Pimpajoentje.be

Zoals beloofd, foto’s van mijn huidig kot! Dit is hoe het eruitzag voor ik erin trok:

Er was net een nieuwe parketachtige vloer gelegd, dus die was wel netjes, maar de muren waren vuil, de flutmatras en wannabe-lattenbodem veroorzaakten rugpijn enkel door ernaar te kijken, er ontbrak nog vanalles, kortom, er was werk aan de winkel.

Nadat ik de hele boel wit geschilderd had, een frigo, microgolf, bureaustoel en dubbele matras (alles samen €70, lang leve Kapaza en de Kringloopwinkel) op de kop getikt had, een zetel, een extra tafeltje en twee extra stoelen hier en daar gekregen had en alles heringericht was, zag het er al stukken beter uit! Onlangs nam ik foto’s toen ik alles eens goed opgeruimd en gekuist had, zie hier het resultaat.

Mijn naam op de deur (klik voor groter).

En dit is dan die deur aan de andere kant, met links wat foto’s, erboven het schilderijtje dat mijn zus meebracht uit Malawi en rechts een tekening van de Graslei die ik van een vriend voor m’n verjaardag kreeg.

Rechts van de deur is er een soortement ingebouwde kast (klik voor groter), waar ik eigenlijk niet zoveel in kwijt kan, maar ach. Rechts van de kast staat een rek, met voornamelijk boeken. Voor dat rek staat een bordeaux-rode retro stoel, zo eentje die in het rond draait, op een metalen poot; iemand moest die niet meer hebben dus ik mocht ze gewoon gaan afhalen.

Ik heb echt veel te weinig plaats voor mijn schoenen! Dit is ongeveer de helft ervan.

Naast het rek staat mijn frigo (let niet op dat servies, ik had net afgewassen), dan heb je de deur naar m’n badkamertje en rechts mijn “keukentje”.

In mijn badkamertje (klik voor groter) heb ik een eigen wc (hoera!) met daarop een geïmproviseerde schoendoosoplossing voor het kasttekort, daarboven mijn favoriete oorbellen aan een touwtje zodat ik makkelijker kan kiezen, en rechts de lavabo (met this little guy).

Tussen mijn minikeukentje en de zetel staat de ladder naar het slaapgedeelte, een oplossing die ik vond om de ladder vast te zetten, want zo’n losse ladder vond ik maar gevaarlijk. Dat doekje op de zetel is omdat ik hem niet zou vuilmaken, want ik gebruik de leuning als opstapje. Achter de zetel staat de oorspronkelijke matras, voor mocht er iemand blijven slapen.

De zetel dus, die echt zalig goed ligt (ik heb er zelfs al in geslapen). Het houten tafeltje heb ik van bij ons thuis meegebracht en het doet dienst als printer-, scanner- en rommeltafeltje, of als extra bureau als Karel er is. Achter de zetel is er een heel hoge witte muur, die ik opzettelijk leeg gelaten heb, want ik vind het wel iets hebben in contrast met de drie andere (drukkere) muren.

Het bureau zelf is niet bijster handig met die schragen, maar wat doe je eraan hé. In de winter is het wel gezellig warm naast de chauffage. De bureaustoel vond ik voor €7 in de Kringloopwinkel, ik had er liever zo één gehad als thuis (zo’n ergonomische zonder rugleuning waarbij je knieën op een steun rusten), maar die hadden ze niet. Misschien wissel ik ze nog wel eens om, dan.

Boven de kast, badkamer en keuken (over de hele breedte van de kamer dus) strekt zich het slaapgedeelte uit. Het is dieper dan het eruit ziet (er past dus net een dubbele matras in, waarvan je het roze hoofdeinde nog net ziet bij het begin van het gordijn), en zowel aan mijn voeteneinde als aan mijn hoofdeinde heb ik wat ruimte over. Ik vind het er enorm gezellig en het is één van de belangrijkste redenen waarom ik mij hier zo thuisvoel. De lattenbodem heb ik rechtgezet tegen het hekje om de afscheiding nog wat hoger te maken, en dan heb ik er dus een gordijn erover gehangen.

Een foto van het hele slaapgedeelte heb ik maar achterwege gelaten, maar dit is dus een stuk van het bed. Over het voeteneinde hangt nog een plank met wat lampjes en kaarsjes en zo.

Voilà, dat was dan een volledige rondleiding van mijn kot Het ziet er ondertussen al weer nét iets rommeliger uit, maar ik trek het mij niet aan en studeer vrolijk verder (hoewel dat een beetje van een contradictio in terminis is, maar anyway)!