Pimpajoentje.be

Ik heb een klein plobreempje. Tegen dinsdag moeten we een ontwerp af hebben van een poster met daarop een gedicht. Het gedicht was te kiezen uit een lijst, maar het moest snel gaan dus na een blik op de titel (“emomensen”) besloot ik voor dat gedicht te gaan, met in mijn hoofd veel zwart en streepjes/bolletjes en nog wat ideetjes.

Ik had echt beter dat gedicht eens gelezen. Want zeg nu zelf:

Emomensen

Emomensen
zijn
als
emoes

Een log lijf
verwachtingsdrachtig

die het
kopje
niet kan vatten

Prachtig
en
knap lastig!

Lia Koninckx

Waar slaat dit nu helemaal op? Ik bedoel het niet slecht, wil geen kritiek geven op de auteur, maar feit is dat zij wellicht de enige op deze planeet is die weet wat dit in godsnaam te betekenen heeft.

Op tinternet niks te vinden, dus zocht ik hulp bij een klasgenoot, maar daar werd ik ook niet veel wijzer van:

Rutger zegt (16:39):
kunt nen emoe tekenen
GreeT zegt (16:42):
ik weet ni eens wat een emoe is
GreeT zegt (16:42):
een dier met vier poten en een staart ja maar verder
GreeT zegt (16:42):

Rutger zegt (16:43):
mo, das een dier me 2 poten en 2 vleugels
Rutger zegt (16:43):
rare
GreeT zegt (16:44):
serieus?

Oh dear …

(Begrijp jij wel waar het om gaat, twijfel geen seconde en laat het mij weten! Ik smeek u!)

(Een Bwards verslag volgt vanavond.)

Tom en ik wilden graag naar het Gentblogt feestje, zeker omdat we ook graag naar het vorige wilden, maar dat ging niet door omdat Tom die dag ziek geworden is. Voor één keer had ik het eens niet in mijn agenda gezet, omdat ik toch nooit nergens naartoe ga vrijdagavond. Foute beslissing, want niet veel later vroeg ik aan papa of ik mee mocht naar een concert van Randy Newman (don’t know the guy) waar zus in meespeelt, gewoon zomaar, en ik dacht dat ik dan ook wel niks anders te doen zou hebben. Papa dus terugbellen en een extra ticket bestellen (waarbij die van hen ingeruild moesten worden zodat we allemaal naast elkaar konden zitten). Uiteraard kwam het pas onlangs uit dat dat op dezelfde dag valt (van alle vrijdagen van het jaar) en was het allang te laat om dat ticket nog in te ruilen.

Bovendien is er ook een ander feestje waar ik graag naartoe zou gaan met een vriendin, en bovendien zou ik best ook wel op de opendeur van onze school willen staan (onder andere omdat we er twee cinematickets voor krijgen, ja ) maar dat is zaterdag dus dat gaat ook al niet. En ik moest ook nog nee zeggen tegen een andere vriendin (die ik trouwens al heel lang niet meer gezien heb) die vroeg of ze hier vrijdagavond mocht blijven (omdat ze op haar peda buitenvliegt op een bepaald uur), best wel stom.

Allez jong, het lijkt precies of alle gebeurtenissen van dit jaar op één avond vallen. En ik heb niet eens de kans om de twee leukste eruit te kiezen, potverdorie

? Bloc Party – Flux

Het was mij al opgevallen dat de buren vandaag wel héél duidelijk te horen waren, en dat er vandaag ook mannenstemmen bij waren. Daar stelde ik me niet meteen vragen bij omdat ik er niet echt op lette, tot ik ze naast praten ook hoorde rochelen (ew!) en tot ze een geanimeerde discussie begonnen (in een door mij niet te identifiëren taal, ja). Toen viel het me op dat het geluid in feite van buiten kwam, en wat zag ik toen ik uit mijn raam keek? Twee mannen die gezellig zitten te koffiekletsen, in een auto, onder mijn raam. Waarom? Waarom om kwart voor elf ‘s avonds in een auto gaan zitten praten (en roken, en rochelen, walgelijk)?

Man, de buurt hier is toch niet alles.

Vanmorgen vroeg (om acht uur dertig! ) moest ik naar de tandarts, op jaarlijkse controle. Alles in orde, er moest niets gebeuren, maar uit de r�ntgenfoto vielen wel twee slechte nieuwsjes af te leiden, het ��n al wat minder erg dan het ander. (Ik heb de foto zowel gescand als gefotografeerd want het is precies alletwee niet zo duidelijk.) (By the way, mijn foto is cooler, want er staan oorbellen op en draadjes achter mijn voortanden )

Ten eerste zag hij op twee plaatsen minieme “dingetjes” die zouden kunnen ontaarden in gaatjes als ik ze niet goed verzorg. Ik moet het goed flossen, en ik haat flossen Hij wou ze nog niet vullen omdat hij dan meer kapot zou maken dan er al kapot was, of zo.

Ten tweede, en dat vind ik dus helemaal niet leuk, heeft hij gezegd dat mijn wijsheidstanden eruit moeten, en dat ik er best niet te lang mee wacht (deze zomer of zo). Ik wil niet Ik heb nog nooit een operatie gehad en dat zou ik graag zo houden. Maar ja.

Ik noem nooit meer dingen Gertrudeke. Er rust een vloek op die naam! Vorig jaar werd Gertrudeke de Eerste (mijn grasgroene fiets) getsjoept, op de laatste dag van vorig jaar gebeurde hetzelfde met Gertrudeke de Tweede (mijn zeer geliefde, multifunctionele en ietwat duurdere GSM). Al werd de fiets niet uit mijn jaszak gepikt en de GSM niet uit het fietsenkot op school, maar je begrijpt wat ik bedoel.

Jaja, Gertrudeke (de Tweede) en ik, wij hebben schone tijden meegemaakt. Muziek luisteren op de trein, nachtelijke sms-conversaties houden met Het Vriendje, halverwege de kotweek bellen met de mama, spellekens spelen tijdens saaie lessen, foto’s nemen van Gentse (en Brugse en Veurnse) bezienswaardigheden, we deden het allemaal samen. Ik zal ze missen!

(Gelukkig heb ik een nieuwe SIM-kaart met hetzelfde nummer kunnen bemachtigen, gratis en voor niks. En gelukkig kan ik met mijn Nieuwjaarscentjes een nieuwe GSM kopen. Maar toch.)

? Dana Glover – Thinking over

Pff zeg, brokkewebsite! Daar kan ik mij nu eens écht kwaad in maken hé, jongens toch. Zit je daar een kwartier te zwoegen en je best te doen, en als je dan eindelijk helemaal klaar bent en op “controleer dictee” klikt loopt het helemaal de soep in. Weg tekst, hoppa!

Ze konden mij nog wel vertellen dat ik slechts vier fouten gemaakt had (waarschijnlijk in één zin, want ze controleren maar één zin tegelijkertijd of zoiets, maar je kunt nergens verder naar de volgende zin), en ik meen ook gelezen te hebben dat het gemiddelde 34 is (wat moeilijk te geloven is, maar kom). Maar welke fouten precies, of in welke zin, dat zal ik wel nooit weten. En nu moet ik gaan eten dus heb ik voorlopig geen tijd (en absoluut geen goesting) om het nog eens helemaal opnieuw te doen.

Prutsers!!!

Pff zeg, het spijt me maar ik moet nog even zagen over de onvolkomenheden van het menselijke lichaam (en in het bijzonder dat van mij).

Eerder blogde ik al over het feit dat ik net iets gemakkelijker blaasontstekingen oploop dan ik zou willen. Vandaag heb ik weer eens last van dat ander kwaaltje: buikkrampen, en hetgeen er meestal mee gepaard gaat.

En op de zotste momenten hé. Akkoord, ik leef niet echt zo gezond hier op kot, alwaar ik mezelf van voedsel moet voorzien. Maar vandaag heb ik drie schoolvoorbeelden van maaltijden genoten (cornflakes met melk, een broodje met hesp en kaas en véél groentjes, en kip met appelmoes). En toch zit ik er nu weer mee. Auw.

Binnen een toiletbezoek of twee is het wel weer over, dat weet ik. Het is bijna altijd accuut en duurt zelden langer dan twee uur. Maar dat is een magere troost als je bedenkt dat ik het elke keer zitten heb als ik iets abnormaals eet (op restaurant, feestmaaltijden e.d.) en verder ook wel at random, wanneer mijn verteringsstelsel er zin in heeft, of zo.

Ik doe trouwens mee aan de Nationale Griepmeting, en sinds het begin is er nog geen enkele week gepasseerd waarin ik niet het bolletje “buikkrampen” moest aanduiden. Dat betekent dus dat ik het ongeveer één keer per week zitten heb.

Maar kom, genoeg gezelfmedelijd voor vandaag. Up next: een zeer positieve blogpost, ik beloof het!

? The Cranberries – I can’t be with you