Pimpajoentje.be

Broer is jarig, en dat heeft zo zijn voordelen. Er worden lekkere aperitiefhapjes klaargemaakt (papa), er wordt lekkere lasagne gekookt (mama), er wordt lekker fruitsap gekocht (Oxfam), er wordt lekkere taart gekocht (bakkerij Bachten de Kupe) en er wordt lekkere pizza besteld (Erasmus).? Momenteel wacht ik dus op mijn pizza met geitenkaas, die ik waarschijnlijk niet helemaal ga opkrijgen vanwege de taart, maar waarvan ik toch zal smullen aangezien we hier nooit geitenkaas in huis hebben.

Een ander voordeel is dat we na dagen in prehistorische omstandigheden hebben moeten surfen (lees: smallband), eindelijk terug breedband hebben, bij wijze van verjaardagscadeautje, zegt papa. Wij weten echter wel beter: het internet was zodanig traag geworden dat hij zijn e-mails niet meer kon lezen. Wij weten ook beter over de oorzaak van dit plobreem. We zaten nog nooit eerder op smallband, maar deze keer dus wel omdat broer massa’s Charmed afleveringen had gedownload en daarbij geen rekening gehouden had met het feit dat ik in de zomer hier ook op internet zit. Nu ja, ‘t is voorbij en dat is het belangrijkste.

Daar komt mijn pizza chèvre. Toedeloe!

• Gisteren had ik Juridische Vorming. In totaal heb ik er ongeveer acht uur aan geleerd (waarvan anderhalf uur op de trein en bus). Ik had mij waarschijnlijk iets meer voorbereid gevoeld als ik er tien uur aan geleerd had, maar blijkbaar was het toch voldoende en waren mijn zwaluwen voor niks geweest. Het ging vlot en ik ben er zeker van dat ik erdoor ga zijn.
• Vanmorgen had ik Financiële Vorming, waar ik niet zo zwaluwachtig voor was als voor Juridische. Het was namelijk een dunnere en sneller te verwerken cursus (ongeveer zeven uur, waarvan weer anderhalf op de trein en bus). Het examen ging ook zeer vlot, op één oefening na. Die stond op een vierde van de punten en man, wat heb ik daarmee gefoefeld! Niettedoen. Nuja, of die oefening nu juist is of niet, geslaagd ben ik sowieso. Denk ik.
• Morgen het laatste loodje: Schetsen en Vormgeving. Voor Schetsen moet ik nu nog één A3-schets maken en morgen een schetstest van anderhalf uur ondergaan, voor Vormgeving nog een aantal voorstudies, indienen en ‘t is in de sjakos.
• Sinds vanmiddag is de zus terug van weggeweest. Ik herkende ze haast niet meer, ‘t is precies een Afrikaanse geworden. Ze ziet zo bruin als euh… welja, als iemand die zeven weken onder de Afrikaanse zon geleefd heeft, nietwaar. En haar haar is allemaal in kleine vlechtjes, en ‘t is zwart (dat is het altijd al geweest, maar dat versterkt het beeld nog meer). En ‘t is langer want er zit vals haar bij. Soit.
• Ze heeft een valies vol verhalen en souvenirs mee. Mama zegt dat haar oren tuten, en papa’s waarschijnlijk ook (zij zijn haar vanmiddag gaan ophalen terwijl ik examen deed), dus waarschijnlijk heeft ze meer verhalen dan souvenirs mee. Alhoewel.
  • een mand vol stukken stof, die ze alleen maar in haar valies kreeg omdat ze drie vierden van haar kleren achtergelaten heeft, en waar ik één stuk stof uit mocht kiezen (prachtige stof by the way, en als ik wil mag ik de mand hebben ook);
  • houten sleutelhangers met de naam erin gekerfd voor papa, broer en zichzelf;
  • houten armbanden voor mama, mij en zichzelf;
  • een aantal mooie schilderijtjes op doek (eentje voor thuis, drie voor op haar kot, eentje voor mij, en misschien nog, kweetniet);
  • een stel houten lepels en kammen en zo;
  • een gigantisch bao-spel met zaden (supercool, dat ga ik nog veel spelen);
  • een houten stempel met haar naam en een tekening erin gekerfd, die ze voor haar verjaardag kreeg van de twee andere meisjes;
  • misschien nog een paar dingen die ik mij niet herinner.

  En daar stond ik met mijn schamel duimpianootje dat ik voor haar verjaardag meegebracht had uit Frankrijk Ze was er wel heel blij mee.

• ‘k Heb nog niet veel plannen gemaakt voor de na-herexamense periode, maar dat komt wel. Tot nu toe ga ik shoppen met Steffi, mijn kotfiets verven (waarschijnlijk ook met Steffi), misschien nog eens shoppen met Julie (shoppen kun je nooit genoeg doen), zaterdagavond heb ik afgesproken met vriendinnen en ik zie Tom waarschijnlijk ook nog wel. Natuurlijk. Haja, en het nieuw kot gaan inrichten. En een nieuwe gsm kopen, als ik eindelijk een winkel vind die ze binnen heeft. En elke morgen om kwart na zes wakkerschieten als zus de kamer komt binnengestormd na haar nachtshift, verdikkedorie.

Dit vreemd bord siert de ingang van het LNS (Lilongwe National Sanctuary), een soortement natuurgebied in Lilongwe, Malawi.

(Let ook op de strepen waar plakband hing om de tekst mooi op een lijntje te kunnen schilderen.)

(Niet letten op het gezaag, ik ben in een slecht humeur.) Het was saai, ofwel was het te warm ofwel was het te koud, ik miste Het Vriendje en het blokken heeft de reis nog een beetje extra verpest. Ik ben er bovendien maar in geslaagd om één derde van één van de twee cursussen samen te vatten. Hopelijk amuseer ik mij volgende week een beetje beter, maar dat kan haast niet anders.

O ja, en ik heb mijn handen nu nog altijd niet kunnen leggen op het 7^e Harry Potterboek dat mijn broer gekocht heeft. De egoïst. Heb ik al gezegd dat ik in een slecht humeur ben?

Nog vlug even een berichtje om te melden dat we vannamiddag op reis vertrekken. Het plan is om dat rond vier uur te doen maar onszelf kennende zijn we waarschijnlijk ergens tussen vijf en zes weg. We gaan enkel naar Italië, hoewel we van plan geweest waren ook een paar dagen in Engeland te blijven. Jammer, want ik ben van heel mijn leven nog maar één keer in Engeland geweest (een dagje schoolreis naar Dover en Canterbury) en dat is dus eigenlijk wel een gat in mijn reiscultuur. In Italië ben ik al wat meer geweest, ik zou niet zeggen dat ik het nu wel gezien heb maar ik was toch liever naar een interessant onbekend land als Engeland geweest. Nuja. ‘t Is toch hoofdzakelijk om te blokken nietwaar. In de komende twee weken ga ik proberen de twee cursussen waarvan ik herexamen heb volledig te blokken, of toch zo goed als het lukt, zonder internet. Na de reis ga ik dan zo stilletjesaan beginnen aan mijn herexamenopdrachten voor schetsen en vormgeving.

De 24^e komen we terug. Tot dan!

Changed my mind. Eerst nog even bloggen over de komende zomervakantie. Die neemt hoe langer hoe meer vorm aan, ze is al wat minder waziger dan hier. Even alle plannetjes op een rij:

• 20 juni: Zo rond een uur of tien ben ik klaar met het laatste examen en begint voor mij de vakantie, hoera!
• 28 of 29 juni: BBQ bij Elien. Denk ik.
• De andere dagen van die week: Slapen, bij Het Vriendje zijn, kotenjacht, en vooral: kamp voorbereiden.
• 1 – 7 juli: Klein Kamp.
• 8 of 9 – 23 of 24 juli: Op reis. Eerst naar Italië (ergens rond Firenze en Sienna en zo) en dan nog enkele dagen Engeland (ergens dicht bij de kust aan “onze” kant). Dat is toch tenminste hoe ik het zou willen, de ouders willen misschien in augustus pas naar Engeland maar dat vind ik geen goed plan.
• 28 juli – 5 augustus: Op reis met Het Vriendje! Naar Frankrijk, meer bepaald de Dordogne, nog meer bepaald een vakantiehuisje in ik-weet-niet-precies-welk-dorpje-of-stadje.
• Daarna: Slapen, eens naar ‘t strand of naar de cinema of gaan shoppen, misschien naar Juice Festival, maar vooral: kamp voorbereiden.
• 20 – 28 augustus: Groot Kamp. Tenzij het natuurlijk niet zo zal mogen zijn en dat ik van die afschuwelijke dinges, her-euh, herexamens ga moeten maken. Nietepiete Groot Kamp, dan.
• 29 augustus – ergens halfweg september: Total and utter freedom. (Behalve dat ik wel eens de was, de strijk, de afwas,… enz. ga moeten doen.) Weer slapen dus, eens naar ‘t strand of naar de cinema of gaan shoppen, bij Het Vriendje zijn, wellicht mijn nieuw kot inrichten, dat soort dinges.
• Zo, dat was het dan. Wat zeg je, je ziet nergens iets staan over werken? Sssshhhht! Niks zeggen! De ouders schijnen tot nu toe vergeten te zijn dat ik nog niet echt een job heb gevonden, en het schijnt hen ook nog niet opgevallen te zijn dat ik ook niet echt van plan ben daarnaar op zoek te gaan. Ten eerste heb ik geen zin in werken, ten tweede ben ik niet direct in financiële nood en ten derde zou ik toch geen job vinden, met de weinige en korte periodes die ik nog “vrij” heb.

Ziet er best wel leuk uit, vind ik. Maar dat is vakantie altijd é

Afgelopen zaterdagavond was er iets te doen bij Het Lief. Een etentje, namelijk. En niet zomaar een etentje, maar wel eentje voor de familie en waar ik voor de eerste keer zijn nicht (uit Amerika, vandaar voor de eerste keer) zou zien. Kort samengevat zouden dus aanwezig zijn: Het Lief, zijn ouders, zus, nonkel, tante, neef en nichten, dus je kunt je wel inbeelden dat ik een beetje zwaluwachtig was.

Eigenlijk viel het allemaal heel goed mee hoor. ‘t Was gezellig en zo en ja je weet wel hé. En al.

Zo gezellig zelfs dat ik gebleven ben tot maandagmiddag, ondanks mijn voornemens om maandag al op kot te zijn en te beginnen blokken. Van dat blokken is nog niet héél erg veel in huis gekomen, maar het is nog niet te laat. Het is wel nogal kak om hier zo bijna helemaal alleen op kot te zijn, gisteravond ben ik zelfs opgebleven tot drie uur omdat ik een beetje bang was en zo en omdat ik niet durfde te slapen.

Ik ben echt zo’n woossie é.