Het heeft mij uiteindelijk ook te pakken gekregen, de examenziekte. (Niet te verwarren met examenstress, want behalve voor het mondeling examen geschiedenis heb ik daar geen last van.)
Als ik in mijn bed kruip voor een dutje van een half uur lig ik er twee uur later nog in en moet mama mij eruit koteren. Als ik neerzit en opsta wordt het zwart voor mijn ogen en word ik draaierig, ook al doe ik dat heel rustig. Als ik iets eet, maakt niet uit wat, voel ik me een beetje later misselijk. Ik heb zeer aan mijn nek, rug en schouders, en zelfs aan mijn achterwerk, puur door de hele dag door te zitten. Ik heb zelfs af en toe buikpijn, en last but not least, ik ben ongehoord veel afgevallen op vrij korte tijd.
Ik vind het dan ook verbazend dat ik nog in staat ben om te blokken, en dat ik niet eens zoveel moeite heb om mij te concentreren. Zeker nadat ik mezelf er vanochtend op betrapte dat ik eender wat opschreef op mijn examen Duits, om er maar zo snel mogelijk vanaf te zijn. Gelukkig heb ik op tijd bedacht dat dat geen goede zaak is en heb ik nog eens alles twee keer overlezen en verbeterd.
Allez, nog twee. We zijn er bijna.

Edit: thee gedronken om wakker te blijven (het helpt), met veel suiker en ook appeltaartje met veel suiker om niet flauw te vallen (het helpt, ik ben er nog), muziek à la Hilary Duff en “Thank God I’m a Country Boy” opgelegd om niet in slaap te vallen (helpt ook), mijn hoofdkussen op mijn stoel gelegd om toch al op één plaats geen pijn meer te hebben (het helpt een beetje) — het enige dat ik nu nog nodig heb is een massage, om mijn nek, schouders en rug te ontspannen. Voelt iemand zich geroepen?

Een tijdje geleden had ik het over de kiekjeswedstrijd van bij ons op school. Daar heb ik bij verteld dat ik een prijs kreeg en dat ze de foto’s uitgehangen hebben, en dat vond ik al heel leuk en zo. Maar nu hebben ze ook nog eens een berichtje op de site gezet, met naam en foto en alles. Leuk hé!
De slimmerd heeft wel een gigantische “typfout” gemaakt, hij heeft namelijk mijn naam een beetje vermannelijkt, grr. Maar ik heb al een mailtje gezonden om dat recht te zetten. En ‘t is het gebaar die telt, nietwaar. Ik vind het alleszins een hele eer, wederom.

Hehe, vanochtend examen Java gehad. Het ging niet zo best, en dat vond ik niet zo leuk. Het zag er naar uit dat ik een dikke nul tegemoet ging, dus dacht ik, wat heb ik te verliezen? Juist, helemaal niks. En toen heb ik het op z’n Greets opgelost.

Opdracht één was: maak een applet waarin je een bakstenen muur maakt, twaalf lagen van tien stenen (geschrankt, wel te verstaan). Er stond echter niet bij hoe, dus ik ben in mijn volle recht als ik die muur steen per steen getekend heb (dat zijn 120 stenen ja, ben ik inderdaad een poosje mee bezig geweest). Met herhaling, daar viel gewoon niet aan te beginnen. Niet dat ik dat niet gedaan heb, maar het lukte aan geen kanten dus gaf ik het al snel op.

So far, so good. Maar dan opdracht twee. Die bouwde voort op opdracht één, hoezee. Voeg twee knoppen toe, eentje om een bakstenen muur te creëren en eentje om een betonnen muur te creëren (grotere en grijze stenen). Ik dacht, oké, als ik nu de grootte van de stenen achterwege laat en het kleur verander met die knopjes, moet te doen zijn. Dat dácht ik dus, dat wás namelijk helemaal niet te doen. Dat heb ik dus ook maar op z’n Greets opgelost: de knopjes waren er, en ze werkten, maar niet zoals de bedoeling was. Naast de knopjes bevond zich namelijk nog een tekstvakje, en het knopje “beton” liet, in plaats van de stenen grijs te doen worden, een zinnetje in dat tekstvakje verschijnen: “probeer je in te beelden dat de stenen grijs en ietsje groter zijn”. Klikte je weer op “baksteen”, dan verdween dat zinnetje en zag je, precies zoals de opdracht was, nog steeds die bakstenen muur.

Heb ik dat niet netjes opgelost? En nu maar hopen dat ‘m (ik vergeet steeds zijn naam) een beetje gevoel voor humor heeft. Nu ja, ik had niks te verliezen, nietwaar.

Tussen haakjes: het examen Nederlands heb ik wél op de conventionele manier opgelost hoor, en al de andere ook, wees maar gerust.

¡Me descongelo! En het is hier dan nog één van de koelste ruimtes van het huis ook. (Normaal gezien één van de warmste, maar nu er maar één computer aan ligt en het licht niet brandt scheelt dat al een paar graden.) Hoe moet ik nu verondersteld worden te blokken als ik druk bezig ben met smelten?!

Daarstraks ben ik eventjes gaan drummen (moet ook gebeuren, woensdag examen) en in mijn kamer is het zelfs zo heet dat ik dacht dat ik ging flauwvallen na een liedje of vier. Ben dan maar weer naar beneden gevlucht, dit keer wel met de cursus mee, én met het plan om er daadwerkelijk iets mee te doen. Hopelijk lukt het, want mijn SB’s van Engels waren (vond ik persoonlijk) allesbehalve. Met 11/20 en 22,5/30 geraak ik nooit aan die prijs, nu ja, ik hoop er al niet meer op (en zo belangrijk is dat nu ook weer niet hoor).

En nu moet ik stoppen met bloggen, chatten en posten, en moet ik mezelf aan het blokken zetten! Moet! Blok! Nu!

Pfff zeg. Mottig. Zo helemaal ineens, en ik weet niet waarom. ‘t Zal de warmte zijn zeker. Straks ga ik een dutje doen, althans, dat ga ik proberen. Je moet namelijk eens raden wie er vanavond examen viool heeft, en dus de hele namiddag geluiden zal produceren die verdacht veel lijken op katten met de meest ernstige vorm van luduvudu ooit. Of zo. (Waarom? Waarom toch?)

Mooi weer vandaag. Daar kunnen we nu optimaal van genieten op school, sinds topjes nu officieus toegelaten zijn. De nieuwe directeur laat duidelijk een nieuwe wind door de schoolgebouwen waaien en daar hoor je mij in de meeste gevallen niet over klagen. (In de meeste gevallen, want voor practical jokes ivm. turnzakken en dergelijke ben ik minder te vinden.)

Natuurwetenschappen was wel oké. Alleszins veel meer oké dan het bio-examen van de andere Latijnsen, dat klonk vrij onmenselijk. Allez, dat hebben we ook weer achter de rug, en nu weet ik voor de rest van mijn leven waarvoor een prostaatklier nu eigenlijk dient en hoe het topje van de kop van een spermatozoïde heet (ik denk dat het acrosoom is, maar ik ben het niet zeker, dus ik zal het morgen nog eens opzoeken).
Frans résumé was ook oké, allez, ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Als ze in een goed humeur is zal ik wel treffelijke punten hebben, denk ik.

Op naar godsdienst (open boek -> ha, makkie) en Engels!

MA 12/6
Natuurwetenschappen en Frans résumé (goede combinatie, wegens Natuurwetenschappen groot blokvak en Frans résumé niet blokbaar (een résumé schrijven))
DI 13/6
Godsdienst en Engels (een makkie, wegens Godsdienst open boek en Engels doenbaar)
WO 14/6
Esthetica en Aardrijkskunde (ook redelijk relaxed, twee doenbare vakken)
DO 15/6
Nederlands en Java (hmm, al wat moeilijker; Nederlands nog altijd doenbaar maar wat meer, en Java gewoon onbegrijpelijk maar ik hoop op goeie vragen)
VR 16/6
Spaans (prachtig, één van de moeilijkste vakken apart, goed zo – toch nog héél véél blokwerk voor die dag)

MA 19/6
Wiskunde en Wiskunde (goed zo, één vak op één dag – goed doenbaar ook, wiskunde = iezie)
DI 20/6
Latijn en Latijn (ook goed zo, maar véél minder doenbaar; eerder iets van: hellup!)
WO 21/6
Duits (zal wel lukken, had 75% op mijn SB zonder al te veel te blokken)
DO 22/6
Frans mondeling (hellup)
VR 23/6
Geschiedenis mondeling (vrijdag 23 juni, mijn vermoedelijke sterfdag)

Valt dus goed mee qua combinaties, qua blokken wat minder want Latijn is heel veel werk op voorhand en daar heb ik dit semester niet zoveel aandacht aan besteed (anders ook niet maar bon). Geschiedenis is gewoon monsterlijk veel. Ik was gebuisd, ik ben gebuisd en ik zal altijd gebuisd zijn. Ik geloof dat ik momenteel ergens in de 20% zit, dus ja, veel valt er niet te redden. Ik hoop op medeleven van de klassenraad.

Ik wacht eigenlijk nog altijd op het moment waarop ik in actie schiet. Door het jaar doe ik namelijk niks (behalve de avond voor een SB), en een tijdje voor de examens schiet ik dan in gang en blok ik aan een sneltreintempo alles dat ik beter door het jaar geblokt had, maar dat moment is er precies nog niet dus ik hoop dat het niet al te lang meer op zich laat wachten, we zijn tenslotte al de achtste. Nu ja, alles komt wel weer op zijn pootjes terecht, zoals altijd.

Een tijdje geleden was het op school kiekjesdag, ik weet niet of ik daar iets over gezegd heb. Daar was een wedstrijd aan verbonden, je mocht zoveel foto’s inzenden als je wou en daar werd dan een eerste, tweede en derde foto uit gekozen. Ik had die dag veel foto’s getrokken en er zaten wel enkele leuke tussen, dus dacht ik, ach ja waarom ook niet.

Ik was het ondertussen eigenlijk al een beetje vergeten, maar vanochtend kwamen er enkele leerlingen van de leerlingenraad in de ochtendstudie naar voor, om de winnaars van de wedstrijd bekend te maken. Had ik toch wel niet de eerste prijs zeker! Toch ook iets om een klein beetje trots op te zijn vind ik, want (ook al klinkt dat nu alsof ik in wil zijn en meedoe met de bende) digitale fotografie vind ik heel leuk om te doen. Persoonlijk was ik niet echt content van het resultaat, de gewonnen foto was namelijk een panorama van de studiezaal maar ik had hem in een haastje gestitcht waardoor je met een beetje kennis van zaken meteen ziet waar de foto’s in elkaar overgaan. Ook zijn er wazige plekken, maar dat komt omdat je een hele studiezaal vol leerlingen nu eenmaal niet kunt dwingen om “effe stil te staan” wanneer ik die foto’s neem. Dat wou ik ook niet, nu zie je namelijk hoe het er op een doodnormale vrijdagnamiddag aan toe gaat in onze studiezaal. Vind ik wel leuk.

De drie winnende foto’s zijn ontwikkeld (de tweede en derde op een A4-tje, de mijne op iets van een vijftien centimeter op een halve meter of zo) en hangen nu te blinken op het prikbord op de speelplaats, met onze namen eronder, in koeien van letters. (Glunder glunder )

Hier vind je drie foto’s die ik ingezonden heb.