- 10 jaar geleden was ik bezig met toetsen afleggen en ervoor studeren, op het einde van het vierde leerjaar.
- 10 maanden geleden was ik ook aan het studeren, voor mijn herexamens, en liet ik een extra paar oorbellen schieten. Een voorteken misschien?
- 10 weken geleden was een doodnormale, supersaaie dag; een leeg hokje in de agenda en een quizdingetje op de blog.
- 10 dagen geleden had ik examen Project, waarop ook geen noemenswaardige zaken gebeurd zijn.
- 10 uur geleden was ik aan het slapen, denk ik.
- 10 minuten geleden was ik al bezig met dit in te vullen.
- Binnen 10 minuten ga ik mijn computer afsluiten en ‘t stad in gaan, broodje eten en oorbellen kopen om mijn gemoed wat op te krikken! (‘t Komt er waarschijnlijk niet meer van, maar toch, I like to think so
) - Binnen 10 uur ben ik in dromenland, hoop ik.
- Binnen 10 dagen ben ik waarschijnlijk op school, voor feedback ivm de examens.
- Binnen 10 weken ben ik hoogstwaarschijnlijk alweer aan het studeren, alweer voor herexamens … Mijn leven bestaat uit een aaneenschakeling van examens -_-
- Binnen 10 maanden ben ik volop aan het stressen voor school, aangezien het einde dan (hopelijk) nabij is. Stage en zo, brr.
- Binnen 10 jaar ben ik misschien al dood? Wie zal het zeggen
Archief voor de categorie ‘Stokje’
Van boven naar onder:
- Mijn alledaagse schrift
- Mijn compact studeerschrift
- Mijn snel-iets-noteren-schrift
- Mijn netste schrift
Zo, Karel en anderen, dat weten jullie ook weer 
2008 gaat de bloggeschiedenis in als a) het jaar waarin de eerste editie van Blogbecue plaatsvond en b) het jaar van de revival van de stokjes. Zeker weten!
Het pleziert me dan ook jullie nogmaals een stokje te kunnen presenteren, eentje over muziek nog wel. Het doel: zeven liedjes posten waar je de laatste tijd vaak naar luistert, en daarna het stokje doorgeven aan zeven mensen. Ik ga het bij drie houden, ik val de mensen zo al genoeg lastig met stokjes allerhande, maar zeven liedjes (en bijhorende filmpjes) kunnen jullie krijgen!
Antoon vraagt mij het volgende:
“Wat is uw opperste moment van glorie geweest in het leven dat u nu leidt?”
Goh, echte “gloriemomenten” heb ik nog niet meegemaakt. Wel al momenten van trots en vreugde, en één daarvan springt er toch wel een beetje uit. Als er één iets is dat ik in mijn leven succesvol tot een goed einde gebracht heb, dan is het wel afstuderen voor piano met een grote onderscheiding (aan de Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans te Veurne). Mijn periode in de muziekschool is één van de dingen waarop ik met weemoed maar toch ook met een glimlach terugkijk, en de proclamatie was daarvan een mooie afsluiting.
Mijn meest recente persoonlijke overwinning is natuurlijk ook de piercing. Ooit was het een vage wens, een droompje dat wel nooit werkelijkheid zou worden – en nu is het een gat in mijn kin, haha (Er zit trouwens sinds vandaag een lief klein bolleke in.)
De top 3 van mijn neus
- De geur die in de lucht hangt als het net gestopt is met regenen.
- De geur van taart die in de oven zit en bijna klaar is.
- De geur van euh … never mind, er lezen kindertjes mee
De top 3 van mijn smaakpapillen
- Garnaalkroketjes.
- Geitenkaas.
- Macaroni / gebakken zeetong (ex aequo ).
De top 3 van mijn oren
- Racoon – love you more
- Yann Tiersen (en andere pianomuziek, het liefst live).
- Nineties eurodance.
De top 3 van mijn ogen
- Kleuren, veel kleuren.
- Mooie, fragiele foto’s van bloemen en zonsondergangen.
- Kate Moennig.
De top 3 van mijn huid
- Het zachte velletje van … iemand
- Pas gewassen lakens op het bed.
- Hondevacht.
Over dit stokje van Lilimoen heb ik héél lang gedaan, het was absoluut niet makkelijk om ofwel drie dingen te bedenken ofwel mij te beperken tot drie dingen (er zijn zovéél dingen die ik graag eet!).
Ik heb geen zin om te gooien, het invullen heeft al mijn energie gevergd Maar voel je toch vrij om te vangen, als jij daar zin in hebt
Hoera! Ik zat er al eeuwen op te wachten, en eindelijk kwam iemand op het idee om het naar mij te gooien
En niet zomaar iemand, oh nee. Er is zowaar een naamgenote van mij in de blogwereld gerold! Ze blogt onder de naam Greetepeteet (gelukkig, want anders zou de verwarring ongenadig toeslaan) en doet dat tot nu toe redelijk goed. Laten we haar dus allemaal welkom heten!
Het stokje dus. Hmm, ik had me er beter op voorbereid door een deftig boek op mijn nachtkastje te leggen hé. Ach ja!
1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.
De Monsters van Frankenzwein van Marc de Bel.
Geen commentaar. 
2. Open the book to page 123 and find the 5th sentence.
Hij wiste het zweet van zijn kale kruin en ging op de eerste de beste stoel zitten.
3. Post the next 3 sentences.
‘Hoezo, slecht nieuws?’ vroeg Frankenzwein ijzig.
‘Terwijl ik in het buitenland was om over de graanprijzen te onderhandelen, heeft de dorpsdokter weer een brief naar de koning geschreven.’
‘Nou, en dan?’ grijnsde Bonkers. ‘Daar weet jij toch raad mee, Boris?’
Euh ja, dat was het dan dus hé.
Goh, nu moet ik nog gooien ook. En dan nog liefst naar mensen die het nog niet gehad hebben, zeker? Eens kijken … Dramoghe, J-La en Kathleen, vang!
Eeuwen geleden gooide Marnik de halve blogwereld een stokje toe. Het doel was om (een) oude foto(‘s) van jezelf op je blog te plaatsen en jezelf daarmee onsterfelijk belachelijk te maken, maar maar maar, ik was zo’n koddig kind (al zeg ik het zelf) dat jullie allemaal ter plekke zullen smelten en er nog niet aan zullen dénken mij uit te lachen. (Of anders …)
De laatste foto bevestigt wat iedereen wel al aanvoelde: ooit ben ik blond geweest.
Ik weet niet goed wie dit stokje al gekregen heeft en wie niet, dus zij die er zin in hebben, vang maar! (Ja jij, voel je maar aangesproken!)
