Pimpajoentje.be

Jaja, ik ben ondertussen al op mijn vierde kot beland. Wie had dat gedacht!

’06-’07: Onder impuls van de papa was ik op zoek gegaan naar een kot in Mariakerke, dicht bij de Arteveldecampus waar ik les zou hebben. Slecht idee, niet alleen was ik onervaren in koten zoeken en had ik dus het eerste het beste contract getekend (voor wat later het slechtste kot ooit zou blijken), maar bovendien verging ik in Mariakerke van de eenzaamheid. Aan mijn 9 (lawaaierige) kotgenoten had ik niet bijzonder veel, in mijn nieuwe richting had ik dat jaar nog niet echt vrienden gemaakt en mijn vrienden uit het middelbaar gingen hun eigen weg. Na een behoorlijk deprimerend jaar besloot ik dan ook om mijn geluk dichter bij Gent centrum te gaan zoeken, en met succes.

’07-’08: Ik vond een kot aan het Rabot, wat nog net in Gent ligt maar ver genoeg aan de rand om relatief snel in Mariakerke te kunnen staan. Het was daar best oké; in ieder geval properder en rustiger (3 kotgenoten die zich niet al te veel lieten horen), en de kotbaas viel ook een heel stuk beter mee. Tegen het einde van dat jaar kwam mijn sociaal leven al wat meer op gang. Toch werd ik dat kot ook beu en wou ik op zoek naar iets gezelligers, want echt helemaal thuis voelde ik me daar nog niet.

’08-’09: In dezelfde buurt, maar iets meer naar de kant van Mariakerke toe (dus verder van het centrum) vond ik mijn volgende kot. Ik was deze keer opzettelijk naar een kleine kamer op zoek gegaan, niet alleen scheelt dat in de huur maar ik had ook ervaren dat grote koten absoluut niet gezellig zijn. Ik vond een leuk klein kamertje in een huisje waar maar één ander meisje in zat, waar ik het goed mee kon vinden, dus qua kotgenoten en gezelligheid zat het daar wel goed. Maar een keuken en douche delen stond mij nog steeds niet aan, er zaten echt te veel spinnen in dat huis, en ik voelde me er niet op mijn gemak (te ver van het centrum, en bovenvermelde spinnen), dus opnieuw ging ik op zoek naar een beter kot.

’09-’10: Alsof ik onbewust een voorgevoel had gehad, was ik voor de zomer (dus nog voor ik wist dat ik van richting zou veranderen) op zoek gegaan naar een kot in de buurt van de Blandijn, omdat ik eens wou veranderen van buurt en dat leek me een ideale plaats. Helaas is het blijkbaar praktisch onmogelijk om daar aan een deftig kot te raken, dus koos ik dan maar voor een kot nog steeds bij het Rabot maar dan aan de kant van het centrum (op tien minuutjes wandelen van de Korenmarkt). En dat is waar ik deze blogpost nu zit te schrijven.

Er zijn voor- en nadelen aan, zoals aan elk kot, maar bij dit kot wegen de nadelen (die, nu ik het bedenk, enkel bestaan uit de kotbazin en het lawaaierige verkeer) absoluut niet op tegen de voordelen (gezellig kamertje, vlak aan de voordeur dus ik moet geen trap op, ik heb mijn eigen keukentje en wc, ik heb een geweldige zetel en een even geweldig dubbel bed (dat tegelijk een hoogslaper is), ik zit gezellig dicht bij het centrum maar toch ook nog dicht genoeg bij de Wondelgemstraat met al zijn handige winkeltjes, mijn kotgenoten zijn niet ál te lawaaierig, deftig internet dat ik met niemand moet delen, … enz).

Vandaag heb ik dan ook het contract voor volgend jaar getekend, want wat er ook gebeurt (slagen of niet slagen, dat is de vraag), hier voel ik mij thuis, dus hier blijf ik nog een tijdje. Soms verlang ik al naar het appartement/huisje waar ik later in zal wonen, met wat meer ruimte, maar voorlopig is dit gezellige kamertje nog meer dan genoeg voor mij.

Up next: foto’s!

Ik weet het, ik mag me er niet druk om maken, en deze blogpost heeft weinig nut. Maar ik kon het toch even niet laten.

Ene van ‘t Vlaams Blok met een mottige kop heeft een tekstje geschreven, waarin ze zich eens goed laat gaan met het door het slijk halen van:

• De media/pers/publiciteitswereld (Humo, VRT, VTM, …) indoctrineren de kinderen, en ouders die hun kinderen er niet voor beschermen zijn slechte ouders.
• Het Vlaamse (ministerie van) Onderwijs overstelpt kinderen met “seksuele opvoeding” die uitsluitend gericht is op het aanleren van “veilige” seksuele technieken, waarbij ze kinderen met opzet geperverteerd worden. Het verspreidt vunzige tijdschriften (zoals Klasse).
• Scholen zijn een instrument in de hand van bovengenoemde vijand; een voorbeeld daarvan zijn de sekslessen.
• De overheid/staat draagt de hoofdverantwoordelijkheid voor de seksverslaving van onze kinderen, want ze onderwerpt de kinderen aan een indoctrinatie (de promotie van homoseksualiteit ea). Ze is immoreel, en de vijand van gezin en samenleving, van vrijheid en geluk. Ze ondermijnt de traditionele samenleving en de christelijke moraal.
• WJNH (een “homo-organisatie”).
• Sensoa: een door de staat gesubsidieerde organisatie die allerhande seksuele perversiteiten promoot.
• Officiële kerkelijke en christelijke organen die door de staat gesubsidieerd worden, behoren tot het vijandelijke kamp en moeten eveneens gewantrouwd worden.
• Peter Heirman, die voor Visie (een collaboratieblad) schrijft, is een collaborateur, en de CM en ACW zijn collaboratie-organisaties die meeheulen met het staatsapparaat.

… Zo’n beetje gans Vlaanderen, dus, in feite. Niet alleen voor de hand liggende zondebokken (Sensoa, WJNH) worden zwart gemaakt, maar ook willekeurige tijdschriften, personen, en andere instanties. Terwijl ze op die manier in het wilde weg rond zich heen slaat beschuldigt ze voor de goede orde ook nog — waarom ook niet — het onderwijs en — nu we toch bezig zijn — de staat, maar zelfs daar houdt het niet bij op, want ook kerkelijke en Christelijke organen heulen met de vijand.  Allow me to LOL.

Ik vraag mij dan altijd af of er eigenlijk effectief nog Vlamingen bestaan die hierin meegaan (behalve dan de partijleden van het Vlaams Blok, I guess). En ik vraag me af wat die mensen meegemaakt hebben in hun leven, dat ze zo’n verzuurde kijk op de wereld hebben, dat ze zo kwaad zijn op het leven.

Edit: Het wordt nog grappiger.

Mannekes toch, wat ben ik blij dat ik in een vrijdenkend Europa woon, waar dit soort mensen godzijdank (haha, see what I did there) de uitzondering op de regel is!

Tot de achttiende eeuw geen probleem, maar daarna: CHAOS.
Ik bedoel, wtf is er gebeurd vanaf de negentiende eeuw? Ik vraag het u: wtf?

En dat ik dat vanbuiten moet leren. Een (poging tot) overzichtelijker schema is al in de maak, ja.

*diepe zucht*

Edit: I needed a bigger boat.

By the way:
08′ = eind 8^e eeuw
1’0 = midden 10^e eeuw
’11 = begin 11^e eeuw
04 = eerste helft 4^e eeuw
18 = tweede helft 18^e eeuw.
Vanaf de 20^e eeuw hetzelfde, maar dan met decennia.

Na een examen is er niets zo ontspannend als een nutteloze bezigheid zoals, say, naar alle Eurosong liedjes voor dit jaar luisteren en er mijn favoriet uitkiezen! Ik kende Jessy Matador uit Frankrijk al met Décalé Gwada, en zijn inzending, Allez olla olé, is zo mogelijk nog moeilijker om te beluisteren sans avoir envie de bouger! Het Frans was een welkome afwisseling na al dat Engels, Ijslands, Gotisch, Fries, Zweeds, Deens, Duits, Faeröers, Noors, … dat ik voor vandaag in mijn hoofd moest proppen, en het ongedwongene, oprecht vrolijke karakter van dit liedje een verademing tussen al die rare geforceerde dingen die andere landen ook dit jaar weer ingestuurd hebben. (Want, serieus, Slovenië, Servië en Nederland (sorry), ik weet echt niet wat dat moet voorstellen. )

Eerste repetitie (let op de hilarische kont-moves en het zwaaiende handje na 1:00):

Tweede repetitie (aan 1:25 komt mijn favoriete move van heel het liedje denk ik):

Voor beter geluid, bekijk de videoclip.

Moldavië staat voor mij zeker op twee, ook een heel leuk en energiek ding (en een knap kind ook, ahja, dat mag gezegd zijn). Duitsland heeft ook een leuk liedje, die uit Zweden is sympathiek en heeft een toffe outfit (meisjesachtig kleedje met Allstars, hip) en die uit Litouwen zijn grappig, I’ll give ‘em that. Oh en onzen Tom doet dat ook nog wel goed, natuurlijk.

Ik kijk al uit naar een paar dagen met “tout le monde dambadam badaba dambadam badaba dambadam badam danse!” in mijn hoofd

Muziek is wijs, ergo, instrumenten zijn wijs. Pas op, nu volgt een hele lange blogpost over instrumenten, hij zou wel eens aan de saaie kant kunnen uitvallen, u weze gewaarschuwd. Ik verontschuldig mij dus al op voorhand, maar ik had gewoon eventjes zin om over instrumenten te bloggen.

Vandaag bedacht ik ineens, hé, ik heb al Broeder Jakob gespeeld (in stijgende graad van hipheid) op:

• piano (no kidding ).
• piano, maar dan recht op de snaren, met malletten. Stoer hé (maar niet echt).
• (gewone alt) blokfluit.
• de stem, ah ja dat is ook een instrument hé, maar toch wel eentje waar ik nog niet zo goed mee overweg kan, helaas.
• xylofoon.
• dwarsfluit, met gaatjes in de kleppen en al, ja ja.
• akoestische gitaar.
• elektrische gitaar.
• altsaxofoon.
• melodica.
• metallofoon.
• vibrafoon.
• tenorblokfluit.
• sopraanblokfluit.
• accordeon, met name een knopaccordeon gelijk ze zeggen, dus niet met pianotoetsen, moeilijk!
• panfluit, niet echt uit bamboe helaas, gewoon uit pvc.
• marimba.
• sopraansaxofoon.
• glazen flessen met water, allemaal netjes gestemd en zo (niet door mij).
• beiaard, van op de Sint-Niklaastoren. “En heeft gans Veurne dat nu gehoord?” – “Jazeker.” Echt cool om op te spelen trouwens.
• pvc-buis, echtig en techtig, mijn zus had er gaten in geboord zoals bij dwarsfluiten, om ze op stage in Malawi te kunnen gebruiken.

En dat verspreid over een periode van eh, zeventien jaar (heel heel lang geleden ben ik begonnen met de xylofoon, en dan de blokfluit). Keyboard tel ik niet mee, ik hou koppig vol dat dat geen instrument is, dat is speelgoed. Oh ja, en ik heb al eens op een trompet geblazen, maar dat leek nergens op, en ik raakte totaal niet wijs uit die ventielen dus Broeder Jakob heb ik er niet uit gekregen (ik was ook nog maar 10 of zo).

Staan nog op het to do lijstje:

• harp: mooi.
• viool: mijn zus heeft er één, maar ik weet eigenlijk niet of ik dat wel wil, ik hou niet zo van violen.
• elektrische gitaar, omdat het niet kan zijn dat ik daar nog niet op gespeeld heb, hé.
• hobo.
• fagot, lijkt me een uitdaging.
• cello: ook mooi, en ook niet evident vrees ik.
• klarinet.
• mondharmonica: dat hebben we thuis ook ergens liggen maar dat is echt moeilijk jong! En volgens mij is het praktisch onmogelijk om daar Broeder Jakob op te spelen met die grondtonen en zo.
• piccolo, lekker eigenwijs instrumentje, I like.
• traverso.
• kerkorgel: gewoon vanwege het idee, weet je wel; beetje vergelijkbaar met de beiaard.
• klavecimbel, zo’n hip instrument! Ik zou ook wel eens willen weten hoe een spinet/klavichord/virginaal/celesta/… klinken, maar dat lijkt me niet echt haalbaar.

Hoe ik ooit nog in de buurt van een harp, hobo, fagot, cello, klarinet, piccolo, traverso en kerkorgel zou kunnen komen, daar moet ik me het hoofd nog eens over breken (want die flauweriken van het instrumentenmuseum laten je nergens aankomen potverdikke). Maar dan denk ik maar, als ik tot bij een beiaard geraakt ben zal de rest ook wel lukken, zekers.

Soms krijg ik ook weer heel veel zin om een nieuw instrument te leren, zoals ik al eerder vermeldde. In zo’n bui leerde ik mezelf een paar jaar geleden de belangrijkste vingerzettingen voor dwarsfluit aan en oefende ik af en toe wat, maar helaas, sinds mijn piercing is dat zo ongeveer het enige instrument dat er voor mij niet meer in zit. Had ik éventjes niet aan gedacht. Drummen ga ik sowieso terug opnemen binnen een paar jaar, en misschien begin ik ooit nog aan zangles. Sopraansax lijkt me ook heel leuk, maar daarvoor ben ik niet vaak genoeg  bij Karel. Of misschien kidnap ik die eens (zijn sopraansax, niet Karel). Oej, misschien moet ik dat dan niet op mijn blog zetten.

Had je al gehoord van een …

• foekepot of rommelpot? Gek ding, makkelijk zelf te maken maar weinig mee uit te voeren. Grappige naam wel, natuurlijk.
• theremin? Wordt op fascinerende wijze bespeeld, zonder effectief aan het instrument te komen, maar door je handen te bewegen ten opzichte van antennes.
• snorrebot? Dat is basically een houten plaatje dat je rondzwiert, waardoor het gaat tollen en een toon voorbrengt. Hip, niet?

En tot slot nog een lijstje van mijn favoriete instrumenten:

• sopraansax: ik weet niet waarom, ik weet niet wat het is, maar ik vind dat een leuk instrument.
• traverso, omdat die zo’n zachte klank hebben, en omdat voorlopers van instrumenten sowieso cooler zijn dan de moderne versies.
• klavecimbel, ook vanwege de klank, en ook vanwege het historische.
• drums: hipheid.

Er zijn weinig instrumenten waar ik echt niet moet van weten. Ik ben niet dol op violen, en de meeste koperinstrumenten klinken mij wat té geweldig. Oh en de violofoon is het meest ir-ri-tan-te instrument ooit (niet moeilijk, het is zo’n beetje een combinatie van die eerste twee). Maar voor de rest, laat maar komen!

En hoe zit dat bij jullie? Enige yays en nays?

Het nadeel aan je gsm als camera gebruiken is dat je foto’s op niet veel trekken, maar het voordeel is: je hebt ‘m altijd en overal bij. Dat zorgt soms voor interessante beelden, en toen ik onlangs gsmfoto’s van de afgelopen jaren zat te bekijken zag ik hier en daar een rode draad opduiken, dus dacht ik: tijd voor een reeks!

Enkele van de series die ik opmerkte door de jaren heen zal ik binnenkort hier online zetten, per blogpost een serie. Dit zijn de onderwerpen die jullie kunnen verwachten (ik zal ze linken van zodra de blogpost in kwestie verschenen is):

• Auto’s. Ik hou van schattige, felgekleurde, excentrieke, opvallende of gewoon *rare* auto’s. Dat komt omdat ik er niets van ken en ze dus niet bekijk zoals ik computers bekijk, op basis van “specs”, maar eerder op basis van uitzicht.
• Mooie dingen. Als ik iets moois zie neem ik er een foto van, en na een paar jaar foto’s nemen heb ik al wat moois bijeengespaard om met jullie te delen.
• Mensen die mijn gsm afpakken … en er op het onverwachts een schaapachtige foto van mezelf mee nemen. Al een paar keer gebeurd, en telkens sta ik er behoorlijk dwaas op, omdat ik het niet gewoon ben gefotografeerd te worden met mijn eigen toestel.
• Natuur. De natuur is mooi, en als ik iets moois zie neem ik er een foto van, dus.
• Outfits. Gewoon omdat het grappig is dat er zoveel van zijn en omdat er misschien wel iets tussen zit dat jullie leuk vinden: foto’s van outfits die ik ooit genomen heb.
• Mottige foto’s van Karel. … Kidding, schat, kidding! Die komen niet online. Maar het is wel grappig dat dat me opviel, dat ik doorheen de jaren al wat mottige foto’s van Karel bijeengetrokken heb. “Karel met zijn fototoestel voor zijn gezicht” is ook een terugkerend item. Waarschijnlijk omdat hij het op een bepaald moment beu werd dat ik altijd maar mottige foto’s van hem nam, denk ik.

Zo eindigde de allerlaatste les van dit semester: met een Cadbury Dairy Milk Caramel!

De allerlaatste les van dit semester was namelijk een vrijwillige les English Literature I – Poetry & Drama, waarin een revision quiz gegeven zou worden ter voorbereiding op het examen, dus daar was betrekkelijk weinig volk op afgekomen. Spijtig voor hen, want onze sympathieke lesgever was op het idee gekomen om prijzen uit te delen aan de eerste drie. Ik had een beetje chance, want toevallig had ik de stof deze week herhaald dus was er al ‘t één en ‘t ander blijven hangen, en toevallig hadden de meeste anderen dat niet, dus was deze lekkere chocoladereep van mij.

En daarmee is mijn brostellertje hier in de sidebar dus definitief blijven staan op “Aanwezig: 160″ en, jazeker jawel, “Gebrost: 0″. *grote grijns* Even wat visuele ondersteuning van de cijfers, hier ziet u een staafdiagram (met dank aan Daytum):

En dat ziet er dan zo uit in een pacmandiagram:

Ik kreeg vandaag net een Fnacbon van €25 toegestuurd dus daar ga ik na de examens eens zot mee doen. En misschien trakteer ik mezelf na m’n zomerjob eens op een nieuwe rugzak, want de vorige heeft het begeven na zo’n zeven jaar trouwe dienst als boekentas en vanallestas.

Nog even voor de leutigheid, een overzichtje van wat die 160 lessen (van telkens 75 minuten) dan precies inhielden:

• 11 x 2 lessen Engelse Taalkunde I (college), maandagochtend om 8:30. Straf hé.
• 2 vrijwillige lessen voor Engelse Taalkunde I waarin bonuspunten te verdienen waren door een presentatie te geven.
• 11 lessen Nederlandse Taalkunde I – Taalsysteem (college; Nederlandse grammatica).
• 11 lessen Nederlandse Taalkunde I – Taalsysteem (oefeningen; Nederlandse grammatica), eigenlijk ter waarde van 12 lessen want om de inhaalweek niet te moeten gebruiken begon de lesgever elke week 10 minuten vroeger. Slim gezien hé.
• 1 extra les Nederlandse Taalkunde I – Taalsysteem (oefeningen), voor nog wat extra oefeningen zinsontleding (onze groep stond wat achter+ zinsontleding is leuk!).
• 11 lessen Nederlandse Letterkunde II (college; geschiedenis van onze literatuur, ongelofelijk saai).
• 11 lessen Nederlandse Letterkunde II (oefeningen; Middelnederlandse grammatica, best nog boeiend).
• 12 x 2 lessen Geschiedenis van de Kunst (college; dodelijk saai, maar dat hoef ik er niet bij te zetten hé, dat spreekt voor zich).
• 7 lessen English Literature I – Poetry (oefeningen)
• 3 lessen English Literature I – Drama (oefeningen)
• 1 herhalingsles English Literature I – Poetry & Drama
• 11 lessen English Literature I – Prose (oefeningen)
• 7 x 2 lessen Geschiedenis en Typologie van de Germaanse Talen – Taalkundig gedeelte (college)
• 5 x 2 lessen Geschiedenis en Typologie van de Germaanse Talen – Letterkundig gedeelte (college)
• 11 x 2 lessen Inleiding tot Taal- en Tekststructuren (college), hoewel dat maar ter waarde van 20 lessen in plaats van 22 was, want elke week stopte de prof 20 minuten vroeger. Dat was een deal die hij met ons gemaakt had zodat we daarna nog tijd hadden om vóór de volgende les nog om een broodje te gaan, want hij wou niet dat we in zijn les zaten te eten. Onze groep had na deze les geen andere les meer dus wij hadden in principe tijd genoeg om dan om een broodje te gaan, maar mij niet gelaten hé
• 1 les Inleiding tot Taal- en Tekststructuren (oefeningen).

Ik word nog eens een voorbeeldige studente zeg, ik herken mezelf niet meer! Zot jong. *duikt terug in haar cursus Germaanse*