Stokje: Glorieus
Antoon vraagt mij het volgende:
“Wat is uw opperste moment van glorie geweest in het leven dat u nu leidt?”
Goh, echte “gloriemomenten” heb ik nog niet meegemaakt. Wel al momenten van trots en vreugde, en één daarvan springt er toch wel een beetje uit. Als er één iets is dat ik in mijn leven succesvol tot een goed einde gebracht heb, dan is het wel afstuderen voor piano met een grote onderscheiding (aan de Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans te Veurne). Mijn periode in de muziekschool is één van de dingen waarop ik met weemoed maar toch ook met een glimlach terugkijk, en de proclamatie was daarvan een mooie afsluiting.
Mijn meest recente persoonlijke overwinning is natuurlijk ook de piercing. Ooit was het een vage wens, een droompje dat wel nooit werkelijkheid zou worden – en nu is het een gat in mijn kin, haha 
(Er zit trouwens sinds vandaag een lief klein bolleke in.)
[...] de duidelijkheid, het bolletje moet nog kleiner, maar dit was het kleinste dat mocht voor de eerste paar [...]
Dat kleine bolletje is leuker.
Whiii, dankje, ‘k zal er wel nog even moeten over nadenken. En ‘t klein lief bolleke is mooi!
Ik ben ook helemaal voor het lieve kleine bolletje
. Wat vindt het liefje ervan trouwens? 
Een liefje heb ik niet, maar mijn beste vriend vindt het oké (hij is er niet voor maar vindt het minder erg dan hij verwacht had).
[...] spuitje was blijven zitten, dus ik rende naar de dichtsbijzijnde spiegel. Daar merkte ik echter dat een stokje aan mijn trui was blijven haperen. Eentje van Greet dan nog! En geen [...]
Ik vind het ook wel sjiek.
Net als de lay-out trouwens… Minder in feeds lezen, meer op de site zelf 