Na anderhalve maand gemis is het er dan eindelijk van gekomen: ik heb mij een nieuwe gsm aangeschaft! Allez ‘t is te zeggen, ik heb ervoor betaald en ze is wellicht al verstuurd, maar ze is voor zover ik weet nog niet op het thuisfront gearriveerd.
Na lang wikken en wegen heb ik besloten om toch maar weer hetzelfde model te kopen. Ik was er zo content van, en ik vond echt niks in dezelfde prijsklasse die aan mijn voorwaarden voldeed. Zodus.
Ik ga ‘m Madeleineke noemen, denk ik. (Vreemd, ik beschouw een gsm als mannelijk (zie hiervoor) en toch geef ik alles altijd een vrouwelijke naam.) Een beetje naar prinses Madeleine van welk-Scandinavisch-land-is-het-ook-weer, en ook wel een beetje naar de Madeleine koekjes van Lotus, en misschien ook wel een heel klein beetje naar Maddie McCann, omdat het er zo’n lief kind uitziet en omdat ik van ganser harte hoop dat ze zo snel mogelijk ongedeerd weer bij haar ouders terecht komt. En ook gewoon omdat ik een naam zocht die met een M begon en waar een a in zat, en die bij de namen Louiseke en Gertrudeke past (consistentie). Zodus. Oej, dat heb ik aan het eind van de vorige paragraaf ook al gezegd.
Zijn (haar?) volledige titel is en blijft natuurlijk Nokia 6234 Silver II (de tweede, want ik had er al zoéén, haja logisch é).
Anyway. Binnenkort ben ik dus eindelijk weer voorzien van een goed in de hand liggend, mooi en praktisch apparaat waarmee ik op zeer handige wijze berichtjes kan zenden, contactpersonen bijhouden, daarmee sporadisch telefoneren, foto’s nemen, naar muziek luisteren en het occasionele spelletje spelen als ik mij écht verveel. En zoveel meer.

) maar dat is zaterdag dus dat gaat ook al niet. En ik moest ook nog nee zeggen tegen een andere vriendin (die ik trouwens al heel lang niet meer gezien heb) die vroeg of ze hier vrijdagavond mocht blijven (omdat ze op haar peda buitenvliegt op een bepaald uur), best wel stom.


