Ik ben in een productieve bui. Wat zeg ik, in een superproductieve bui.

Het komt door de massa schoolwerk. Meestal heeft zo’n massa werk een verlammend effect op mij, en schiet ik pas op het laatste moment in gang, met alle dramatische gevolgen van dien. Deze keer word ik echter hoe langer hoe enthousiaster, en ik denk dat ik weet waarom.

Als ik een grote taak op mijn bord krijg (“Maak een gigantisch project af tegen binnen twee weken”), dan zie ik dat niet zitten, omdat ik er geen beginnen aan zie. Maar als ik een aantal concrete taakjes te doen heb, en ik kan alles een beetje plannen, nu eens een half uurtje dit doen, dan weer een uurtje dat doen, dan zie ik het al meteen beter zitten. (Afwisseling, zeer belangrijk voor snel afgeleide mensen als ik )

Het komt waarschijnlijk ook omdat een groepswerk op zijn einde loopt en de stukjes van de puzzel allemaal in elkaar beginnen te vallen. Nog dit, nog dat, nog die en die dingen afmaken, en dan is ‘t gedaan. Zeker ook het werken in groep werkt stimulerend. Doe ik veel liever dan alles alleen, ook al wil dat zeggen dat ik dingen die ik liever zelf zou doen uit handen moet geven, zo’n controlefreak ben ik wel

Ahja, en het komt ook door Het Vriendje (ik moet stoppen met hem “Het Vriendje” te noemen, dat klinkt zo stom Tom dus). Ten eerste is hij goed gezind en dat maakt mij ook goedgezind, en ten tweede ga ik er morgenavond naartoe (hoera daarvoor!)

Nu ga ik dus profiteren van die productieve bui en (verder) arbeiten, arbeiten dat het geen naam heeft. Nog tot zo’n uur of twee, naar schatting. Ach ja.

(Nadeel van al dat werk (naast het slaaptekort dan): ik verdrink in de post-its en ik krijg alles niet meer in mijn agenda geschreven, ‘k zal straks eens orde moeten scheppen in de chaos.)

Sorry, ik moet eventjes roepen en springen en domme danspasjes doen: ik ben geslaagd!!!!

‘t Is maar dat jullie het weten. En verder:

Van zaterdagmiddag tot deze morgen was ik bij Tom, en het was daar heel leuk. Zondag zijn we naar de familie van mama’s kant geweest, en het was daar ook leuk. We zijn o.a. gaan bowlen. Wij vullen elkaar heel goed aan, Tom en ik: hij is gewonnen en ik ben verloren.

O ja. Ik heb dus voor de eerste keer kennis gemaakt met Pebbles, en ze is de meest koddige puppy die ik ooit gezien heb! Ze is miniklein en superzacht en ze doet superkoddige dingen zoals rare sprongetjes maken en uitglijden en omvallen en zo. Ze bijt ook wel, maar gelukkig is ze niet zo snel als de kat (die mij een littekentje op mijn arm bezorgd heeft) dus kan ik altijd mijn hand of voet wegtrekken als ik zie dat ze gaat bijten. En ze zal dat wel afleren, in tegenstelling tot de kat, dus dat is allemaal niet zo erg. Foto’s zijn er ook: allen hierheen.

Wist je dat…

• er op reis in de Dordogne drie fototoestellen, één gsm-fototoestel en één videocamera mee waren?
• Het Vriendje maar liefst 51 fotos van mij genomen heeft? In close-up, allemaal, ja.
• er in het totaal meer dan 560 foto’s genomen zijn (ik heb die van één camera van de laatste twee dagen niet)?
• er een héél mooie foto tussenzit en nog vele andere mooie foto’s?

Ik ben er dus wel eventjes mee bezig geweest de foto’s chronologisch te schikken en zo.

Binnenkort in het fotoalbum:

• De reis naar Frankrijk (niet allemaal natuurlijk maar een selectie)
• De reis naar Italië
• Kiekjesdag ’06
• Allerhande KSJ-foto’s

• Gisteren had ik Juridische Vorming. In totaal heb ik er ongeveer acht uur aan geleerd (waarvan anderhalf uur op de trein en bus). Ik had mij waarschijnlijk iets meer voorbereid gevoeld als ik er tien uur aan geleerd had, maar blijkbaar was het toch voldoende en waren mijn zwaluwen voor niks geweest. Het ging vlot en ik ben er zeker van dat ik erdoor ga zijn.
• Vanmorgen had ik Financiële Vorming, waar ik niet zo zwaluwachtig voor was als voor Juridische. Het was namelijk een dunnere en sneller te verwerken cursus (ongeveer zeven uur, waarvan weer anderhalf op de trein en bus). Het examen ging ook zeer vlot, op één oefening na. Die stond op een vierde van de punten en man, wat heb ik daarmee gefoefeld! Niettedoen. Nuja, of die oefening nu juist is of niet, geslaagd ben ik sowieso. Denk ik.
• Morgen het laatste loodje: Schetsen en Vormgeving. Voor Schetsen moet ik nu nog één A3-schets maken en morgen een schetstest van anderhalf uur ondergaan, voor Vormgeving nog een aantal voorstudies, indienen en ‘t is in de sjakos.
• Sinds vanmiddag is de zus terug van weggeweest. Ik herkende ze haast niet meer, ‘t is precies een Afrikaanse geworden. Ze ziet zo bruin als euh… welja, als iemand die zeven weken onder de Afrikaanse zon geleefd heeft, nietwaar. En haar haar is allemaal in kleine vlechtjes, en ‘t is zwart (dat is het altijd al geweest, maar dat versterkt het beeld nog meer). En ‘t is langer want er zit vals haar bij. Soit.
• Ze heeft een valies vol verhalen en souvenirs mee. Mama zegt dat haar oren tuten, en papa’s waarschijnlijk ook (zij zijn haar vanmiddag gaan ophalen terwijl ik examen deed), dus waarschijnlijk heeft ze meer verhalen dan souvenirs mee. Alhoewel.
  • een mand vol stukken stof, die ze alleen maar in haar valies kreeg omdat ze drie vierden van haar kleren achtergelaten heeft, en waar ik één stuk stof uit mocht kiezen (prachtige stof by the way, en als ik wil mag ik de mand hebben ook);
  • houten sleutelhangers met de naam erin gekerfd voor papa, broer en zichzelf;
  • houten armbanden voor mama, mij en zichzelf;
  • een aantal mooie schilderijtjes op doek (eentje voor thuis, drie voor op haar kot, eentje voor mij, en misschien nog, kweetniet);
  • een stel houten lepels en kammen en zo;
  • een gigantisch bao-spel met zaden (supercool, dat ga ik nog veel spelen);
  • een houten stempel met haar naam en een tekening erin gekerfd, die ze voor haar verjaardag kreeg van de twee andere meisjes;
  • misschien nog een paar dingen die ik mij niet herinner.

  En daar stond ik met mijn schamel duimpianootje dat ik voor haar verjaardag meegebracht had uit Frankrijk Ze was er wel heel blij mee.

• ‘k Heb nog niet veel plannen gemaakt voor de na-herexamense periode, maar dat komt wel. Tot nu toe ga ik shoppen met Steffi, mijn kotfiets verven (waarschijnlijk ook met Steffi), misschien nog eens shoppen met Julie (shoppen kun je nooit genoeg doen), zaterdagavond heb ik afgesproken met vriendinnen en ik zie Tom waarschijnlijk ook nog wel. Natuurlijk. Haja, en het nieuw kot gaan inrichten. En een nieuwe gsm kopen, als ik eindelijk een winkel vind die ze binnen heeft. En elke morgen om kwart na zes wakkerschieten als zus de kamer komt binnengestormd na haar nachtshift, verdikkedorie.

Aah. Het leven is mooi! De liefde is mooi. Mijn Vriendje is mooi. Vanbinnen en vanbuiten!
Ik voel me zo warm en fuzzy vanbinnen en al

Idem. Alleen, vervang “bergkamp” door “Itali�”.

(Niet letten op het gezaag, ik ben in een slecht humeur.) Het was saai, ofwel was het te warm ofwel was het te koud, ik miste Het Vriendje en het blokken heeft de reis nog een beetje extra verpest. Ik ben er bovendien maar in geslaagd om één derde van één van de twee cursussen samen te vatten. Hopelijk amuseer ik mij volgende week een beetje beter, maar dat kan haast niet anders.

O ja, en ik heb mijn handen nu nog altijd niet kunnen leggen op het 7^e Harry Potterboek dat mijn broer gekocht heeft. De egoïst. Heb ik al gezegd dat ik in een slecht humeur ben?