Pimpajoentje.be

Bah bah. Ik ben moe, ik ben helemaal natgeregend, ik ben moe, ik heb het koud, en ik ben moe.
Zo moe dat ik ‘s middags direct naar huis gekomen ben, ook al heb ik eigenlijk nog zo half en half een beetje les zo. Maar sshht. (Al een geluk dat de meeste lectoren er niet om geven als je tijdens de les je hoofd op tafel legt en nog wat doorslaapt.)
Al was ik eigenlijk bijna toch op school gebleven, want daar kon ik droog blijven en neerzitten. Maar hier heb ik een bed en droge kleren dus de keus was snel gemaakt.
Ik heb nog steeds geen fiets, leuk é. Vooral op regendagen zoals deze is dat echt de maks. Zeker als je op weg naar huis door twee klasgenoten en een kotgenoot ingehaald wordt en ze je alledrie negeren (laat staan dat ze je misschien een lift zouden aanbieden). Ook leuk is het boerenwegeltje dat bij regen verandert in één grote modderpoel, waardoor ik straks mijn schoenen en broek ga mogen kuisen.
Heb ik trouwens al verteld van de appelmoes die uitgelopen is in mijn rugzak, waardoor mijn lievelingsT-shirt en -broek én een cursus onder de appelmoes zitten? Natuurlijk net wel die ene cursus die netjes moet blijven, en waar dingen in zaten zoals transparantjes (opnieuw printen, de pappie zal blij zijn) en ideeschetsen en voorstudies waar ik redelijk veel tijd in gestoken had.

Maar kom, het is ook niet allemaal kommer en kwel, er zijn ook positieve dingen te melden. Zo was het het volledig waard dat ik moe ben, heb ik er alle afleveringen van Buiten De Zone op DVD bij en is mijn haar mooi droog gebleven door mijn hippe nieuwe muts. (Valentin en Pieter zeggen dat hij stinkt maar ik ben het daar niet mee eens.)

En ik heb altijd mijn dekentje nog.

Ik kruip maar eens in mijn bed, en zo. Ik zie wel of ik nog wakker word voor het laatste lesuur en of het dan gestopt is met regenen.

Edit: heel de namiddag geslapen, nog altijd doodmoe. Maar toch voorspel ik dat ik vanavond niet ga kunnen slapen. Ik heb zoiets verschrikkelijk irritants waardoor ik om de één of andere reden ‘s avonds nooit in slaap geraak voor zo één ? twee uur, maar als ik overdag eventjes mijn hoofd neerleg val ik stante pede in slaap.

Daarstraks heb ik nog eens mijn kookkunsten uit de kast gehaald. Het was namelijk al een heel eindje geleden dat ik nog eens gekookt had en als ik de frigo opendeed schreeuwden de etenswaren erin naar mij: “eet ons op!!” Dus daarmee.
Het is iets speciaals geworden, maar wel hip. Hier het recept voor de nieuwsgierigen.

Ingrediënten

• Een blikje tonijn
• Een blikje gekookte zalm
• Een blikje krab
• Een blikje fruitsla
• Stukjes gerookte zalm
• Melk

Bereidingswijze

1. Kap alles in een pot.
2. Zet de pot op het vuur, zet het vuur aan en roer.
3. Haal op tijd van het vuur.
4. Dien op.

Dat was het. Ik vond het wel vervelend dat ik niet echt kon antwoorden op de vraag “Eh Greet, wat is dat?!”, dus laat mij al je ideetjes én je ervaringen met het uitproberen van het recept weten!

Vandaag ben ik voor het eerst sinds ik op kot zit weggeweest, allez “weggeweest”. Ik was om elf uur al terug, en ‘t was dan nog in ‘t kader van school ook, min of meer. De Pizza Party is een soortement evenementje voor alle OSR’s (Opleidingsstudentenraden) van gans Artevelde. We waren daar met een man of, laat ons zeggen, zestig of zo. (Ik kan niet goed schatten.) Deze avond was maar weer eens het bewijs van mijn eeuwige doemdenken, ik dacht dat het niet tof zou zijn maar tegen mijn verwachtingen in heb ik mij best wel geamuseerd. En de pizza en de drank waren gratis en ? volonté, dus wat wil een mens nog meer?

Ik maak me zorgen. Om mijn lieve visje, Flo. Tot mijn schaamte moet ik toegeven dat ik haar al een hele tijd geen vers water meer gegeven heb (maar wel altijd genoeg eten!), en ofwel is het dat ofwel vindt ze het hier in Mariakerke niet zo leuk… Of alletwee… Ik heb namelijk redenen om te geloven dat ze ziek is

Ze zwemt wel nog rond, maar op veel momenten van de dag (meer dan normaal) hangt ze lusteloos wat rond te hangen tegen de grond, ze is blijkbaar zo moe dat ze op de steentjes moet rusten en bijna niet meer beweegt. Dat deed ze vroeger nooit. Bovendien, en dat is nog het ergste, heeft ze zwarte vlekken die ik niet eerder opgemerkt had en die ik er niet afkrijg Ik kan ze dus ook zomaar vastnemen zonder dat ze spartelt of protesteert, ook al niet normaal.

Ocharme het beestje, ze heeft al zoveel meegemaakt. Eerst woonde ze gewoon in de dierenwinkel, zoals alle andere visjes, maar dan werd ze gekocht door Julie, en die ging ermee op stap (ik kan het weten, ik was erbij) en toen is ze helemaal door elkaar geklutst en zo, van ermee te wandelen, en al. Daarna heb ik ze meegenomen naar huis en in de keuken gezet, alwaar ze een rustige tijd meegemaakt heeft (een jaar of twee, denk ik… sinds 26 mei, maar van welk jaar, dat weet ik niet meer) en waar ik goed voor haar gezorgd heb. Behalve natuurlijk als ik op reis of op kamp ging, wat nogal eens gebeurde in de zomervakanties. Dan moest ik haar aan de zorgen van de mama en de papa toevertrouwen, zelfs één keer aan Steffi – maar die heeft er goed voor gezorgd, dat weet ik wel. En nu heel die verhuis naar Mariakerke, vervoerd worden, wennen aan de nieuwe omgeving, gefishnapt worden godverdorie (dat vertel ik nog wel eens, dat was een hele belevenis, een blogpost waard), de koude moeten trotseren (de sjoffaazj werkt nog steeds niet, brr) en dan nog eens een beetje verwaarloosd worden ook… Het spijt me zeer, lieve Flo, en word maar gauw beter! Ik en (sommige van) mijn kotgenoten zien je graag!

Verdorie zeg, één of andere snoodaard heeft het aangedurfd mijn Gertrudeke te tsjoepen! Op zo’n moment wordt het je weer duidelijk wat een mood swing precies is: van de laagste laagte naar de hoogste hoogte, of, zoals in dit geval, omgekeerd.

Waar stond ze dan? In het fietsenkot op school. Daar worden dan wel niet zoveel fietsen gestolen als in Gent maar het gebeurt blijkbaar toch.

Was ze dan niet op slot? Neen. Maar wacht, wacht! Voor je me veroordeelt, laat mij alles uitleggen. Vorige week is mijn hangslot kapot gegaan, dus zaterdag heb ik er een nieuw gekocht, toen ik in Veurne was. Maar dat nieuw hangslot bleek te groot te zijn om door de ketting te kunnen, dus had ik deze week geen slot. Ik was van plan om er overmorgen weer één te kopen, wat op zich al bad luck genoeg is, maar dan moeten ze mijn allerliefste Gertrudeke nog eens pieken ook zeker! Ik was er net zo gehecht aan geraakt.

Dus, ziet iemand een knalgroene fiets rondrijden ergens in Gent of Mariakerke, aarzel niet en ga over tot actie: sla de dader/daadster tot moes (figuurlijk, natuurlijk; met woorden bijvoorbeeld – ik ben tegen geweld!) en breng Gertrudeke terug naar haar rechtmatige eigenares, ik dus.

De volgende wordt Charlowietje. Ook al zal het een meisjesfiets zijn, het wordt gewoon een Charlowietje, vraag me niet waarom.

Vandaag was leuk!

Allez, ik bedoel, het derde lesuur was vrij saai en slaapverwekkend, maar de andere drie lessen vielen goed mee. Het vierde uur hadden we wiskunde (lichtleer), en geloof het of niet, maar ik volgde de leraar dus volledig, van het begin tot het einde! Dat vond ik vrij bemoedigend, vooral toen mijn buur zei, aha eerst snapte ik het niet maar nu wel! Ik had het namelijk meteen door en ik snapte echt alles dat hij zei. Als dat zo blijft wordt dat nog een leuk vak, lichtleer.

Layout en paginaopmaak is voorlopig niet echt interessant. Indesign bleek vrij makkelijk om mee te werken, bovendien lijkt het wat op Photoshop en daar kan ik wel al een beetje mee overweg, maar al wat we van die twee lesuren (drie uur dus) te doen kregen was composities maken van drie woorden op een vierkant stuk papier. Het enige dat je mocht veranderen was de grootte en het lettertype, en eigenlijk kon je daar nog redelijk veel mee doen. Ik hoorde mensen klagen dat je dan toch niet creatief kon zijn maar ik vond juist dat je des te creatiever te werk moest gaan om er iets leuks mee te maken. Ik heb er elf gemaakt, wat zo te zien een beetje veel meer is dan de meesten, als ik de dropbox bekeek (die normaal gezien niet zou mogen te bekijken zijn, Artevelde toch ). Ik ben benieuwd of we er feedback over krijgen, en zo ja, wat natuurlijk.

Wat nog leuk was is dat ik de weg wat begin te kennen, en de mensen, hier en daar. En het is, heb ik ondervonden, vrij handig om tweede- of derdejaars kotgenootjes te hebben. Zo kom je op school ten minste nog eens mensen tegen die je kent en waar je eventjes een praatje mee kunt doen.
Ik ben trots op mezelf, vandaag ben ik namelijk op een compleet onbekende klasgenoot afgestapt om daar een klapke mee te doen. Dat is niks voor mij normaal gezien, maar ik dacht, ik zal ze vroeger of later toch allemaal leren kennen dus waarom de tijd niet een handje toesteken? En zo breidt mijn nieuwe “vriendenkring” zich weer een beetje uit, hehe.

Ik ga dat morgen nog eens proberen, en dan zo af en toe nog eens en nog eens, tot ik ze allemaal ken. Dan kunnen ze mij alvast niet verwijten dat ik asociaal ben

Yeah, weer internet! Hier volgen de twee blogposts die ik ondertussen geschreven heb:

Haha. Vanochtend dus uiteindelijk te weten gekomen in welke klas ik zit (1 GDM B a denk ik) en dus ook welk lesserooster ik heb (een vrij goed, moet ik zeggen). Om kwart voor negen braafjes naar het lokaal gegaan, mij daar neergezet en wat zitten babbelen in afwachting van de (tromgeroffel) allereerste les van de eerste week van het eerste kwartaal van het eerste semester van het eerste jaar. Steeds meer studenten stroomden het lokaal binnen (de A klas had samen met ons les in één lokaal) tot er op een bepaald moment geen plaats meer over was. De lector fronste zijn wenkbrauwen, ging nog even door met het klaarzetten van materiaal maar ging dan toch even beraadslagen met andere lectoren. Na zo een half uurtje van heen- en weergeloop, lectoren die binnenkomen, hun wenkbrauwen fronsen en weer naar buiten gaan, zegt plots één daarvan: “Ja euh… We zitten dus met een klein plobreempje. Een kleintje maar.” (haha) “Eum… We doen het voorlopig zo. Jullie zijn klas A en B hé? Wel, klas B mag vertrekken, jullie hebben morgen ook een les Algemene Technologie en dan verwachten we de A-klas niet. Voor volgende week zoeken we dan naar een andere oplossing.” Ik schiet wakker bij de woorden “Klas B mag vertrekken” en haast mij naar buiten… yihaa!
In het beste geval verplaatsen ze de les Algemene Technologie van klas B naar dinsdag, woensdag of donderdag, want dan hebben we nog geen vijfde lesuur en kan ik maandag uitslapen of eventueel zelfs rechtstreeks uit Veurne komen. Alhoewel, dan heb ik tóch een dag in de week les tot zes uur, en ik vond het net zo goed dat we dat niet hadden. Vrijdag heb ik gedaan om half drie en dat wil ik zo houden, want ik ben twee uur onderweg (van drie tot vijf bijvoorbeeld, of van vier tot zes) en dan kan ik op mijn gemakje eten en wat relaxen voor de vergadering begint.
Nu ja, we zullen wel zien. Ik begin al wat te wennen aan the chaos that is Artevelde, hehe.

Maandag 25/09/06 10:04

Schoenen vergeten? Check.
Regen? Check. (Natte voeten dus, maar niet zo heel erg.)
Verloren gereden op de eerste schooldag? Check. (Gelukkig pas na de les.)
Internet? Ch- euh, wacht, nee, dat hebben we niet, voor de moment.
Avondeten? Ontbijt? Ook niet. De winkels zijn nog wel een tijdje open, maar ik weet de weg niet en de kotgenote die me de weg ging tonen zit nog op school, blijkbaar. Och ja ik kan het ook nog aan een andere kotgenoot vragen, we zien wel.

Het was me het dagje wel, vandaag. Chaos en verwarring alom. We konden met klas A en B niet in lokaal AUDI2 zoals op het lesrooster stond, dus mocht B weer naar huis (had ik het geweten!) en moeten die volgende week komen. A kan dus uitslapen, de gelukzakken. Er zijn ook nog geen definitieve klaslijsten (hell, bij het doorgeven van de aanwezigheidslijst moest zo ongeveer de helft van de studenten zijn naam er nog bijschrijven) dus zijn de klassen nog niet officieel in twee gedeeld, dat gebeurt voorlopig volgens het alfabet. Vanmiddag zaten we ook braafjes te wachten in een lokaal, toen een lector ons kwam vertellen dat alleen de PDT-studenten om half twee moesten komen en niet, zoals op het lesrooster stond, klas A en B om één uur. Verwarring, verwarring. Ik vind het allemaal heel erg ingewikkeld, maar we zien nog wel. Het komt wel allemaal op zijn pootjes terecht.

Vandaag was dus in feite mijn eerste lesdag, maar omdat twee van de vier lesuren “wegvielen” was er al niet veel sprake meer van les. De twee lessen waren ook vooral een inleiding tot, en het was nog redelijk interessant ook. Vooral de les Webtechnologie vond ik vrij boeiend. Het ontstaan van het internet en zo, allemaal dingen waarvan ik wel al had gehoord maar waarvan ik niet precies wist hoe het allemaal in elkaar zit. En waar het vooral om zal draaien in dat vak is websites maken, met XHTML en CSS, dat interesseert mij wel. En wat mij interesseert gaat er drie keer zo gemakkelijk in.

Toch geen les van den dezen, dus. Hij geeft in het eerste jaar alleen les aan de C-klas.

Oho, net iets interessants ontdekt. We hebben dan wel geen internet maar er is toch een soortement verbinding tussen de computers hier op kot, blijkbaar. Via iTunes kan ik aan de muziek van enkele kotgenoten en dat is wel interessant. Zelf heb ik niet bijster veel bij te dragen aangezien er nog maar een paar liedjes op deze pc staan, en ze niet allemaal zo mooi zijn.

Genoeg getaterd nu, ik ga eens op jacht (lees: naar de GB).

Maandag 25/09/06 16:58

De rest van de dag is vrij goed verlopen. Met Eline (de kotgenote waarvan hierboven sprake was) naar de GB geweest, om avondeten gegaan dat ik uiteindelijk niet nodig gehad heb, aangezien ik het overschot van Stippeliens ravioli opgegeten heb. Ik heb nog eens tv gekeken, voor langer dan een half uur, dat was lang geleden. Toen stak Laurens zijn hoofd om de hoek met de heuglijke melding dat het internet weer “ging”, en even later (ik ben niet zo verslaafd dat ik onmiddellijk rechtsprong, neen) ben ik dus eens even komen piepen en inderdaad… Tinternet “gaat” weer! Woehoe.

Nog een laatste dingetje. Ik vind het wel curieus (niet vreemd of raar, gewoon curieus) dat de vriendjes die ik gemaakt heb allemaal jongens zijn. Met uitzondering van de twee vrouwelijke kotgenotes dan. Ik weet niet hoe het komt, het gaat gewoon vanzelf. Curieus é.