‘t Was weer verzusteren geblazen vandaag. (Maar niet met Kuurne.) Om twintig na negen kwam ik toe bij het terrein en de lokalen, die al helemaal versierd waren, maar dat kwam waarschijnlijk omdat ik twintig minuten te laat was. Met de leiding van KSJ Veurne verkleedden en schminkten we ons dat het een lieve lust was (ik was een veelkleurige verschijning met veelkleurige klederdracht en met euh, veelkleurige streepjes op mijn gezicht) zodat we om tien uur de andere leidingsploegen volledig in het jaarthema konden verwelkomen. Hier en daar herkende ik enkele mensen en ook hier en daar deed ik er een klaptje mee (maar niet met Kuurne.) Na de verwelkoming zat onze taak erop en nam vKSJ West het over.
In de voormiddag speelden we een massaspel waarbij we, zoals eerder vermeld, een beetje verzusterden met leidingsploegen hier en daar (maar niet met Kuurne). We zaten met vier sympathieke dames van VKSJ Pops in een groep en er werd duchtig valsgespeeld, zoals de traditie wil, maar winnen deden we niet. Dat komt door de manier van aanpak van euh, sommige andere groepen (we noemen geen namen) die, om het zo te zeggen, vrij anders is als wij gewoon zijn. Met onze Chinese draak verdienden we op het einde van het massaspel misschien wel een plaatsje in de Pinker, dus dat is toch al één troost. Ik moet zeggen dat hij vrij origineel was, al zeg ik het zelf. Maar ik mag dat zeggen want ik heb er zelf niet al te veel aan meegefoefeld. 
‘s Middags smaakte de barbecue ons zeer, we waren dan ook vrij uitgehongerd. Over de middag was er ook een gelegenheidswinkeltje met de gekende KSJ-gadgets, en ik prees mijzelf gelukkig dat ik niet al te veel centjes meehad, of ik had weer eens de hele winkel leeggekocht. Maar zulke toffe dingen dat ze daar hebben, dat is niet te doen. Ik heb het bij de broodnodige agenda gehouden, en ik heb in mijn hoofd een lijstje gemaakt, met alles dat ik van plan ben op de startactiviteit te zullen kopen.
Na het eten was er een soort middagpauze, die wij gelukkig in ons lokaaltje konden doorbrengen, waar niemand binnenmocht behalve wij en West (de andere leidingsploegen zaten in de zaal). We genoten van een babbeltje in onze eigen zetels met een drankje en een hapje erbij, tot het tijd was voor de workshops. Spijtig genoeg had Griet ons gemakshalve ingeschreven en had ze de helft ingeschreven voor schminken en de andere helft voor decorbouw. Ik koos voor schminken, en het was best wel interessant, daar niet van, maar ik had liever iets anders gedaan.
Na de workshops was er zo’n beetje een soort barmoment maar dat brachten wij ook weer door in ons eigen knusse lokaaltje, allez, niet dat we asociaal zijn of zo. Er waren toch al sommige groepen naar huis, anderen waren buiten of overal rond, en echt veel gezelligheid was er niet denk ik, in die bar. En de drank was er niet gratis, natuurlijk.
Om vijf uur hield ik het voor bekeken en fietste ik huiswaarts. Het moet een pretty picture geweest zijn, haha. Stel je het volgende voor: een meisje met een korte blauwe KSJ-short, een blauwe KSJ-T-shirt, een lichtblauw KSJ-hemd (vol vlekken, uiteraard), een rood-blauw KSJ-sjaaltje, kort haar dat door de wind weer ferm overhoop lag, een gezicht met een klavertjevier erop geschminkt (compleet met pimpampoentje, danku Julie), en benen vol met letters Z in drie kleuren viltstift. Zo fietste ik dus door hartje Veurne, nagestaard door menig onwetend voorbijganger. (Ik kwam ook twee gastjes tegen, die er een beetje in de war uitzagen, omdat ik op een zaterdagnamiddag in KSJ-uniform door Veurne fietste terwijl er toch geen activiteit was. Ofwel keken ze me zo vreemd aan omdat ze nog nooit een klavertjevier (compleet met pimpampoentje) vanop een fiets hadden zien zwaaien, kan ook.)
Op weekend geweest, gisteren en vandaag. Of zoals mijn medeleidster het uitdrukte, op midweekend, want we waren maar weg van zaterdagmiddag tot zondagmiddag. Wat nog meer dan lang genoeg is, zo is me wel duidelijk geworden. Ze hebben liggen giechelen en zaklampflitsen en fezelen en spekken fretten tot een stuk in de nacht, en we moesten er vanochtend al om kwart na vijf uit, alstublieft. Zoals een andere medeleidster het zo goed uitdrukte: “Dit is de hel.”
Vandaag is de 
