Het spek is er hier nogal slordig overgesmeten omdat het snel moest gaan, en het was in dit geval nog niet door de pasta gemengd omdat er een vegetariër bij was. En het was misschien ook een tikkeltje te bruin — maar evenwel zeer smakelijk.

Ingrediënten

• Spaghetti (zo’n 100g per persoon)
• Fijngemalen parmesan (zo’n 50g per persoon)
• Spek of hesp (zo’n 50g per persoon, dikte tussen 0,5 en 1 cm)
• Olijfolie (±1 soeplepel)
• Eieren (≤1 per persoon)
• Room (ongeveer 5cl per persoon)
• Verse peterselie (niet versnipperde takjes: een handvol blaadjes)
• Peper & zout
• Water

Benodigdheden

• Een kookpot voor de pasta
• Een snijplank en een patattenmes (als je voor de hesp kiest)
• Een keukenschaar
• Een pan
• Een houten spatel voor in die pan
• Een klutser (beter bekend als een klopper voor niet-West-Vlamingen)
• Twee kommetjes voor de peterselie en voor de kaas
• Een grote kom voor de saus
• Keukenrol om je handen aan af te vegen na het breken van elk ei, want boy, does that get messy!
• Een soeplepel
• Een vork
  

Bereidingswijze

1.
Eerst zet je een pot water op een groot vuur met voldoende zout erin. Als het water kookt gooi je de spaghetti erin en daarna zet je het vuur iets lager. Blijf proeven tot de spaghetti gaar is, al dente, gelijk ze zeggen.

2.
Terwijl het water opstaat snij je het spek of de hesp in fijne blokjes nadat je het vet eraf gehaald hebt. Hesp is relatief makkelijk te snijden met een mes, maar spek knip je beter in reepjes en daarna in blokjes met de keukenschaar.

Zo moet het dus niet (dat met de schaar ontdekten we pas later).

3.
Doe boter, margarine of olijfolie in de pan en warm hem op op een groot vuur. Gooi het vlees erin (maar niet erover, want die stukjes branden aan in het vuur en ben je kwijt, als je dus even onhandig bent als ik moet je er wat extra maken als reserve). Nadat het vlees toegeschroeid is laat je het verder sudderen op een laag vuurtje en roer je er af en toe eens door met een houten spatel. Dat is nodig om het vlees om te draaien af en toe, maar tussenin kun je het ook wel doen, gewoon voor de show. Als je het vlees te lang bakt droogt het uit, dus als het voldoende gebakken is zet je het opzij met een deksel erover.

Ojoo, twéé potten tegelijk maat! *trots*

4.
Als de pasta in de pot zit en het vlees staat te bakken, kun je aan de saus beginnen. Gooi de kaas (niet alles, hou ongeveer een vierde of een vijfde of zo apart), de eieren (zonder schaal, mind you), de room en de lepel olijfolie in een pot en roer met een klutser alles goed dooreen. Voeg peper en zout toe op gevoel, maar proef er niet van, want rauwe eieren zijn walgelijk.

De saus moet zo homogeen mogelijk zijn.

5.
Als de pasta en eventueel het vlees nog op het vuur staan, heb je nog even tijd om de peterselie te knippen met de keukenschaar (na ze te wassen in koud water). Neem de takjes en houd ze goed bij elkaar, knip dan de buitenkant van de blaadjes eraf en ga zo verder tot je aan het takje komt. Ik verkies knippen, omdat het sneller gaat dan snijden en omdat machinaal malen de peterselie helemaal kapot maakt, dan wordt het zo’n natte brij in plaats van de knapperige verse blaadjes die je bekomt als je de peterselie knipt.

6.
Het laatste wat je moet doen is de pasta afgieten en onmiddellijk de saus over de hete pasta gooien en erdoor mengen (dit is hoe de eieren gekookt worden). Meng er daarna ook nog het spek of de hesp doorheen, en pas daarna kun je eventueel nog peper of zout toevoegen naar smaak (want het vlees maakt de boel een stuk zouter).

7.
Serveer met parmesan en peterselie erover gestrooid.

Opmerking: Je zult wel al gemerkt hebben dat hoeveelheden en verhoudingen nogal vaag gebleven zijn, en dat ze waarschijnlijk niet exact kloppen. En dat er ook geen tijdsduur staat op het koken van de pasta en het bakken van het vlees. Dat komt omdat ik daarnaar sla, ik doe dat op het gevoel. Dat vind ik zelf de prettigste manier van koken. Maar sorry dat ik dus geen precieze cijfers kan geven daaromtrent.

Ik maakte nog eens mijn befaamde gemetste taart, en daartoe dient chocolade gesmolten te worden. Meestal doe ik dat in een pannetje op het vuur met een scheutje melk erbij, maar deze keer pakte ik het volledig verkeerd aan. Ten eerste deed ik er eens geen melk bij. Ten tweede deed ik de chocolade in een ander potje dan gewoonlijk. Ten derde gebruikte ik de microgolf. Ten vierde ken ik die microgolf niet goed dus dacht ik dat ik hem wel op de maximum stand kon zetten voor één minuutje. En ten vijfde, ten vijfde ging ik terwijl de microgolf zijn ding aan het doen was de vuilbak legen in de garage. Had ik niét moeten doen.

Dit is hoe de keuken eruitzag toen het raam al enkele minuten open stond. Het leek wel een scène uit een slechte film, onvoorstelbaar hoeveel rook er uit de microgolf kwam en hoe hard het stonk. Ok, in een film zié je niet hoe hard het stinkt, maar ik moest wel even hard hoesten als ze dat dan in die film doen.

Dit is hoe het kopje met chocolade eruitzag nadat ik er een lepeltje had ingestoken en het verbrande gedeelte bovenkwam.

Daarna probeerde ik het nog eens opnieuw, deze keer op de laagste stand en met een flinke scheut melk erbij. En wat gebeurde er toen?

Juist, de melk kookte over.

Ik heb alles netjes opgekuist trouwens, er is niets meer van te merken. En de stank gaat er vannacht wel uit. En het eindresultaat mag er wezen, al zeg ik het zelf!

Ingrediënten

• Thaise basilicum (als je die niet vindt: gewone basilicum)
• Kokosmelk (vind je in de Delhaize, Thai coconut milk, paarse brikverpakking)
• Kippenfilet
• Palmsuiker (nog nergens gevonden, vervangen door kandijsuiker)
• Groene currypasta (ook nog nergens gevonden, vervangen door gewone gele curry in poedervorm)

Bereidingswijze

1. Snij de kip in stukjes en kook ze in de kokosmelk.
2. Doe een plakker op de snee in je vinger.
3. Voeg curry toe naar smaak.
4. Voeg suiker toe naar smaak (niet teveel).
5. Voeg basilicum toe naar smaak (ook niet teveel, de smaak trekt er pas later in).
6. Ruim de chaos op en rond het vuur op. Laat Rutger de chaos op en rond het vuur opruimen.
7. Serveer in kommetjes wanneer de kip vanbinnen wit is en de basilicum lang genoeg getrokken heeft.

Simpel, maar o zo lekker, en voor altijd een mooie herinnering!

Opmerking: je kunt er ook rode chilipepers, limoenblad, limoengras, kippenbouillon, egg plant, vissaus en nog een heleboel andere dingen in doen, zoals in het originele recept dat we van de Thaise kok geleerd hebben. Maar met deze ingrediënten heb ik in Thailand gewerkt (behalve limoenblad ipv basilicum) en zo vond ik het persoonlijk het lekkerst.

Ingrediënten

• Een klein tomaatje
• Een klein blikje fruitsla
• Een half blikje tonijn
• Gekookte (duh) pasta
• Room

Bereidingswijze

1. Kap alles samen, roer en dien op. Voil? !

Ik zei toch dat het een simpel slaatje was

• 6kg petit beurres
• 4kg boter
• 3kg bloemsuiker
• 40 eierdooiers
• 800g chocolade
• melk
• 3l witte wijn
• 1,2kg hagelslag
• Smarties
• 30m aluminiumfolie
• 1 deegspuit
• geschatte oppervlakte: 2m60 op 1m50

Kun je het al raden?

Miracoli ? la Murphy, dat betekent eigenlijk Kantonese “Express” rijst van Uncle Ben’s (dat spul is niet te vreten) en lauwe Royco Minute Soup. Dat heb ik vanavond klaargemaakt en dat ging zo.

Een rustige avond op mijn nieuw kot, ik ga eens koken, dacht ik. Miracoli, want verder dan pasta koken en saus uit het zakje gaat koken voor mij (meestal) niet. Zo gezegd, zo gedaan, houdbaarheidsdatum gecheckt en zo. Die was in orde maar dat was verder het enige dat in orde was.

Het knopje om het gas in brand te steken werkte niet en ik vond nergens een aansteker, lucifers, een magnesiumstick of wat dan ook. Pot met water in de microgolf gestoken. Het water werd warm, dat wel, maar verder begonnen er ook blauwe vonken (kun je geloven dat mijn gefrustreerde geest net vlauwe bonken getypt heeft, ja werkelijk waar, als je het niet gelooft zal ik het anders nog eens typen: vlauwe bonken!!) uit de ijzeren pot begonnen te slaan. Ola Pola, zei Greet, ijzeren potten mogen vast niet in de microgolf. Nee hé.

De waterkoker dan. Die heeft het water dat ik erin goot inderdaad gekookt, maar daar houdt het bij op. Het is een waterkoker, geen waterkoker-en-waterwarmhouder. Ik had er de pasta nog niet ingegooid dus moest ik wachten tot het water nog eens zou willen koken aubdankuwel. Dat wou maar niet gebeuren want het koppige ding wou eerst hélemaal weer afkoelen voor hij terug in gang wou schieten. Even gewacht, de pasta erin gesmeten (god weet waarom), nog tien minuten gewacht, en dan maar het hele zooitje weggekapt.

Probeer maar eens halfgare pasta uit een waterkoker te krijgen. Niet evident.

Terwijl het water in de microgolf stond merkte ik trouwens dat het zakje tomatenpuree gelekt had en dat ik dat dus mocht wegsmijten. Gelukkig had ik nog een andere doos Miracoli staan en ging ik daarvan de tomatenpuree halen op mijn kamer (lichtpuntje: twéé zakjes kaas! Yay) en in mijn haast viel ik bijna van de trap. Daarop pakte ik de hete pot vast zonder pottenlappen en daarna liet ik nog een vork vallen en zo. The usual.

Ik heb nog geen boodschappen kunnen doen dus had ik verder niks anders in huis dat in een microgolfoven klaar te maken is dan Uncle Ben’s Express rijst en Royco Minute Soup. De rijst stond al een hele tijd op mijn (vorig) kot te staan en dat spul smaakt sowieso al niet geweldig (en ik moest nog eens om een schaar lopen ook omdat het zakje een halve centimeter te hoog was voor de inimini microgolf), en de soep was lauw omdat ik de nieuwe microgolf nog niet goed ken en eens het water heet is kun je er je vingers niet meer insteken om te voelen eh.

Ik heb honger. Zucht.

Gemetste taart dus! Eén van mijn lievelingstaarten, ik kan moeilijk beslissen of ik deze liever eet of toch liever Veurnse méringuetaart. Hier komt het recept!

Ingrediënten:

• 400 g boter
• 300 g bloemsuiker
• 4 eierdooiers
• 3 regels zwarte chocolade
• een scheutje melk
• petit boeur koekjes (veel)
• witte wijn (Blanc de Blanc)
• hagelslag
• M&M’s of andere kleine snoepjes

Benodigdheden:

• een grote kom die in de microgolf mag
• een grote platte taartplaat bedekt met zilverpapier
• een mes, lepel en een paar vorken
• een diep bord
• een kommetje
• een deegspuit(je) (of als je dat niet hebt een zakje waar een hoekje van geknipt is)

Werkwijze:

1. Snij de boter in kleine stukjes in een diep bord en laat ze zacht worden in de microgolf, maar let op dat ze niet smelt.
2. Meng de boter, de bloemsuiker en de eierdooiers in de grote kom, en roer tot er zo weinig mogelijk brokken overblijven.
3. Giet wat witte wijn in een diep bord.
4. Doop de koekjes één voor één in de wijn (niet te lang, heel eventjes maar, erin en eruit) en leg ze dan onmiddellijk op de plaat (ze worden heel snel zacht als je ze in de wijn gedoopt hebt).
5. Smeer op de laag koekjes een dunne laag van het mengsel (ongeveer even dik als de petit boeurs), en let op dat je de koekjes niet opensmeert.
6. Herhaal dit tot je zes of zeven lagen koekjes hebt maar smeer op de laatste laag geen mengsel meer.
7. Hou een deel van het mengsel apart in de spuit (of in het zakje). Dat moet niet veel zijn hoor, twee scheppen met een soeplepel zijn al meer dan genoeg.
8. Breek de chocolade in stukjes, leg ze in een kommetje en giet er een scheutje melk over (een scheutje, geen scheut!). Smelt de chocolade in de microgolf.
9. Meng de chocolade met de rest van het mengsel en smeer dit over de hele taart (bovenkant en zijkanten), wat dikker dan de tussenlagen.
10. Breng hagelslag aan op de zijkanten van de taart. Dit kun je doen door de hagelslag ernaast te strooien en het zilverpapier tegen de taart te drukken, of door het met een vork tegen de zijkant te duwen.
11. Versier de taart met de spuit (of het zakje) en met de snoepjes. Laat je verbeelding de vrije loop!
12. Laat de taart minstens een nacht in de frigo staan zodat hij goed kan opstijven. Voordien is hij veel te zacht.

Enkele algemene tips:

• Als je geen spuit hebt, kies dan een stevig zakje (haha, ik dacht in mijn hoofd “zevig stakje” en had dat bijna getypt ook) zodat het niet scheurt als je er druk op zet.
• Snij kleine stukjes taart af (5×5 cm of zo) want de taart is heel zwaar, je kunt er meer mensen mee voeden dan je op het eerste zicht zou denken.
• Je kunt de wijn vervangen door iets anders (melk, koffie, …) maar dat raad ik niet aan want de wijn zorgt net voor die speciale smaak die typisch is aan de taart.
• Ik leg de koekjes altijd in 6 of 7 lagen van 2×4, maar je kunt natuurlijk ook een andere vorm kiezen. Een rechthoek is wel het meest praktische, om het chocolademengsel en hagelslag op de zijkant aan te brengen.
• De rest van het chocolademengsel kun je gebruiken als choco, maar steek het niet (te lang) in de frigo want anders stijft het op en kun je het niet meer smeren.
• De taart bewaart redelijk lang in de frigo, zeker een dag of vier.
• Het is op elk moment een goed idee om van het mengsel te proeven.
• Het is op geen enkel moment een goed idee om een mixer te gebruiken.

Zo, dat gezegd zijnde, veel succes en smakelijk!

Wat draai je erin?

• Gerookte zalm
• Garnalen (zo’n potje van de GB met een beetje saus erbij)
• 1 mandarijntje
• Spirelli’s of andere pasta
• Room

En hoe doe je dat?

1. Zet de pasta op het vuur.
2. Snij de zalm en het mandarijntje in fijne stukjes.
3. Vergeet de pasta en laat ze overko- of wacht eens, neen, dat was eigenlijk niet de bedoeling.
4. Indien dit toch gebeurd is: neem de pot onmiddellijk van het vuur en kuis de boel een beetje op.
5. Giet de pasta af en doe er de garnalen, de zalm, het mandarijntje en de room bij.
6. Roer nog wat om op een zacht – ik herhaal, zacht – vuurtje.
7. Dien op.

Jaja, ze worden alsmaar langer en ingewikkelder, mijn recepten. Haha. Oké, de pasta niet laten overkoken had me twee stappen gescheeld, maar kom.
Opmerking: Ook bij dit recept bekom je hoogstwaarschijnlijk een portie voor twee personen. Hier zijn drie mogelijke oplossingen voor:

1. Eet alles op. Het k? n.
2. Zoek een proefpersoon die bereid is zijn angst voor vergiftiging even opzij te zetten. Vriendjes zijn hiervoor heel geschikt, tenzij hij natuurlijk in Brugge woont, én zeer expliciet vermeld heeft dat hij de kookkunsten van zijn lief niet waardeert, al heeft hij niet te klagen over de ene maaltijd die dat lief al klaargemaakt heeft voor hem en die “eigenlijk best wel lekker” was.
3. Wat was ook alweer de derde oplossing? Oh ja. Smijt de overschot in de vuilbak. Dit is de minst voor de hand liggende oplosing, en dan ook diegene waarvoor ik gegaan ben. De proefpersoon van mijn vorig kooksel had helaas al gegeten, en ook al beweerde hij dat het er nog makkelijk bij kon, toch vond ik dit geen zo’n goed idee.

Ingrediënten

• Rijst
• Scampi’s
• 1 kleine tomaat
• 1 kleine sinaasappel (of een mandarijntje misschien)
• Room (redelijk veel, dat het niet te droog is)

Bereidingswijze

1. Snij de tomaat en de sinaasappel in stukjes, en eventueel de scampi’s ook, als je wilt.
2. Kook de rijst (duh).
3. Doe alle ingrediënten in een pot en zet die op het vuur.
4. Zoals ook bij het vorige recept het geval was: haal op tijd van het vuur.
5. Serveer.

Opmerking één: Ik heb wel stukjes perzik uit blik gebruikt in plaats van sinaasappel. Ik vond het werkelijk waar zéér spijtig dat de sinaasappels niet per stuk te verkrijgen waren, maar wel met elvendertig in een netje. Want elvendertig sinaasappelen, dat krijg ik niet op.
Opmerking twee: Veel kans dat je een tweepersoonsportie bekomt, want als je alles samensmijt heb je nogal veel en bovendien maakt de room het redelijk zwaar.

Ingrediënten

• Een blikje tonijn
• Een blikje gekookte zalm
• Een blikje krab
• Een blikje fruitsla
• Stukjes gerookte zalm
• Melk

Bereidingswijze

1. Kap alles in een pot.
2. Zet de pot op het vuur, zet het vuur aan en roer.
3. Haal op tijd van het vuur.
4. Dien op.

Dat was het. Ik vond het wel vervelend dat ik niet echt kon antwoorden op de vraag “Eh Greet, wat is dat?!”, dus laat mij al je ideetjes én je ervaringen met het uitproberen van het recept weten!