Pff zeg, het spijt me maar ik moet nog even zagen over de onvolkomenheden van het menselijke lichaam (en in het bijzonder dat van mij).
Eerder blogde ik al over het feit dat ik net iets gemakkelijker blaasontstekingen oploop dan ik zou willen. Vandaag heb ik weer eens last van dat ander kwaaltje: buikkrampen, en hetgeen er meestal mee gepaard gaat.
En op de zotste momenten hé. Akkoord, ik leef niet echt zo gezond hier op kot, alwaar ik mezelf van voedsel moet voorzien. Maar vandaag heb ik drie schoolvoorbeelden van maaltijden genoten (cornflakes met melk, een broodje met hesp en kaas en véél groentjes, en kip met appelmoes). En toch zit ik er nu weer mee. Auw.
Binnen een toiletbezoek of twee is het wel weer over, dat weet ik. Het is bijna altijd accuut en duurt zelden langer dan twee uur. Maar dat is een magere troost als je bedenkt dat ik het elke keer zitten heb als ik iets abnormaals eet (op restaurant, feestmaaltijden e.d.) en verder ook wel at random, wanneer mijn verteringsstelsel er zin in heeft, of zo.
Ik doe trouwens mee aan de Nationale Griepmeting, en sinds het begin is er nog geen enkele week gepasseerd waarin ik niet het bolletje “buikkrampen” moest aanduiden. Dat betekent dus dat ik het ongeveer één keer per week zitten heb. 
Maar kom, genoeg gezelfmedelijd voor vandaag. Up next: een zeer positieve blogpost, ik beloof het! 
? The Cranberries – I can’t be with you
aaah, k ken da. K heb da ook! Zomaar uit het niets, de ene keer na een vettig pak frieten, de andere keer een broodje gezond, de ene keer na een glas wijn, de andere keer water. Geen lijn in te trekken, maar hups ineens, krampkes.
En als het echt slecht gaat, keiveel maagkrampen ook
Jeuj, een “lotgenoot”.
Hier ook. Vorige keer nog op een etentje, zéér vervelend. En schaamtelijk. ‘t Is al veel verbeterd met vroeger, maar het zit er nog altijd. Stress heeft er volgens mij ook mee te maken.
Altijd immodium bijhebben, dat helpt.
Stress kan het misschien wel zijn, ik zal er eens op letten. Wat immodium betreft, alleen als het echt niet overgaat, als laatste hoop. Ik ben niet echt een pillenpakker
Ik heb er ook last van, soms. Stress is zeker een trigger die dat uitlokt, maar ook voeding kan dit uitlokken. Ik heb zo ontdekt dat ik eigenlijk lactose-intolerant ben, en dus niet tegen bvb gewone melk kan. Door lactose te vermijden (wat trouwens moeilijker is dan gedacht) heb ik die krampen grotendeels al onder controle. Dat kan bij jou mss ook helpen?
Sowieso helpt het om op je voeding te letten. Eet vezelrijk, zodat je darmen voldoende binnenkrijgen om te verwerken. Niet teveel vet en snoep eten, darmen houden daar niet zo van. En verder gewoon zelf wat onderzoeken waar je gevoelig voor bent.
Immodium is het laatste redmiddel, want dat legt je darmen volledig plat en is dus niet bepaald bevorderlijk voor een goede darmwerking.
Melkalergie is het niet, dat zou ik nu wel al weten.
Op mijn voeding letten, tsja … Da’s gemakkelijker gezegd dan gedaan als je zoals mij op kot zit en elke dag veel schoolwerk hebt. In vakanties heb ik het dan ook minder, als de mama kookt. En voor snoep heb ik wel een redelijk groot zwak
Kleine overwinning: al langer dan een week geen last gehad, en that includes de feestdagen en -maaltijden