Pimpajoentje.be

Na het werk (om 13u had ik gedaan) moest er gestemd worden. Op vijf minuten was het gebeurd, allez vooruit, ik kan dus al niet zagen over hoeveel tijd ik eraan verspild heb. Maar toch. *grmblmbl*

Voor het geval het je mocht interesseren: Groen! voor Vlaanderen, sp.a voor Europa. Waarom? Meh. Buikgevoel, vooral. En daarmee is de kous af want mijn ene stem zal echt het verschil niet maken.

Het valt misschien niet op (ahem), maar ik vind dat dus ongelofelijke bullshit hé, die stemplicht. Waarom iets dat in se zeer positief (stemrécht) is, negatief maken, en jaarlijks een deel van het volk gaan ambeteren met dat politiek gedoe? Stemplicht, dat is niet kiezen, dat is van te moeten. Ik kies ervoor om het nieuws niet te bekijken, om mij niet bezig te houden met politiek. Ik zou er ook voor moeten kunnen kiezen om niet te stemmen. /rant

Deze zomer heb ik (wederom dankzij Randstad) een jobje gestrikt in een slagerij hier in het centrum van Veurne. Dit weekend heb ik er al gewerkt, binnen twee weken werk ik er nog eens een weekend en dan de volledige maand juli dus hé.

Zaterdag was dus de eerste werkdag en jawatte, het was ferm de moeite. Er moest zodanig snel gewerkt worden dat ik er niet één keer aan dacht om op de klok te kijken, dus plots ineens pats boem was het avond. Behoorlijk vermoeiend, werken in een slagerij, dat kan ik je wel vertellen. Belange niet zo op ‘t gemakje als in de winkel van de Sunparks vorig jaar, amai.

Grafisch vormgeefster (links) of toch maar slager (slaagster? slagerin? slageres?) worden (rechts)? Hmm, tough choice!

Wat is er dan gebeurd? Awel, ik moest zes schelletjes kalkoensalami snijden, en bij het vijfde schelletje liep het fout … (tum tum tummm)

Vrijdag bracht ik een bezoekje aan de buren. Dat is natuurlijk niet het enige dat ik die dag gedaan heb, maar wel het meest noemenswaardige, en ook iets dat vrij lang geleden was. De reden van het bezoek was een computerprobleempje waar de buurvrouw geen raad mee wist, en ik kocht in opdracht van mama ook wat van hun heerlijke verse eitjes. Waar vind je tegenwoordig nog volledig onbehandelde eitjes van scharrelkippen voor vier fr- eh, tien cent? Lucky us!

Behalve dat we met onze buren al goed overeenkomen sinds we ons huis gebouwd hebben (onze ouders gaan elk jaar samen op daguitstap of op weekend en we lopen geregeld bij elkaar binnen), is het coole aan onze buren ook dat ze twee katten hebben.

Maak kennis met Nori, de jongste, en de sociaalste:

Heel erg stiekem is Nori m’n favorietje, ze laat zich makkelijk aaien en komt nieuwsgierig naar je toe gelopen, in tegenstelling tot Izi, die wat meer verlegen is. Hier ging Nori zomaar ineens *plof* op haar zij liggen en zette ze haar poten tegen de muur, waardoor ze eruit ziet alsof ze op de muur liep (en alsof ze drie keer dikker was):

En dit is Izi, die is zoals ik zei wat meer verlegen, en naar mensen die niet voorzichtig zijn durft hij wel eens klauwen. Maar hij is toch ook een schatje hoor.

Ik ben een dog person, maar bij gebrek aan eigen huisdieren (en met de papegaai van m’n lief kan ik het ook niet zo goed vinden), knuffel ik alles wat erbij in de buurt komt!

Over 3 juni valt helaas niet veel bijzonders te vertellen, ik heb lekker uitgeslapen en een bad genomen, en vervolgens een heleboel nuttige boodschappen gedaan waar ik eerder geen tijd voor had. Toen ik langs Randstad passeerde voor m’n zomerjob kreeg ik er nog een opdracht bij (als ik wou, natuurlijk): een dagje werken in de CKS Oostduinkerke, waar ik af en toe wel al gewerkt heb.

Panorama vanop een brugje tussen Veurne en Oostduinkerke (klik voor groter)

Deze keer deden we eens iets anders dan kleren plooien en klanten helpen: de inventaris. De winkels (gewone CKS en CKS Outlet) waren de hele dag gesloten en met z’n zessen scanden we elk kledingstuk dat in de winkels en in de magazijnen lag. Eerst dacht ik, met z’n zessen tegelijk alles scannen, dan zijn we binnen een uurtje toch klaar? Boy, had ik mij misrekend. Met de eerste winkel (de gewone CKS) waren we tegen de middagpauze inderdaad klaar (een dikke 5000 stuks) maar het echte werk moest nog beginnen, in de Outlet: zo’n 8000 stuks, waarvan de helft zich in een donkere koude kelder bevond. Yay.

De donkere koude kelder in kwestie.

Tijdens de middagpauze at ik een broodje met Karel, welja, we aten elk ons eigen broodje, maar je weet wel wat ik bedoel. In de broodjeszaak tussen de twee CKS winkels hebben ze dus gewoon broodjes Nutella, geniaal, toch? Een gat in de markt!

Scangerief, een bakje dat voortdurend “TÚÚT” zei, maal zes, dus. -_-

Uiteindelijk waren we met de Outlet winkel nét klaar vijf minuten voor het tijd was. Al bij al was het een middelmatig vermoeiende werkdag met een best wel goeie sfeer, we waren ten slotte met zes (waarvan ik er al 2 een beetje kende).

Het is al een hele tijd af, maar door examendrukte was ik er nog niet aan toe gekomen om het eindresultaat te posten.

Links zie je een scan van het origineel (uit een kinderencyclopedie – de kleuren zijn wat fletser dan op het origineel, ik kreeg ze precies niet goed), rechts de kalkovertrek die ik gebruikte om het beeld uit te vergroten. En dit is dan de laatste foto die ik van mijn tijger nam voor ik de plaat indiende (en voor ik er op school nog mijn naam bij schilderde):

Ik denk niet dat ik ‘m verkoop

Ik ben verheugd u te kunnen mededelen dat ter ere van de nieuwe website van Proxis ik maar liefst 4 DVD’s mag weggeven! ‘t Zijn echte chick flicks, maar jongens mogen ook meedingen, hoor.

Ik heb me de laatste tijd het hoofd gebroken over een originele wedstrijd, maar helaas, ik heb niks gevonden. Daarom is de wedstrijd onorigineel: neem een foto van jezelf op je meest vrouwelijke moment (bijvoorbeeld, tranen met tuiten aan het huilen bij The Lion King, of zo) en stuur deze in! De vier tofste foto’s worden beloond met één van deze films, ge moogt kiezen maar ‘t is voor de rappe!

Zoals het een echte girl geek betaamt heb ik al drie van deze vier films gezien, en vooral About a boy vond ik een mooie film, maar ook Along came Polly en Bridget Jones’ Diary waren de moeite waard!