Pimpajoentje.be

Nu mag ik dus werkelijk alles Ja toch?

21 jaar geleden zaten mijn ouders met ongeduld te wachten tot ik eindelijk eens geboren ging worden (ik was voor de 20e of zelfs al vroeger voorspeld, dat weet ik niet meer zeker), maar toen al nam ik het niet zo nauw met stiptheid en deed ik de dingen op mijn gemak (I like to call it fashionably late), dus om half één ‘s nachts kwam het er dan toch eens van

Zo tegen half elf ben ik uit mijn bed gerold en heb ik? twee pannenkoeken verorberd als ontbijt. In de post zaten nog wat kaartjes en warempel al een eerste cadeautje ook, mijn digitale inbox wordt (nog steeds) overspoeld door lieve verjaardagswensjes (Facebook is de maks ) en ook mijn gsm is een eind ver geraakt (‘t is er zo eentje die heelder centimeters aflegt als hij trilt). Vanmiddag aten we bloedworst met appelmoes en patatjes (een voorstel van mama dat ik goedgekeurd heb, want het kan ook niet elk jaar spaghetti of macaroni zijn hé). Daarna uiteraard een stukje Veurnse meringuetaart (wat anders?) en nu zit ik al dat lekkers rustig te verteren in de zetel; nog geen school- of ander werk in zicht. Vanavond nog even gezellig naar Brussel sporen en dan waarschijnlijk in Gent blijven slapen (om morgen ontiegelijk vroeg op te staan om te gaan werken, maar dat is niet meer vandaag dus daar denk ik niet aan!). Zo hoort een verjaardag te zijn