Pimpajoentje.be

Hij heeft dat goed gezegd, den Bob, in dit lied. Een protestlied dat nu best nog actueel is (op een andere manier dan in de sixties natuurlijk), maar dat ook gewoon rustgevend klinkt, eenvoudig, sympathiek. Ik grijp niet vaak terug naar muziek van voor de nineties, en al helemaal niet zo vaak naar muziek van voor de eighties, maar dit is gewoon zo één van die zeldzame merkwaardig tijdloze nummers.

Er bestaat geen clip van, en de hele tijd op Bobs gezicht zitten kijken is ook maar saai, dus heb ik voor het begin van Watchmen gekozen, ook wel omdat ik dat stuk goed vind. En ook wel omdat YouTube voor de rest vol staat met slechte covers. Luister ernaar op YouTube, want embedden mag niet.

Come gather ’round people
Wherever you roam
And admit that the waters
Around you have grown
And accept it that soon
You’ll be drenched to the bone
If your time to you is worth savin’
Then you better start swimmin’ or you’ll sink like a stone
For the times they are a-changin’

Come writers and critics
Who prophesize with your pen
And keep your eyes wide
The chance won’t come again
And don’t speak too soon
For the wheel’s still in spin
And there’s no tellin’ who that it’s namin’
For the loser now will be later to win
For the times they are a-changin’

Come senators, congressmen
Please heed the call
Don’t stand in the doorway
Don’t block up the hall
For he that gets hurt
Will be he who has stalled
There’s a battle outside and it is ragin’
It’ll soon shake your windows and rattle your walls
For the times they are a-changin’

Come mothers and fathers
Throughout the land
And don’t criticize
What you can’t understand
Your sons and your daughters
Are beyond your command
Your old road is rapidly agin’
Please get out of the new one if you can’t lend your hand
For the times they are a-changin’

The line it is drawn
The curse it is cast
The slow one now
Will later be fast
As the present now
Will later be past
The order is rapidly fadin’
And the first one now will later be last
For the times they are a-changin’

Ik wou er eerst niets over zeggen, omdat het eigenlijk maar stom is om hierover te zagen, maar ik vind ‘t toch echt belachelijk, dus hupla. En ja, ik weet dat ik een ambetante zaag ben en dat er mensen zijn die redenen zullen aanvoeren waarom ik ongelijk heb, maar toch moet ik het kwijt.

Misschien heb je er al van gehoord, misschien ook niet, maar een twunch is dus een lunch (of soms dinner, of drinks) die op Twitter geregeld wordt, vandaar de naam. Iemand stelt iets voor (“Hé, wie gaat er volgende week vrijdag mee twunchen in de Wok A Way?”), andere mensen gaan erop in, en voilà. Er is ook al eventjes een heel handige site voor, waarmee je het overzicht kunt behouden, maar het blijft iets dat via Twitter gaat. Die twunches zelf zijn informele bijeenkomsten, waar twitteraars van gevarieerd pluimage elkaar ontmoeten. Het is een gelegenheid om nieuwe mensen te leren kennen en om vrienden en kennissen terug te zien, en om van gedachten te wisselen met mensen die allemaal iets anders te zeggen hebben. Iedereen is welkom en alles mag, ik vind het een heel tof concept. Laten we er anders de uitleg bij halen die op de twunch.be site staat en het concept twunch goed samenvat:

Twunch is lunch, twitter-style: twitterers gather without ceremony at a place to talk about the things that make them tick. The location is a restaurant where one can eat fast, cheap and without bookings.

Maar dan is er altijd weer één die zich moeit, het concept kaapt en er iets van maakt dat er totaal niks mee te maken heeft. Quickie — ik bedoel, Vincent Van Quickenborne — organiseert een twunch, die hij “zijn” twunch noemt, en hij voegt er allemaal nieuwe regeltjes aan toe: er is een thema, dus je mag al niet meer kiezen waarover je praat. Het is op zijn kabinet te doen, wat ook al helemaal afwijkt van de oorspronkelijke bedoeling van een twunch. En nog het opvallendst van al: er is een inschrijvingslimiet, dus nu staat in dikke rode letters op zijn site dat de inschrijvingen gesloten zijn. Het zorgt allemaal voor een elitair sfeertje.

Een beetje jezelf populair maken door op de Twitterkar te springen, maar je vergalopperen door te denken dat je het gesnopen hebt, en iets informeels als twunches misbruiken om je nog wat populairder te maken: dikke vette foei, meneer Van Quickenborne. Een beetje arrogant, niet? Organiseer voor mijn part elke week een lunch op je kabinet, maar noem het dan geen twunch, want dat is het in de verste verte niet.

Ach ja, het zal wel zoiets zijn dat onvermijdelijk is, zeker? Vroeger waren bloggers mensen die iets te zeggen hadden en waren blogmeetings plezant, maar nu elke Jan met de pet een blog heeft is het voor mij toch niet meer hetzelfde. De Girl Geek Dinners vond ik in het begin ook altijd heel boeiend, maar sinds de grote massa (en de commercie) erop gesprongen is voel ik me daar ook niet meer thuis. Twitter heeft die evolutie ook doorgemaakt, en nu is het dus blijkbaar de beurt aan de twunches. Jammer dat het zo moet gaan, maar wat doe je eraan, zeker …

Wat een dag, wat een dag. Vandaag was het zover.

Vandaag was om te beginnen de eerste nieuwe lesdag, met twee lessen (eigenlijk drie maar da’s weer zo’n uitleg dus laten we zeggen twee), een frustrerend feedbackmoment, een gehaaste syllabusverkoop, een momentje om een hapje eten binnen te steken ook, en ik ben na de vakantie niet veel meer gewoon (én ik had niet bijzonder veel geslapen vannacht) dus dat was toch weer een hele boterham. Vooral omdat ik de hele dag al liep te stressen voor de tandartsafspraak van 15u30.

Gelukkig heeft Karel dus speciaal voor mij een halve dag vrij genomen, en zat hij op m’n kot te wachten om samen te kunnen vertrekken. Had hij toch wel geen Valentijnsverrassinkje klaar ook zeker, en moest ik daar toch niet een beetje van wenen ook zeker, want als ik nerveus ben word ik al ne keer emotioneel. Tjsa, wat kan ik zeggen.

Om half vier kroop ik dus in de tandartsstoel. Uiteindelijk heb ik er twee uur gezeten, met mijn mond wagenwijd open en al mijn spieren opgespannen, de verdoving op mijn tanden werkte misschien wel (hoewel er ook twee keer moest bijverdoofd worden, pfoeh) maar de rest van m’n lichaam heeft van zo’n tandartsbezoekje geen deugd! :s In het glas van de lamp boven me kon ik alle werktuigen zien die de tandarts gebruikte, en om een kies te ontzenuwen worden er allerlei marteltuigen met véél te lange naalden en naaldvormige boren gebruikt, het is materiaal voor een nachtmerrie, ik zeg het u. Ik zat daar trouwens ook met een metalen klem op m’n tanden, die een ganse constructie ondersteunde met zo’n groen rubberen velletje over mijn mond gespannen, best intimiderend voor iemand als ik/mij (Ik raak er niet uit! Ik? Mij?), en comfortabel is anders natuurlijk.

Bon, na 2 uur was het voorbij en moest ik eventjes bekomen, wat zich uitte in een tweede keer traantjes vandaag. Al een chance dat Karel dat al gewoon is hé. Na een stop bij de apotheker voor pijnstillers nam hij me mee naar de Wok A Way en trakteerde hij me op sushi, en daarna op een McFlurry (dat laatste niet in de Wok A Way dus hé). Heb ik al gezegd dat mijn lief mij schandalig verwent soms?

Verder had ik er spijt van dat ik m’n grote paarse sjaal niet had meegenomen, want nog uren na de verdoving hing mijn gezicht helemaal scheef zeg, en dat is nu ne keer géén gezicht … (Snapte ‘m? Gezicht? Haha!) Ik kon mijn mond pas weer normaal gebruiken vanaf een uur of negen, en Karel lachte zich voor en tijdens het eten dus regelmatig een breuk met mijn debiele expressies. (Hij mag dat.) Er is fotomateriaal van, ja; maar wees gerust, dat wordt binnen afzienbare tijd vakkundig uit de wereld geholpen.

En tsja, Valentijn. Ik ben ook één van die mensen die luid roepen dat dat commerciële zever is (en dan vooral op de Valentijnsdagen dat ik single was aja), maar die het stiekem wel heel fijn vinden om verrast te worden. Valentijn is voor mij niet heilig of zo, dus dat de tandartsafspraak vandaag viel stoorde me niet. Ik had dan ook sowieso geen hoge verwachtingen van deze dag, maar toch is alles dat na half zes kwam heel fijn geworden!

Bij Karel thuis hebben ze een Playstation Move dinges. Ik ben normaal gezien niet zo’n gamer, maar sommige spelletjes vind ik plezant, en Start the Party is daar één van. Hier is de officiële trailer van het spel, zodat je een beetje weet waarover het gaat:

Het zijn dus eigenlijk allemaal kleine onnozele spellekes, het één al grappiger dan het andere. Er zit niet echt een verfijnde techniek achter die je moet beheersen dus het spel is vooral leuk als je het samen met anderen speelt. Ik besef eigenlijk nooit dat ik daar zo in opga, maar ik voel het achteraf altijd aan m’n armspieren, en de foto’s die je op het einde van het spel te zien krijgt spreken ook voor zich:

Plezant hé.

(Disclaimer: ik heb deze post uit eigen beweging geschreven hoor, dit is geen reclame of zo.)

Het is een tijdje geleden, maar ik ben nog eens min of meer tevreden over mijn punten. Hier zijn ze, met tussen haakjes wat ik verwacht had:

Algemene Literatuurwetenschap (5 stp): 14 (10)
Hoera!

Nederlandse Letterkunde III (5 stp): 12 (14)
Vreemd, ik ga toch eens naar de feedback gaan om te kijken hoe dat zat. Maar verder hoor je mij absoluut niet klagen over een 12, natuurlijk.

Algemene Taalwetenschap (5 stp): 11 (8)
Hoera!!

Inleiding tot de Voornaamste Moderne Literaturen (3 stp): 7 (6)
Mja …

Nederlandse Taalkunde II – Taalsysteem (4 stp): 11 (11)
Allez hup. Beetje jammer wel aangezien dit mijn lievelingsvak is, maar ook over een 11 zul je mij nooit horen klagen.

Engelse Taalkunde II – Syntax & Semantics (5 stp): 9 (4)
Huh, hoezo 9? Maar bon, nog steeds gebuisd, wel.

Historisch Overzicht van de Wijsbegeerte (3 stp): 9 (10)
Ik denk dat ik effectief ga overgeven wanneer ik dit vak een vierde keer moet blokken. Of op z’n minst mijn hoofd tegen de muur slaan.

Engelse Taalkunde II – Analysis of Spoken Interaction (5 stp): 16 (15)
Jeuj!

Dus ja, een paar uitschieters om blij mee te zijn, toch ook wel een behoorlijk zware tegenslag met die 9 weer (en het feit dat ik beide eerstejaarsvakken opnieuw moet doen), maar alles samen bekeken: niet slecht, zeker niet. In totaal ben ik er nu voor 24 studiepunten door, da’s al goed op weg, vind ik

Woensdag was het Maria Lichtmis, of ook wel Nationale Pannenkoekendag! Dus maakten Gwendolyn, Ronny, Kris, Karen, Fabian, Stephen, Davy, Karel, Ines en ik er zaterdag een waar pannenkoekenfestijn van bij Kimsje en Rik thuis. Met dank aan Tiense Suiker en Talking Heads!

Het was een heel plezante dag, ideaal om het einde van de examens mee te vieren en de vakantie mee in te zetten. Er werden ballonnen opgeblazen, er werd door tuinstoelen gezakt, er werd snel om spuitwater gelopen voor bij het deeg, er werd ‘wie ben ik’ gespeeld, er werd véél gelachen, en er werden natuurlijk pannenkoeken gegeten tot we geen pap meer konden zeggen! Maar een foto zegt meer dan duizend woorden, en een filmpje zelfs nog veel meer, dus hier zijn enkele sfeerbeelden.

(Filmpje van Ines) Lees verder »

Altijd als ik klaar ben met een examen tel ik de punten op van dingen die ik zeker juist heb, daar doe ik dan nog een marge op en zo probeer ik altijd een beetje in te schatten hoeveel ik ga hebben voor dat vak. Ik probeer het buikgevoel na het maken van een examen altijd zo veel mogelijk te concretiseren, want anders is het maar een buikgevoel en maakt het mij ambetant. Normaal gezien deel ik het resultaat daarvan niet met anderen, maar ik dacht, laat ik nu maar gewoon eens een pronostiek opstellen, gewoon voor de fun.

Algemene Literatuurwetenschap (5 stp*): 10
Naar mijn gevoel heb ik het goed genoeg gedaan om erdoor te zijn, maar het zal nipt zijn. Het kan dus ook zijn dat ik er net niet door ben.

Nederlandse Letterkunde III (5 stp): 14
Amai, ‘t was een batje! Echt een gemakkelijk examen, het heeft ons allemaal verrast. Nederlandse Letterkunde is niet mijn specialiteit en het is op zich meestal een moeilijk vak, maar wij hadden het geluk dit semester les te hebben van een gastprofessor die blijkbaar de lat wat minder hoog legde. Toch ben ik voorzichtig met die punten want bij een goed examen denk ik altijd dat ik het beter gedaan heb dan in werkelijkheid het geval is, dus vandaar, ongeveer 14.

Algemene Taalwetenschap (5 stp): 8
Ik ben deze keer de punten vergeten tellen bij het multiple choicegedeelte, en daar had ik maar een meh-gevoel over. De open vragen waren niet fantastisch, maar ook niet catastrofaal. Ik ga toch eerder op veilig spelen dan en ervan uitgaan dat het niet goed genoeg was.

Inleiding tot de Voornaamste Moderne Literaturen (3 stp): 6
Een 6 zou alleszins al vooruitgang zijn in vergelijking met de punten van de vorige twee examens hiervan. Ik heb het opnieuw, voor de derde keer, onderschat. Klets op mijn poep en grote schaamte, maar het gaat absoluut geen vierde keer gebeuren, dat staat vast.

Nederlandse Taalkunde II – Taalsysteem (4 stp): 11
Het is mijn lievelingsvak, en ik heb het graag gestudeerd, maar de vragen waren toch net iets moeilijker dan verwacht. Ook hier ga ik dus op veilig spelen en voor een cijfer gaan dat hopelijk iets lager is dan het echte cijfer.

Engelse Taalkunde II – Syntax & Semantics (5 stp): 4
Een regelrechte ramp.

Historisch Overzicht van de Wijsbegeerte (3 stp): 10
Ook een eerstejaarsvak, en het ging echt stúkken beter dan de vorige keren. Hier was het echt ‘derde keer, goeie keer’. Alleen wil ik mezelf ook weer niet teveel hoop geven dus hou ik het bij een 10; het idee dat ik gewoon geslaagd ben, dus.

Engelse Taalkunde II – Analysis of Spoken Interaction (5 stp): 15
De helft van die punten staan op een groepsopdracht waarvoor we waarschijnlijk iets rond de 15 hebben, en de andere helft staat op een mondeling examen dat echt wel goed verliep, dus laten we het op 15 houden.

Algemene conclusie: 8 vakken in plaats van 6 (dus 35 in plaats van 29 stp), dat is zwaar. Zonder die twee extra vakken had ik de schade wellicht tot één buis kunnen beperken, maar het is nu zo, en ik heb er mij zo goed en zo kwaad als het kon doorgeslagen. Ik ga nu gewoon onthouden voor in de toekomst dat ik er maximum één vak bijneem per semester, twee vakken extra is niet realistisch. Maar dat kon ik pas weten nadat ik het geprobeerd had, hé.

En nu denken we er niet meer aan, en is het vakantie!

*stp = studiepunten, de studielast van een vak uitgedrukt in uren: 1 studiepunt staat gelijk aan 28 uren. Dat komt in de praktijk vaak totaal niet overeen met de werkelijke studielast, maar het telt wel officieel mee voor het aandeel van een vak (buizen voor 2 vakken van 3 studiepunten heeft een even grote impact als buizen voor 1 vak van 6 studiepunten).