Herexamens dus. Het eerste (Nederlandse Letterkunde II) ging zoals gezegd goed, heel goed zelfs.

Het tweede (Historisch Overzicht van de Wijsbegeerte) ging zoals vermoed een heel stuk slechter. Ik had absoluut geen idee hoe ik de leerstof precies moest studeren, dat idee kwam er pas toen ik het herexamen afgelegd had en ik tot de vaststelling kwam dat ik het compleet verkeerd aangepakt had. Weinig kans dat ik ervoor slaag dus, maar na de gebruikelijke paniekaanval en nog een stuk of wat huilbuien legde ik me erbij neer dat ik het vak zal moeten meenemen. Tenslotte is het maar 3 studiepunten, wat bovenop de 60 studiepunten van volgend jaar geen probleem zou mogen zijn.

Het derde examen (Overzicht van de Historische Kritiek) had ik tijdens het blokken wat positiever ingezien, maar het examen zelf was een gemene trut. De multiple choice vragen waren verwarrend en ik heb er geen flauw idee van hoe ik het ervan afgebracht heb. De eerste open vraag (een denkvraag) heb ik redelijk goed opgelost, denk ik, maar ik heb er ook geen idee van hoe die vraag verbeterd gaat worden. En om het nog wat erger te maken, was de tweede open vraag (een reproductievraag, uit een lijst van casussen die we vanbuiten moesten kennen) een vraag die we eigenlijk niet moesten kennen. Het eerste jaar is namelijk voor dit vak in twee groepen opgedeeld en de casus in kwestie moest wel door de andere groep gekend zijn, maar niet door ons. Daar was ik me op dat moment niet echt bewust van. Al wat ik wist, was dat de vraag geen enkel lampje deed branden, dus schreef ik gewoon wat dingen op die in me opkwamen. Achteraf bleek dus dat de vraag niet gekend moest zijn, maar dat ze wel zou meetellen en gewoon wat toleranter verbeterd zou worden, omdat de vraag volgens de prof wel te beantwoorden viel aan de hand van de info die verspreid stond over het hele boek. Verloren zaak dus, maar laat ons hopen dat de andere open vraag en de multiple choice vragen goed genoeg waren om dat op te halen. En anders, tsja kijk, 6 in plaats van 3 studiepunten erbij volgend jaar moet ook nog te doen zijn, zeker …

Het vierde examen (Nederlandse Letterkunde I) was dan weer een aangename afwisseling, een verademing van de stress. Het ging namelijk even goed als het eerste examen en ik heb er alle vertrouwen in dat ik voor dat vak geslaagd ga zijn.

Ook het vijfde examen (Inleiding tot de Voornaamste Moderne Litearturen) zag ik op voorhand goed zitten. Het leek namelijk wat op het eerste en vierde examen qua leerstof, en ik had het deze keer ook allemaal veel grondiger aangepakt dan in januari. Maar na het examen was ik weer een stuk minder zeker. Het ging niet zo denderend als gehoopt, en omdat het allemaal multiple choice vragen waren heb ik opnieuw geen flauw idee hoeveel ik er goed heb.

Dat brengt ons bij het zesde en laatste examen (Geschiedenis en Cultuur van de Angelsaksische Landen), dat ik woensdag nog moet afleggen. Ook dat vak ben ik nu al veel grondiger en uitgebreider aan het studeren dan ik in januari gedaan heb, toen heb ik het namelijk zwaar onderschat. Laat ons hopen dat dit vak toch nog goed gaat, zodat ik met een positief gevoel mijn examenperiode kan afsluiten.

De dag na mijn laatste examen, donderdag, begin ik al meteen aan mijn vakantiejob voor twee weken. Maar daarover later meer.

Eén gedaan, vijf te gaan. En het eerste is meteen al goed gegaan dus laten we dat maar als een goed teken beschouwen!

Het is eigenlijk niet zo’n moeilijk vak, Nederlandse Letterkunde II. Het komt erop neer om een aantal Middelnederlandse literaire genres te kunnen situeren, typeren en in relatie met elkaar zien, en dan een aantal auteurs en werken in relatie tot die genres en in relatie met elkaar te kunnen zien, en dan nog een aantal teksten kunnen herkennen, vertalen en uitleggen. Daar is niet veel aan te snappen, en echt veel is het ook niet. Ik was er alleen maar voor gebuisd wegens tijdsgebrek, eigenlijk; toen ik in juni toch nog in tijdsnood kwam (ondanks het plannen en vroeg beginnen en al die dingen) moest ik prioriteiten stellen en wist ik dat ik te weinig tijd in dit vak ging kunnen steken (zodat ik voor alle andere vakken kon slagen dus hé). Voor Nederlandse Letterkunde I (januari) was ik ook gebuisd dus de buis in juni was geen verrassing.

Nóg vroeger beginnen was dus de boodschap, en dat was ik ook keihard van plan, maar is dat toch ook weer niet misgelopen zeker …

In juli was er de koorreis en daarvoor was er vanalles, en daarna waren er nog eventjes de Gentse Feesten, dus toen ik mijn planning invulde en mijn tijd verdeelde naargelang de moeilijkheidsgraad en hoeveelheid leerstof, kon ik uiteindelijk maar 3 dagen uittrekken voor Nederlandse Letterkunde II. Eind juli raakte ik voor op mijn schema, dus nam ik aan dat ik daar nog wel een dagje ging kunnen bij doen. Maar in augustus liep het langzaamaan weer fout en zo kwam het dat ik er uiteindelijk toch maar 2,5 dagen aan gewerkt heb. Voor het ganse proces hé, van samenvatten, blokken, lijstjes maken, de samenvatting nog eens samenvatten, blokken, herhalen, alle teksten in de literatuurlijst bekijken, nog eens herhalen, en nog eens herhalen. Yeah.

Eigenlijk zou ik kwaad moeten zijn op mezelf, want blijkbaar heb ik m’n lesje toch nog niet helemaal geleerd. Maar ik kan er niet aan doen dat ik stiekem ook een klein beetje trots ben, dat het mij gelukt is om de leerstof zo efficiënt te blokken dat ik na 2,5 dagen al vlot een examen kon afleggen. Misschien ben ik toch niet zo’n hopeloos geval, wat studeren betreft. Er is hoop!

Nummer twee, filosofie, dat wordt nog helemaal iets anders. Na hoofdstuk één (de algemene inleiding) begon het gewauwel over stromingen en wereldvisies en vage uitspraken meer en meer op Chinees te lijken, en aan de pagina’s lange namen- en begrippenlijst zie ik al helemaal geen beginnen. ‘t Is ook niet meer met multiple choice te doen, neen, ‘t zijn nu open vragen. Slik.

Ik heb ook een fundamenteel probleem met het blokken van leerstof waar ik me aan erger, wat met het geitenwollenkousengezever dat filosofie is 100% het geval is. Meest irritante leerstof ooit. Slaat NERGENS op. Maar we moeten erdoor, nietwaar. Misschien stel ik onder het leren een lijstje samen van de meest absurde theorieën en citaten, zodat we allen gezamenlijk met onze ogen kunnen zitten draaien, ben ik niet alleen.

Toch even een kort postje om uit te leggen waarom het hier weer zo stil is, helaas: herexamens. Ik begraaf me weer 6 weken in de boeken en schuif verder alles aan de kant, dus jammer genoeg ook een beetje deze blog, hoewel ik het zelf heel spijtig vind. Ik zal toch m’n best doen om wat tijd te vinden en over een paar dingen te bloggen, beloofd! Voorlopig moeten jullie het stellen met mijn herexamenrooster:

DI 17/8 Nederlandse Letterkunde II
M’n enige buis van het tweede semester. *trots* Volgt dus eigenlijk op Nederlandse Letterkunde I, wat dus wel vervelend is (de volgorde bedoel ik), maar het zal wel lukken zeker.
WO 18/8 Historisch Overzicht van de Wijsbegeerte
Enorme pak leerstof, met achterlijk veel namen en ingewikkelde theorieën die ik maar blijf door elkaar slaan. Deze wordt echt lastig.
VR 20/8 Overzicht van de Historische Kritiek
Ook belachelijk veel namen, maar iets beter te doen dan Wijsbegeerte? Hoop ik? (Met vraagtekens, dus wel.)
ZA 21/8 Nederlandse Letterkunde I
Blijkt uiteindelijk een stuk beter mee te vallen als ik het eens allemaal deftig samenvat en studeer. Ik vraag me echt af waar ik mee bezig was in januari!

WO 25/8 Inleiding tot de Voornaamse Moderne Literaturen
Ik weet nog niet wat ik hiervan moet denken, het ziet er bedrieglijk weinig uit, maar ik ga het waarschijnlijk enorm verwarren met de leerstof van Nederlandse Letterkunde I en II.

WO 1/9 Geschiedenis en Cultuur van de Angelsaksische Landen
Als ik hier niet voor slaag geef ik mezelf een schop onder mijn kont, want ik snap nog altijd niet hoe ik hiervoor heb kunnen buizen in januari. Again, ik wist niet echt waar ik mee bezig was, toen.

Je ziet het, een heleboel adjectieven zijn op dit rooster van toepassing (zoals daar zijn: zot druk, onevenwichtig, zwaar, nachtmerrieveroorzakend, …) maar we geven het niet op, nietwaar. Blijven gaan. En dan slagen, zodat ik volgend jaar aan mijn tweede jaar mag beginnen, want ik wens niets liever dan dat. Wish me luck!

• Inleiding tot Taal- en Tekststructuren: 14!
• Geschiedenis van de Kunst: 12! (Ik dacht dat ik hiervoor ging buizen!)
• Geschiedenis en Typologie van Germaanse Talen: 11!
• Engelse Taalkunde I: 15!
• Engelse Letterkunde I: 13!
• Nederlandse Taalkunde I: Taalsysteem: 18!!! (Wtf!)
• Nederlandse Letterkunde II: 9! (Een buis ja, maar mijn enige buis (!), en een 9, dus gewoon een teken dat ik er iets meer tijd in moet steken en dat komt goed!)

Ik weet ze nu een half uur en ik zit dus al een half uur te bleiten van contentement! En ik kan niet stoppen met bleiten of met uitroeptekens gebruiken! Dus ik zou maar beter eens stoppen met bloggen dan!

Af en toe check ik nog eens de website van mijn middelbare school, College Veurne, en toen mijn oog op het bericht over de vernieuwde dagindeling viel, ontsnapte mij een welgemeende “Wádde?”

Een overzicht: (voor wie het nog duidelijker wil, hier ook een gif)

Links het oude schema, rechts het nieuwe (klik voor groter).

Een gewone week op het College zat in mijnen tijd nog vol met studie: verplichte ochtend-, middag- én avondstudie tot 18:00, alleen voor zesdejaars was de avondstudie vrijwillig. Al die studie, ge krijgt daar karakter van, en volhardingsvermogen (volharden in het niet indommelen tegen half zes bedoel ik dus), en uitstellers als ik krijgen tenminste nog iets gedaan.

Nu hebben ze enkel nog de middagstudie behouden, omdat je tijdens die studie ook kunt sporten, oefenen voor het vrij podium, bijles volgen, … De avondstudie is voor iedereen vrijwillig geworden, en de ochtendstudie is foetsie! Die broodnodige vijftien minuten om rustig wakker te zitten worden voor je met wiskundige formules of Duitse vervoegingen lastiggevallen wordt, of om nog snel een huiswerk af te werken of een les te overlopen … Er valt zelfs ook een gans lesuur weg (bye bye keuzevakken, gok ik?) en op woensdag en vrijdag wordt de studie ingekort.

Tsk, tsk, tsk. De jeugd van tegenwoordig, zo worden ze niks meer gewoon hé!

Yay, ik krijg een stokje van Kleine! Dat was weer eventjes geleden. De titel verklapt het al: wat doe ik om niet te moeten studeren? Ik zal deze gelegenheid dan maar aangrijpen om een blogpost te schrijven die ik eigenlijk pas gepland had voor nadat ik mijn punten had, kwestie van het lot niet te tarten, maar ach. Ik kan er maar deugd van hebben om het eens neer te schrijven.

Ik moet zeggen, eigenlijk, dat het met mijn uitstelgedrag en zelfdiscipline stukken, stúkken beter gesteld is dan een jaar geleden. Tot en met vorig jaar beschouwde ik de blok als een welkome vakantie na het drukke werk van het schooljaar, en begon ik aan elk vak de dag (of soms twee dagen) voor het examen. In de Kerstvakantie studeren was er niet bij, oh nee, ik zocht dan zelfs een vakantiejob om wat centjes bij te verdienen. In het middelbaar en voor een stuk ook aan de hogeschool lukt dat nog wel, op voorwaarde dat je dan ook écht de hele dag voor het examen zit te studeren, maar neen. Elke dag van de examens verprutste ik minstens de helft van de tijd aan nutteloze bezigheden, waardoor ik dan vaak in mijn nachtrust moest knippen om nog wat studeerwerk gedaan te krijgen, met alle depressieve buien, deuken in mijn zelfbeeld, financiële problemen en herexamens van dien.

Die nutteloze bezigheden, dat was dan vaak nog niet eens iets productiefs zoals m’n kamer opruimen of de afwas doen, want als ik dat soort dingen ondernam voelde ik me steevast schuldig dat ik niet aan het studeren was. Neen, ik koos meestal de meest nutteloze bezigheid der nutteloze bezigheden: internetten. Omdat de tijd voorbij vliegt als je internet, en omdat je jezelf dan niet de kans geeft om bewust te gaan nadenken over het feit dat je niet aan het studeren bent.

Dit jaar ben ik het volledig anders beginnen aanpakken, want dit jaar is m’n laatste kans en er moest iets gaan veranderen, dat was duidelijk. In januari liep het nog wel eens fout, want ik had dat studeerding nog lang niet onder de knie, maar ik was op de goede weg – vandaar drie geslaagde vakken, twee negens die mits een betere aanpak een tien (of meer) hadden kunnen zijn, en drie zwaardere buizen die ik niet had kunnen vermijden.

En dit semester begin ik het eindelijk een beetje door te hebben, hoe je dat doet, zo’n uniefsemester. Ik liet de “ach, daar heb ik later nog tijd voor”-attitude definitief varen, dwong mezelf om af en toe “nee, sorry” te zeggen op voorstellen van vrienden, stelde mijn opdrachten niet meer uit tot het laatste moment en zo kwam het dat ik na de paasvakantie eigenlijk het grootste deel van mijn werk al gedaan had en zelfs al een paar cursussen had kunnen bekijken. De laatste vier lesweken verdeelde ik mijn tijd tussen de rest van de opdrachten afwerken en een paar vakken al beginnen studeren. En tegen de inhaalweek (wat bij ons als blok telt) was ik al voldoende op dreef gekomen om van een blokritme te kunnen spreken. Een blokritme dat ik de rest van de examenperiode goed aangehouden heb, op een paar slippertjes na natuurlijk – maar al bij al vind ik van mezelf dat ik het behoorlijk goed gedaan heb, dit semester.

(Stiekem verwacht ik dan ook maar één buis, eventueel twee, en drie buizen is eigenlijk ook niet 100% uitgesloten … Maar sssht, dat heb ik niet gezegd, want als ik dan meer buizen heb dan verwacht ga ik extra teleurgesteld zijn natuurlijk … Ik heb helemaal niks gezegd dus! Het kunnen even goed zeven buizen zijn! Laten we ervan uitgaan dat het zeven buizen zijn!)

Mijn bezigheden als ik niet aan het studeren ben, zien er dan ook helemaal anders uit, dit semester. Vanaf de paasvakantie begon de examenstress al toe te slaan en stond ik mezelf niet al te veel uitjes meer toe, maar bijvoorbeeld een concert van Mumford & Sons en de wekelijkse GUK-repetities tot aan de opvoering van de Carmina Burana vond ik wel gepermitteerde ontspanning. Verder probeerde ik ook, nadat de lessen gestopt waren, elke dag eens buiten te komen, bijvoorbeeld om met de fiets een boodschap te doen of om eten te gaan, terwijl ik me vroeger steevast opsloot op kot, omdat ik me schuldig voelde dat ik niet aan het blokken was als ik buiten kwam. Ik zorgde ook voor afwisseling in omgeving door nu en dan eens bij Karel te gaan studeren, waardoor ik ook eens onderweg was en even m’n gedachten kon verzetten met wat muziek op de bus. Tussen het studeren door hebben we wel eens gebadmintond, en af en toe heb ik daar ook wat piano gespeeld, wat ik op kot niet kan natuurlijk. Allemaal dingen waardoor ik na het ontspannen met vernieuwde energie terug kon verder studeren, in plaats van extra hard te beginnen stressen omdat ik net tijd had zitten verspillen, wat het geval was toen het uitstelgedrag zich nog manifesteerde in uren internetten. Die uren internetten zijn er nog geweest af en toe, de stress evenzeer, maar er zijn even goed dagen geweest waarop ik bedacht, hé tiens, ik heb er al twee dagen niet aan gedacht om eens te kijken wat er gaande is op het internet.

Natuurlijk ben ik nu niet de ideale student geworden, verre van. Ik heb nog altijd het gevoel dat alle andere mensen rond mij het beter doen, wat behoorlijk deprimerend kan zijn, soms. Ik krijg nog altijd af en toe het gevoel dat ik een waardeloze student ben, en het komt nog wel eens voor dat ik me zo dom voel dat ik een uur kan zitten huilen uit pure wanhoop. Maar ik moet zeggen dat dat laatste alvast een maand geleden is, van toen ik nog niet zeker wist of ik het deze keer wel goed aanpakte. Nu voel ik me daar al een stukje zekerder over, en hoe zekerder je je voelt over je studietechniek en blokritme, hoe minder het uitstelgedrag de kop op steekt.

Laten we dus allemaal hout vasthouden dat mijn puntenlijst er dit semester beter uitziet dan in januari, en laten we hopen dat ik mijn goeie studiegewoonten terug hervat vanaf 20 juli, om zo het achtste wereldwonder te laten geschieden in september. De wil en motivatie zijn er alleszins méér dan ooit, omdat ik er de laatste maanden stilletjes aan van overtuigd ben geraakt dat ik het wél kan, en dat ik het verdorie toch ook wel héél erg graag doe.

How is it that, when you have four hours until the alarm goes off, you have an exam in the morning, you really really want to sleep, you really really need to sleep and you’re dead tired, you still lie awake for one more hour (wasting 25% of your precious, precious sleep time)?

Ack. *yawn*

So, today’s exam. Half of it totally kicked my butt — but I wiped the floor with the other half, so we’ll see how that turns out.

Now I’m going to clean my room with the last bit of strength I can muster (sounds dramatic, doesn’t it), enjoy half an hour of lying on the couch passed out, then I’m having lunch with my boyfriend and after that — get this — we’re going swimming.

Crazy, I know!