Pimpajoentje.be

• Het examen wiskunde is goed gegaan.
• Het tweede lesuur viel weg, heb dus naar huis kunnen gaan.
• Thuis gekomen en nuttige dingen gedaan (opruimen en van die zulke dingen)
• Een mailtje met goed nieuws gekregen.
• Ik heb chocolade én snoep én Fanta. En chocomelk.
• Ik heb ook een vriendje.
• Edit: Ik heb een prettig gestoord vriendje. Hij is echt helemaal kierewiet
• Ik ga vanavond lekkere spaghetti eten.
• Gisteravond een heel leuk complimentje gekregen.
• Het regent een beetje en Eline heeft vandaag geen les (en ik wel) maar dat vind ik alletwee niet erg want zo heb ik haar fiets kunnen lenen en ben ik droog gebleven.
• ‘t Was leuk in de les Grafische Beeldvorming.
• Ik was als eerste klaar en mocht dus al een uurtje vroeger naar huis.
• Iedereen vond mijn tekening mooi (hopelijk de leraars ook).
• ‘k Heb eindelijk eens een feedreader gedownload.
• Leuke stats, hehe. Telkens als ik zoiets uithaal is mijn blog ineens heel wat populairer
• Ik ga straks een lekker warme douche nemen en mijn haar wassen met mijn favoriete shampoo.
• Ik heb een Charmed-boek geleend van Eline dat ik straks ga lezen.
• Helemaal geen werk voor school, voorlopig.
• Morgenavond zie ik mijn oude klas- en jaargenoten terug. (Ook de leraars, maar dat neem ik er wel bij.)
• Ik heb ergens tussen de rommel op mijn bureau toch nog Pritt gevonden dus ik ga mij straks ook bezighouden met een hele mooie poster aan elkaar te plakken.
• Ik heb zonet de akkolades op mijn toetsenbord gevonden, zonder Googlen. (Lach niet, ‘t is een Mac.)
• Ik heb zoveel goed nieuws dat ik zeker nog een paar puntjes vergeten ben.

Het leven is mooi, echt waar.

Verbetering:
accolades, accolades, accolades

Mmm. Het grote voordeel aan op kot zitten is dat je kunt eten wat je wilt, wanneer je wilt, waar je wilt en ? ls je wilt. Als ik nu bijvoorbeeld om elf uur op mijn kamer zit en zin heb in een broodje kaas, dan eet ik gewoon een broodje kaas. En als ik er drie eet en straks om half één geen honger meer heb, dan is dat maar zo. Fantastisch!

Belofte maakt schuld, en omdat ik beloofd heb mijn eerstvolgende post aan Thibault te wijden doe ik dat ook. Het spijt me zeer dat ik vergeten ben je een stukje te geven van mijn laatste dinokoek en ook dat ik in het tweede uur verhuisd ben naar voor maar dat was alleen omdat ik beter zou opletten. Ik hoop dat je het me kunt vergeven, en ik hoop ook dat je een broodje kaas lust want dinokoeken heb ik dus niet meer.

Vanmorgen dus dat examen wiskunde, dat eigenlijk wel goed ging. Een beetje te goed zelfs, we vonden het allemaal verdacht. Een PDT’er wist ons te vertellen dat het examen in januari meestal zo’n vijf ? zes keer moeilijker is, dus dat zou het kunnen zijn. Hoe dan ook, ik heb het goed gekund, wist op alle vragen een (hopelijk goed) antwoord en heb tot nu toe nog maar één klein verstrooidheidsfoutje ontdekt. Ik had het kunnen vermijden, maar het was wel een begrijpelijke fout die veel anderen ook gemaakt hadden. Gelukkig niet zo erg (een tekenfoutje, maar de rest van de bewerking is juist) dus ik maak me geen zorgen.

Wiskunde is leuk Er is maar één ding dat meer voldoening geeft dan een goed wiskunde-examen maken, en dat is een goed piano-examen maken. Noem me een nerd, als je wilt.

Bah bah. Ik ben moe, ik ben helemaal natgeregend, ik ben moe, ik heb het koud, en ik ben moe.
Zo moe dat ik ‘s middags direct naar huis gekomen ben, ook al heb ik eigenlijk nog zo half en half een beetje les zo. Maar sshht. (Al een geluk dat de meeste lectoren er niet om geven als je tijdens de les je hoofd op tafel legt en nog wat doorslaapt.)
Al was ik eigenlijk bijna toch op school gebleven, want daar kon ik droog blijven en neerzitten. Maar hier heb ik een bed en droge kleren dus de keus was snel gemaakt.
Ik heb nog steeds geen fiets, leuk é. Vooral op regendagen zoals deze is dat echt de maks. Zeker als je op weg naar huis door twee klasgenoten en een kotgenoot ingehaald wordt en ze je alledrie negeren (laat staan dat ze je misschien een lift zouden aanbieden). Ook leuk is het boerenwegeltje dat bij regen verandert in één grote modderpoel, waardoor ik straks mijn schoenen en broek ga mogen kuisen.
Heb ik trouwens al verteld van de appelmoes die uitgelopen is in mijn rugzak, waardoor mijn lievelingsT-shirt en -broek én een cursus onder de appelmoes zitten? Natuurlijk net wel die ene cursus die netjes moet blijven, en waar dingen in zaten zoals transparantjes (opnieuw printen, de pappie zal blij zijn) en ideeschetsen en voorstudies waar ik redelijk veel tijd in gestoken had.

Maar kom, het is ook niet allemaal kommer en kwel, er zijn ook positieve dingen te melden. Zo was het het volledig waard dat ik moe ben, heb ik er alle afleveringen van Buiten De Zone op DVD bij en is mijn haar mooi droog gebleven door mijn hippe nieuwe muts. (Valentin en Pieter zeggen dat hij stinkt maar ik ben het daar niet mee eens.)

En ik heb altijd mijn dekentje nog.

Ik kruip maar eens in mijn bed, en zo. Ik zie wel of ik nog wakker word voor het laatste lesuur en of het dan gestopt is met regenen.

Edit: heel de namiddag geslapen, nog altijd doodmoe. Maar toch voorspel ik dat ik vanavond niet ga kunnen slapen. Ik heb zoiets verschrikkelijk irritants waardoor ik om de één of andere reden ‘s avonds nooit in slaap geraak voor zo één ? twee uur, maar als ik overdag eventjes mijn hoofd neerleg val ik stante pede in slaap.

Chatten met twee messengers tegelijk, werken aan een schoolopdracht, naaien aan mijn hemd, bloggen, ondertussen denken aan alles dat nog moet gebeuren, en dat alles zónder in mijn vingers te prikken… Doe het me maar eens na

Vandaag is de Dag van de Jeugdbeweging. Naar goede gewoonte deed ik ook dit jaar mijn uniform aan, in alle eerlijkheid moet ik er wel bij zeggen, niet het volledige uniform. Voor mijn short vond ik het een beetje te koud, onder een lange broek vallen een blauwe en rode kous toch niet op en mijn polsbandje vond ik eventjes niet meer. En voor de sjaalmuts/mutssjaal was het dan weer een beetje te warm. Maar ik had wel mijn T-shirt, leidingstrui, hemd, sjaaltje én fluit aan. Er waren schandalig weinig mensen in uniform op school (vooral zeer weinig eerstejaars) en daarvan waren er dan ook nog eens schandalig weinig KSJ’ers of KSA’ers. Nu ik er nog eens over nadenk, ik heb in de eetzaal van het VISO één jongen met een KSA-hemd en één meisje met een VKSJ-leidingstrui gezien, maar op de Arteveldecampus zelfs helemaal niemand. Wel enkele chiro- en scoutsuniformen. Naar schatting twee op de meer dan tweehonderd eerstejaars had een uniform aan (ik en Valentin, die dan alleen nog maar zijn T-shirt aanhad). Erg hé. Nuja, daar komt volgend jaar wel verandering in denk ik, nu ze gezien hebben dat het veilig is om in je uniform naar school te komen, dat je niet van kop tot teen groen wordt of ineens ontploft van zodra je op het grondgebied van de school komt.

Vandaag ben ik voor het eerst sinds ik op kot zit weggeweest, allez “weggeweest”. Ik was om elf uur al terug, en ‘t was dan nog in ‘t kader van school ook, min of meer. De Pizza Party is een soortement evenementje voor alle OSR’s (Opleidingsstudentenraden) van gans Artevelde. We waren daar met een man of, laat ons zeggen, zestig of zo. (Ik kan niet goed schatten.) Deze avond was maar weer eens het bewijs van mijn eeuwige doemdenken, ik dacht dat het niet tof zou zijn maar tegen mijn verwachtingen in heb ik mij best wel geamuseerd. En de pizza en de drank waren gratis en ? volonté, dus wat wil een mens nog meer?

Ja daar moet ik natuurlijk ook eens over geblogd hebben, als wezende studerende in (of toch ongeveer “in”) Gent. De Lijn staakt. Niet dat ik er veel last van heb, nummer 9 rijdt nog steeds, en dat is de enige bus die ik nodig heb. En dan nog enkel op zondagavond en vrijdagavond, of als ik het eens in mijn koppie steek naar ‘t stad te gaan.

Het heeft ook voordelen, jawel. Zo zijn wij vandaag een half uur eerder losgelaten door die van Webtechnologie, zodat de bussers de laatste bus nog zouden halen. Aangezien er met Artevelde geen rekening gehouden wordt moeten wij parasiteren op de VISO-bussen, hehe. Allez, wij, ik ga dus nog altijd te voet huiswaarts, grr. Maar stay tuned want Charlowietje komt eraan, ik voel het.