Opmerkelijk, hoe ik voor examens op school nooit zenuwachtig ben (geweest), nog geen klein beetje. Ook niet voor mondelinge examens. Voor examens en andere concerten in de muziekschool zat ik mezelf dan weer wel uren (soms dagen) op voorhand op te fretten, zo ook voor de optredens van CREA en als klein meisje voor de dansjes op KSJ-ouderfeesten.
Ik denk dat ik het verschil begrijp. Wie optreedt toont zijn kunnen, wie een (theorie-) examen aflegt etaleert zijn kennen. Om te kunnen moet je oefenen, heel veel oefenen (en een beetje talent kan mooi meegenomen zijn). Om te kennen moet je studeren, en daar is niks aan. Wat ik ken is niet wie ik ben, wat ik kan is veel belangrijker.
? Yann Tiersen – Comptine d’été no 3
Over de titel: het was een nek-aan-nek race met de andere optie “Kennis is overrated”. Een simpel aftelrijmpje heeft de winnaar bepaald, voor moest je dat willen weten. Nu maak ik mij geen illusies en weet ik best wel dat niemand dat wil weten, maar ik vond gewoon dat dat erbij moest voor alle volledigheid. In de comments, om de puurheid van de blogpost niet te bevlekken. Of zoiets.
Klopt volledig. In de lerarenopleiding was ik zelden zenuwachtig (of toch niet zo erg) voor een examen, maar wel voor een stageles. Enerzijds omdat het belangrijker is dan examens, anderzijds omdat het gaat om een vaardigheid. In een stageperiode ga je soms verlángen naar de examens. Gewoon op je gemak op je kamer blokken. Simpel!
Ik verlang heel het jaar door naar de blok
Al dat creatief zijn, je krijgt er ook genoeg van na een tijdje.