Het mooiste dat het leven biedt
Het mooiste dat het leven biedt
zijn af en toe de dromen,
dat alles nog beginnen moet
en ‘t mooiste nog moet komen.
Toon Hermans

Het mooiste dat het leven biedt
zijn af en toe de dromen,
dat alles nog beginnen moet
en ‘t mooiste nog moet komen.
Toon Hermans

Ik loop het leven achterna.
Ik voel me net een plant.
Mijn vlezige substantie lijkt sporadisch onbemand.
Ik kleed mijn massa aan zonder eigenlijk op te staan.
Atomen functioneren zelfs zonder delegeren.
Mijn dromen en ambities worden in de kiem gesmoord.
Ik schiet wortel, vegeteer.
Ik bebos, fotosyntheer.
Mijn gedachten zijn een wildgroei,
ongesnoeid ga ik tekeer.
Telkens als ik jou zie
raak ik op slag
van slag
en alles kwijt:
het noorden, mijn adem,
mezelf,
de tijd
en vooral mijn kluts.I love you so muts.
Marc de Bel
Alright, en daarmee zitten we meteen aan het maximum quota meligheid voor 2009. Maar zeg nu zelf, azo’n schattig gedichtje!
Kijk hé, dat gebeurt er dan als je gsm gestolen wordt met daarin allerlei niet te vergeten afspraken! Dan gaat gedichtendag zomaar aan je voorbij, gelukkig zag ik een vermelding passeren in de feedreader dus ik ben toch nog op tijd.
Mijn keuze viel dit jaar op een gedicht van één mijner helden, te weten Lieven Scheire. Jazeker jawel, bloggen en dichten doet deze man ook al – hoera, hoerum, hoerorum (hoeris, hoeris)! (Zij het blijkbaar eenmalig in het laatste geval.) Afijn, ik zou zeggen, geniet van dit stukje hoogstaande poëzie.
eens om de zoveel stonden
komt het er steevast aan
en trek ik naar de stenen stoel
om daar mijn -gang te gaanhier ben ik chronisch heremiet
hier mag ik graag verpozen
om zenvol en in eenzaamheid
mijn sediment te lozenhet is een ingetogen strijd
hoe zal ik het bepalen–
waar nichten ‘t gaarne stijgen voelen
voel ik het gaarne dalenen zweemt er dan nog uren
een glimlach om mijn smoel
dan is dat slechts te wijten
aan dat nadrukkelijk gevoel
…zag jij misschien dat ik naar jou,
dat ik je zag en dat ik zag hoe jij
naar mij te kijken zoals ik naar jou
en dat ik hoe dat heet zo steels,
zo en passant en ook zo zijdelings -
dat ik je net zo lang bekeek tot ik
naar je staarde en dat ik staren bleef.
Ik zag je toen en ik wist in te zien
dat in mijn leven zoveel is gezien
zonder dat ik het ooit eerder zag:
dat kijken zoveel liefs vermag.
Joost Zwagerman
I hate the way you talk to me,
and the way you cut your hair.
I hate the way you drive my car.
I hate it when you stare.
I hate your big dumb combat boots,
and the way you read my mind.
I hate you so much it makes me sick,
it even makes me rhyme.
I hate the way you’re always right.
I hate it when you lie.
I hate the way you make me laugh,
even worse when you make me cry.
I hate it when you’re not around,
and the fact that you didn’t call.
But mostly I hate the way I don’t hate you,
not even close,
not even a little bit,
not even at all.
84e0HYgo_eU
Afscheid
Afscheid nemen is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen en verpakken
in de goede herinnering.
Is verwijlen bij een brok leven
en stilstaan op de pieken van vreugde en verdriet.Afscheid nemen is met dankbare handen,
weemoedig meedragen alles wat waard is
om niet te vergeten,
is moeizaam de draden losmaken
en uit het spinrag der belevenissen
loskomen en achterlaten en niet kunnen vergeten.Leven is – vanaf de geboorte-
voortdurend afscheid nemen.
Loshaken om voort te gaan.
Zichzelf verliezen om zichzelf te vinden.
Het risico nemen van de graankorrel
om vruchten voort te brengen.Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven.
Men leert het eigenlijk nooit.
Dag bompa, ik hoop dat je blij bent om weer bij bomma te zijn.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Welkom op pimpajoentje.be, de persoonlijke blog van Greet. 
Meer info »