Pimpajoentje.be

No, I don’t know the difference between Iran and Iraq. And I have no clue as to what the capital of Brazil is. Don’t ask me who the prime minister of Australia is or whether we do or do not have a government at this time, I wouldn’t know (actually I think I do, but I couldn’t care less). And no, I don’t know any names, dates or places concerning history whatsoever. 1914-18 and 1942-45 is about as far as it goes, and I’m not even sure about that last one.

But ask me about the Thai culture, how friendly Thai people really are or what the climate is like in Thailand, and about what happened in Bangkok last winter. Ask me about what went on in our school building during the second world war, ask me what my city looked like back then. Ask me about how Obama feels about gay marriage. Ask me about expo 58, not names or dates or places, but what people did, felt, said back then. That’s what matters to me, that’s what interests me.

I’m not dumb. I’m just not interested in figures, in letters written on a piece of paper saying nothing to me. I’m interested in people, in feelings, in pictures, in habits, in culture.

That doesn’t make me an ignorant, racist, dumb little girl. It makes you a prejudiced arrogant prick for believing so.

(I guess I’m back. I just couldn’t leave. I didn’t expect it to blow over so soon, though.)

Ofwel zijn het de Nokia 6234′s die vervloekt zijn. Ofwel heb ik gewoon altijd pech.

Mijn lieve Madeleineke is gestolen, vannacht in Antwerpen. Het was een klein beetje mijn schuld maar ook weer niet en ja, weg is weg, doet er niet toe hoe het gebeurd is.

Ik begin het zo stilletjesaan beu te worden, gsm’s van mij die gestolen worden in Antwerpen. Ik kom er gewoon niet meer denk ik, en ik koop ook zeker geen Nokia 6234 meer, daarmee heb ik het nu wel gehad.

Als ik rijk was kocht ik mij een iPhone, maar helaas. Ik denk dat ik eens ga kijken voor een leuke smartphone, enige tips?

Het is vandaag dinsdag, dat op zich is al een recipee for disaster aangezien dinsdag een rotdag is op school. Maar vandaag … Zucht!

Ik ging de deur uit zonder paraplu (thuis vergeten) en zonder muts (niet aan gedacht). Op school was ik met mijn gedachten voortdurend ergens anders, en ik had ook zoveel te doen en te onthouden dat ik mezelf voorbijliep als een kip zonder kop. Daarna begon de miserie pas echt, het regende dat het goot tijdens het lopen naar de bushalte en daar misten we natuurlijk net de bus. Die komt maar om het half uur, dus nam ik een kwartier later een andere bus. Via een ommeweg met tram 4 en tram 1 kwam ik uiteindelijk toch nog doornat aan op kot. Terwijl ik stond te foefelen om in mijn irritatie de sleutel in het sleutelgat te krijgen ontplofte één of ander bommetje op straat en schrok ik mij echt kapot. Eindelijk binnen gooide ik mijn natte spullen in het rond en stak ik mijn ijsklompjes voeten onder de warme kraan. Toen liet ik de handdoek in het water vallen en bij het eruit halen maakte ik alles in de nabije omgeving nog wat natter dan het al was. Daarbij verrok ik bovendien een spier in mijn nek die nu best wel pijn doet. Ik droogde mijn voeten af en kwam tot de constatatie dat ik deze week vergeten ben verse kousen mee te doen en dat ik er ook geen meer liggen had, ik moet het dus de rest van de week met dat ene vieze vuile paar doen of gewoon zonder.

Toen bleek de chocolade op te zijn en brak er iets in mij. Ofzo. -_-

Nu is mijn haar ontploft als dat van een poedel, ben ik niet tot bij het postkantoor geraakt voor een dringende aangetekende brief en zijn ondertussen de chips ook al op. En het internet gaat nog altijd pokketraag. En vanavond moet ik het huis nog uit, zonder paraplu, met een ontploft poedelhoofd en zonder kousen.

Ik weet wel wat procrastination is hoor.

Procrastination is tien keer het forum, je mail, je feeds, je Flickr, de schoolsite, het schoolforum, … checken, ook al weet je dat er in de laatste veertien seconden niks bijgekomen is.

Procrastination is je bril kuisen, je piercing ontsmetten, je lenzen kuisen, je tanden alvast poetsen, je haar kammen, wat dingetjes verleggen op je bureau, en dan twijfelend weer achter de cursus gaan zitten.

Procrastination is het schoolforum afschuimen naar samenvattingen en examenvragen, ze allemaal downloaden en vergelijken maar niet in je opnemen wat je leest.

Procrastination is chatten, chatten, chatten, Skypen, chatten, chatten, en Twitteren. En honderdtweeëndertig keer zeggen dat je nu écht wel gaat beginnen, en oh ik ook, oh veel succes, ja jij ook hé, hmm het lukt me niet, nee mij ook niet, goh ja nog eventjes dan.

Procrastination is denken, moh ‘k heb nog tijd, tot je ineens geen tijd maar wel véél slaap hebt.

Procrastination is wensen dat je ergens anders was, op een ander moment, op een andere plaats, en ineens schieten je ogen terug open en schud je met je hoofd.

Procrastination is naar de wc gaan, als je terug bovenkomt bedenken dat je iets wilt eten, als je met je eten terug boven komt bedenken dat je iets wilt drinken, daarna de lege dingen terug naar beneden brengen en nog eens naar de tuin gaan kijken ook al ziet die er nog helemaal hetzelfde uit.

Procrastination is uren piano spelen, zoo spijtig dat ik er hier geen heb!

Procrastination is bij gebrek aan piano time and time again naar die enkele prachtige liedjes blijven luisteren en even niks anders doen tijdens het luisteren.

Procrastination is het schuldgevoel langzaam voelen groeien en groeien, en uiteindelijk zodanig kwaad op jezelf worden dat het blokken al helemáál niet meer lukt.

Dat is procrastination voor mij, onder andere. Oh ja, en bloggen ook. En nu schop ik mezelf naar bed, morgen vroeg op, hoofd onder de kraan en blokken blokken blokken! ‘s Morgens kan ik het allerbeste blokken, alleen spijtig dat het examen deze keer niet tegen de middag valt.

• Foto’s die niet full size bekeken kunnen worden op Flickr, dat vind ik een beetje pretentieus. Zo goed zijn ze nu ook weer niet
• Irritante Twitteraars die overal hun haken tussenslaan.
• Photoshop actions verkopen? Je bedoelt, geld vragen voor iets dat ik zelf kan? Eh …
• Comic Sans.
• Twitteraars met 300 tweets per dag. Ik wil écht niet weten wanneer je kat niest
• Mooie foto’s die verpest worden door watermarks (zie punt één), dat vind ik echt zo spijtig.
• Twitter accounts van dingen, etenswaren, bedrijven, software of zelfs maar begrippen zoals “iedereen”. Mensen Twitteren, dingen niet.

Dat was het voor vandaag

Edit:

• Twitter op IM en (een) gesprek(ken) open hebben staan, en dan je antwoord in het Twittervenster typen, genant

Zopas op controle geweest voor de wijsheidstanden. “Het ergste is voorbij”, zei de dokter. Leugenaar. De consultatie zelf was al erg genoeg maar het allerergste, dat moet nog komen.

Eerst trok hij zonder waarschuwen de wieken eruit (strookjes stof van 5 mm breed). Dat deed een beetje pijn en duurde langer dan ik verwachtte, want die dingen zijn gigantisch. Ik dacht, dat zal een stukje stof van een paar vierkante centimeter zijn of zo, maar nee, ze waren wel tien centimeter lang! En dat zat allemaal in mijn tandvlees!

Daarna kwam hij ineens af met een spuitje (een spuitje! Dat had hij niet gezegd!) en spoot hij daarmee één of andere vloeistof in de wonden om ze uit te spoelen. Twee keer, aan elke kant vanonder. Au.

Toen dacht ik dus dat het voorbij was, maar nee … Hij vertelde met een big smile dat ik verondersteld werd om met dat spuitje (een spuitje!) zélf die wonden uit te spoelen, elke avond (!) tot het niet meer nodig is (een paar weken). Eh, wat?! Ik wou het spuitje dat hij naar me uitstak niet eens vastnemen of ernaar kijken, laat staan dat ik dat elke avond in mijn eigen mond ga steken!!

Tot overmaat van ramp probeerden mijn ouders me bij het thuiskomen te forceren om te bellen voor een afspraak met de tandarts (volgende week, om de draadjes eruit te laten halen, hoera). Iedereen weet dat ik daar niet aan meedoe, bellen naar vreemden, en trouwens, papa heeft altijd al onze afspraken bij de tandarts gemaakt, waarom zou hij dat dan uitgerekend vandaag willen veranderen? Zoiets forceren is één van de weinige doeltreffende methoden om mij helemaal overstuur te krijgen. Van je ouders moet je het hebben, awel bedankt.

Als ik dat met dat spuitje niet doe is er kans op ontsteking, door het achterblijven van eten in de holtes. Ik denk dat ik ga voor de enige logische oplossing: een week of zeven niet meer eten.

• Ontdekking van de dag: Flora. Hetgeen erachter komt vind ik niet mooi klinken (de alliteratie ten spijt) dus typ ik het er niet bij. Ik begon met de recentste posts, maar dat las zo aangenaam dat ik maar meteen in het archief dook. Alles gelezen van voor naar achteren, een aanrader, werkelijk waar. Tijdens het lezen kreeg ik ineens een “Woops! Error” te zien, waardoor ik me een eitje schrok, ook al stond er zo’n vriendelijk WordPress smiley bij. Je zou denken dat ik er dan wat meer op voorbereid was. De tweede keer schrok ik me evenwel nogmaals een eitje. (Fijn, ik heb het klaargespeeld om twee mooie woorden netjes naast elkaar te placeren, en ik dénk dat het inhoudelijk klopt.)
• Frustratie van de dag: mijn FontBook is toegekomen, maar aan mijn euforie kwam snel een eind toen bleek dat papa het VERDORIE al uitgepakt had. Geen uitpakfilmpje dus zoals ik van plan was geweest. Serieus, hoe kun je nu niet snappen dat uitpakken de helft van de fun is? En dat mijn post mijn post is, ook als je weet wat erin zit? Afijn. Ik kon er toch nog de wikkel van doen.
• Glimlach van de dag: Oh oh oh, ik had toch zo’n goeie haardag vandaag! Echt uitzonderlijk. Het is opmerkelijk hoe zelfverzekerd ik mij voel als mijn haar goed valt. Wat? … natuurlijk heb ik er een foto van. Wat? … hmm, ‘k weet niet, misschien zet ik hem op Flickr.
• Miniproject van de dag: mijn boekenkast opruimen. Ik heb best wel wat boeken, vind ik zo, voor mijn jonge leeftijd, en krijg dat maar eens ordelijk in een kleine kast. Het zoeken naar een nieuwe indeling was niet makkelijk, en uiteindelijk heb ik dan maar de inhoud van het onderste schap naar een andere kast verhuisd, waardoor ik de boeken wat meer kon uitspreiden. Great succes! Hieronder een fotoverslag van hoe het ging, gewoon omdat het (terug) kan.

1. Van links naar rechts: niet-romans (waaronder een bijbeltje, jaja), Harry Potter II-V, kinder- en jeugdboeken allerlei, en mijn bescheiden Marc de Bel-verzameling.
2. Hmm. Toch niet ideaal.
3. Oej, zo kan ik niet echt aan die achterste boeken.
4. Rommelig en ook onbereikbaar.
5. Great succes!

En nu moet ik drrrringend mijn bed in want ik moet morgen vroeg op en was dus beter vroeg gaan slapen en ik moet morgenavond nog heel veel werk doen want dinsdag moet het af dus ‘t zal laat worden en dinsdag moet ik alweer vroeg op en een hele dag actief zijn dus ik ben echt weer niet goed bezig. Sla mij, iemand