Voor ik naar het afscheidsfeestje vertrok maakte ik nog snel foto’s van de kalender die ik gemaakt had. Sorry voor de kwaliteit, het moest nogal snel gaan, maar dit is dus het resultaat geworden! Als je zelf ook een kalender wil maken, heb je niet meer nodig dan een gewoon A5-schriftje met ringetjes, een lintje om erdoor te steken en op te hangen, de kalendertemplate (knippen op de lijntjes) en wat knutselgerief om de pagina’s te versieren. Dat knutselgerief kan echt vanalles zijn, ik heb heel wat dingetjes gerecycleerd die ik al eeuwen had liggen.

(De template loopt natuurlijk wel maar tot december, en de feestdagen zijn de Britse, maar als je andere data of feestdagen wil mag je dat gerust vragen!)

De cover, met de naam van het klasgenootje voor wie de kalender bestemd was. Het bloemenpatroontje komt van Love Mae, de website is ondertussen veranderd maar dit en een aantal andere inpakpapiertjes om af te drukken kun je hier nog vinden.

Schattige vierkante servetjes met cupcakes uit de Blokker, met wat lintjes uit een setje van de Schleiper erop.

Een verknipt postkaartje uit het Kruidvat, er was een actie met postkaartjes voor €0,50.

Nog een postkaartje uit het Kruidvat.

De pimpajoentjes heb ik eens gekocht in de Schleiper een tijdje geleden, en het zachte groene stofje komt van een zadelovertrek dat ik eens op m’n fiets terugvond (reclame).

Nog een postkaartje uit het Kruidvat.

Een restje kaftpapier, met wat bollen uit een gouden kartonnetje (van bij een taartje of zo) geknipt, en doorzichtige bollen uit een restje folie om ramen te blinderen.

Bloemenslingers (zoals deze) die eens bij een pakketje van Passoã zaten uit elkaar gehaald en opgeplakt (en geplastificeerd), met weer een lintje uit het setje erboven.

Knutselvilt uit de Schleiper, in Halloweenthema en al.

Dit was ooit een paar kousen, in het echt is de scheidingslijn veel minder opvallend dan op de foto. Ik vond het zonde om ze weg te gooien toen de onderkant begon te verslijten dus had ik ze in m’n knutseldoos gestoken.

Strookjes knutselrubber, heel makkelijk en snel klaar. (De kleuren hiervan zijn niet zo goed maar het lukte precies niet.)

Een paar foto’s van een feestje hier bij mij thuis, hier is de originele versie.

Een stukje uit de wallpaper Monsters Family van Indeepop.

Ik had onlangs deze sterretjes besteld om boven m’n bed te hangen, en één ervan heb ik (met het plastiek er nog op) op deze pagina gehangen met op de achtergrond een stuk uit de wallpaper A New Dawn.

Dit is basically een blad vol rode glittertjes, die ik eens had gekregen (reclame). Ik heb het blaadje toch maar geplastificeerd en rondomrond dichtgeplakt, om de welbekende glitterplaag te vermijden.

Een stukje van wat inpakpapier dat ik nog had liggen, met een lintje uit het setje.

Een aquarel van Angela & Ithyle, een koppel met een hele leuke inspirerende blog.

Geld origami! Heel leuk om te doen, en het is eens iets anders, nietwaar. In de envelop zit het kaartje met onze wensen. De hartjes zijn behoorlijk simpel, het hemd valt ook nog wel mee. De broek is gewoon een briefje dat vierdubbel geplooid is aan de lange zijde en dan schuin dubbel geplooid, en het kleed is een aangepaste versie van een gewoon origami kleed, dat was het moeilijkste. Maar natuurlijk zijn er nog heel veel andere mogelijkheden, google maar eens op “money origami” of “dollar bill origami”.

Benodigdheden:

• kartonnen smeerkaasdoosje
• wc-rolletje
• karton (bv 2 of 3 dozen waar rijst in zat of zo)
• TESA crêpe (andere plakband is te glad)
• schaar
• cuttermes
• potlood/balpen
• versiersel: vilt, een stofje met een leuk patroontje, crêpepapier, plakkaatverf (best met een laagje vernis over), …

Werkwijze:

1. Het smeerkaasdoosje was een beetje fragiel en platduwbaar, dus heb ik het opgevuld met stukjes karton, zodat het een stevig volume werd (foto 1).
2. Daarna plak je het doosje dicht omdat het anders openspringt door al dat karton erin (foto 2).
3. Snij een wc-rolletje open in de lengte, en rol het een beetje op, zodat je een stokje krijgt waar een wc-rolletje rond kan. Maak het dun genoeg, want er komt nog versiersel rond (in mijn geval een laag vilt). Plak het stevig dicht (foto 3).
4. Teken in het midden van het smeerkaasdoosje een cirkeltje rond het stokje op de plaats waar je het hebben wilt, en je wilt het ongeveer in het midden hebben. Snij acht sneetjes met het cuttermes en plooi de hoekjes open (foto 4).
5. Zorg ervoor dat de hoekjes juist rond het stokje passen, maak de sneetjes dus niet te groot. Plak het stokje stevig vast met TESA crêpe rond de basis, over de hoekjes (foto 5). Plak ook best een laagje of twee over de bovenkant van het stokje zodat het dicht is.
6. Versier het ding. Go crazy! Ik heb voor vilt gekozen, omdat ik van vilt hou, en omdat ik dat altijd wel liggen heb. Rood met zwarte stippen natuurlijk, ik moet er geen tekeningetje bij maken hé (foto 6).
7. Test de toiletrolhouder uit met een toiletrol (foto 7). Het exemplaar op de foto is wel degelijk geel, dat ligt niet aan de lichtinval of zo. Boodschap van algemeen nut: aan allen die erover nadenken om in de Carrefour misschien eens het toiletpapier te kopen dat “naar vanille ruikt”: don’t.
8. Om de houder op mijn wc te bevestigen (zodat je gewoon aan het papier kunt trekken met één hand) heb ik bijna het gehele oppervlak aan de onderkant bedekt met dubbelzijdig plakband. Het is efficiënt en future proof (laat geen sporen na). Et voilà (foto 8)!

Benodigdheden:

• zwarte kleren (in mijn geval: zwarte botjes, kousenbroek, kort rokje, T-shirtje en truitje)
• karton, ter grootte van het schild
• 2 oude zwarte veters
• rode stof (groot genoeg voor het schild plus een reservestrook van minstens 10 cm rondomrond)
• vulling (mousse of restjes stof)
• zwarte stof (groot genoeg voor de bollen en de bekleding op de achterkant van het schild)
• een schaar
• een stevig cuttermes
• een balpen
• sterke tweezijdige plakband of misschien textiellijm
• rode diadeem (of zwarte, als je blond haar hebt)
• 2 rode pijperagers (of zwarte, als je blond haar hebt)

Het rode diadeempje had ik al, de pijperagers vond ik thuis in de knutselkast, de veters viste mama voor mij uit haar doos met schoengerief, het karton en de tweezijdige plakband vond ik bij Karel thuis, de rode stof was vroeger een badjas en de zwarte stof kwam ook uit de verkleedkast. Als je geluk hebt, kost dit kostuum je dus net zoals bij mij €0! En als je bijvoorbeeld geen tweezijdige plakband hebt kun je het altijd met textiellijm of iets anders proberen, met wat experimenteren kom je er wel.

Werkwijze:

1. De voelsprietjes zijn behoorlijk simpel: wikkel een uiteinde van een pijperager héél stevig (zodat het niet verschuift of omvalt) rond het diadeempje en maak van het ander uiteinde eventueel een bolletje. Ik koos voor rode voelsprietjes omdat ik al een rood diadeempje had en omdat zwarte voelsprietjes niet zo opvallen in mijn donker haar, maar als je een lichte haarkleur hebt zijn zwarte voelsprietjes misschien leuker.
2. Knip de bollen uit de zwarte stof. Maak misschien eerst een ronde knipvorm uit karton, want zelf heb ik, terwijl ik op de trein zat, met een wit potlood de omtrek van een fles Chimay (don’t ask) op de stof getekend, en dat is níét bepaald de meest efficiënte werkwijze.
3. Teken met de balpen de omtrek van het schild op het karton, en snij het eruit met het cuttermes.
4. Leg het kartonnen schild op de rode stof en knip de vorm uit de stof, maar dan ongeveer 10cm rond het karton. Zo heb je nog wat overschot voor de vulling en voor het omplooien van de stof rondom het schild. Knip liever te veel stof dan te weinig, want overschot kun je nog wegknippen maar als de oppervlakte te klein is zit je met een probleem.
5. Leg de vulling in het midden van de rode stof en leg het kartonnen schild erop. Wat ik van de rode stof had geknipt heb ik als vulling gebruikt, maar je kunt natuurlijk ook andere stofrestjes of mousse gebruiken; het belangrijkste is dat het zo weinig mogelijk weegt, want anders zakt de vulling naar beneden in het schild en rek je het schild uit.
6. Nu komt het moeilijkste deel. De rode stof moet om het schild gespannen worden met de vulling erin. Er moet precies genoeg vulling inzitten, en de stof moet precies hard genoeg gespannen worden zodat de vulling niet verschuift, maar ook niet te hard, want dat kan het karton vervormen. Ik ben begonnen met de bovenkant, daarna heb ik de twee zijkanten gedaan, dan de onderkanten, en dan heb ik daartussen de stof nog eens extra aangespannen want het moet natuurlijk rondomrond even hard spannen. Dit is waar de dubbelzijdige plakband in het spel komt. De broer van Karel had toevallig van die plakband liggen, maar dat was dus heel stevig dik spul (denk duct tape maar dan dikker en plakkeriger en tweezijdig dus), niet van die doorzichtige plakband waarmee je foto’s op een blad papier zou kleven. Ik weet niet of het met iets anders zou werken, nietjes lijken me misschien ook wel het proberen waard maar dan moet je er alleszins heel veel gebruiken, want anders gaat de stof scheuren denk ik. En textiellijm moet een beetje te lang drogen voor het stevig genoeg is om de gespannen stof over het karton te kunnen houden. Je kunt natuurlijk ook de stof ruimer knippen en ze dan aan de binnenkant over elkaar naaien of iets dergelijks, zolang het maar plat genoeg blijft en geen grote bulten geeft. Spijtig dag ik hier dus geen foto van heb, want het is wel moeilijk om het uit te leggen zonder foto.
7. Pas nadat de stof al rondomrond dichtgeplakt was, bedacht ik dat er nog touwtjes aan het schild bevestigd moesten worden. Om het stevig te maken wou ik de veter onderaan door de stof en het karton prikken, tussen het karton en de vulling naar boven leiden en dan bovenaan terug door het karton en de stof prikken. Maar daarvoor moest ik dus in het midden van het schild een gat uit het karton knippen, zodat ik met mijn hand in het schild kon om de veter naar boven te leiden. Dat is dus wederom een voorbeeld van hoe het niet moet en een reden waarom je dit soort dingen misschien beter doordenkt voor je eraan begint, maar ach, op z’n Greets lukt het ook! Wil je dat gat in het karton dus vermijden (hoewel het qua stevigheid weinig uitmaakt) en het op een logischere manier aanpakken, steek dan het touw al door het schild nog voor je de rode stof eromheen spant. Haja vaneigens. Houd het schild daarvoor wel op je rug en vraag iemand om de veters vast te houden op de plaatsen waar je ze door het karton wil prikken, want ik had eerst een hogere plek gekozen en daardoor hing het schild te laag op mijn rug.
8. Nu kun je kiezen wat je eerst doet, bollen of bekleding, maar bollen zijn toffer, dus die heb ik eerst gedaan. Knip stukken tweezijdige plakband af (groter dan de bollen) en plak ze over de bollen. Knip dan de twee uitstekende uiteinden van de plakband af, langs de rand van de bol. Zo zou je bijna de hele bol moeten kunnen bedekken, maar als jouw tweezijdige plakband smaller is of je bollen groter kun je natuurlijk twee stroken plakband naast elkaar kleven. In ieder geval is de regel: beter te veel plakband dan te weinig. Op de foto’s zie je (dankzij de nietsontziende flits van mijn Françoiseke, in het echt komt de plakband er niet door) hoe de plakband bijna de hele oppervlakte van de bol bedekt. Die zijkantjes vond ik niet de moeite om nog nieuwe stukken voor af te knippen, maar bedenk dus dat stukken bol zonder plakband gewoon los flapperen. Naaien is heel moeilijk als je met je hand niet aan de andere kant van de stof kunt, en de bollen op de stof naaien nog voor je die over het schild spant is geen goed idee want zo kun je totaal niet inschatten waar je ze moet plaatsen. Maar hier is textiellijm dus wel een oplossing.
9. Om het af te maken heb ik ook een soort scheiding tussen de vleugeltjes toegevoegd. Daarvoor heb ik een lange strook zwarte stof (nog niet op maat geknipt) op een lange strook plakband geplakt, daar heb ik dan de spievorm uit geknipt en die heb ik dan op de rode stof bevestigd, met genoeg stof omgeplooid over de achterkant om niet te lossen.
10. Nu plak je dus de bekleding op de achterkant van het schild, om het karton en de bijeengeplakte stukken stof te verbergen en om alles nog eens stevig vast te maken. Ook hier geldt, beter te veel plakband dan te weinig, want het moet overal even goed blijven plakken. Over bijna de hele oppervlakte van het schild heb ik dus plakband geplakt en daar heb ik stroken zwarte stof over geplakt, het is natuurlijk mooier met één effen stuk zwarte stof maar dat had ik helaas niet. Vergeet ook niet om gaatjes in de zwarte stof te prikken waar je de veters door kunt halen op de plaats waar ze uit het schild komen.
11. Let op dat je de veters niet uit het schild trekt, want eenmaal alles toegeplakt is kun je ze er niet terug insteken! Knoop ze dus stevig vast, en als je de lengte van de schouderbandjes nog wilt kunnen verstellen, leg dan knoopjes in beide kanten van de veters zodat ze niet in het schild kunnen verdwijnen.

Et voilà, het pak is af! Ik heb er ook nog rode ronde oorbelletjes bij gedaan, en je kunt ook zwarte handschoenen aandoen en zo, wees creatief! Hopelijk hebben jullie evenveel van deze post genoten als ik genoten heb van het in elkaar frutselen van dit pimpajoentjespak.

Detail: door de felle flits zie je welk oppervlak van de bol aan het schild vasthangt met plakband

Detail: plooi de zwarte strook strak om de rand zodat de strook het schild onderaan in twee vleugeltjes verdeelt

De achterkant van het schild, met een nogal slordige bekleding

Deze papegaai diende als een illustratie in een kinderboekje (dat ik jullie bespaar, want vormgeven is nooit mijn forte geweest). Er horen ook nog wat vloekdingetjes bij, want het verhaaltje ging over een vloekende papegaai, jawel.

Ik geef toe, het is eigenlijk geen getekende papegaai maar één uit vilt. Maar voor ik die vilten papegaai gemaakt heb, heb ik hem wel getekend, aja. Puur voor de fun en ook wel een beetje uit nostalgie heb ik die stappen er ook bijgezet, hoewel het waarschijnlijk niemand interesseert.

Van boven naar onder:

1. Enkele voorstudietjes gebaseerd op inspiratiemateriaal
   (ik kan geen papegaaien tekenen),
2. Een tekening op ware grootte
   (slordig wegens enkel bedoeld om in te scannen),
3. Een digitale versie
   (ook niet al te netjes, ook wegens tussenstap),
4. Outlines van de stukken vilt,
5. Vormen om uit te knippen en over te tekenen.

Jaja. En azo. Waar is den tijd, hé.

Benodigdheden:

• schaar
• balpen
• lat
• lijmstift (bv Pritt)
• dun vilt (Schleiper, zo’n €0,50 per vel)
• houten fotokader (Blokker, zo’n €3,00)

Werkwijze:

1. Meet de omtrek van het fotokader (dus hoe lang de viltstrookjes moeten zijn). Dit komt niet op een mm, vilt is lichtjes rekbaar en aan de binnenkant zie je het toch niet. Ik heb dit met een stukje papier gedaan en dit dan op het vilt gelegd.
2. Breng deze afstand lichtjes over met balpen op het vilt.
3. Knip de viltstrookjes uit het vel (voor elk kleur heb je nog geen half vel nodig). Varieer wat in breedte, maar dit hoef je niet te meten, dat kun je gewoon met de losse hand doen.
4. Plak de strookjes één voor één op het kader, druk ze goed tegen elkaar aan de randen. Je schuift best de strookjes met je vinger over de lijmstift, en je wast best af en toe je handen om niet teveel vlekken te maken.
5. De hoekjes zijn een beetje tricky, hiervoor moet je strookjes in V-vorm knippen. De lengte van de strookjes wordt korter naar de hoek toe.

En klaar! Ik heb het op mijn gemakje voor de TV gedaan dus ik ben er zo’n vier uur mee bezig geweest, maar je kunt het wel sneller doen denk ik. Het wordt een cadeau, maar meer vertel ik niet want je weet nooit wie hier meeleest!

Voor …

… en na.

Woops, deze is iets te lang in mijn drafts blijven zitten Nu ja, het kan misschien nog van pas komen voor volgend jaar!

In navolging van de categorie Koken met Greet komt er nu ook een (wellicht eenmalige) editie van Knutselen met Greet, jawel jawel! Ik ga het vandaag hebben over kerstkaartjes en hoe je eenvoudig leuke kaartjes kunt maken.

Benodigdheden

• schaar
• snijmat, snijlat en cutter (als je dat niet hebt, een schaar will do just fine)
• lijmstift
• potlood
• printpapier
• karton (vb achterkant van een cursusblok)
• stevig donkerblauw papier (150 ? 200 g)
• donkergroene dunne vilt
• donkergroene enveloppen
• een goudstiftje
• een blauwe stylo/stiftje
• gouden juweeldraad (fijne en buigzame ijzerdraad)
• gouden rocaillepareltjes

Werkwijze

1. Snij het donkerblauw papier op maat als dat nog niet het geval is (A6 kaartjes).
2. Knip een kerstboomvormpje uit het karton en teken daarmee kerstboompjes op het vilt. (Dat gaat het best met een potlood, maar je moet er toch een paar keer mee over het vilt gaan om de lijn zichtbaar te maken. Als je ze spaarzaam positioneert kun je er meer uit hetzelfde stuk krijgen.) Knip de kerstboompjes uit. (Let erop dat je niet te ver doorknipt in de hoekjes, want dan zal de juweeldraad te ver in het boompje haken, je zult wel zien wat ik bedoel.)
3. Knip een stuk juweeldraad af (ongeveer 30 cm) en plooi de laatste 2 cm om. Haak dit stukje achter de kerstboom.
4. Steek een pareltje op de draad, steek de draad er nog eens door met een lus zodat het pareltje op zijn plaats blijft.
5. Steek er zo een paar op de draad en haak de juweeldraad weer om de kerstboom. Aan de achterkant loopt de draad dan schuin omhoog tot het volgende rijtje pareltjes, waar je hem dus weer omplooit. Herhaal dit voor alle rijtjes.
6. Breng (veel) lijm aan op de achterkant van het boompje (pas op dat de draadjes op hun plaats blijven) en plak het op het papier.
7. Schrijf met het goudstiftje een boodschap op het kaartje en versier het eventueel nog een beetje.
8. Snij stukken papier van iets kleiner dan A6 uit het printpapier, plak het op de achterkant van het kaartje en schrijf er je kerstwensen op.
9. Klaar!

De kleuren zijn natuurlijk maar een suggestie, je kunt je fantasie de vrije loop laten uiteraard

Ik moet toegeven, de pareltjes op de draad steken en het plooien van de ijzerdraad zijn een beetje pruts. Maar prutsen is what I do, en er zullen nog wel een paar medeprutsers deze blog lezen, denk ik