Niks irritanters dan na een lange, lastige dag uit het station de regen in te lopen en de bus vlak voor je neus te zien wegrijden. Dan maar een half uur zitten knikkebollen in het station. En niks irritanters dan zo bekaf zijn dat je jezelf de volgende morgen met geen mogelijkheid uit je bed gesleurd krijgt tot ‘s middags. Het klokje tikt en de deadlines komen alsmaar dichterbij, dus een halve dag is heel wat tijdsverlies. Bah. 
Archief voor de categorie ‘Ergernissen’
Wat is dat toch met die fake internet personalities tegenwoordig? Eerst al dat gedoe rond Emma en nu begint er ook nog één of andere Paola met die zever. En het irritantste is, het komt echt verre van geloofwaardig over. Ik bedoel, dat kind spreekt afgelekt Antwerps, komt alleen overdreven banale dingen tegen en is géén vijftien jaar oud, neen, dat bestaat niet. Dat gelooft nu toch echt niemand? Tggg.
Dat ze er wel mag wezen, dat is een feit, maar ik vind dat dat haar alleen maar arroganter doet overkomen. Zo van, we gaan hier eens in een paar dagen gans het internet innemen en iedereen wijsmaken dat ik de hotste nieuwe internetpersoonlijkheid ben die zéker in jouw blogroll moet voorkomen. Wel, ik weiger dat te doen, ik weiger haar in mijn vriendenlijst op te nemen op Flickr, Twitter, YouTube en watnogallemaal, ik weigerde tot daarstraks zelfs om erover te bloggen omdat ik dan alleen maar de buzz doe groeien, maar het irriteert mij gewoon zo mateloos dat ik niet anders kan dan erover te bloggen. Niet dat het écht zal bijdragen tot de buzz (vanwege het paswoord en dat er geen links in de blogpost staan en dat ik geen tags gebruik en al), maar toch, ‘t is ‘t gedacht.
Trouwens, over het algemeen heb ik een vrij gloeiende hekel aan slechte acteurs en al helemaal aan Antwerpse slechte acteurs. Moest ze hier toevallig passeren, ik zou zo zeggen, kind, hou u bezig met serieus acteerwerk in plaats van de mensen voor de zot te houden en doe alstublieft iets aan die acting skills. Met andere woorden, get a real life. Man toch.
Edit: Eerlijk is eerlijk, positief commentaar moet er ook zijn. Een eerste positieve noot is toch wel dat haar template alvast niet zo lelijk is als die van sommige andere mensen. Met Skynet blogs valt niet veel aan te vangen wat layout betreft maar dit kan er toch wel mee door. Daarnaast heb ik bewondering voor haar prachtig rollende r, al is die waarschijnlijk een overblijfsel van de dictieles. Maar toch, ik wou dat ik het kon. En het blijft natuurlijk een schoon kind maar daar laat ik mij niet door afleiden. Ik vind het nog altijd een belachelijk verschijnsel.
Momenteel ben ik gefrustreerd tot en met en zwaar chronisch depressief. En het is allemaal mijn eigen schuld. (Ik zou zeggen, god heeft echt iets tegen mij, wat heb ik toch misdaan, ware het niet dat iedereen wel weet dat god niet bestaat.)
Vrijdag heb ik niet echt veel gewerkt, zaterdag en zondag was ik bij Tom en heb ik dus helemaal niks gedaan, dus al het werk dat woensdag binnen moet moest vandaag en morgen gebeuren. Woensdag is Julie jarig en morgen werkt de post niet dus het verjaardagskaartje dat ik ging maken, moest ook vandaag gebeuren (zodat ik het met de post zou kunnen opsturen). Vanmorgen aan begonnen, zo’n twee uur geleden. Vierentwintig foto’s gezocht op tinternet, vanalles aan bewerkt: croppen, schalen, levels en helderheid aanpassen en zo, beetje met laagjes foefelen, in grijswaarden zetten, randje aan geven,… Ik ging net beginnen met de vierentwintig foto’s allemaal in één afbeelding te plakken (in dambordpatroon) toen Photoshop besloot dat het voor vandaag wel genoeg gewerkt had. Hop, CRASH, alles weg, gedaan. NIKS opgeslagen. NIKS. 
Ik moet echt de neiging onderdrukken om a) mijn computer uit het raam te smijten, b) mijn hoofd keihard op tafel te slaan, c) tegen de muur te shotten en d) nog veel meer niet-zo-verstandige dingen. Wat ik wel kan doen is hartgrondig vloeken natuurlijk: G*DVERD*MME. Photoshop, ik HAAT je.
Er zijn niet zo heel erg veel dingen waar ik mij aan erger. Zo erger ik mij bijvoorbeeld wel aan stroompannes, maar komen die gelukkig niet al te vaak voor. Gisteravond dus wel, en het klopt wat ze zeggen: you don’t know what you have until it’s gone! Een vol uur hebben we zonder stroom gezeten, tussen tien en elf uur ‘s avonds. Natuurlijk was ik bezig met iets dat af moest, dus ben ik potverdikkie vanochtend om acht uur al mogen opstaan om het af te werken. Grr. Nu ja, zo’n stroompanne heeft ook zijn pro’s: ik zat er op tijd in en het heeft eigenlijk wel wat, dat schemerlicht. En het resultaat van mijn inspanningen mag er ook wezen, dus dat is ook goed gekomen.
Andere ergernissen zijn er ook. Mijn haar is een eeuwige bron van ergernis. Uitgerekend vandaag lijkt het weer nergens naar, terwijl ik het mij niet kan veroorloven om vandaag en morgen een bad hairday te hebben – er zullen weer massaal veel foto’s getrokken worden, vrees ik. Achja, ik doe m’n hippe rode pet wel aan. Foto’s volgen, waarschijnlijk.
Edit: oh! Nog één vergeten, en wat voor één! Tssss. Passeerde daarstraks bij de Blokker, op zoek naar stickertjes, en ik zag er een T-shirt hangen met het opschrift “Love is wonderfull”. Ten eerste slaat dat al helemaal nergens op en zouden opschriften zoals deze verboden moeten worden, en ten tweede, waar hebben die Engels geleerd?
