- Voor de TV eten.
- Twéé desserts nemen!
- Zelf kiezen wat er op TV komt, zélfs om acht uur, wanneer het heilige Nieuws wordt uitgezonden (wat ik uiteraard niét bekijk, als het even kan).
- Mijn muziek draaien met het volume keihard ongelofelijk superhoog, en niet op m’n eigen kamer, oh nee, in de living!
- Meezingen en zelfs een dansje placeren (na het dubbelchecken van de rolluiken).
- Lekker lang in bad gaan, ook weer met muziek.
- Ongegeneerd piano spelen (wat zelfs naakt zou kunnen, zoals een zekere K. suggereerde, maar zover ga ik niet) en me er helemaal in laten gaan.
- Zelf beslissen wanneer ik ga slapen. Ok, dat doe ik sowieso, maar deze keer blijft dat tenminste onbecommentarieerd!
Ergens niet zo heel erg diep in mij zit nog de puber die op avonden zoals deze haar hand opsteekt en “aanwezig!” roept 
Ik woon al een tijdje alleen, maar ik kan me dat gevoel nog levendig herinneren
Heerlijk! Een mens zou meer zo’n momenten moeten hebben! Het doet je nog meer beseffen hoe geremd je anders bent …
Precies
Ik zou dat nog allemaal wel eens doen als er wél volk thuis is, maar dan verknal ik mijn reputatie en mijn goeie verstandhouding met de huisgenoten. ‘t Ligt dus niet aan mij, maar aan hen dat ik geremd moet zijn
.
Ik eet ook nooooit aan tafel als ik alleen ben. Ik pak wat ik moet hebben en zet me voor tv of achter laptop.. 2 desserts nemen doe ik standaard, zelfs meer soms
.
mmm gezellig
mm herkenbaar scenario.
En… je doet er achteraf ook dubbel zolang over om de gecreëerde rommel terug op te ruimen
Ik creëer geen rommel, ik creëer persoonlijke orde (die door anderen wel eens verkeerdelijk als “rommel” wordt aangezien).