Troost
Het was een vermoeiende dag vandaag. Emotioneel dan. Een rotdag, gelijk ze zeggen.
Maar ‘t is precies of Die Daarboven dacht, ok we hebben Greet nu wel genoeg gekloot vandaag, laten we ze wat kalmeren met ontspannende pianomuziek. Nadat ik namelijk de trein gemist had (en dat stelde niks voor vergeleken met de andere miserie, hoewel ik tegen dan alles wel kotsbeu was) zette ik mij in de wachtzaal, waar een mooie zwarte vleugel zichzelf stond te bespelen. Rustig kabbelende klassieke pianomuziek heeft op mij een heel kalmerend effect, vergelijkbaar met een spinnende kat of een hondje op mijn schoot.
Gelukkig was er daarna ook nog mijn lief, in wiens armen ik kon wegkruipen. Leve liefjes.
Maar zo’n dag wil ik toch liever niet nog eens meemaken, nee bedankt.
(Filmpje bij verder lezen)
amT10zVfQOg
Het zijn de armpjes van uw lief mss niet maar toch *knuffel*
Mieke toch.
*knuffel*
*KNuffel* Khad het gefilmd toen ik vorige week ook op die bankjes zat te luisteren naar die piano.
http://www.youtube.com/watch?v=amT10zVfQOg
Gelukkig had ik emofood for the soul!
Koekjes met kersen, dinosauruskoekjes, ijs en spekjes.
En de nodige episodes van House
[...] ik mijn host dat ze mochten overgaan tot de euthanasie van mijn blog. En ik vertrok naar Gent, emofood op zak… Halverwege kreeg ik het effe benauwd. Nuja, paniekaanval klinkt correcter eigenlijk. [...]
Frapant, hoe muziek, en zeker klassieke muziek je rustig kan maken. Tja, het is natuurlijk gewoon een emotie, waar iedereen iets bij kan voelen.