Pimpajoentje.be

Latijn is cool! Ik vind het nog altijd spijtig dat we de laatste jaren een ambetante leraar hadden voor dat vak, want dat heeft mijn (en de meeste van mijn medeleerlingen hun) plezier in het vak verbrod. Mijn favoriete dinges waren scanderen en teksten vertalen, mijn minst favoriete dinges waren grammaticale toestanden (werkwoorden determineren en al, bweuk).

Mensen zeggen altijd, maar allez Latijn, wat bén je daar nu mee? Awel, meer dan je denkt! Grafopschriften, bepaalde spreuken die de Oudheid overleefd hebben (mea culpa, ad nauseam, sine qua non, …), allerlei wetenschappelijke toestanden, … Al kan ik natuurlijk lang niet alles vlot vertalen (als je “maar” zes jaar Latijn gedaan hebt heb je echt nog maar een basiskennis, zo ervaar ik het toch), soms versta je wel eens iets en dat is leuk. Een recent voorbeeld:

Ha! Ik weet wat dat wil zeggen zonder dat ik het moet opzoeken En ik weet waarom de cum aan de vobis geplakt is, in welke naamval vobis staat, en waarom er geen est bijstaat en hoe dat heet – oh wacht nee, ik ben vergeten hoe dat heet.

Latijn is interessant juist omdat het zo ingewikkeld is. Zo kun je de titel van deze blogpost ook als Hoc non titulum esse of Hoc titulum non est of nog anders schrijven. Je zou ze ook helemaal anders kunnen formuleren, want veel Latijnse woorden hebben synoniemen. Als je aan een Romein gevraagd zou zeggen waarom ze de taal zo ingewikkeld gemaakt hebben, zou die waarschijnlijk geantwoord hebben: Just because we can. Allez ‘t is te zeggen, Quod possumus, of Quia nos possumus, of Quod potis est, of nog iets anders.

PS: Latijn was eigenlijk toevallig wel het vak waarover ik het meest zaagde, dat het meeste tegenstak, en ik ben er ook evenveel keer voor gebuisd als geslaagd geweest (waardoor mijn totaal altijd op miraculeuze wijze net op of boven de 50% lag). Maar dat neemt niet weg dat ik het achteraf gezien geen leuk vak vond hé

? The Fray – Fall away