Ik heb gezien en vastgelegd met mijn gsmcamera: een heleboel curiositeiten. Enkele van de meest recente vondsten, ingedeeld in categorieën, zijn de volgende.

Series

Mensen met rare hoeden (herken de drie bloggers).

Een kat in een vuilbak, in een doos, in een boekentas, in …

Een kat die dacht dat ze een vogel was,
een barbecue die dacht dat hij een mens was
en een vuilzak die dacht dat hij homo was.

Live

Get Ready.

De Mens.

Zeker Weten.

Aedo.

Yevgueni,

en (niet zoveel) meer.

Curiositeiten

Een typografieraam.

Een roze trein.

Het stadhuis van Samson & Gert! OMGWTFBBQ!

Een vreemd verzoek.

Een vleugelpiano in het midden van station Brussel Zuid.

Het voormalig atelier van Kamagurka. Eerlijk waar!

Hors catégorie

Een tropische spin in mijn douche. :S

Een pimpajoentje op een camion.

Een pimpajoentje op mijn brood.

Het atomium bij nachte.

Van de 55 CMO-studenten in het eerste jaar en de 23 in het tweede jaar blijven er in het derde jaar nog 15 over. Maar daar ben ik niet meer bij. Ik ben gebuisd voor drie vakken, samen 18 studiepunten, en daar kan ik negen vakken (samen ook 18 studiepunten) van het derde bij nemen. Het spreekt voor zich dat ik redelijk bummed ben.

Ik dacht, laat ik dat ook maar eens vertellen zie. ‘t Kan niet altijd goed nieuws zijn.

Afgelopen zaterdagavond was het voor de tweede keer zover: Blogbecue*! En wel de Mojito Edition, jazeker jawel. En geschreven dat erover is, niet te doen. Ik heb een uitgebreid overzicht samengesteld, ’cause I’m crazy like that.

*Blog + barbecue = blogbecue, waar haalt iedereen die q toch vandaan?

In de categorie “aankondigingen”:
Maarten – Delicious links
Myle – Blog BBQ #2 – The Mojito Edition
Ntone – Blogbeque part deux
Ntone – Blogbeque part deux: The Mojito Edition
Ntone – Blogbeque Pt2: beetje logistiek
Ntone – Blogbeque Pt2: de reclame
Yab – Blogbeque
Zofie – Weekend

In de categorie “verslagen”:
Koen – Over mojitos en gezelligheid
Lucie – Blogbeque
Maarten – Wat een weekend: Blogbeque en CPeX!
Ntone – Blogbeque pt2 : het zit erop!
Yab – Merci, Ntone, Merci!
Yab – Lekker gemakkelijk
Zofie – Blogbeque

Ntone krijgt zijn eigenste eigen categorie genaamd “recepten”:
Scampi’s op de BBQ
Mosselen op de BBQ

Ook werd er de laatste tijd duchtig op los getwitterd over de Blogbecue, zowel voor, tijdens als na de bewuste avond. Er werd zelfs een Facebook event aangemaakt.

De avond begon al gezellig met een aperitiefje op het koertje van kunstencentrum ‘t Smiske, met de voornoemde scampi’s en mosselen en ook champignons met lookboter op de barbecue. Daarna was het tijd voor het echte werk, en alle meegebrachte vleesjes werden broederlijk gedeeld en zusterlijk opgegeten. Maar nog voor het zover was poseerden we voor het stadhuis van Samson & Gert en roosterden we marshmallows in het haardvuur. Heel wat later op de avond herinnerden we ons ineens dat er ook nog dessert was: druifjes die Lucie had meegebracht, kakelverse fruitsla (komt niet uit een kip, kakelvers is een uitdrukking h� slimmeke!) en toch wel geen gemetste taart zeker! Na nog wat gezellig napraten bij het haardvuur (terwijl Stephanoski Parisiani, u allen beter bekend als Boskabout, voor een streepje muziek zorgde) vielen hier en daar wat oogjes dicht en zo kwam aan de avond een eind. Heel de avond lang konden we genieten van mojito’s gesponsord door Adhese.

De organisator van dit alles was Ntone, maar die heeft dat niet alleen gedaan. In feite hebben zo ongeveer alle aanwezigen hun steentje bijgedragen, schoon h�.

• Bedankt Yab voor de crash course mojito’s maken!
• Bedankt Dries voor de hulp met de barbecue en het vuur!
• Bedankt Yab en Dries voor de cava!
• Bedankt Myle voor de banner!
• Bedankt Myle en Zofie voor het vakkundig bloemschikken!
• Bedankt Lucie voor de druifjes!
• Bedankt Lucie voor het geniale idee om marshmallows te roosteren in het vuur!
• Bedankt Maarten voor het live Twitteren (in plaats van streamen bij gebrek aan wifi)!
• Bedankt Boskabout voor de muziek en het zorgen voor sponsoring!
• Bedankt Leen om te komen helpen met de fruitsla en de groentjes!
• Bedankt ook aan alle anderen voor de pastaslaatjes, het vervoer, het reclame maken, … en om het gezelschap te verblijden met uw komst!
• Oh ja, en ik was er zelf ook. En ik heb dus de taart gemaakt. Het maakt de keukenprinses ergens diep (h��l diep) in mij zeer blij dat die taart blijkbaar wel gesmaakt kon worden!

Laat de volgende editie maar komen! Ik zou zeggen, de warme choco edition, of de fruitpap edition misschien?

Voor mijn niet-bestaande kinderen, that is. Ik heb namelijk de test gedaan op de site van Het Nieuwsblad Online. 95%, ofte drie fouten. Interessant.

Van ADHD weet ik veel omdat mijn broer het heeft en de rest heb ik waarschijnlijk allemaal opgestoken in de opvoedingsprogramma’s die tegenwoordig uitgezonden worden. Om de één of andere reden vind ik het plezant om Wendy Bosmans aan het werk te zien, die heeft altijd wel iets interessants te vertellen.

Fijn te weten dat ik er op mijn twintigste al klaar voor ben, hah

Of ook wel “Koken met Greet: hoe het niet moet”.

Miracoli ? la Murphy, dat betekent eigenlijk Kantonese “Express” rijst van Uncle Ben’s (dat spul is niet te vreten) en lauwe Royco Minute Soup. Dat heb ik vanavond klaargemaakt en dat ging zo.

Een rustige avond op mijn nieuw kot, ik ga eens koken, dacht ik. Miracoli, want verder dan pasta koken en saus uit het zakje gaat koken voor mij (meestal) niet. Zo gezegd, zo gedaan, houdbaarheidsdatum gecheckt en zo. Die was in orde maar dat was verder het enige dat in orde was.

Het knopje om het gas in brand te steken werkte niet en ik vond nergens een aansteker, lucifers, een magnesiumstick of wat dan ook. Pot met water in de microgolf gestoken. Het water werd warm, dat wel, maar verder begonnen er ook blauwe vonken (kun je geloven dat mijn gefrustreerde geest net vlauwe bonken getypt heeft, ja werkelijk waar, als je het niet gelooft zal ik het anders nog eens typen: vlauwe bonken!!) uit de ijzeren pot begonnen te slaan. Ola Pola, zei Greet, ijzeren potten mogen vast niet in de microgolf. Nee hé.

De waterkoker dan. Die heeft het water dat ik erin goot inderdaad gekookt, maar daar houdt het bij op. Het is een waterkoker, geen waterkoker-en-waterwarmhouder. Ik had er de pasta nog niet ingegooid dus moest ik wachten tot het water nog eens zou willen koken aubdankuwel. Dat wou maar niet gebeuren want het koppige ding wou eerst hélemaal weer afkoelen voor hij terug in gang wou schieten. Even gewacht, de pasta erin gesmeten (god weet waarom), nog tien minuten gewacht, en dan maar het hele zooitje weggekapt.

Probeer maar eens halfgare pasta uit een waterkoker te krijgen. Niet evident.

Terwijl het water in de microgolf stond merkte ik trouwens dat het zakje tomatenpuree gelekt had en dat ik dat dus mocht wegsmijten. Gelukkig had ik nog een andere doos Miracoli staan en ging ik daarvan de tomatenpuree halen op mijn kamer (lichtpuntje: twéé zakjes kaas! Yay) en in mijn haast viel ik bijna van de trap. Daarop pakte ik de hete pot vast zonder pottenlappen en daarna liet ik nog een vork vallen en zo. The usual.

Ik heb nog geen boodschappen kunnen doen dus had ik verder niks anders in huis dat in een microgolfoven klaar te maken is dan Uncle Ben’s Express rijst en Royco Minute Soup. De rijst stond al een hele tijd op mijn (vorig) kot te staan en dat spul smaakt sowieso al niet geweldig (en ik moest nog eens om een schaar lopen ook omdat het zakje een halve centimeter te hoog was voor de inimini microgolf), en de soep was lauw omdat ik de nieuwe microgolf nog niet goed ken en eens het water heet is kun je er je vingers niet meer insteken om te voelen eh.

Ik heb honger. Zucht.

Hè hè, eindelijk, iémand* heeft het gesnopen. Eerlijkheid, openheid, wit, eenvoud. Dames en heren, aanschouw de allerallereerste banner waar ik van heel mijn leven op geklikt heb (werkelijk waar).

Makes you think, wie maakt eigenlijk al die andere banners? Dat moeten toch wel de spreekwoordelijke monkeys met laptops zijn, toch?

*Ik ben de url kwijt, sorry.

Even compleet naast de kwestie: zeg wat is dat met die smurfenstickers? Doe keer allemaal normaal! Flippo’s en knikkers en smurfenstickers, dat is onnozel en kinderachtig. Ja.

Vrijdag

• Lapaz: Niet veel van gezien, niet zo interessant.
• Zeker weten: Plezant, dansbaar, leuke muziek.
• VII keer: Een leuke openingsact, maar door slechte afstelling van het geluid ving ik van de meeste dialogen niet veel op. De rode draad en/of de clou van het verhaal was mij ook niet geheel duidelijk.
• Yevgueni: Mijn Ontdekking Van Het Jaar! Echt waar. Ik kende hun muziek bijna niet maar na dit optreden was ik echt volledig verkocht. En wat een ambiance ook, na vijf seconden (letterlijk) zat de sfeer er al helemaal in.
• Bart Peeters: Een grote teleurstelling. Ik had hem al eens live gezien en dat kon ik wel smaken, maar hoe hij er nu aan begon, nee, dat zat helemaal fout. Enkele sympathieke jongens en meisjes stonden het dansje aan te leren dat zondag voor een recordpoging uitgevoerd zou worden. Ze hadden net alle pasjes overlopen en zeiden “en nu gaan we dat eens met muziek doen”, toen meneer Peeters ineens op het podium verscheen (dat liedje was nog geen drie seconden bezig) en erdoorheen begon te spelen. Erdoorheen, jawel. En voor hij begon te zingen zei hij nog zoiets als “er staan hier nog een paar mensen verkeerd geparkeerd, chiroleiders of zoiets, maar daar gaan we snel iets aan doen” en daarmee moesten de vriendelijke jongens en meisjes van de recordpoging dan maar afdruipen. Neen, ik moet er niet meer van weten, van meneer Peeters.

Zaterdag

• De Mens: Ze waren wel oké. Niet super in het begin, daarna iets beter, maar toch niet echt mijn ding. Te veel lawaai. (Ik word oud.)
• Vive la Fête: Ook niet echt mijn genre, en ik snapte niet waarom dat blond geval zich vrijwillig zo belachelijk stond te maken (en wat ze aanhad, tss). Maar verder wel dansbaar dus ach ja.
• Trippelfuif: Wat een feesje! Lang geleden dat ik mij nog zo gesmeten heb. In feite kan ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid stellen dat ik mij nog nooit zo gesmeten heb. Lang geleden ook dat ik zo vlot in slaap gevallen heb en daarna als een roosje geslapen heb, ondanks een kat die zich ab-so-luut op mij te slapen wou leggen terwijl er nog zoveel plekjes over waren.

Zondag

• De Hopduvelstoet: Een fotoverslag volgt. Wel wil ik alvast dit kwijt (en nu goed opletten allemaal): stomme meneren met grotere lenzen dan ik, of zelfs met twee body’s, oooeeehh, echt stoer hoor, en ja zo’n machien stelt je automatisch boven het plebs en geeft je dus de toestemming om ieders zicht te ontnemen omdat je o-zo-belangrijk bent met je o-zo-groot fototoestel (om ter grootst eh en met de kitlens viel ik zelfs al buiten competitie of zo), GRRR, ik? kan daar NIET NIET NIET tegen! *insert krachtige vloek*
• Aedo: Een beetje teleurstellend na de vorige keer, wel was het publiek beter. Er werd gedanst, en ik heb mij ook aan een pasje of twee gewaagd maar ik bakte er niks van dus bleef ik maar wijselijk aan de kant teneinde geen onnodige kwetsuren te veroorzaken. Ik ben moe, vandaar de belachelijk lange en onzinnige zinsconstructies – excuus.
• Slotspektakel + hopduvelverbranding + vuurwerk: Een tof ineengestoken, kort maar krachtig slotspektakel. Het vuurwerk was fijn en de duivelverbranding was best wel indrukwekkend. Alleszins het grootste vuur (en ook wel het snelste, vanwege al dat stro) dat ik al live gezien heb.
• The Expendables: Niks bijzonders wederom, het dertiende covergroepje in het dozijn. Sofie van Moll is een toffe maar ik ben geen fan van haar zangkunsten (en ook niet van het kleedje dat ze aanhad, hoewel haar haar wel superschattig was).

Zo heb ik eens wat nader kennisgemaakt met Asse zie. Dat is toch iets, zo een traditie die nog leeft onder de mensen. En feesten dat die Assenaren kunnen, niettedoen!

En nu ga ik drie dagen slapen. Leve dat hoger onderwijs dat pas halverwege september begint en ocharme de werkmensen voor wie het morgen keihard maandag is!