Het verslag van aflevering drie krijg je helaas voorlopig zonder foto’s, die zet ik erbij van zodra ik daar tijd voor heb.

Lees verder »

Hier dan ook het verslag van aflevering twee (dat naadloos verdergaat op het vorige verslag), nu ook met foto’s!

Lees verder »

PROLOOG

Ergens in oktober kreeg ik een mailtje van een zekere Kaatje, of ik toevallig zin had om deel te nemen aan een televisieprogramma? Ze zochten meisjes die van zichzelf vonden dat ze best wel geeky en ook wat intelligent en zo waren. Ik dacht, nerd I am, maar televisieprogramma, ho maar … Ik vroeg wat meer informatie en het bleek zoals ik al dacht om Beauty & de Nerd te gaan. De opnamedata vielen nogal ongelukkig (ik zou de voorlaatste drie lesweken van het semester missen, de laatste lessen zijn de belangrijkste) en ik dacht ook niet dat ik in het profiel paste van het soort meisje dat ze zochten. Maar ze verzekerden mij dat dat wel het geval was, dus ik regelde het op school. Ik ben van mening dat je kansen die je op een gouden schoteltje aangeboden worden niet kunt laten liggen, het leek mij heel tof om eens zot te doen en gewoon ja te zeggen dus deed ik dat.

Bij die paar mensen die ik het vertelde waren de reacties verdeeld: sommigen verklaarden me gek, anderen bewonderden dan weer het feit dat ik zoiets durfde. Ik liet het niet aan mijn hart komen want zoals gewoonlijk doe ik precies wat ik zelf wil. Na nog wat over en weer gemail, het regelen van een internationaal paspoort in spoedprocedure (hip hé) en het finale telefoontje dat ik erbij was, kon het avontuur beginnen …

DAG 1 (VRIJDAG): “VLIEGEN”
+
DAG 2 (ZATERDAG) DEEL 1: “WACHTEN”

Om acht uur werd ik in het vliegveld verwacht, om daar de andere kandidaten te ontmoeten, zoals ik toen nog dacht. Maar aangekomen op Zaventem zag ik daar enkel een andere kandidaat met zijn ouders staan (bruingebrand, blond haar, hippe kleren, onmiskenbaar een beauty dus) en drie mensen van de productie. Twee van hen zouden met ons meevliegen en na het maken van de generiek terug naar België vliegen. We waren dus maar met z’n vieren, en ik was wel verrast toen ons verteld werd dat de andere kandidaten blijkbaar al ter plaatse waren. Met die kennis moesten we het doen, er werd verder geen uitleg bij gegeven.

Rond een uur of elf konden we opstijgen richting Frankfurt. Het vliegen was … bijzonder, iets dat met niks anders te vergelijken valt. Best wel magisch, vooral het zicht als je eenmaal boven de wolken vliegt (en eronder eigenlijk ook). Na een klein uur landden we al, en gingen we op zoek naar lunch. Daarvoor hadden we niet veel tijd dachten we, maar zoals dat blijkbaar wel vaker gaat had het vliegtuig naar Bangkok een tweetal uur vertraging.

Om vier uur begonnen we dus eindelijk aan de ellenlange (negen en een half uur) vlucht. Ik had mijn laptop mee om House te kijken, maar ik was een beetje vergeten dat ik hem de vorige avond zonder adapter gebruikt had en ik kon dus maar één aflevering kijken. Niet nodig te zeggen dat dit de saaiste negen uren van mijn leven geweest zijn. Slapen lukte absoluut niet dus ik was best wel moe toen we aankwamen, het was daar toen al tussen zes en zeven uur ‘s ochtends maar in België was het nog maar iets rond middernacht.

Gezien de vertraging moesten we ons haasten om op het vliegtuig naar Phuket te raken. Rond een uur of acht konden we dan opstijgen om een dik uur later alweer te landen.

Tot dan toe hadden we ons altijd in ruimtes met airco bevonden, dus we *zagen* wel hoe fel de zon scheen maar we voelden er niks van. Tot we het vliegveld buiten stapten, dus. Die dag en de dag erna heb ik alles dat ik dronk er in drievoud uitgezweet want man, warrum! Niet normaal. En wij liepen daar in onze lange jeans met kousen en schoenen.

Een busje kwam ons ophalen en bracht ons naar Amora, het hotel waar blijkbaar de crew sliep. Dani en ik ontmoetten daar Joris, de psycholoog, die met ons de tijd die we moesten Wachten zou doorbrengen. Toen begon dus het Wachten (iets wat we later nog veel vaker en langer zouden doen). We dronken iets en praatten, en dat was wel gezellig, want ik kon het ondertussen wel goed vinden met Dani en Joris. Tegen de middag zijn we ergens in een restaurantje gaan eten en daarna zijn we nog in het zwembad van Amora gesprongen, met zwemkleren van Joris want onze koffers zaten nog in het busje dat ineens blijkbaar weggereden was. Het zwemmen deed deugd en daarna voelde ik me al een stuk frisser, maar de vermoeidheid begon nu wel toe te slaan. Het was ondertussen tegen vier uur ‘s namiddags Thaise tijd, tien uur ‘s morgens dus en mijn lichaam had zoiets van “Awel? Het is al ochtend, waarom heb je nog niet geslapen?” ofzo.

AFLEVERING 1

DAG 2 (ZATERDAG) DEEL 2: “HET BEGIN” A

Toen kwam dus een einde aan het Wachten en vertrokken we naar Andaman, een ander hotel in de buurt, waar later nog een aantal opnames zouden plaatsvinden. Het was namelijk een heel idyllische locatie aan het strand, met palmbomen en alles. Op het strand moesten we nog weer even zitten Wachten samen met een aantal mensen van de crew (kappers en visagistes en stylistes en een fotografe en camera- en geluidsmannen en een regisseur ofzo, it sure takes a lotta people om een paar minuten televisie te maken). De andere kandidaten waren ergens anders opnames aan het maken (toen wisten we al van Joris dat alle beauty’s en nerds blijkbaar al samen waren, dat wij het enige “omgekeerde” koppel waren (SHOCK) en dat wij bij wijze van twist iets later geïntroduceerd zouden worden).

Toen was het tijd voor ons eerste cameramoment, woehoew. Dani en ik moesten wel honderd keer over en weer jetskiën, steeds heen en terug, en dan een bepaalde bocht maken, en dan tien keer afstappen en naar het strand gedragen worden (niet mijn idee, maar kom, voor die ene keer heb ik maar braaf gedaan wat ze vroegen). Het jetskiën was ojoozowijsdemaksmaat, echt dikke fun! Toen zagen we het beiden nog positief in, het begon al goed met die opnames van het jetskiën en de anticipatie was positief, we waren echt benieuwd naar de andere kandidaten en blij dat we ze eindelijk te zien zouden krijgen. Ik voelde me wel nogal onzeker omdat 1. ik een bikini droeg, 2. door het jetskiën mijn haar verwoest was en 3. alle andere kandidaten elkaar al kenden. Maar ik dacht er verder niet teveel over na.

De opnames van de beauty’s en nerds liepen uit dus de crew begon te stressen omdat het zometeen donker zou worden, maar om half zes kwamen ze toch nog toe. Wij zaten ondertussen op de jetski te Wachten achter een grote boot tot we het sein zouden krijgen om te vertrekken. Na een eeuwigheid Wachten was het moment eindelijk aangebroken. We zetten koers richting strand en ik zei tegen Dani dat hij vooral niet te snel moest gaan, zodat ik goed kon kijken hoe de groep reageerde. De groep reageerde dus vrij verbouwereerd en extreem wantrouwig.

*
* *

Hier moet ik helaas ophouden, want meer was er van Dani en Greetje niet te zien in deze superspannende en hilarische eerste aflevering! Ik kan alvast zeggen dat ik er met volle teugen van genoten heb, dat ik niet meer bijkwam van het lachen en dat ik NU NU NU de volgende aflevering wil zien!

Belangrijke opmerkingen

#1 Ik kan écht niet kiezen welke nerd ik het meest geweldig vond. Gijs (!!) was op zijn allerbest, mannekes toch, maar Ruud was toch echt schattig en Corneel ook en Nico, tsja, Nico En Bart en Jorn waren ook goed in form! Ze waren allemaal geweldig Wat jullie?
#2 Mijn haar zag er achteraf gezien best oké uit! *opgelucht* Maar mijn billen! Dik! Aahh! Geen flatterende camerahoek

(Ik beantwoord geen vragen)

Donderdag moet ik aanwezig zijn op wat een “persbriefing” wordt genoemd. Daar gaan ze ons uitleggen hoe we met de pers moeten omgaan.

Oh dear, waar ben ik aan begonnen?

En ook nog: ik ben STIKJALOERS op diegenen die vandaag al een fotoshoot mochten gaan doen — lijkt me zoo leuk! Maar daar hangt natuurlijk aan vast dat ze algauw met hun gezicht in de boekskes gaan verschijnen …

Waar ben ik aan begonnen?!

Deze post en de reacties erop zijn echt wel bezaaid met hints, dus voor de meesten was het wel al duidelijk: ik was in Thailand.

De gemiddelde temperatuur in november en december is daar trouwens 27°C. En ja, ik heb op die jetski gezeten Niet om jullie jaloers te maken of zo hoor. Just sayin’.

Momenteel ben ik bezig met een vrij uitgebreid verslag van mijn grote avontuur. Dat deel ik met jullie van zodra ik dat mag, ik denk dat jullie nog een tweetal maandjes geduld zullen moeten hebben

Allez vooruit, Coltrane, heet het deze keer. We blijven maar bezig hé.

Tevreden? Bwoa. Op een paar stuiptrekkinkjes na (af en toe onverwachte errors die op mysterieuze wijze verdwijnen en verschijnen, en het dashboard dat enkel verschijnt als je via de link /wp-admin/ arriveert) best wel, eigenlijk. Eens kijken:

• Het dashboard is nu eindelijk aanpasbaar. Ik zeg eindelijk omdat ik er allang op zit te wachten. Widgets verbergen, verplaatsen, inklappen, … Het kan nu allemaal. Best handig, maar niet wereldschokkend, ik gebruik mijn dashboard toch niet echt. (Ik weet het, ik spreek mezelf tegen, maar zo is het gewoon; ik gebruik het dashboard zelden en toch zat ik te wachten op deze functie. De werking van de psyche hé, en dan de mijne, tgoh!)
• Posts en comments kunnen nu gemakkelijk en masse bewerkt worden.
• Ook widgets in de post editor kunnen verschoven worden, een handigheidje dat menig WordPressgebruiker zal plezieren denk ik. Eindelijk de categorieën terug rechts van het tekstkader in plaats van eronder.
• Naast automatisch updaten kunnen plugins zichzelf nu ook automatisch installeren, gedaan met ftp’en, hoera. Hetzelfde voor WordPress zelf updaten, dat zou nu ook automatisch kunnen gebeuren. Ik ben benieuwd!
• Het menu is voor mij nu perfect. Het heeft een aantal veranderingen ondergaan maar dit is voor mij de manier waarop het mag blijven tot het einde der tijden. Logisch (alle opties gewoon netjes naast elkaar in plaats van enkele opties isoleren), intuïtief (langer dan drie seconden duurt het niet om eraan te wennen), verbergbaar. Nu nog de mogelijkheid om menu items in een andere volgorde te schikken en we zijn er, in feite. Niet dat ik dat nodig heb maar dat komt er nog, daar ben ik zeker van.
• De (het?) User Interface is nu nog netter en shinier dan voorheen. Best mooi.

Ik mis wel nog altijd het “insert image” knopje in de grijze menubalk (naast link invoegen en zo). Met dat ander, daarboven, gaat dat allemaal veel trager en ingewikkelder. Wel blij dat het nu tenminste weer marcheert. Kijk, hier is een foto van een kokosnoot in één of ander tropisch land:

Vergeef mijn kortafheid, ik heb het druk met het verfijnen van mijn talenten met betrekking tot uitstelgedrag en de deadline nadert.