Wheee… Greet heeft weer eens iets ontdekt hoor! Normaal gezien gebruik ik mijn gsm niet zodanig veel, ik ben meer een chatpersoon. Maar sinds ik Pay & Go Generation ben, SMS ik de sterren én de maan van de hemel! Want zeg nu zelf, als je na vier uur en in de weekends helemaal gratis kunt SMS’en (en bellen aan de helft van de prijs), wat doe je dan? Juist ja, SMS’en met Het Vriendje, dag en nacht! (En ook met andere mensen natuurlijk… Maar niet zoveel 
) Mijn beltegoed is nu al schandalig hoog, en dit is nog maar het begin… Jeej!
Archief voor de categorie ‘Dink’
Het gemiddelde achttienjarige meisje zou als vieruurtje een Mars eten, of twee Pim’s koekjes, of een kokosrotsje. Ik niet. Ik eet ze alledrie, en hadden we Leo’s in huis, ik at er daar ook nog eentje van. Als ik mijn beste eigenschap zou moeten noemen zou het deze zijn: veel kunnen eten zonder schuldgevoel en zonder er ook maar een grammetje van te verdikken. Joehoe!
Soms ben ik zo verschrikkelijk verstrooid dat ik mezelf wel kan sláán. Zoals nu dus.
Ik dacht, laat ik eventjes genieten van een lekker warm bad, na negen dagen stinken. Zo gezegd, zo gedaan, ik liet het bad lopen en ging ondertussen nog eventjes naar beneden. Het duurt namelijk heel lang voor het bad gevuld is bij ons, je hebt nog zeker twintig minuten tijd voor het een beetje vol is. Ik zette de computer aan, en je kent dat: beetje mailen, beetje chatten, beetje ruzie maken en zo, nog beetje ruzie maken, de tijd vergeten, en voor je het weet zijn we een uur verder. Ik dus naar boven spurten om de kraan uit te draaien en nog net een overstroming te voorkomen. Heel het bad vol met lauw water (de helft koud wegens al het warm water op), de badkamer net niet nat en ik nog slechtgehumeurder dan ik al was. Mijn humeur is nu zo ongeveer gedaald tot het punt waarop ik niet mezelf zou slaan maar de persoon die hier de oorzaak van is. Écht waar. Schoppen ook, moest ik er de kans toe krijgen. Keihard schoppen.
Een verslag van de Trip, zeg je? Geen zin.
Ik ben gisteren uitgegaan. Naar goede gewoonte heb ik niks anders dan cola en fruitsap gedronken. Toch heb ik vandaag pijn aan mijn hoofd. Hoe komt dat?
Het antwoord op dit intrigerend raadsel: toen ik gisteravond thuiskwam, niet eens zo laat (half twee, twee uur), ben ik met mijn domme (maar nuchtere) kop tegen de deurpost gelopen toen ik in het donker de lichtschakelaar van de keuken zocht. Nu prijkt op mijn voorhoofd aan de rechterkant een mooie buil met een lichtpaars schijntje. Ik voel mij zo lomp, soms, echt waar.
Mijn haartjes zijn geknipt! Hoera!
Het is echt superkort, en er is superveel af! Ik ben gans een ander persoon geworden
Het is warrig en een beetje onregelmatig, en al wat ik moet doen als ik uit de douche kom is er eens mee schudden en er eventueel een kam doorhalen en hupla! En het is ook precies wat ik altijd wou qua lengte over mijn oren: het bedekt mijn oren maar mijn oorbellen kun je wel nog zien. Perfect!
Zo, en nu ga ik op pad met een missie: mensen de schrik van hun leven geven! Muahahaha!
PS Het is dan wel superkort, maar niet zó kort dat het stereotiep is, don’t worry! 
PS II Bij nieuwe haartjes hoort een nieuw theme, ik vond het vorige nog altijd prima maar ik vond dat het tijd was voor wat verandering.
