Kijk. See, the thing is … Je moet weten, het zit zo: ik ben een lief meisje. Ok? Ik bijt niet. I’m a people person, ik hou ervan nieuwe mensen te leren kennen, ik vind iedereen sympathiek tot ze het tegendeel bewijzen en I don’t hold grudges, ik vergeef en vergeet binnen de minuut (voor kleinere misdrijfjes) en anders toch zeker binnen de week (voor zwaardere gevallen). (Laat ons dus zeggen, gemiddeld binnen een dag, want als ik geslapen heb kan ik alles relativeren. Maar bon, I digress.)

Dat geldt voor iedereen. Childhood bullies, exen, nieuwe liefjes van exen, wie dan ook, ik heb er echt niks tegen, ik wil in de meeste gevallen zelfs graag vriendjes worden met ze. Echt. Want mensen haten is energieverspilling en het voelt zoveel beter om gewoon lief te zijn voor elkaar. (Meestal is het ook gewoon een kwestie van wat iemand doet kunnen loskoppelen van wie iemand is, en ik geloof dat niemand echt een slecht mens is maar dat iedereen wel eens iets slechts doet, snap je?)

Sommige mensen vinden dat raar, sommige mensen vinden dat het niet “hoort” dat ik die mensen niet scheef bekijk of er op z’n minst over roddel of zo. Tot daar aan toe, ‘t is hun leven, zeker.

Maar sommige mensen vinden *mij* niet tof. Omdat ik hun iets misdaan heb, omdat ik nu eenmaal de persoon ben die hen onwetend maar toch danig in de weg heeft gestaan, of misschien zelfs omdat ik per ongeluk ergens beter in ben, of omdat mijn gezicht hen niet aanstaat, weet ik veel?

En dat doet mij pijn. Ik steek glimlachend mijn hand uit en met een minachtende blik slaat de ander hem weg, of erger nog, keert hij mij de rug toe. En ik heb dat niet verdiend. Ik heb een gevoelig zieltje en één van de manieren waarop je mij het hardst kunt kwetsen is waarschijnlijk door mij niet te willen (leren) kennen, door mij geen kans te willen geven, door het “raar” te vinden dat ik toenadering zoek.

Doe mij een plezier en glimlach allemaal eens extra vriendelijk naar de eerstvolgende onbekende of bekende die je aanspreekt. En spreek zelf misschien ook eens iemand aan, die je wel kent van gezicht maar waarmee je nog niet de kans had nader kennis te maken.

Meh, dat moest er even uit, it probably doesn’t make sense