‘t Zijn stomme kleine dingetjes, maar het zijn dingetjes, en veel te veel mensen doen ze nog steeds verkeerd. En ik vind dat jammer, want zo zorgen mensen er zelf voor dat ze hun wondjes trager en minder efficiënt laten genezen en soms zelfs littekentjes veroorzaken, of dat ze minder gezond leven dan ze denken, of andere kleine rampjes. Dus! Een lijstje.

Blaren. Als klein meisje heb ik ook ooit geleerd dat blaren opengeprikt zouden moeten worden, en dat je er soms zelfs een draadje moet door steken om het vocht op te vangen. Allemaal heel pijnlijk én nutteloos, want als je nergens meer naartoe moet en je kunt gewoon rustig thuis herstellen van je blaren (of rondlopen op slippers of sandalen), laat ze dan gewoon dicht! Alleen als je midden in een wandeling zit en je moet nog een heel eind doorwandelen in dezelfde schoenen, dan pas is het nodig om de blaar open te prikken. Als je hem dicht laat en het steriele vocht onder je vel zijn werk laat doen, is de blaar in nog geen twee dagen weg.

Bloedneuzen. Heb je een bloedneus, zet dan met je duim- en wijsvinger druk net onder het neusbeen en hou je hoofd lichtjes voorovergebogen. Geen idee waar de opvatting vandaan komt dat je je hoofd dan achterover moet kantelen, want dan loopt het bloed gewoon in je keel …

Wondontsmetting. Een huis-, tuin- en keukenwondje ontsmetten gaat het beste met … water. Hou de wonde gewoon een tijdje onder stromend water tot al het vuil eruit gespoeld is, ontsmettingsmiddel is niet nodig. Sommige ontsmettingsmiddelen tasten namelijk de gezonde cellen in de wondbodem aan, zeker als je wrijft. Om die reden zijn het Vlaamse Rode Kruis en veel ziekenhuizen al een paar jaar overgeschakeld naar het uitspoelen van “gewone” wonden.

Wondverzorging. Ook over wondjes: mensen denken dat na de ontsmetting het werk gedaan is, maar als je daarna de wonde gewoon open laat is de ontsmetting nutteloos geweest. Ten eerste moet je dus de wonde afdekken met een pleister of gaasverbandje zodat hij niet alsnog kan ontsteken. En ten tweede geneest een wonde gewoon véél sneller als je hem een tijdje vochtig houd (bijvoorbeeld met wondgel, want het mag ook niet té vochtig worden, dan verhoogt de kans op infecties). Laat je een wonde uitdrogen aan de lucht, dan vormen zich korstjes die het genezingsproces vertragen en kleine littekentjes kunnen veroorzaken. Dus ja, ook voor een wonde van een centimetertje groot loont het de moeite om een pleister aan je vinger of op je knie te doen.

Melk. Melk is gezond voor kinderen, maar voor volwassenen heel wat minder. Er zijn debatten rond, en er is nog niks concreet bewezen, maar er zijn genoeg tegenargumenten die mij er alvast van overtuigd hebben dat een glas melk per dag voor een volwassene (bovenop de normale zuivelconsumptie) te veel is. Ten eerste is het sowieso al nooit de bedoeling geweest dat mensenkinderen koeienmelk (of andere melk) zouden drinken. Stel je voor dat we mensenmelk aan koeien zouden geven. Ten tweede is melk nuttig tijdens de groei, omdat het de nodige bouwstoffen levert voor de ontwikkeling van onder andere je botten, maar daarna heb je die stoffen in veel mindere mate nodig. Het is maar een weetje dat ik julie meegeef, doe ermee wat je wil, want tenslotte is er nog niks bewezen. Maar het stemt toch tot nadenken, en geef toe, het klinkt ook gewoon logisch.

Water. En deze is belangrijker dan je denkt. Ja, een mens moet voldoende drinken, en “voldoende” varieert van 1,5 tot 3 liter per dag, afhankelijk van persoon tot persoon. Maar nee, het is niet “hoe meer water, hoe beter”! Als je te veel water drinkt kan je lichaam het niet meer aan en krijg je watervergiftiging. Het begint met hoofdpijn, misselijkheid, verwardheid en flauwvallen, en het kan eindigen in een coma of zelfs de dood. En pas op: het is niet omdat je aan het sporten bent en dus veel zweet, dat je lichaam daarom meer water op korte tijd kan verwerken! Athleten zijn al gestorven aan watervergiftiging omdat ze na een grote inspanning te snel te veel water dronken. Drink dus niet te weinig, maar ook zeker niet te veel. Luister naar je lichaam: als je dorst hebt, drink, maar heb je een glas water voor je en besef je dat je eigenlijk niet per se dorst hebt maar dat je het glas gewoon “uit gewoonte” zou opdrinken, laat het dan staan. (De slogan “als je dorst hebt is het al te laat” is ook een mythe.)

Zo. Dat heb ik ook weer eventjes met de wereld gedeeld zie. Het is eens iets anders! (Oh jee, in welke categorie moet ik dat nu steken?)

In navolging van onder andere Kato en Kathleen: een life list. Omdat een mens doelen en dromen moet hebben hé, en omdat ik altijd zeg, niets is onmogelijk! Ik betwijfel wel of ik aan honderd ga raken, maar laten we het proberen!

1. Een rood autootje hebben, met zwarte bollen.
2. Een appartementje/huisje het mijne kunnen noemen, en het mooi inrichten.
3. New York bezoeken.
4. Vliegen, ja echt.
5. Een puppy opvoeden.
6. Terug slagwerk doen in de muziekschool.
7. Een kledingstuk maken.
8. Foto’s leren nemen (en een fotoblog beginnen, misschien).
9. Een keer fotomodel zijn, al was het maar een halve dag!
10. Een road trip doen, ik heb nog niet besloten in welk(e) land(en).
11. Mama worden.
12. Op het podium staan. Misschien met piano, misschien met iets anders, ik zie nog wel!
13. Naar alle continenten op reis gaan. Behalve Antarctica, brrr.
14. Een diploma Taal- en Letterkunde, Engels-Nederlands behalen.
15. In Gent wonen, officieel en al.
16. Trouwen in een wit kleed (of misschien rood, that would be so awesome).
17. Leerkracht Nederlands en/of Engels worden, of eventueel een andere leuke job.
18. Vlaamse Gebarentaal leren.
19. Braille leren, maar dan echt met mijn vingers lezen en niet met mijn ogen.
20. Een prijs winnen met iets dat ik gemaakt heb.
21. Terug naar Thailand gaan.
22. Mijn eigen piano hebben, liefst een vleugel.
23. Binnen tien jaar nog altijd evenveel wegen (of misschien maximum 3kg meer).
24. Mijn naaldenfobie overwinnen, en dat vieren door bloed te gaan geven.
25. Op een klavecimbel spelen.
26. Australië bezoeken.
27. Een Ellen DeGeneres show bijwonen.

Ok, deze zit ondertussen al een hele tijd in m’n drafts, en er komt nog steeds niets bij, dus publiceer ik hem maar. Als je misschien nog ideetjes hebt voor dingen die ik absoluut gedaan moet hebben in m’n leven, laat maar horen!

Als een week acht dagen telde, zou ik zo keihard terug naar de muziekschool gaan. Met stip op nummer één in het verlanglijstje: slagwerk! Het drummen ben ik alweer verleerd, en dat zou niet mogen want ik vind drummen echt de maks, maar ook xylofoons zijn veel te wijs en aan pauken ben ik zelfs nooit toegekomen. Pianolessen zou ik sowieso terug opnemen, want het is echt niet fijn om te beseffen dat je alsmaar slechter begint te spelen. Ik droom er ook al lang van om klavecimbel te spelen, en dwarsfluit (hoewel dat met mijn piercing niet meer mogelijk is), en onlangs ben ik ook geïnteresseerd geraakt in sopraansax. Sinds ik bij het GUK zing is het me ook opgevallen hoe graag ik zing en hoe slecht ik dat doe, dus zanglessen zouden er ook nog wel bij kunnen.

Als een week acht dagen telde, zou ik echt wel beginnen sporten. Tegenwoordig fiets ik elke dag van en naar school (de Blandijnberg op en af), wat al niet mis is, maar eigenlijk zou ik bijvoorbeeld graag in een badmintonclub gaan. Ik vind dat een toffe sport, ge moet daar niet mee lachen. Ook dansen doe ik graag, dus les nemen zou tof zijn.

Als een week acht dagen telde, zou ik ook graag een centje bijverdienen. Als verkoopster, met hostessenwerk, door hier en daar een webdesignopdrachtje te doen, met een column, … Alles al gedaan en leuk bevonden, en voor andere dingen sta ik ook open, maar ik zou er tijd voor moeten hebben hé.

Als een week acht dagen telde, zou ik mijn vrienden wat vaker kunnen zien. Er zijn er veel te veel waartegen ik veel te vaak zeg, hé we moeten nog eens afspreken hé, veel te lang geleden! Maar wanneer? Hmm …

Als een week acht dagen telde, zou ik ook wat vaker gewoon thuis op mijn gemak kunnen zitten. Lekker in de zetel voor de TV hangen, een bad nemen, van mama’s kookkunsten en papa’s tuinierkunsten genieten, … Het zijn allemaal dingen die ik in Gent niet heb, en het gebeurt vaker wel dan niet dat ik maar een half weekend thuis ben.

Als een week acht dagen telde, zou ik wat vaker ja kunnen zeggen! Ik zeg graag ja. Het spijt mij altijd ontzettend als ik iemand moet teleurstellen met een “nee, geen tijd, helaas …”

Als een week acht dagen telde, zou ik terug leidster worden in een jeugdbeweging. Vorig jaar werd ik door een gezellige scoutsgroep uitgenodigd om bij de leiding te gaan, en ik heb het serieus overwogen, maar ik weet uit ervaring dat ik het gewoon niet haal.

Oh shoot … Volgens mij heb ik voor alle bezigheden die ik opsomde nog wel een dag of vijf per week extra nodig. Ach ja, een mens kan maar dromen!

Je hebt zo van die dagen dat je je zo dom voelt, zo nietig, zo’n mislukkeling. Dan lijkt iedereen rond jou het beter te doen, they’ve got it all figured out, en dan doe je iets lomps en denk je, godverdomme, ik kan nog niet eens mijn deur opendoen zonder de sleutels in een plas te laten vallen / saus maken zonder ze te laten aanbranden / iets uit mijn tas halen zonder de volledige inhoud ervan op de grond te kieperen / … (schrap wat niet past). Dat soort dagen zijn bij normaal gezien vrij uitzonderlijk, gelukkig, maar naarmate de examens naderen volgen ze elkaar sneller op.

Op zo’n dagen zeg ik dan tegen mezelf, Greet, en nu stoppen met trunten! Er zijn dingen genoeg om mee blij te zijn. En dan probeer ik 25 dingen te bedenken waarmee ik blij ben. Want dat helpt.

1. Ik heb mijn rijbewijs.
2. Ik heb een leuk kot.
3. Ik heb zonet een spin dood gedaan. En de internetverbinding hersteld. Uhu.
4. Ik krijg de kans om te studeren en ik doe mijn studierichting heel graag.
5. Ik ben blij met mijn blog (en met jullie).
6. Ik zit in een heel leuk koor. En in juli gaan we naar Italië!
7. Behalve mijn grootouders heb ik nog niemand die mij dierbaar is verloren.
8. Ik heb een dubbel bed op kot. Dubbele bedden zijn awesome.
9. Ik heb een deftig stel hersenen.
10. Ik ben niet ziek.
11. Obama is gewonnen.
12. Ik ben altijd gedelibereerd geweest in het middelbaar en ben dus zonder kleerscheuren tot in het zesde middelbaar geraakt in de richting van mijn keuze.
13. Ik heb een goeie huid.
14. Ik heb een diploma piano waarop staat “grote onderscheiding”.
15. Ik spreek drie talen (waarbij ik mijn kennis van Frans, Duits, Spaans en Latijn conveniently combineer tot het equivalent van de kennis van één taal, haha).
16. Ik kan zo ongeveer alles eten zonder meer dan 1 of 2 kilo aan te komen.
17. De zomer komt eraan.
18. Ik heb een goeie laptop/gsm/printer/scanner/… en eigenlijk kom ik op dat vlak niks te kort.
19. Ik heb een leidingsbrevet (niet officieel, omdat ik de formulieren ben vergeten opsturen, dus het kaartje zit niet in mijn portefeuille, maar ik weet het en dat is genoeg).
20. Ik heb dit semester nog steeds geen enkele les gebrost (zie het tellertje in de sidebar).
21. Ik heb lieve vrienden en vriendinnen.
22. Ik heb de piercing die ik wou.
23. Ik heb gevoel voor ritme en ik kan toon houden, dat komt al eens van pas.
24. Ik woon in Europa/België/Vlaanderen/Gent.
25. En last but far from least, ik heb het geweldigste vriendje ooit.

Zo zeg, dat vrolijkt op! Probeer het vooral zelf eens uit.

Oh kijk, een postje dat in de drafts was blijven hangen. Van 6 juni 2009, toen ik nog niet 100% zeker was of ik mijn studies zou stopzetten. Ik heb de werkwoorden toch maar aangepast naar verleden tijd, ‘t was anders een beetje verwarrend.

Wat heb ik eigenlijk allemaal geleerd, tot nu toe? Wat heb ik nu echt onthouden van de laatste drie jaar, welke nuttige en minder nuttige kennis heb ik opgestoken daar in Mariakerke city? Het is midden in de nacht en ik heb zin om dat eens allemaal op een rijtje te zetten, dus denk nu maar even niet na over waarop dit slaat, dat doe ik ook niet. Skip de lijstjes gerust. Lees verder »

Here’s hoping dat ik volgende winter (of, god beware me, morgen) deze Siberische toestanden niet weer moet meemaken:

• Een stuk of zes gevechten moeten voeren tegen mijn fietsslot, dat koppig vastgevroren bleef zijn elke keer ik het wou openen of sluiten.
• De helft van mijn gefiets met de fiets aan de hand moeten doen wegens steil hellende wegen met een laagje ijs op.*
• Te laat komen in de Therminal wegens bovenstaande redenen en dan maar een plekje in de boekentoren moeten gaan zoeken.
• Mijn sjaal en ja soms zelfs mijn jas moeten aanhouden binnen, zelfs toen de zon op mijn bolleke scheen!
• En, nog het meest outrageous van allemaal: toen ik een halve seconde mijn hand op het (ijzeren) fietsrek legde om mijn evenwicht te houden tijdens het trekken en sleuren aan mijn fietsslot, vroor mijn handschoen eraan vast. Beeld u dat in!

*En geen enkele keer onderuit gegaan hé! *trots*

Ik had er hier al eens eerder zo eentje gepost, maar ik kan het niet meer terugvinden in mijn archieven. Alleszins had ik het de eerste keer ook al bij Michel gezien en is er iets bijgekomen dat ik toen nog niet had zien aankomen: