Archief voor September 2011

Gepost door Greet Op 25/09/11 11 Reacties

In het middelbaar hadden wij bijna elk uur een andere leerkracht, zoals de meesten waarschijnlijk wel. Als de leerkracht na de les het lokaal verliet of als we met de klas ons in een ander lokaal installeerden werd er natuurlijk voluit gebabbeld en gingen we zitten of staan waar we wilden, maar van zodra de leerkracht van de volgende les het lokaal binnenkwam, was het bij ons een ongeschreven wet dat iedereen aan zijn stoel ging staan, en dat we dus ook recht gingen staan als we al neerzaten. Dan wachtte de leerkracht tot het stil was en gaf hij ons toestemming om te gaan zitten, en de les begon. Ik hoor het nog in mijn hoofd alsof het gisteren was: “Asseyez-vous, s’il vous plaît”, “Good morning class, take a seat”, “Gaat u zitten alstublieft”, mijn favoriet “Wees gezeten”, “Setzen Sie sich, bitte” en in de derde graad ook “Sentaos, por favor”.

Toen stelde ik mij daar weinig vragen bij, het hoorde er gewoon bij. Nu vind ik het eigenlijk wel een fijne gewoonte, zo achteraf bekeken; het is een praktische manier om de klas stil te krijgen (wat aan de universiteit soms minutenlang kan aanslepen in een vol auditorium) en het begin van de les duidelijk te markeren, en het is ook een vorm van respect, natuurlijk. Daarnaast vraag ik me nu ook af of dit eigenlijk in veel Vlaamse scholen gedaan wordt, of zelfs in Nederlandse? Ook vraag ik me af of dat aan het verdwijnen is, samen met andere nuttige gebruiken zoals verplichte ochtend-, middag- en avondstudie. Hoe zit/zat dat bij jullie met dat rechtstaan, vertel eens?

Gepost door Greet Op 20/09/11 2 Reacties

Vanaf vandaag mogen militairen in het Amerikaanse leger zijn wie ze zijn, ze moeten zich niet langer verstoppen. Wie ten onrechte ontslaan werd kan terug beginnen. Alweer een stap in de goeie richting, het komt toch nog goed met die wereld van ons! *pinkt een traantje weg*

Gepost door Greet Op 19/09/11 3 Reacties

De korte versie van de inleiding, voor het geval je het nog niet opgevangen of ondergaan had: nieuwe televisieserie, speelt zich af in West-Vlaanderen (Kortrijk als ik me niet vergis), de personages zouden zogezegd West-Vlaams spreken maar who the hell are they kidding?!

Het teloorgaan van de dialecten en zeker van mijn geliefde West-Vlaams is één van mijn stokpaardjes, dus ik zou hier uren kunnen over doorbomen. Meestal is zo’n tirade voor anderen minder aangenaam om te lezen dus had ik eerst wijselijk besloten om er maar niet over te bloggen. Tot ik op een artikel stootte waarin één van mijn persoonlijke heldinnen, mijn favoriete prof, mijn mening deelt en die in niet mis te verstane woorden formuleert. Ik had het zelf écht niet beter kunnen zeggen.

Dialectexpert prof. em. Magda Devos is daar niet over te spreken. In hetzelfde artikel in De Standaard zegt ze: ‘Het West-Vlaams wordt ronduit verkracht – vermassacreerd zouden West-Vlamingen zeggen. Ik hoorde veel fouten tegen de uitspraak. Maar erger is dat er ook een loopje wordt genomen met de grammatica en woordenschat. De acteurs nemen woorden in de mond die in het West-Vlaams zelfs niet bestaan. Dit is dan ook geen West-Vlaams, maar Nederlandse tussentaal, of zelfs Brabants, met West-Vlaamse klanken. Men toont een miskleun van een dialect, net op het moment dat Vlamingen zich afkeren van hun dialect en het niet meer doorgeven aan hun kinderen.’

Volgens Jean Philip De Tender wilden de acteurs juist in het West-Vlaams acteren, ‘om het verhaal zo authentiek mogelijk te brengen’. Maar zo werkt het niet, zegt dialectexpert prof. em. Johan Taeldeman in De Standaard: ‘Mensen praten dialect om hun authenticiteit en identiteit te etaleren. Als dat dialect wordt geridiculiseerd, dan raakt men aan hun authenticiteit en voelen ze zich gekrenkt.’ (De Taalsector, 8/9/’11)

Verkracht, een miskleun, inderdaad ja! Geridiculiseerd, gekrenkt, precies! Wat kunnen taalkundigen, dialectliefhebbers en anderen die het dialect terug onder een positief daglicht willen stellen nog beginnen, als televisiemakers en acteurs er zo’n potje van maken?!

Gepost door Greet Op 16/09/11 2 Reacties

Vanmorgen was het zover, puntentijd, en ik ben blij te kunnen aankondigen dat ik er opnieuw heel tevreden mee ben!

Eventjes recapituleren: een jaar geleden luidde het verdict, twee vakken uit het eerste jaar opnieuw doen, bovenop het vakkenpakket van het tweede jaar. Dat was niet gemakkelijk en helaas had ik deze zomer vijf herexamens, waarvan ook weer de twee eerstejaarsvakken … Maar onder het motto “vierde keer, goeie keer” heb ik dat restantje eerste jaar eindelijk van me af kunnen schudden, en van de drie tweedejaarsvakken moet ik er nu maar eentje meenemen. Dat vind ik dus best wel de goeie kant op gaan, wie weet lukt het me wel om na het derde jaar geen enkel vak meer te moeten meenemen?

Historisch Overzicht van de Wijsbegeerte (3 stp): van 5 naar 8 naar 9 naar 13
Hoera!!

Inleiding tot de Voornaamste Moderne Literaturen (3 stp): van 4 naar 6 naar 7 naar 11
Wederom hoera!!

Nederlandse Letterkunde IV (5 stp): van 7 naar 11
En ik dacht nog dat ik ging buizen!

Geschiedenis en Cultuur van de Nederlanden (5 stp): van 0 naar 4
‘t Is de goeie kant op, dat wel, maar we zijn er nog niet hé.

Engelse Taalkunde II – Syntax & Semantics (5 stp): van 9 naar 16
Hoppekee!

Bon, nu is het dus zaak om mijn vakkenpakket van het derde jaar samen te stellen. In het eerste jaar was het simpel, alles lag vast. In het tweede jaar konden we voor Engels al een keuze maken uit enkele vakken. Maar het derde jaar is een soep, dat kun je niet geloven! Dat is voer voor een andere blogpost, ergens in oktober als ik het allemaal uitgepluisd en vastgelegd heb.

Gepost door Greet Op 01/09/11 6 Reacties

Na tweeënhalf jaar sukkelen met mijn Françoiseke, die in het begin haar job best wel goed deed maar het laatste jaar voor meer frustratie dan blijdschap zorgde, besloot ik om uit te kijken naar een nieuwe metgezel. Het zou een smartphone met Android worden, het liefst van HTC. Toen ik op Twitter hoorde dat iemand zijn Desire Z verkocht moest ik er dan ook niet lang over nadenken!

Louiseke II (ik vond geen mooiere Franse meisjesnaam, dus heb ik haar dezelfde naam gegeven als de iMac die ik in vervlogen tijden gebruikte) is de perfecte smartphone voor mij. Ik vind de Desire van mijn lief best wel een fijne gsm, behalve dan dat ik op dat scherm echt niet kan typen; ik heb fysieke toetsen nodig. Blijkt toch wel niet dat de Desire Z exactly that is: een Desire met een uitschuiftoetsenbord, hoera!

En ja, misschien ben ik nu absoluut niet meer mee met de laatste nieuwe trends, maar eigenlijk geef ik daar allemaal niet zo om. Mijn Louiseke en ik, wij worden dikke vriendinnen, dat voel ik nu al. Ze doet zo ongeveer alles wat ik van een smartphone verwacht en meer, en dat is voor mij al wat telt!

Het enige dat ze minder goed doet dan Françoiseke is foto’s nemen (om de één of andere reden heeft HTC dat toch nog niet zo goed begrepen als Nokia, maar dat is dan ook waarschijnlijk het enige), maar dat vind ik niet zo heel erg nu ik soms ook de spiegelreflex van mijn lief kan gebruiken. Ook is het algemeen geweten dat je een Nokia bij wijze van spreken van het derde verdiep kunt laten vallen, maar van HTC’s was ik dat nog niet zo zeker. Toen Louiseke al op dag 4 (tsja, lomp zijn, het zit in mijn natuur …) een tuimelet maakte hield ik dus mijn hart vast. Gelukkig hadden het scherm en het uitschuifmechanisme niets, maar de chassis is al meteen gedoopt met wat krassen op de hoeken. Oh well, dan kan iedereen zien dat ze van mij is, hé. :D