Juni is nog maar begonnen en ik zit alweer twee dagen achter op schema, typisch! Naar goede gewoonte zijn vakanties bij mij zo mogelijk nog drukker dan schoolperiodes. Hier dan dus in één keer een heleboel achterstallige blogposts, te beginnen met die van 1 juni.

De titel zegt dus Nederland, drie keer raden waar ik was … Zondagavond gaf Priscilla namelijk een feestje dus dat konden we niet missen hé. Toffe mensen, goeie muziek, lekkere hapjes, supersfeer, prachtig weer, een gezellige sleepover en een superschattig hondje genaamd Jimmy, wat moet een mens nog meer hebben om zich te amuseren? Het was weer onvergetelijk!

Gijs geeft het beste van zichzelf (op de achtergrond zie je beelden uit Beauty en de Nerd, hip hé! Wel gek, om die beelden van een half jaar geleden te zien en rond je allemaal veranderde mensen te zien.)

De aanwezige beauty’s en nerds, plus één of andere vent van een krantje of zo

Ontbijt: broodjes frikandel! Die Nederlanders toch.

Maandag gaf ook Corneel een feestje dus het plan was om daar ook naartoe te gaan, maar ook zaterdagavond zat ik al laat in m’n bed (door de gezellige blogborrel) en bij de gedachte alleen al aan nóg een feestje vielen mijn ogen dicht. Na nog wat chillen in de hete zon (of liever, in de schaduw, ongelofelijk warm was het daar in Den Bosch) vertrok ik dus terug richting België. Ik kreeg een lift van Stefan naar het station van Mol (waar het ook warm maar iets bewolkter was), daar nam ik de trein naar Antwerpen-Berchem (waar het katten en honden regende) en vandaar treinde ik naar Gent-Sint-Pieters (waar het dan weer snikheet en droog was, op een paar verloren druppels na). Na al dat treinen en variërende weersomstandigheden was mijn innerlijk systeem danig in de war, en wat kan het dan beter geruststellen dan wat heerlijke wok uit de Orchidee? Nog doorreizen naar Veurne leek me iéts te veel van het goede voor één dag (dan zou ik zes uur onderweg geweest zijn) dus bleef ik maar lekker in Gent.