te doen, want daartoe is de zomer immers in het leven geroepen. En héél veel bij Het Vriendje zijn. En hij bij mij.

Echt veel noemenswaardige dingen zijn er niet gebeurd, toch niks dat nu meteen in mij opkomt. Dus sorry voor de nieuwsgierigen, maar geen verslagje!