Pimpajoentje.be

Vrijdag

• Lapaz: Niet veel van gezien, niet zo interessant.
• Zeker weten: Plezant, dansbaar, leuke muziek.
• VII keer: Een leuke openingsact, maar door slechte afstelling van het geluid ving ik van de meeste dialogen niet veel op. De rode draad en/of de clou van het verhaal was mij ook niet geheel duidelijk.
• Yevgueni: Mijn Ontdekking Van Het Jaar! Echt waar. Ik kende hun muziek bijna niet maar na dit optreden was ik echt volledig verkocht. En wat een ambiance ook, na vijf seconden (letterlijk) zat de sfeer er al helemaal in.
• Bart Peeters: Een grote teleurstelling. Ik had hem al eens live gezien en dat kon ik wel smaken, maar hoe hij er nu aan begon, nee, dat zat helemaal fout. Enkele sympathieke jongens en meisjes stonden het dansje aan te leren dat zondag voor een recordpoging uitgevoerd zou worden. Ze hadden net alle pasjes overlopen en zeiden “en nu gaan we dat eens met muziek doen”, toen meneer Peeters ineens op het podium verscheen (dat liedje was nog geen drie seconden bezig) en erdoorheen begon te spelen. Erdoorheen, jawel. En voor hij begon te zingen zei hij nog zoiets als “er staan hier nog een paar mensen verkeerd geparkeerd, chiroleiders of zoiets, maar daar gaan we snel iets aan doen” en daarmee moesten de vriendelijke jongens en meisjes van de recordpoging dan maar afdruipen. Neen, ik moet er niet meer van weten, van meneer Peeters.

Zaterdag

• De Mens: Ze waren wel oké. Niet super in het begin, daarna iets beter, maar toch niet echt mijn ding. Te veel lawaai. (Ik word oud.)
• Vive la Fête: Ook niet echt mijn genre, en ik snapte niet waarom dat blond geval zich vrijwillig zo belachelijk stond te maken (en wat ze aanhad, tss). Maar verder wel dansbaar dus ach ja.
• Trippelfuif: Wat een feesje! Lang geleden dat ik mij nog zo gesmeten heb. In feite kan ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid stellen dat ik mij nog nooit zo gesmeten heb. Lang geleden ook dat ik zo vlot in slaap gevallen heb en daarna als een roosje geslapen heb, ondanks een kat die zich ab-so-luut op mij te slapen wou leggen terwijl er nog zoveel plekjes over waren.

Zondag

• De Hopduvelstoet: Een fotoverslag volgt. Wel wil ik alvast dit kwijt (en nu goed opletten allemaal): stomme meneren met grotere lenzen dan ik, of zelfs met twee body’s, oooeeehh, echt stoer hoor, en ja zo’n machien stelt je automatisch boven het plebs en geeft je dus de toestemming om ieders zicht te ontnemen omdat je o-zo-belangrijk bent met je o-zo-groot fototoestel (om ter grootst eh en met de kitlens viel ik zelfs al buiten competitie of zo), GRRR, ik? kan daar NIET NIET NIET tegen! *insert krachtige vloek*
• Aedo: Een beetje teleurstellend na de vorige keer, wel was het publiek beter. Er werd gedanst, en ik heb mij ook aan een pasje of twee gewaagd maar ik bakte er niks van dus bleef ik maar wijselijk aan de kant teneinde geen onnodige kwetsuren te veroorzaken. Ik ben moe, vandaar de belachelijk lange en onzinnige zinsconstructies – excuus.
• Slotspektakel + hopduvelverbranding + vuurwerk: Een tof ineengestoken, kort maar krachtig slotspektakel. Het vuurwerk was fijn en de duivelverbranding was best wel indrukwekkend. Alleszins het grootste vuur (en ook wel het snelste, vanwege al dat stro) dat ik al live gezien heb.
• The Expendables: Niks bijzonders wederom, het dertiende covergroepje in het dozijn. Sofie van Moll is een toffe maar ik ben geen fan van haar zangkunsten (en ook niet van het kleedje dat ze aanhad, hoewel haar haar wel superschattig was).

Zo heb ik eens wat nader kennisgemaakt met Asse zie. Dat is toch iets, zo een traditie die nog leeft onder de mensen. En feesten dat die Assenaren kunnen, niettedoen!

En nu ga ik drie dagen slapen. Leve dat hoger onderwijs dat pas halverwege september begint en ocharme de werkmensen voor wie het morgen keihard maandag is!