Een week geleden was het dan eindelijk zover: de Carmina Burana! Zingen! Met een heleboel mensen op een podium! In de Bijloke, dus voor duust mensen, zot (maar dus echt voor 1000 mensen hé, niet spreekwoordelijk)!
(Klik voor groter; je ziet een klein stukje Greet achter de bariton solist, de gekostumeerde man links vooraan)
Het was behoorlijk lang geleden dat ik nog ergens zenuwachtig voor was geweest, maar nu had ik het eindelijk nog eens zitten — niets zo zalig als die adrenalinerush luttele momenten voor je begint! Zeker bij een openingsnummer als O Fortuna, waarbij het beoogde doel een muur van klank was. Geweldig om je zo te mogen laten gaan. 
(Hier zie je al wat meer Greet, in twee derden van het beeld.)
Ik stond op de eerste rij dus ik kon alles goed volgen (ik sta echt niet graag achter mensen, zeker als er een dirigent in het oog gehouden moet worden), ik had eindelijk eens een excuus om mijn mooie nieuwe galakleedje aan te doen en m’n haar op te steken, mijn lief en mijn ouders kwamen kijken, de muziek klonk geweldig met de slagwerkers erbij, … Kortom, ik heb genoten, van het eerste tot het laatste moment.
In oktober doen we het nog eens opnieuw tijdens het Festival van Vlaanderen, met een nog coolere bezetting, in het Kuipke in Gent (dat, zo heb ik mij laten vertellen, nóg groter is dan de Bijloke. Zot! 
— Edit: Okee, it’s frigging huge. 
) Tickets kunnen nu al gereserveerd worden, trouwens!
Tot slot nog dit: het concert kwam ook in het regionale AVS nieuws de volgende dag, een fragmentje dat ik al zo’n tien keer opnieuw bekeken heb. Geniet mee:
Leuk zeg!
Oh en dat eerste meisje is de zus van een vriendin van mij. Ook leuk
Awesome!^^
Kippenvel!
Whoah, prachtig!
Spijtig dat ik het niet eerder wist.
Ik ga eens zien of er al iets in mijn agenda staat op 6 oktober.