Pimpajoentje.be

Moet je nu eens wat weten! Enkele posts eerder berichtte ik jullie over het bezoekje van de Sint. Ik nam toen zo halvelings aan dat het de kotbaas (of kotbazin (of beiden)) wel zou geweest zijn, maar blijkbaar had ik toch veel te snel gedacht. Tijdens het avondeten speculeerden Jeroen, Yoshi, Pedro en Bert er lustig op los wie het geweest was. Jeroen was er blijkbaar heilig van overtuigd dat ik de “dader” was, en dat terwijl ik niet eens een printer of keukenrol op mijn kot heb. Dat kon ik bewijzen, dus moest hij die overtuiging laten varen. Na nog heel wat gespeculeer kwam Pedro er uiteindelijk mee voor de dag: hij was het geweest! Dat was nu eens het laatste dat in mij zou opkomen, al is het eigenlijk wel typisch iets voor hem. Lief é! Ah, die kotgenootjes van mij toch. Soms zijn ze nog niet zo slecht.

Dit is weer zo één van die dagen die niet meer stuk kan. Waarom? Wel, ik zal het je vertellen! In een lijstje maar weer, want ik vind lijstjes leuk.

• Ik heb Chocotoffs en Spa orange, en mooie (relatief) nieuwe muziek.
• Ik heb deze week nog maar twee lessen gebrost (op maandagmorgen) waardoor ik nu al twee volledige dagen niet gebrost heb (dinsdag hadden we geen les deze week).
• Deze keer heb ik de vergadering niet gemist, waardoor ik mij dus braaf van mijn taak als secretaris kon kwijten. De vergadering was nog gezellig ook, en even interessant als alle lessen van deze week bij elkaar.
• Ik heb deze week ook al heel fatsoenlijk en evenwichtig gegeten, en lekker, en genoeg. En gezond.
• Ik werd deze morgen tijdens Besturingssystemen aangesproken als “de juffrouw tussen de twee knappe heren”. Hilarisch, niet? Je had de twee knappe heren in kwestie hun gezicht moeten zien!
• Het is donderdag vandaag, dat betekent Creatieve Beeldvorming. De opdracht van vandaag was weer boeiend om te doen en ik werd meteen geïnspireerd, maar dat is niet wat ik wou vertellen. Wat ik wou vertellen is de reden van mijn vreugdesprongetje toen ik na de les buitenkwam. Heel kort gezegd: het ging om een gezicht maar ik had er ook nog de romp en twee armen bijgenomen, omdat dat nu eenmaal bij het tekeningetje paste en zonder ging niet, vond ik. Toen ik indiende werd ik teruggeroepen, en ik dacht, ooola nu gaan we ‘t hebben… ‘k Zal zeker moeten opnieuw beginnen of zo. Maar nee hoor, eerst zei hij er inderdaad iets van en dat ik dat de volgende les dan maar wat moest aanpassen (het was nog maar een voorstudie, het eigenlijke werkje maken we pas volgende week). En toen zei de andere (ik onthou hun namen nooit), met het oog op zijn puntenlijst, dacht je soms aan vormgeving? Voor volgend semester? En ik dus een beetje voorzichtig, ja… En tot mijn vreugde zeiden ze daarop, welja dat kan wel. Je punten zijn er wel naar, bijna allemaal vol blauw. (Allemaal op twee na, om precies te zijn). Het is best wel mogelijk. En toen mocht ik gaan, en gelukkig was er niemand in de buurt van het lokaal. Het moet wel grappig geweest zijn, dat vreugdesprongetje
• Vannamiddag was het massa’s aan ‘t stormen, veel wind en regen en zo, maar vijf minuten voor ik naar buitenging hield het op met regenen. Danku Daarboven, mijn voeten zijn U dankbaar!
• Straks ga ik lekkere spaghetti met kaas eten, en nog meer chocolade en zo, en naar Friends en De jeugd van tegenwoordig kijken.
• Ik ga vanavond vroeg gaan slapen en morgenochtend goed wakker zijn.
• Morgen zie ik Het Vriendje! Morgen!
• Ik ga een heel KSJ-loos weekend tegemoet. Ik zit graag in de KSJ en zo, maar eens een weekendje rust is meer dan welkom.

Hahaha! Dit doet mij zooo denken aan dat mopje van de kerk die ontplofte é.
Ons kot is niet meer van de jongste, en er zijn dan ook allerlei mankementjes aan. Zo heb ik een deur die niet goed sluit, je moet er een keiharde duw tegen geven voor ze in het slot valt, of je moet ze op slot doen. Ik heb het nu al zo’n beetje vast maar soms doe ik ze niet goed toe en ineens waait ze dan soms open, of soms blijft ze ook de hele avond toe, enfin soit.
Ik moest dus niezen en de deur sprong open. Hilarisch!

… Euh, oké. Vergeef mij het kinderachtig prentje en de dito humor. Zo werkt mijn brein nu eenmaal, af en toe.

• Vandaag is een speciale dag. Een dag om eventjes bij stil te staan, en dat doe ik zeker.
• Mijn GSM is bijna plat en de lader ligt nog thuis, dus werd ik vanmorgen vriendelijk door de computer gewekt. (Simpel: laat hem om vijfentwintig na zeven aanspringen, en als je dáár nog niet wakker van wordt laat je hem om half acht de tijd zeggen.) Het is eens iets anders.
• Toen ik de deur opendeed werd ik aangenaam verrast. Die goeie ouwe Sinterklaas heeft mij zelfs op kot weten te vinden; aan elke deur hing een zakje met een chocolapeetje en een blaadje met “Sinterklaas” erop geprint. Ik heb sterke vermoedens dat het om de kotbaas gaat, en de kotbaas kan soms een vervelende zaag zijn en zo maar dat vind ik toch wel sympathiek.
• Weer niet ontbeten. Allez, een heel klein beetje maar. Ik weet het, ik weet het, ik moet mijn leven beteren. Maar één ding met een keer é.
• Er stond een vreemde auto op onze oprit, maar daar trek ik me niet teveel van aan. Er zal er wel weer één een nieuw lief hebben, of zo.
• De brievenbus was nog altijd even leeg. Maar dat geeft niet, het lukt mij zo ook wel.
• Leg het liedje “Stay Home” (Shrek 2 OST) keihard luid op en je bent metéén klaarwakker, dat kan ik je verzekeren. Met nog een beetje cola en wat kriebeltjes ben je zo weer klaar voor een nieuwe lesdag.
• Uiteraard lijkt de oefening die je in Firefox helemaal perfect gemaakt hebt nergens meer op als je hem op school in Internet Explorer bekijkt. Dat is nu al de derde keer dat ik dat tegenkom, na evenveel oefeningen. Damn you Internet Explorer.
• Ik ben daarstraks voor het bord geweest, eerder in de les. Om de structuur van mijn pagina te schetsen. “Een vrijwilliger?” Ja hoor. Maar dan zag ik het uitgestoken krijtje. “Aah, op ‘t bord?” Yep. Och ja, tenslotte is de helft toch weer aan ‘t brossen en moest ik maar staan klungelen voor nog geen vijftien mensen. En tenslotte was het nog niet eens zo slecht ook, volgens de lector.
• Nog steeds smallband op kot, en dat gaat zo vreselijk traag dat ik maar op school blog. Want als ik te lang niet blog krijg ik ontwenningsverschijnselen. Godzijdank functioneren de enige twee dingen die ik echt niet kan missen nog wel, op smallband: iChat (waarmee ik Google Talk gebruik) en mijn feedreader.

Vandaag heb ik weer enkele uiterst interessantje nieuwtjes te vertellen. Eigenlijk maar twee, maar ze zijn dan ook uitermate interessant.

Inbreker speelt piano
TIEL – Een 20-jarige Tielenaar, die in de nacht van woensdag op donderdag inbrak in een woning in zijn woonplaats, heeft zichzelf volgens de politie op een wel heel bijzondere manier verraden. Hij maakte de bewoner van het huis wakker door piano te gaan spelen. Daar was de inbreker nog mee bezig toen de politie arriveerde om hem in te rekenen.
De Tielenaar kwam de woning binnen via een badkamerraam. In huis doorzocht hij de woonkamer, waarbij hij een grote ravage aanrichtte. Hij haalde onder andere kasten leeg en trok een lamp en een spiegel van de wand. Met zijn zakken vol gestolen waar besloot de man zijn bezoek met pianospel.
De inbreker verklaarde donderdagmorgen op het politiebureau dat hij zich niets meer van de gebeurtenissen kon herinneren door overmatig drankgebruik, aldus een woordvoerder van de politie.
Bron: AD.nl – Binnenland

Er zit een muis in ons huis!
Ja mensen, werkelijk waar! Er zit echtelijk en techtelijk een muis in ons huis, en waarschijnlijk zelfs meer dan één. Ze verplaatsen zich door de leidingen en zijn al gesignaleerd in de kamers van Hans en Jeroen, dewelke recht tegenover mij op de gang zijn. Voor geen goud ter wereld laat ik mijn deur dus nog langer dan drie seconden openstaan, veiligheid voor alles. Muizen zijn koddig en al, maar ik moet niet weten van piepende kabelknabbelende luisdragende ritselende koekjesopetende monsters!
De kotbaas is verwittigd (denk ik), dus hopelijk verdwijnen ze even snel als ze gekomen zijn. Bid met mij.

Oh jammie, wat heb ik gesmuld vandaag! Al zeg ik het zelf, dit was echt lekker. Lekkerder nog dan een ingevroren maaltijd van de mammie.

Ingrediënten

• Rijst
• Scampi’s
• 1 kleine tomaat
• 1 kleine sinaasappel (of een mandarijntje misschien)
• Room (redelijk veel, dat het niet te droog is)

Bereidingswijze

1. Snij de tomaat en de sinaasappel in stukjes, en eventueel de scampi’s ook, als je wilt.
2. Kook de rijst (duh).
3. Doe alle ingrediënten in een pot en zet die op het vuur.
4. Zoals ook bij het vorige recept het geval was: haal op tijd van het vuur.
5. Serveer.

Opmerking één: Ik heb wel stukjes perzik uit blik gebruikt in plaats van sinaasappel. Ik vond het werkelijk waar zéér spijtig dat de sinaasappels niet per stuk te verkrijgen waren, maar wel met elvendertig in een netje. Want elvendertig sinaasappelen, dat krijg ik niet op.
Opmerking twee: Veel kans dat je een tweepersoonsportie bekomt, want als je alles samensmijt heb je nogal veel en bovendien maakt de room het redelijk zwaar.

• Het examen wiskunde is goed gegaan.
• Het tweede lesuur viel weg, heb dus naar huis kunnen gaan.
• Thuis gekomen en nuttige dingen gedaan (opruimen en van die zulke dingen)
• Een mailtje met goed nieuws gekregen.
• Ik heb chocolade én snoep én Fanta. En chocomelk.
• Ik heb ook een vriendje.
• Edit: Ik heb een prettig gestoord vriendje. Hij is echt helemaal kierewiet
• Ik ga vanavond lekkere spaghetti eten.
• Gisteravond een heel leuk complimentje gekregen.
• Het regent een beetje en Eline heeft vandaag geen les (en ik wel) maar dat vind ik alletwee niet erg want zo heb ik haar fiets kunnen lenen en ben ik droog gebleven.
• ‘t Was leuk in de les Grafische Beeldvorming.
• Ik was als eerste klaar en mocht dus al een uurtje vroeger naar huis.
• Iedereen vond mijn tekening mooi (hopelijk de leraars ook).
• ‘k Heb eindelijk eens een feedreader gedownload.
• Leuke stats, hehe. Telkens als ik zoiets uithaal is mijn blog ineens heel wat populairer
• Ik ga straks een lekker warme douche nemen en mijn haar wassen met mijn favoriete shampoo.
• Ik heb een Charmed-boek geleend van Eline dat ik straks ga lezen.
• Helemaal geen werk voor school, voorlopig.
• Morgenavond zie ik mijn oude klas- en jaargenoten terug. (Ook de leraars, maar dat neem ik er wel bij.)
• Ik heb ergens tussen de rommel op mijn bureau toch nog Pritt gevonden dus ik ga mij straks ook bezighouden met een hele mooie poster aan elkaar te plakken.
• Ik heb zonet de akkolades op mijn toetsenbord gevonden, zonder Googlen. (Lach niet, ‘t is een Mac.)
• Ik heb zoveel goed nieuws dat ik zeker nog een paar puntjes vergeten ben.

Het leven is mooi, echt waar.

Verbetering:
accolades, accolades, accolades