Vandaag, 13 juni, is het opendeurdag bij de bloedtransfusiecentra van het Rode Kruis. Morgen, 14 juni, is het de internationale dag van de bloedgever (dat wist ik ook niet). Daarom wordt een oproep gedaan om vandaag massaal bloed te gaan geven en ik vind dat een heel mooi initiatief. Veel woorden ga ik er niet meer aan vuil maken: Ga Bloed Geven!
… Wat zeg je? Of ik zelf bloed ga geven? Natuur- eh, wel euh. Hm. Eigenlijk niet. Voor geen geld ter wereld (ok ja, misschien wel voor iets dat boven de € 100 000 ligt, maar het is een zegswijze, hé) laat ik vrijwillig naalden in mijn lijf steken, ik duik al weg als ik er één zie op tv. De eerste en hopelijk laatste keer dat ik een infuus in mijn arm had was toen ik geopereerd werd aan mijn wijsheidstanden, alle miserie is al lang en breed vergeten maar die naald zit nog maar al te vers in mijn geheugen, brrr.
Ik heb het al gezegd: als de medische wetenschap zodanig evolueert dat ze een manier vinden om bloed uit een mensenlichaam te extraheren zonder het gebruik van naalden mogen ze mij bellen, anytime! Al het bloed dat ik kan missen mogen ze hebben, echt waar. Maar tot het zover is probeer ik mijn steentje bij te dragen door het verspreiden van de boodschap, wat bij deze gebeurd is. Hopelijk heb ik hiermee nog iemand kunnen overtuigen, het is nog niet te laat!
Leuk filmpke!
Er is niemand die graag naalden in zijn arm laat steken. In de eerste plaats de mensen niet die niet anders kunnen – bijvoorbeeld om bloed te krijgen van mensen die de guts hebben om tien minuten op hun tanden te bijten.
Je kan van de mensen toch niets verwachten dat je zelf ook niet doet?
Maartje, je snapt het niet hoor
Ik zou niet zeggen dat ik een “panische angst” heb voor naalden, maar het komt er dichtbij. Serieus, ik meen het. Andere mensen vinden naalden gewoon onaangenaam, vergelijkbaar met het missen van je trein of het gekras van nagels op een bord of zo, maar ik blijf graag enkele meters op afstand van naalden als het even kan. Je kunt van mij denken wat je wil, maar ik ben niet gek, ik ga mezelf geen nachtmerries bezorgen 