Pimpajoentje.be

Jaja, we doen nóg eens van wedstrijdje, en ‘t is weer iets met films! Nog spannender deze keer: ik mag van Belga Films twee tickets weggeven voor … (tromgeroffel) … (nog meer tromgeroffel) … de exclusieve avant-première van Drag me to hell! En al. Als dat geen fijne cadeau is.

‘t Is dus volgende week dinsdag op 23 juni om 19:30 in Brussel te doen. Ikzelve ben op dat moment aan het bekomen van het ontvangen van mijn punten in Gent, en bovendien kan mijn tere zieltje zo’n horrortoestanden niet goed aan (‘t is voor stoere mensen en zo), dus maak ik er graag iemand anders blij mee. Geïnteresseerd? Waag dan je kans en zet iets in de comments hieronder! Een onschuldige hand (waarschijnlijk die van mijn vriendje dus) zal beslissen wie de gelukkige wordt.

Morgen post ik de winnaars van zowel de voorbije wedstrijd als deze!

De wedstrijd waarbij je één van de vier DVD’s kunt winnen door simpelweg het insturen van een foto van jezelf op je meest vrouwelijke moment, loopt nog steeds, maar niet lang meer! Waag dus je kans want maandagmiddag om 13:37 (niet grappig hé eigenlijk, maar toch doe ik het ) kun je ten laatste je foto insturen. Chop chop, get flashin’!

Ik ben verheugd u te kunnen mededelen dat ter ere van de nieuwe website van Proxis ik maar liefst 4 DVD’s mag weggeven! ‘t Zijn echte chick flicks, maar jongens mogen ook meedingen, hoor.

Ik heb me de laatste tijd het hoofd gebroken over een originele wedstrijd, maar helaas, ik heb niks gevonden. Daarom is de wedstrijd onorigineel: neem een foto van jezelf op je meest vrouwelijke moment (bijvoorbeeld, tranen met tuiten aan het huilen bij The Lion King, of zo) en stuur deze in! De vier tofste foto’s worden beloond met één van deze films, ge moogt kiezen maar ‘t is voor de rappe!

Zoals het een echte girl geek betaamt heb ik al drie van deze vier films gezien, en vooral About a boy vond ik een mooie film, maar ook Along came Polly en Bridget Jones’ Diary waren de moeite waard!

Gisteravond stond “Aanrijding in Moscou” (op een groot scherm op het Ledebergplein, weetwel) op de planning, kwestie van onze zinnen even te verzetten van het blokken. Ik had kunnen weten dat ik het na vijf minuten al een beetje op mijn heupen zou krijgen: overal rond ons praatten de mensen, passeerden de mensen langs en voor en achter je, niemand ging zitten, en ik verstond de film niet goed wegens nogal stillekes en geen ondertiteling. Bon, de rest van ons gezelschap dacht er gelukkig net zo over dus zijn we die film gewoon gaan huren in de videotheek. Nah.

Na op avontuurlijke wijze naar Annelies’ kot (en langs de videotheek en de nachtwinkel) gereden te zijn installeerden we ons voor de laptop, en nog voor de film eraan te pas kwam begonnen we al met de hilarische YouTube-filmpjes en het bouwen van een feesje. Nog tot na drie uur hebben we ons daarmee geamuseerd, en gelachen dat ik heb, mijn buik doet er nog pijn van!

Let goed op op 2:35, daar begint één van de beste stukjes. En daarna op 03:09 als ze weer invallen (vind ik altijd het hoogtepunt van een liedje) en ook op 3:52, wanneer ze beginnen te klappen en Ricky het beste van zichzelf geeft

Rare vent is dat eigenlijk, die heeft een paar vijzen loszitten geloof ik. Maar grappig is hij wel. Wie had ooit gedacht trouwens dat zo’n irritante man zo mooi kan zingen?

Leve The Office, leve Ricky Gervais en Stephen Merchant, en leve Tim en Dawn!

How can I go home
With nothing to say
I know you’re going to look at me that way
And say, what did you do out there
And what did you decide
You said you needed time
And you had time

You are a china shop
And I am a bull
You are really good food
And I am full
I guess everything is timing
I guess everything’s been said
So I am coming home with an empty head

You’ll say, did they love you or what
I’ll say, they love what I do
The only one who really loves me is you
And you’ll say, girl did you kick some butt
And I’ll say, I don’t really remember
But my fingers are sore
And my voice is too

You’ll say, it’s really good to see you
You’ll say, I missed you horribly
You’ll say, let me carry that
Give that to me
And you will take the heavy stuff
And you will drive the car
And I’ll look out the window making jokes
About the way things are

How can I go home
With nothing to say
I know you’re going to look at me that way
And say what did you do out there
And what did you decide
You said you needed time
And you had time

- Ani DiFranco

Aaah. Ken je dat gevoel, wanneer je naar een prachtige film gekeken hebt, en je zit met een glimlach op je gezicht en een warm gevoel naar de aftiteling te kijken? Blij dat ik de film op mijn computer bekeken heb, zodat ik er nu al over kan bloggen.

Een fantastisch verhaal, geweldige visualisatie ervan (de landschappen, de personages, de visuele effecten en zo, …), mooie soundtrack en een happy end. Meer moet dat niet zijn.

Meestal moet ik niet hebben van films of boeken die met magie te maken hebben, omdat ik de wereld van Harry Potter als de enige échte magische wereld beschouw en alle andere magische werelden er een flauw afkooksel van lijken, bijlange niet zo goed uitgedacht als JKR dat gedaan heeft. Bij deze film is een vergelijking met Harry Potter echter helemaal niet nodig. Het deed mij eigenlijk meer denken aan de Lord of the Rings films, maar dit was beter. De gevechten waren minder bloederig, de monsters iets minder griezelig (I’m sensitive, so sue me ) en vooral, het verhaal was niet zo ontiegelijk ingewikkeld en onverstaanbaar als dat van LOTR.

De acteurs waren ook bijzonder goed gecast, allez, dat vind ik toch, met mijn beperkte kennis van cinematografie. Vooral het jongste meisje Lucy (Georgie Henley, cute little thing) en de faun Mr. Tumnus (James McAvoy, very cute too ) vond ik heel goed. Ze acteerden allebei heel spontaan en zo. Mooi om te zien.

Diegenen die hem nog niet gezien hebben moeten de film dus zeker eens bekijken, en diegenen die hem wel al gezien hebben, bekijk hem nog eens opnieuw!

? Imogen Heap – Can’t take it in