Pimpajoentje.be

Goh, ‘t is mijn dag niet vandaag.

Gisteravond weer geen karakter getoond en ongelofelijk laat gaan slapen. Deze morgen middag uit bed gerold (neen, ik had geen les in de voormiddag) en op automatische piloot naar school vertrokken. Daar drie uur mijn tijd zitten verprutsen terwijl ik voortdurend zat te denken: ik was beter niet gekomen, wat zit ik hier te doen, ik had moeten thuisblijven. Bovendien is de tijd van de maand begonnen, wat natuurlijk voor de gezellige lichte buikpijn zorgt. Om nog maar te zwijgen van de verkoudheid die zijn kop weer opgestoken heeft. We mochten vroeger weg, wat voor een klein lichtpuntje zorgde, maar door toestanden met bussen en onduidelijke gegevens in verband daarmee ben ik pas een dik uur later thuisgeraakt – weg lichtpuntje.

Ik dacht, laat ik gezellig in mijn bedje kruipen met een soepje en een boekje of een filmpje misschien, mijn voetjes wat opwarmen en tot rust komen. Mmm. Het lost besliste anders: ik draaide per abuis mijn sleutel (van mijn kamer) de verkeerde richting uit waardoor iets “krak” zei en ik de sleutel niet meer in de juiste richting kon terugdraaien. Er was niemand thuis om te helpen trekken en sleuren, dus allerlei doemscenario’s spookten door mijn hoofd. Toen kwam ik op het idee om aan een klasgenoot die iets verder in de straat op kot zit te vragen of hij misschien eens zou willen komen helpen, wat hij dan ook deed. Eventjes een effort en hop, de deur was open. Ik snap niet hoe hij het gedaan heeft maar twee dingen staan vast: ik draai nooit meer mijn sleutel de verkeerde kant op, en Jan is mijn held!

Zo, genoeg zelfbeklag voor vandaag. Nu nog wat bloggen, daarvan verbetert mijn humeur altijd.

? Eminem – Toy soldiers