Ik had een tijdje zitten twijfelen of ik er wel iets over zou posten, en daarna was ik het een beetje vergeten (al dat studeren ook hé). Maar hier is het dus toch nog, een blogpostje over het mysterieuze koffertje dat ik (en nog enkele andere bloggers) een tijdje geleden ontving.

Maar eerst nog dit: waarom ik twijfelde om er iets over te posten. Als blogger in een reclamecampagne betrokken worden is altijd fijn (omdat je het gevoel krijgt dat je als kleine consument toch ook iets te zeggen hebt, en niet in het minst omdat je op die manier soms de kans krijgt om leuke producten uit te testen, daar moeten we eerlijk over zijn natuurlijk). Wat het product is, van wie het komt, enz … Dat maakt me allemaal weinig uit, maar één ding vind ik toch wel belangrijk: de manier waarop. De beste manier blijft mijns inziens om het gewoon vriendelijk te vragen, en open kaart te spelen. “Hallo, wij zijn Die en Die, en we hadden voor onze campagne rond Dit of Dat graag uw hulp gevraagd.”

Een andere manier is om de geheimzinnige kaart te spelen, en om het aan de blogosfeer over te laten ernaar te raden wie achter een actie zit en waarom. Ook leuk, als het goed gedaan is. Maar dan moet je dus weten waar je mee bezig bent, vind ik.

Het begon met een vreemd mailtje van *iemand*@arthur.be:

Onderwerp in hoofdletters, blauwe vette letters, onpersoonlijk en steriel, dramatische overdrijving, … Mijn spam-alarm ging er zelfs een klein beetje van tuuten, dus omdat ik niet goed wist wat ermee aan te vangen liet ik het mailtje voor wat het was, nam ik een kijkje op arthur.be en vroeg ik me op Twitter luidop af of nog iemand zo’n mailtje had ontvangen. Hier werd ik niet veel wijzer uit, behalve dan dat Arthur een Brussels agentschap is dat al enkele jaren actief is maar waarschijnlijk pas sinds dit jaar een andere richting ingeslagen is. Dat is mijn theorie, omdat hun oude website nog online staat en de nieuwe onder constructie is. Het zou de onervarenheid (en de tabellen op de website … tsk tsk tsk) wel verklaren. Ik vergat het mailtje verder en concentreerde me terug op het studeren.

Drie dagen later kreeg ik de volgende e-mail (misschien omdat ze nog geen antwoord gekregen hadden, misschien omdat ze mijn tweet op de één of andere manier opgevangen hadden):

Nog steeds onpersoonlijk, en een beetje vijgen na Pasen, maar dit lijkt dus al veel meer op het soort mailtje waar je bij mij veel mee gedaan krijgt, als je ermee begint dan, ‘k wil maar zeggen. Ik word graag serieus genomen, dus aannemen dat ik niet in staat ben om wat googlewerk te verrichten is, tsja, een klein beetje beledigend. Nergens voor nodig dus om mysterieus te doen in een zogezegd anoniem mailtje als het e-mailadres evenveel (en meer) prijs geeft dan wat in dat tweede mailtje stond. Ongeveer rond die tijd verscheen ook een Twitter account, waar op vreemde manier mensen aangespoord werden om toch maar mee te doen aan de campagne.

Maar bon, mijn nieuwsgierigheid was gewekt, dus ik gaf mijn adres en beschikbaarheid door en het koffertje arriveerde bij mij thuis. Het werd afgegeven door een vrouw in een stofjas, die even snel weer verdween als ze verschenen was. Ook weer een lichtjes bevreemdende ervaring, maar gezien het mailtje had ik me al aan zoiets verwacht.

(Mijn mama begint zich trouwens vragen te stellen. Ze ziet het verband niet tussen wat ik uitvoer op het internet en de vreemde pakjes die hier soms verschijnen … Leg zoiets maar eens uit, hé. )

Enfin, wat ik dus eigenlijk kwijt wou: ik heb er geen probleem mee om betrokken te worden in een reclamecampagne en via mijn blog wat reclame te maken voor de één of andere actie, als ik natuurlijk zo ongeveer een beetje achter het product zelf sta. Maar een blogger het gevoel geven dat je hem voor je kar spant door hem niet serieus te nemen, mja, ik weet niet hoe het met jullie zit, maar wat mij persoonlijk betreft: geen goed idee. Leg gewoon kort uit wie je bent, waar het om gaat, wat je van mij verwacht, en veel kans dat het in orde komt. Da’s alles dat ik wou zeggen eigenlijk (sorry dat het alweer zo uitgebreid geworden is!)

Anyway! Hieronder dus een uitgebreid fotoverslag van het experiment, zoals gevraagd.

Lees verder »

Woehoew, een nieuw thema! Nu het vakantie is heb ik daar tijd voor, plus ik was het zwart-wit beu gezien, hoewel ik het ergens wel spijtig vind om afscheid te nemen van al die leuke kleine details die het vorige thema zo goed maakten (zoals ik voorspeld had). Nu kies ik echter voor iets kleurig en creatief, na een afgelekte stijlvolle look mag het eens iets creatievers zijn hé!

Ik ben een paar dagen bezig geweest met het aanpassen van 1001 dingen, het één al wat lastiger dan het ander:

• De middenkolom 75px breder maken zodat mijn 500px afbeeldingen erin passen (dus niet alleen de code aanpassen maar ook de illustraties, wat niet denderend gelukt is, maar ach).
• De code opkuisen (waarom volgt niemand ook maar enige standaarden meer, potverdikke toch!)
• Alles in het <head> zwieren wat ik erin wil hebben.
• Een aantal template files aanmaken (dingen als 404.php, author.php, category.php, search.php, … volledigheid hé).
• Het menu aanpassen; onder de grijze zoekbox bovenaan hingen eerst drie tabbladen (ziehier de originele afbeelding), nu is het een beetje een ongelukkige oplossing voor mijn meer-dan-drie-links-in-het-menu-probleem, maar wederom: ach.
• De sidebar aanpassen, daar heb ik ook mijn werk aan gehad! Die kun je vergelijken met de sidebar op de themasite om alle veranderingen te zien (noot: op versie 1.0 van het thema, die ik gebruikt heb, was er maar één sidebar, met daarin achtereenvolgens Recent Posts, Categories en Friends & Links, nog geen dynamische sidebar dus ook geen widgets).
• De opschriften die je her en der op de layout terugvindt vertalen en in een ander lettertype zetten (dat moet ik alleen nog doen bij de reacties, omdat ik die niet kan zien als ik ingelogd ben als admin, maar dat komt er nog wel van).
• De rest van het thema vertalen.
• Het RSS-icoontje in de footer toevoegen op basis van wat ik uit de code van de themawebsite kon afleiden.
• Een “naar boven”-link toevoegen.
• De metagegevens die onder elke blog verschijnen aanpassen.
• Gans de commentsectie herwerken naar mijn gedacht, daar is ook nog een tikkeltje werk aan: er moet een randje rond de gravatars en ik wil weer zo’n standaard gravatar voor mensen die er geen hebben instellen.
• Navigatielinks toevoegen aan posts zodat je door enkele posts kunt bladeren.
• Pagina’s aanpassen (geen reacties, geen datumtab, …)
• En verder nog een hele resem kleine details aanpassen hier en daar. Pfoeh!

Veel kans dat ik het binnen enkele maanden alweer beu ben en dat al deze moeite dan voor niks was, maar ik heb me er toch goed mee geamuseerd, en zo wist ik ook weer eens wat gedaan voor een dag of drie!

Met al dat gefoefel aan een theme dat op zich technisch gezien ook al niet zo sterk in elkaar zat (ik heb het gekozen voor het uitzicht deze keer, ik kon echt niet weerstaan aan die kleurige krulletjes!) zijn foutjes heel goed mogelijk, dus als je hier of daar iets ziet dat niet helemaal in de haak is, laat het mij gerust weten! Oh ja, het heet dus Notepad Chaos en het is gemaakt door Evan Eckard. Voilà zie.

Stemmen, jaja, ‘t is me wat. Ik weet nog altijd niet helemaal zeker wat ik ga doen. Na 13 juni heb ik nog maar één examen, op 16 juni, dus het is in feite wel te doen om naar huis te gaan en te gaan stemmen. Maar dan moet ik nog wel een paar uurtjes extra uittrekken om voldoende info op te zoeken, want wat politiek betreft woon ik permanent onder een spreekwoordelijke steen. Volmacht geven is een optie maar dat is ook weer zo’n papieren rompslomp. En aan de opkomstplicht verzuimen komt bij een brave burger als ik natuurlijk niet op. Ach, ik zie nog wel!

On a somewhat related note: ziedekeerier, ik sta toch wel niet in de top 20 van de Cutest Female Geek Contest zeker, de enige verkiezing waar ik ooit aan ga meedoen. Eerst trok ik mij er niet zoveel van aan, maar toen ik dat hoorde dacht ik, tiens, misschien toch keer een blogpostje plegen dan. ‘t Is tenslotte een initiatief van de sympathieke mannen van Enchanté/Adhese, sort of.

Hieronder staat zo’n ingebed polldinktoestand, gewoon voor de show. Het kan gebruikt worden om te stemmen natuurlijk (elk uur opnieuw kun je stemmen, op maximum drie namen, gewoon aanklikken om te stemmen), maar dat is optioneel en al hé. Ge moogt er ook gewoon naar kijken.

Yay, eindelijk nog eens een stokjesachtig ding! Onder het mom van een award deze keer, maar ik vind het toch meer een stokje. In ieder geval een dikke dankjewel aan Gwendolyn, wat een lief tekstje Edit: Ondertussen ook dankjewel aan Kim!

Even kijken, wat moet ik doen:

• Bedank de blogger die je de award heeft gegeven.
• Zet de award op je blog.
• Link de persoon die je heeft genomineerd.
• Deel 7 interessante “facts” over jezelf.
• Nomineer 7 andere bloggers.

Alright, 7 facts. Daar heb ik toch weer eventjes over moeten nadenken, ze zijn niet allemaal interessant vrees ik, maar here goes!

1. Ik heb momenteel feloranje nagellak op mijn vingernagels, en oceaanblauwe nagellak op mijn teennagels. Ik wou wel een beetje dat het omgekeerd was, want het blauw is echt prachtig, het oranje iets minder. Edit: Ondertussen heb ik het oranje eraf gehaald en ook vervangen door oceaanblauw.
2. Ik ben dit jaar 22 jaar geworden op 22 januari, op het einde van een examenperiode van 22 dagen. En dat maakt mij blij.
3. Als ik schattige hondjes zie kan ik niet anders dan erop afgaan en kennis maken, maar als ik schattige baby’s zie blijf ik liever op een afstandje staan kijken, omdat ik er een beetje bang van ben.’t Is te zeggen, ik ben dan eigenlijk bang dat ik iets verkeerd zou doen, terwijl ik goed genoeg weet hoe ik met hondjes moet omgaan. Steek een baby in mijn armen en ik doe het in mijn broek, serieus. I’m a little weird.
4. Het liedje in mijn iTunes bibliotheek dat ik al het vaakst gespeeld heb is Other Father Song van They Might Be Giants (Coraline soundtrack). Het liedje op de derde plaats heb ik 230 keer gespeeld, het tweede 424 keer, en het eerste … 1082 keer. Da’s veel.
5. Ik ga nooit meer de snelheidslimiet overschrijden. Ik heb het nog maar één keer bewust gedaan (toen ik ‘s morgens vroeg uit Frankrijk vertrok om in de namiddag op tijd op school te komen voor m’n punten na de tweede zit) en daar heb ik spijt van (ik was toch te laat). Verder hou ik me er altijd-altijd aan (ja, ook in een zone 30 waar verder geen kat op de weg is, altijd). Ik hou er zelfs een beetje van om de auto’s achter mij er met mijn irritante traagheid op te wijzen dat ze niet goed bezig zijn, haha.
6. Ik heb deze examenperiode 176 uur gestudeerd. Honderdzesenzeventig uur. (Ja, ik hou dat bij.) Dat kán niet anders zijn dan meer dan wat ik in mijn hele middelbare schoolperiode bijeen gestudeerd heb.
7. Ik weet nog altijd niet wat ik met greetd.be moet aanvangen and it really, really bugs me. Ideetjes?

En dan nu 5 nominees (ik vond er geen 7), in willekeurige volgorde.

• Annelies, omdat ze dat heel goed doet, vind ik. Op korte tijd heeft haar blog zich ontpopt tot een blog met leuke schrijfsels en mooie foto’s.
• Gwendolyn, omdat ik haar talent en motivatie zeer bewonder. Ze gaat het nog ver schoppen als designer, mark my words!
• bagaasj perdu ofte Kamiel en Hannah, een blog zoals je er niet veel meer vindt tegenwoordig.
• Illiveris, omdat hij kan schrijven, en omdat de blog zelf verfrissend eerlijk is.
• Catalog of Visual Interestingness. The title says it all.

Zo, daarmee is aan de plicht voldaan en had ik ook weer een excuus om jullie wat leuke blogs voor te schotelen.

Ik vond dat het dringend eens tijd werd voor wat vernieuwing, plus het blokken lukte vandaag van geen kanten, dus ging ik op zoek naar een nieuw thema.

Het is monochrome geworden, een thema dat mij zeer bevalt. Het heeft een volwassen uitstraling maar er zit toch nog net genoeg kleur in, het zit zowel technisch als grafisch sterk in elkaar (vind ik toch, persoonlijk), en er zitten allerlei leuke kleinigheidjes in zoals de “RETURN TOP” knop, de postdata in de linkerkolom, de mooie “lees meer” knop, leuke icoontjes hier en daar, een makkelijke citeer- en antwoordfunctie bij de reacties, mooie randjes rond foto’s, … Jaja, I like! Deze blijft waarschijnlijk wel een eindje staan, tot ik weer wat meer behoefte krijg aan iets uitbundigers.

Wanneer ik grafisch ontwerp studeer, kom ik er niet meer aan toe het ontwerp van mijn blog in mijn vrije tijd af en toe eens om te gooien.

En wanneer ik Nederlands studeer, kom ik er niet meer aan toe om in mijn vrije tijd af en toe nog eens een goed gestructureerd blogpostje te schrijven. Ten eerste omdat ik voor school moet schrijven, en alle hobby’s waar je je studie/werk van maakt gaan vervelen, en ten tweede omdat ik altijd maar meer onzeker (onzekerder?) word over wat ik hier schrijf. Staan er geen taalfouten in? Leest het wel vlot? Spring ik niet teveel van de hak op de tak? Is dat woord wel standaardtaal? … Vroeger hanteerde ik mijn eigen vrolijke schrijfstijltje, met dialectische Greetismen en anderstalige tussenwerpsels alom, nu ben ik precies verkrampt geworden in het schrijven.

Ook al is deze blog voor mij enkel en alleen een vrijetijdsbesteding, ik voel me toch een beetje verplicht om het goed te doen.

Zoals verwacht was ik het thema Quietude al snel beu, en wou ik weer eens iets nieuws. Het is Simply geworden, een thema van Scribblescratch.

Wat ik leuk vind aan dit thema:

• Frisse kleurtjes.
• Korte header, minder scrollen dus.
• Het schattige roze pimpajoentje rechtsbovenaan. Dat maakte al deel uit van het ontwerp, ik heb het niet zelf toegevoegd dus.
• Drie kolommen, het is eens iets nieuws, en op het eerste zicht is het best praktisch.
• De linkerkolom is 500px breed, dat vind ik handig (ivm breedte van afbeeldingen en zo).

Wat ik niet leuk vind aan dit thema:

• Bespaar jezelf een hartaanval en kijk niét naar de broncode. Neem het van mij aan: het is utter chaos. De persoon die dit gecodeerd heeft wist duidelijk niet waar ze mee bezig was (dat kan ik zeggen, want ze praat geen Nederlands). Ik ben een eeuwigheid bezig geweest met het enigszins fatsoeneren van de belangrijkste zaken, in feite zou ik het volledig moeten herschrijven maar daar heb ik nu eens geen zin in. Het mag werkelijk een wonder heten dat deze rommel in Firefox, Safari, Opera en Chrome een deftige weergave op het scherm produceert (in IE niks dan plobremen natuurlijk maar laten we daarover zwijgen). Maar goed, ik vond de layout wel leuk, en ik ben grafisch vormgeefster af nietwaar, dus dan mag dat allemaal. En ik heb het niet geschreven hé.
• Er is géén archives.php of search.php of category.php template, geen searchform.php, ook geen 404.php. Alleen the bare necessities dus, ach ja. Wederom: te lui om toe te voegen.
• Heb ik het al gehad over de abominabele code? Dit thema is basically te gebruiken zoals het is ofwel volledig te herschrijven om ook maar het kleinste detail te kunnen aanpassen.

Als je nog bugs tegenkomt, laat het mij gerust weten in de reacties!