Ik snap mezelf niet meer hoor.
Niet dat ik dat ooit gedaan heb, natuurlijk. Maar nu is het toch wel heel raar.
Nu verwacht je natuurlijk tekst en uitleg. Sorry, die komen er niet. Ik blog omdat ik last heb van een onverklaarbaar wheee-gevoel, maar dat wil niet zeggen dat ik dat moet uitleggen é.
Het wheee-gevoel is onverklaarbaar in die zin dat de “omstandigheden” (of whatever) eigenlijk net het omgekeerde effect zouden moeten hebben. Ik snap het echt niet hoor.
Misschien snap ik het ergens wel een klein beetje, maar dan volgt in mijn gedachtengang toch weer een “maar toch…” dus ja. Ben ik niet veel verder.
Heb ik al gezegd dat ik niks van mezelf snap?
